Mittal Patel participated in Oad community gathering to brainstorm collective initiatives for the community's welfare...

Mittal Patel addressing the Oad community

Once nomads, the Oads were skilled at working with mud. Their ancestral occupation was building mud houses. But, the skill has been rendered obsolete as we progressed to making houses out of steel and cement. These days the Oads work on brick kilns. I had an opportunity to participate in a community gathering they had organized at Pratij’s Ghadi village. It was raining heavily that day, yet Oad community leaders from Gujarat had made it a point to remain present at the event. The program was organized to brainstorm collective initiatives for the community’s welfare.

Young and aware ex-sarpanch of Punsari village Shri Himanshubhai Patel also attended the event. There were many discussions centered around the upliftment of the community. It was a well-planned event Rakeshbhai Oad, and young community members had organized. We also had an in-depth discussion on the various welfare schemes designed for the nomadic communities. The need of the hour is for these communities to unite and work for the development of their respective community.

ઓડ સમુદાય માટી કામ માટે પાવરધા. બાપીકો ધંધો માટીમાંથી ઘરો બાંધવાનો. પણ સમય જતા એ બધુ બંધ થયું. હવે ઘણા ઈંટોના ભઠ્ઠામાં કામ કરે.

આવા ઓડ સમુદાયના પ્રાંતિજના ઘઢીગામમાં યોજાયેલા સંમેલનમાં જવાનું થયું. ગુજરાત ભરમાંથી ઓડ સમુદાયના આગેવાનો આ કાર્યક્રમમાં સખત વરસાદ હતો છતાં હાજર રહ્યા. સમાજના વિકાસ માટે સૌ સાથે મળીને શું કરી શકે તેની ઘણી વાતો કાર્યક્રમમાં થઈ. 

પુંસરીગામના યુવા જાગૃત સરપંચ રહી ચુકેલા હિમાંશુભાઈ પટેલ પણ કાર્યક્રમમાં ઉપસ્થિત. સમાજ ઉપયોગી ઘણી વાતો કાર્યક્રમમાં થઈ. ઓડ સમાજના આગેવાન રાકેશભાઈ ઓડ અને અન્ય યુવાનોએ આ કાર્યક્રમનું સરસ આયોજન કર્યું. 

વિચરતી જાતિઓ માટે વિવિધ કલ્યાણકારી યોજનાઓની વાત કાર્યક્રમમાં ખાસ થઈ.. બસ સંગઠીત થઈ સમાજઉત્કર્ષ માટે સૌ મથે એ આજના સમયની જરૃરિયાત. કાર્યક્રમ આયોજીત કરનાર સૌને શુભેચ્છા... 

#MittalPatel #vssm #humanity #humanrights

Mittal Patel participated in a Oad community gathering
they had organized at Pratij’s Ghadi village

Mittal Patel wih ex-sarpanch and Oad community member

Mittal Patel ex-sarpanch and oad community members

Mehulbhai Oad will inspire many of us who throw complaints at drop of a hat...

Mittal Patel with Mehulbhai Oad and his wife

 Many of you following VSSM on Facebook know Mehul.

We had met Mehul Oad when he was severely ill. His father Pareshbhai Oad had come to our office with a picture of Mehul, for once we thought will he survive?

It was Pareshbhai’s faith and the generous support and prayers from VSSM’s well-wishing donors that pulled Mehul back from the claws of death,  the donations amounted to Rs. 5.50 lacs. 

Mehul is a truck driver, whenever he would drop by at the office to meet us along with his wife and daughter I would suggest him to quit truck driving and take up a less demanding job instead. I had also offered financial support if needed. Mehul had agreed to the idea.

“I wish to buy a car to rent it as a taxi. Need some support to make the down payment, rest I will pay the loan instalments. I wish to be self-employed, this way I will stress less and my health also will be taken care of,” Mehul had called to share his plans after recuperating well from his long battle to survive.

I was glad to see Mehul beginning to dream again. Pareshbhai had spent all his savings on Mehul’s treatment hence, he did not have money to support Mehul’s dreams.

Mehulbhai Oad with his wife

VSSM provided him with an interest-free loan of Rs. 70,000. The remaining amount was taken as a loan from a bank. The money loaned from VSSM was paid off within a year while the bank loan is still on.  Mehul’s life is back on track, he had recovered well. The family was relieved to have put the traumatic past behind.

But life had to throw some googlies. Mehul met with a major accident when the car he was driving hit a blue-bull and tumbled. By God’s grace, he escaped while his motor car suffered substantial damage. For someone who had just managed to get his life back on track, this came as a huge financial blow. Car insurance could not cover all the expenses.

Mehul is like family to VSSM,  so he decided to share about his accident and the unforeseen expenses. “I do not like asking for such help,  but I need your support to get my car repaired,” he shared. The ongoing loan did not leave enough to permit any savings, and now this!! The amount he needed wasn’t huge, we agreed to give him another loan. And just the mention of it brought a big smile on his face.

As I always say, things are destined, we just need to play our role when called. And we shall forever remain grateful to the doctors and medical workers who saved Mehul, our well-wishing donors who generously supported his treatment. Also, all who provide support to our Swavlamban initiative that helps individuals like Mehul to re-invent their livelihoods.

Mehulbhai Oad

Mehul now doesn’t feel defeated or get tired, he no longer blames almighty for his fate. “I need to perform my Karma,  I shall do it well,” he says.

Mehul will inspire many of us who throw complaints at drop of a hat… and that is the reason I shared Mehul to you once again. 

મેહુલ.. પ્રેરણાદાયી વ્યક્તિત્વ..

ફેસબુક પરના જુના મિત્રોને મેહુલનો પરિચય છે જ...

કેવો ભયંકર બિમાર.. એના પિતા પરેશભાઈ ઓડ જ્યારે અમારા ત્યાં આવ્યાને મેહુલનો ફોટો બતાવ્યો ત્યારે એક વખત માટે તો આ બચશે કે કેમ એવું થઈ ગયેલું..પણ પિતાની શ્રદ્ધા સાથે ફેસબુકના મિત્રોએ મળીને લગભગ સાડા પાંચ લાખની મદદ એની સારવાર માટે કરી સાથે બધાની દુવા કામ લાગીને મેહુલ સાજો નરવો થઈ ગયો. 

ટ્રક ચલાવવાનું કામ કરતો મેહુલ એની પત્ની ને એની નાનકડી દીકરી સાથે જ્યારે મળવા આવ્યો ત્યારે હવે કાંઈ શાંતીવાળો વ્યવસાય કરજે ને એ માટે કાંઈ મદદની જરૃર હોય તો કહેજેનું અમે કહેલું. એણે હા પાડી.. 

થોડા મહિનાના આરામ પછી એણે,

'ટેક્ષી તરીકે ચલાવી શકાય તેવી ગાડી ખરીદવી છે. ડાઉનપેમેન્ટ ભરવા તમે થોડી મદદ કરો બાકીની લોન કરુ. પોતાની રીતે વ્યવસાય કરુ તો મને બહુ હળબળાટી ન થાય અને મારી તબીયત પણ સચવાય'

એક વખતે જીંદગીથી હારી ગયેલો મેહુલ સમણાં જોતો થયો હતો..   

મેહુલના પિતા પરેશભાઈ મેહુલની સારવારમાં જ આર્થિક રીતે ઘસાઈ ગયેલા એટલે એવી કોઈ મૂડી એમની પાસે નહોતી. VSSMએ સીત્તેર હજારની લોન આપી. બાકીની લોન એણે બેંકમાંથી લીધી. અમે આપેલી લોનના હપ્તા તો એણે વરસમાં જ ભરી દીધા. બાકી બેંકમાંથી લીધેલી લોનના હપ્તા ભરાયે જતા હતા. જિંદગી હવે પાટે ચડી ગઈ હતી. તબીયત પણ સારી હતી.. પરિવારને પણ માથેથી મોટી ઘાત ટળ્યાનો હાશકારો હતો..

ત્યાં અચનાક મહેુલની ગાડીને અકસ્માત થયો. રોડ વચ્ચે નીલગાય આવીને ગાડી પલટી ગઈ. એ બચી ગયો.. પણ ગાડીને ઘણું નુકશાન થયું. આર્થિક રીતે એ માંડ માંડ પાટે ચડ્યો હતો ત્યાં પાછો ખર્ચો. ગાડીને વિમો હતો પણ બધો ખર્ચો મળે એમ નહોતું. મેહુલ પરિવાર ભાવનાથી અમારી સાથે સંકળાઈ ગયો છે. એણે મુશ્કેલીની વાત કરી. મદદ માંગવી ગમતી નથી પણ હજુ મને ટેકાની જરૃર છે એવું એણે કહ્યું...બચતની શરૃઆત બેંકની લોન પતે પછી કરવાની હતી ત્યાં આ બધી જફા..આ વખતે એને બહુ મોટી રકમની જરૃર નહોતી. અમે નાનકડી લોન ફરી આપવાનું કહ્યું.. ને મેહુલના મોંઢે ચમક આવી...

હું હંમેશાં કહુ છુ..આપણે તો નિમિત્ત માત્ર બાકી બધુ તો ગોઠવાયેલું જ હોય છે.. સમય આવે એ નિયત કરેલું કરવાનું બસ..

બાકી મેહલુને જીવનદાન આપનાર ડોક્ટરથી લઈને એને સારવારમાં મદદ કરનાર સૌનો આભાર સાથે સાથે મેહુલને આર્થિક રીતે ફેર બેઠો કરવામાં મદદ કરનારનો પણ આભાર..

મેહુલની વાત લખવા પાછળનો આશય. તે હવે હારતો નથી થાકતો નથી ના કુદરતને દોષ દે છે.. મારા ભાગે કર્મ કરવાનું છે ને એ હુ બરાબર કરીશ.. એવું એ કહે છે.. નાની નાની વાતોમાં થાકનાર માટે મેહુલ પ્રેરણા આપનારો છે...

બાકી લખ્યું એ બધુયે ફોટોમાં.. 

#MittalPatel #vssm #DREAM

#nomadicfamilies #life

#DREAM #medical #newlife

VSSM files applications for residential plots of Oad families...

Mittal Patel meets oad families of Sabarkantha

Oad people are experts in clay work. 

You may have an idea or not, but it is said that when Siddharth Jayasingh announced to clean the Sahastralinga lake of Patan, so many ods landed in Patan to clean that lake and half of the lake was dug in one night!

Well, this is a rumor. I do not want to spend time in finding the truth. 

But Oad people were very important in the life of our great-great-grandfather. There were no cement concrete and brick houses at that time. At that time, Oad came to the village from time to time and used to build mud houses. In short, their relationship with mud is strong and they wandered from village to village for that very reason.

You find hindu and muslim ods. Their dressing style is also same but now it has changed a bit in Muslim Oads. Recently, I had to go to Swagadh in Himmatnagar of Sabarkantha where 29 Oad families live.

Aminbhai said “ the whole life of us has been spent like a donkey. Now we want to settle down but we do not have enough money to build a house. If the government helps, then we might have a house”

Home... 

I always say that there is no definition of this word. All the emotions are absorbed in these four letters. Our Prime Minister has dreamed of giving a home to all such homeless people by 2022. If the officials show sympathy, then it is not difficult to fulfil this dream.

We have asked the families of Swagadh to have faith that they will have their homes. Applications have been submitted. We are desperately waiting for their homes and hope they distribute sweets to us and we all will feel satisfied. 

The glory of finding such families belongs to our Tohid. Angry by nature but also very energetic. That is true that we have such an amazing team that is why we could do this. 

 માટી કામમાં પાવરધા ઓડ..

તમને કદાચ ખ્યાલ હશે કે નહીં... પણ એવું કહેવાય છે કે સિદ્ધારાજ જયસિંહે પાટણનું સહસ્ત્રલીંગ તળાવ ગાળવાનું જાહેર કર્યું, એ તળાવ ગાળવા એટલી માત્રામાં ઓડ પાટણમાં ઊતરી આવ્યા કે એક રાતમાં અડધુ તળાવ ખોદાઈ ગયેલું..

ખેર આ તો વાયકા. આપણે સાચુ જુઠ્ઠુ કરવા ન બેસીએ...

પણ ઓડનું મહત્વ આપણા દાદા પરદાદાના જીવનમાં ઘણું હતું. ત્યારે ક્યાં સીમેન્ટ ક્રોક્રીંટ કે ઈંટોના ઘરો બનાતા..

એ વેળા ઓડ ગામમાં વખતો વખત આવતા ને માટીના ઘરો બનાવી આપવાનું કરતા..ટૂંકમાં માટી સાથેનો એમનો નાતો મજબૂત ને એ ખાતર જ ગામે ગામ રઝળ્યા કર્યું..

ઓડમાં પાછા હિન્દુ ને મુસ્લીમ બેય ઓડ જોવા મળે. પહેરવેશને બધુ પહેલાં તો એક જેવું હવે મુસ્લિમ ઓડનું જરા બદલાયું..

હમણાં સાબરકાંઠાના હિંમતનગરના સવગઢમાં જવાનું થયું ત્યાં 29 ઓડ પરિવારો રહે...

અમીનભાઈએ કહ્યું, અમારા ઘૈડિયાની આખી જીંદગી આમ ગધાડાં માથે જ ગઈ.. હવે ઠરી ઠામ થવું છે પણ જુઓને પાહે પૈસા નથી તે જમીન લઈને ઘર બાંધી હકીએ.. સરકાર માઈ-બાપ મદદ કરે તો અમે ઘરવાળા થઈએ...

ઘર...

હું હંમેશાં કહુ છુ આ શબ્દની કોઈ વ્યાખ્યા જ ન કરી શકાય... બસ બધી જ લાગણીઓ આ બે શબ્દમાં સમાઈ જાય..

આપણા વડાપ્રધાને 2022 સુધીમાં આવા ઘરવિહોણા તમામને ઘર આપવાનું સ્વપ્ન સેવ્યુ છે.. અધિકારી ગણ સંવેદના દાખવે તો આ સ્વપ્ન પૂર્ણ થવું કાંઈ અઘરુ નથી..

સવગઢના પરિવારોને તો અમે ઘર થશે એવી શ્રદ્ધા રાખવાનું કહ્યું છે.. અરજીઓ થઈ ગઈ છે..

બસ હવે કાર્ય ઝટ થાય ને આ લોકો પણ પોતાના ઘરમાંથી ગોળ ઘાણા વેચે એટલે એમને ને અમને બેયને સાતા...

આવા પરિવારોને શોધવાનો જશ અમારા તોહીદને.. આમ ગુસ્સાવાળો પણ મહેનતુ ઘણો....ગમે એની સાથે બાથ ભીડી લે... અમારી પાસે આવી મજાની ટીમ છે એટલે જ આ કાર્યો થાય છે..

એય એટલું જ સાચ્ચુ...

#MittalPatel #vssmindia #nomadic

#humanrights #humanity #housing

#dreamhouse #denotifiedtribe

#Gujarat #sidhdhraj #community

The current living condition of Oad families

The current living condition of Oad families

Extremely grateful to respected Chief Minister and Mehsana District Collector…

Mittal Patel during her visit to Visnagar

“Ben, we have been wandering for so many years. Do you feel that we will ever be able to settle down?? Here we are, living on the banks of a lake, everyone can see our pathetic living conditions yet they choose to ignore us. Nobody is willing to give us land for settling down!!”

Be it Bashirbhai Oad or Natubhai Bajaniya, whenever I happen to be in Visnagar for a meeting or a visit these men would come to meet me in person or callup at regular interval to inquire about the status of their applications and I would always assure them that things will move for sure. I remember once Natubhai lost his patience and had an outburst. A very annoyed Natubhai had lectured me for 15 minutes, telling me to stop giving false hope!!

The current living condition of the nomadic families

Today Natubhai, Bashirbhai and like them 119 families of Gadaliya, Raval, Vansfoda, Vadi, Bajaniya, Oad communities have a reason to celebrate. Mehsana District Collector, the very compassionate  Shri Patel Saheb has allotted residential plots to these families. These families will now be able to fulfil their dream of a house which they will not be required to vacate or move away from.

VSSM and these families have been struggling to obtain residential plots for the last 10 years. Our team members Tohid and Rizwan have left no stone unturned to make the possibility of residential plots a reality for these families. There have been numerous occasions they have felt dejected, defeated but they never lost hope and continued to strive. The families receiving plots today is a result of their untiring efforts.

Mittal Patel recently visited these families with VSSM
co-ordinator Tohid and Rizwan

It is always said however hard you try things happen when the time is ripe, perhaps the time had ripened for these families.

 We are grateful to Mehsana District Collector for his empathetic decision. There are thousands of nomadic families in Mehsana, we humbly request you to help them realise their dream of a home!!

We are deeply grateful to  Chief Minister Shri Vijaybhai Rupani, Shri Ishwarbhai Parmar, Minister Social Justice and Empowerment, K Kailashnathan Sir, D. H. Shah Saheb, Bhagwankaka (Panchal) and all our will well-wishing elders. It is your goodwill that makes all of these possible. May you continue to be instrumental in bringing joy and hope in the lives of the poor and deprived.

The current living condition of nomadic families

The images shared here are of the current living conditions of these families, a recent meeting we had with them and our Tohid and Rizwan who work for these families 24X7!!

આભાર મુખ્યમંત્રી શ્રી તેમજ મહેસાણા કલેક્ટર શ્રીનો.... આપ પ્રત્યે રાજીપો..

'બેન ચેટલા વરહથી રઝળીએ સીએ.. તે અમારુ હાચેન ચોય ઠેકોણું પડશે ક નઈ? આ તળાવની પાળે પડ્યા સીએ. બધાય અમન ભાળ પણ કોય રહેવા બલ્લે જમી આલતું નહીં..'

બશીરભાઈ ઓડ હોય કે નટુભાઈ બજાણિયા #વિસનગર જવાનું થાય કે કોઈ મીટીંગમાં એ લોકો આવ્યા હોય કે દર થોડા સમયે ફોન કરીને બસ આ એક જ વાત કર્યા કરે અને હું દર વખતે ધરપત રાખવાનું કહેતી. એક વખતે તો નટુભાઈ સખત ગુસ્સે થયેલા બેન તમારાથી ના થાય તો રહેવા દ્યો. પણ ખોટી આશા ના વતાડો... વગેરે જેવું લગભગ પંદર મીનીટ બોલી ગયેલા..

આજે નટુભાઈ અને બશીરભાઈ જેવા #ગાડલિયા, #રાવળ, #વાંસફોડા, #વાદી, #બજાણિયા, #ઓડ સમુદાયના 119 પરિવારોના જીવને સાતા મળશે.

#મહેસાણા #કલેક્ટર શ્રી પટેલ સાહેબે આ પરિવારોની સ્થિતિ સમજી તેમને રહેણાંર અર્થે પ્લોટ ફાળવ્યા. હવે સ્વપ્નનું ઘર બનશે જ્યાંથી કોઈ એમને ખાલી નહીં કરાવી શકે.

છેલ્લા દસ વર્ષથી આ પરિવારોને પ્લોટ મળે તે માટે VSSM દ્વારા અમે મથી રહ્યા હતા. કાર્યકર તોહીદ અને રીઝવાને તો સરકારી કચેરીના પગથિયાં ઘસી નાખેલા. તોહીદ તો ઘણીવાર નાસીપાસ થઈ જાય જોકે હારે થાકે ચાલે એમ નહોતું એટલે આવેલી નિરાશા ખંખેરી પાછો કામે લાગી જતો જેનું પરિણામ આજે એને મળ્યું.

કહેવાય છે દરેકનો એક સમય હોય છે એ સમય પહેલાં લાખ વલખાં મારીએ કાંઈ થતું નથી. બસ આ પરિવારોનો સમય હવે પાક્યો.

આભાર કલેક્ટર સાહેબ આપની લાગણીના લીધે જ આ શક્ય બન્યું. સાથે મહેસાણા જિલ્લામાં વસતા અન્ય વિચરતી જાતિના પરિવારોને પણ ઘર માટે જગ્યા અપાવવામાં નિમિત્ત બનવા આગ્રહભરી પ્રેમપૂર્વકની વિનંતી...

આપણા રાજ્યના વડા #મુખ્યમંત્રી શ્રી વિજયભાઈ રૃપાણી, #સામાજિક ન્યાય અને અધિકારીતા વિભાગના મંત્રી શ્રી ઈશ્વરભાઈ પરમાર, કે કેલાસ નાથન સર, ડી.એચ.શાહ સાહેબ, ભગવાનકાકા (પંચાલ) વગેરે સ્નેહીજનોનો આભાર.. આપ સૌની લાગણીના લીધે જ આ બધું શક્ય બન્યું..

સૌના શુભમાં આપ સૌ નિમિત્ત બનો તેવી શુભભાવના... હાલમાં આ પરિવારો જે હાલમાં રહે છે તે, આ પરિવારો સાથે થયેલી બેઠક તેમજ આ પરિવારોના કલ્યાણ માટે દિવસ રાત મથતા અમારા કાર્યકર તોહીદ, રીઝવાન સાથે... ફોટો સમજવા ખાતર

#Mittalpatel #VSSM #મિત્તલપટેલ #વિચરતીજાતિઓ #માનવઅધિકાર #રહેવાપ્લોટ #ઘર

Mehul is Alive and Kicking with the help of you all Good Samaritans!

Mittal Patel with Mehul and his wife Sejal

I think you all remember Mehul, you are the reason he is alive today.

Honestly, when Mehul’s father Preshbhai first came to meet us and showed us the pictures of ailing Mehul, little did I hope that he would be able to make it out of woods. However, at the same time, I also had faith of witnessing light at the end of the tunnel with the immensely courageous and determined Pareshbhai. He left no stone un-turned to save his critically ill son. But then, he did hope for the miracle. 

Mehul at VSSM office with his wife and a relative

The amount for Mehul’s medical expenses was quoted at a whooping Rs. 10 lacs by the doctors treating him. It was practically impossible for us to mobilise such handsome amount, neither individually nor organisationally.  

My appeal requesting my friends and followers on Facebook to support the medical expenses for Mehul found overwhelming response. It went on to prove how truly blessed I am to have such huge number of  friends indeed. You all went ahead to contribute Rs. 5 lac.  Stirred by such unprecedented support from unknown Samaritans, the Oad community came further and contributed generously towards Mehul’s treatment. Alumni Association of Grambharati also helped Pareshbhai and eventually Rs. 10 lac were gathered. Ultimately  after 5 major surgeries,  Mehul is alive, well  and kicking as you can see in the photograph.  

A mother undergoes a lot of pain while giving birth to a baby. But when she takes it in her hand, all the pain goes away. I felt the same after seeing Mehul today. I had tears of joy. 

Mehul and his very brave wife Sejal were in the office today to see us all. ‘If it wasn’t for you, I wouldn’t be here today!!’ Mehul shared.  My eyes teared up seeing him well and smiling. There was a sense of relief much similar of holding a child in hand after enduring the pain of child birth.

Mehul showing his stitched stomach

Well, we have only been instrumental here, every time Pareshbhai would call up to update us on Mehul’s health I always told him, ‘Let Mehul know he has to get well soon, he will get well because  thousands are praying for him! Show him my post on Facebook, read him the wishes people have sent in for him.’  

Thankfully all our prayers were heard and Mehul is doing good although,  his stomach does look like a tethered cloth.

‘So, is all well inside?’ I inquired.

He smiled and replied, ‘No trouble at all!’

A rather skinny looking  Mehul at a mere 55-60 kilos weighed a massive 115 kilos before his illness. ‘Let’s not plan to lose weight in such a manner!!’ I joked.

Thank you for choosing to support Mehul’s medical expenses. Trust me, if all of you  had not pitched-in Mehul wouldn’t be amidst us today. I am grateful to have these opportunities of being  instrumental in such deeds and to be surrounded by compassionate and caring friends like you all.

To watch Mehul's story, click: https://www.youtube.com/watch?v=Vp3OkqT41ns

મેહુલ તમને યાદ છે...

તમે સૌએ જ મદદ કરીને એને જીવન બક્ષેલું.

સાચુ કહુ તો મેહુલના પિતા પરેશભાઈ પહેલીવાર મળવા આવ્યા અને મેહુલની હાલતનો ફોટો બતાવ્યો ત્યારે એક વખત માટે તો મેહુલ સાજો નહીં થઈ શકે તેવું લાગેલું પણ પછી મરણપથારીએ પડેલા દીકરાને બચાવવા મથી રહેલા પરેશભાઈની હિંમતને જોઈને ચમત્કાર થશે તેવું લાગેલું.

દસ લાખનો ખર્ચ ડોક્ટરે કહેલો તે આટલા પૈસા ક્યાંથી લાવવા. વ્યકિતગત કે સંસ્થાગત રીતે આટલી મોટી રકમની મદદ કરવાની ક્ષમતા અમારી નહીં.

ફેસબુક પર મિત્રો ઘણા. આ મિત્રો ખાલી વાહ વાહ જ કરે છે કે વખત આવે ટેકો એની કસોટી મેહુલના કિસ્સામાં કરવાનું નક્કી કર્યું ને દોસ્તો તમે સૌ સાચે જ મિત્રો અને એય પાછા સોના જેવા સાબિત થયા. પાંચ લાખ આપણે સૌએ મળીને ભેગા કર્યા. આપણે મેહુલની ચિંતા કરીએ છીએ એ જાણીને ઓડ સમાજે અને ગ્રામભારતીના ભૂતપૂર્વ વિદ્યાર્થી મંડળે પણ પરેશભાઈને મદદ કરીને એમ કરતા કરતા દસ લાખ થઈ ગયા ને પાંચ ઓપરેશન પછી મેહુલ ફોટોમાં દેખાય છે એવો થઈ ગયો.

મા બાળકને જન્મ આપતા પહેલાં કેટલી પીડા વેઠે છે. પણ બાળકના જન્મ પછી એને હરખથી પોતાના ખોળામાં લે ને જાણે બધુ દુઃખ દુર. આજે મહુલને જોઈને આવી જ લાગણી થઈ. હરખથી આંખો ભરાઈ આવી. 

મેહુલની પત્ની સેજલ જબરી હિંમતવાળી. આજે બંને ઓફીસ પર આભાર વ્યકત કરવા આવ્યા હતા. તમે ન હોત તો ના બચી શકાયુ હોત તેવું મેહુલે કહ્યું.

ખેર અમે તો માધ્યમ બન્યા પણ મેહુલની તબીયતના સમાચાર પરેશભાઈ ફોન પર આપતા ત્યારે હંમેશાં કહેતી કે, ‘મેહુલને કહેજો કે એને સાજા થવાનું છે. હજારો માણસોએ એના માટે પ્રાર્થના કરી છે તે એને કશુંએ થવાનું નથી. તમે એના માટે લખેલી પોસ્ટ પર આવેલી કમેન્ટ એને વંચાવજો.’

અને ખરેજ આપણે સૌએ કરેલી દુવા અને કરેલી મદદ કામ લાગી.. મેહુલનું પેટ ફાટેલા કપડું જેમ સીવાય એમ સીવેલું દેખાય છે. 

મે પુછ્યુ અંદર સબ સલામત? એણે હસીનું કહ્યું, હા હવે કોઈ તકલીફ નથી. 

બિમારી પહેલાં 115 કી.ગ્રા. વજન હતું હાલ 55 -60 જેટલું થઈ ગયું. તેના વજનને લઈને જરા રમૂજ કરી ‘દોસ્ત હવે વજન ઉતારવા આવા મોંધા ખર્ચા ના કરાવતો.’ 

તમે સૌ સાથે ના આવ્યા હોત તો મેહુલને આવો સાજો નરવો ના જોઈ શકત..

સારા કાર્યોમાં નિમિત્ત બનાવ્યા ને તમારા જેવા મિત્રો જેઓ મદદ માટે હંમેશાં સાથે ઊભા રહે છે તેવા આપવા માટે કુદરતો આભાર માનુ છું.

આજે મેહુલ અને તેની પત્ની સેજલ ઓફીસ પર આવ્યા તે વખતે તેમની સાથે લીધેલી તસવીરમાં એકદમ તંદુરસ્ત દેખાતોમેહુલ. મેહુલને જોઈને તમનેય મારા જેવી જ લાગણી થશે..

મેહુલનો વિડીયો યુટ્યુબ પર જોવા માટે:  https://www.youtube.com/watch?v=Vp3OkqT41ns

The formation of a Development Corporation for Nomadic and Denitrified communities and the feeling of being left out……..

The leaders of nomadic communities gathered to
discuss their issues (file photo) 

The Government of Gujarat on 28th July 2015 announced  the appointments of Chairperson and Members for the Development Corporation for Nomadic and De-notified tribes. The Chief Minister Mrs. Anandiben Patel appointed Shri. Gorakhnath Vadee of Dhrangadhra and Shri. Kishankaka Nat of Deesa from the names given by VSSM as the members of the corporation. We were hopeful that the corporation consisting of 7 members will find a fitting representation of  community leaders/individuals from major/populous communities and we are glad that the Devipujak community is well represented. Community leaders from Raval, Bajaniyaa, Salat, Oad, Dafer, Bhavaya, Sandhi, Saraniyaa, Gadaliyaa etc. called up to inquire if their communities were duly represented!! While we had to affirmative answer to they queries but we did assure them that the individuals who have been appointed are good humans and will be listening to their grievances and concerns. 

While we are aware of the fact that the appointments of members to any such official body does have constitution restrictions, we also need to address the anxiety of almost 40 communities each of who is worried whether the agonies of their community will be heard! It is first time after the independence of our country that a special body to address the issues of nomadic communities has been formed hence it is rational that these concerns emerge from the communities that have no participation  to such an important body. 

As a remedial measure we feel that a working committee be formed which has representation from every community, the committee should meet at regular intervals, discuss the issues and take their suggestions and make  the future plans accordingly, this will also help strengthen the body and realise the objectives for its coming into being. At this stage we feel it is important that such a committee be formed or else the discontent from the communities would be difficult to curb.

We are extremely thankful to The Chief Minister Mrs. Anandiben Patel for the immediate decision of forming this much needed corporation and hope the concerns and grievances of nomadic communities will be addressed with similar pace.

ગુજરાત વિચરતી અને વિમુક્ત જાતી વિકાસ નિગમમાં અમારી જાતિમાંથી કોઈનું પ્રતિનિધિત્વ છે?? રાવળ, બજાણીયા, સલાટ, ઓડ, ડફેર, ભવાયા, સંધી, સરાણીયા, ગાડલીયા વગેરે

ગુજરાત વિચરતી અને વિમુક્ત જાતી વિકાસ નિગમમાં ચેરમેન અને સભ્યોની નિયુક્તિની જાહેરાત સરકારે તા. ૨૮ જુલાઈના રોજ કરી. સભ્યો માટે આદરણીય શ્રી આનંદીબહેનને vssm દ્વારા આપેલા નામોમાંથી શ્રી ગોરખનાથ વાદી (ધ્રાંગધ્રા) અને શ્રી કિશનકાકા નટ (ડીસા)ની પણ નિયુક્તિ થઇ. કુલ સાત સદસ્યોના બનેલા નિગમમાં વિચરતી અને વિમુક્ત જાતિના વધુ વસ્તી ધરાવતી જાતિના આગેવાનોને પ્રતિનિધિત્વ મળશે એવી આશા હતી જેમાં દેવીપૂજક સમુદાયને સારું એવું પ્રતિનિધિત્વ મળ્યું છે. જેનો આનંદ છે.

આજે રાવળ, બજાણીયા, સલાટ, ઓડ, ડફેર, ભવાયા, સંધી, સરાણીયા, ગાડલીયા વગેરે સમુદાયના આગેવાનોના પણ ફોન આવ્યા અને એમની જાતિમાંથી કોઈનું પ્રતિનિધિત્વ છે કે કેમ એ પ્રશ્ન કર્યો.. મારી પાસે જવાબ નથી.. પણ હાલમાં જેમની નિયુક્તિ થઇ છે એમાં ઘણા સારા માણસો છે અને એ આપણી વાત જરૂર સાંભળશે એવો દિલાશો આપણે એમને આપ્યો.. 

નિગમમાં સભ્યોની નિયુક્તિમાં બંધારણીય મર્યાદા છે આપણે એ જાણીએ છીએ પણ વિચરતા અને વિમુક્ત સમુદાયમાં સમાવેશ ૪૦ જાતિઓ તો પોતાની સ્થિતિની વાત નિગમમાં સંભાળશે કે કેમ એની ચિંતામાં છે. ચિંતા પણ સ્વાભાવિક છે આઝાદીના આટલા વર્ષો પછી પહેલીવાર એમના માટે કંઇક બન્યું છે અને એમાં પોતાની ભાગીદારી નહિ હોય તો પોતાનો અવાજ પહોચશે કે કેમ એ ભય પણ વ્યાજબી છે.. 

એક ઉકેલરૂપે એવું લાગે છે કે એક કાર્યકારી સમિતિ પણ બનાવવી જોઈએ જેમાં દરેક જાતિના સભ્યોને લેવા જોઈએ અને એની બેઠક પણ વખતો વખત થવી જોઈએ અને એમના મંતવ્યો લઈને નક્કર આયોજન પણ કરવું જોઈએ.. દાંત વગરના વાઘ જેવું નિગમ બની ના રહે તે માટે પણ કાર્યકારી સમિતિની રચના જરૂરી લાગે છે..   નહિ તો પ્રતિનિધિત્વ ના મળ્યાના રંજ સાથેનો વિરોધ ટાળવો મુશ્કેલ થઇ જશે.. 

નિગમના ત્વરિત નિર્ણય બદલ આદરણીય શ્રી આનંદીબેહન પટેલનો vssm વતી આભાર માનીએ છીએ. આગામી દિવસોમાં વિચરતા વિમુક્ત સમુદાયોના પ્રશ્નો આજ ત્વરાએ હાથ પર લેવામાં આવે એવી સહજ અપેક્ષા છે. 

એક માણસ તરીકેનું તમામ સન્માન મળે એ માટે ભેગા થયેલા વિચરતી વિમુક્ત જાતિના તમામ આગેવાનો (ફાઈલ તસવીર)