Friday, September 21, 2018

We will look better if we start drinking water without asking Caste...

Mittal Patel making a rotla at Kadvikaki's house
As soon as we say that we are coming to the Devipoojak settlement today, Kadviakaki asks what will we eat. I like Bajri Rotla and Olo (meshed spiced brinjal), then she makes it with affection. 

Sometimes she packs it and sends when she comes to know that Bhalabhai or Karshankaka is coming to the office. 

When we went to the settlement a few days back, Bhalabhai’s wife asked, “Ben, do you know how to make rotlas?”

I have not made many rotla but at some point I had. But I tried and the rotla was made the way it is seen in the photo.  

When we started working in this settlement, nobody was even asking for water. I used to wonder why they are not even offering water. But then I came to know that the society keeps untouchability from them. They think that you also definitely won’t drink the water. So, they only don’t even offer. But then I started asking for water and telling them I will come to eat at their place to these families living in scarcity. 

Kadvikaki in her house
With having these meals, the thin line also disappeared, they stopped getting scared of me and I became one of them.  

These days, when it is four in the evening and I don’t find food, I go to the settlement and tell them to make a rotla and tea. And I eat it with due ownership.

We will look better if we start drinking water without asking caste and creed. 

ગુજરાતી રૂપાંતર

કડવીકાકી દેવીપૂજક વસાહતમાં આજે આવીશું એવું કહીએ કે તુરત શું ખાશો એવો પ્રશ્ન પુછે. બાજરીનો રોટલો ને ઓળો મને ભાવે તો એ ભાવથી બનાવી આપે. ક્યારેક તો ભલાભાઈ કે કરશનકાકા ઓફીસ આવવાના છે એવી ખબર પડે તો ભાથુ બાંધીને મોકલાવે.

Kadvikaki preparing tea on her chulha
થોડા દિવસ પહેલાં વસાહતમાં ગયા ને જમવા બેસતા પહેલાં ભલાભાઈની વહુએ પુછ્યું, તે હે બેન તમને રોટલા ઘડતા આવડે?

બહુ ઘડ્યા નથી પણ જેવા તેવા ક્ડેયારેક ઘડેલા ખરા. પણ લાવો હું પ્રયત્ન કરુ ને ફોટોમાં દેખાય છે એવો રોટલો ઘડાયો.

કામ શરૃ કર્યું તે વખતના દિવસોમાં વાસહતના કોઈ પીવાનું પાણી પણ ના આપે. મને નવાઈ લાગતી કેમ કોઈ પાણીનુંયે પુછતુ નથી પણ પછી ખબર પડી કે લોકો, સમાજ એમનાથી આભડછેટ રાખે છે એટલે તમે પાણી નહીં જ પીવો એમ માનીને એ લોકો નહોતા પુછતા પણ પછી સામેથી પાણી ને અછતમાં જીવતા આ પરિવારોને હું તમારા ત્યાં જમીશ એવું કહેવાનું શરૃ કર્યું.

ને આ જમણથી અમારી વચ્ચે જે થોડી ઘણી ભેદ રેખા હતી, મને એમનામાં ભેળવતા એ લોકો ડરતા એ બધુએ મટી ગયું ને હું એમનામાંની એક થઈ ગઈ.

આજે તો કામમાં ક્યારેક ચાર વાગી જાયને જમવાનું ના જડે તો વસાહતમાં જઈને જરા રોટલો ઘડી દો ને થોડી ચા બનાવી દો એમ કહીને અધિકારભાવથી ચા રોટલો ખાઈ લઉં છું. 

જાતપાત પુછ્યા વગર દરેકના ઘરે પાણી પીતા થઈશું તો વધુ રૃડા લાગશું...

Mehul is Alive and Kicking with the help of you all Good Samaritans!

Mittal Patel with Mehul and his wife Sejal
I think you all remember Mehul, you are the reason he is alive today.

Honestly, when Mehul’s father Preshbhai first came to meet us and showed us the pictures of ailing Mehul, little did I hope that he would be able to make it out of woods. However, at the same time, I also had faith of witnessing light at the end of the tunnel with the immensely courageous and determined Pareshbhai. He left no stone un-turned to save his critically ill son. But then, he did hope for the miracle. 

Mehul at VSSM office with his wife and a relative
The amount for Mehul’s medical expenses was quoted at a whooping Rs. 10 lacs by the doctors treating him. It was practically impossible for us to mobilise such handsome amount, neither individually nor organisationally.  

My appeal requesting my friends and followers on Facebook to support the medical expenses for Mehul found overwhelming response. It went on to prove how truly blessed I am to have such huge number of  friends indeed. You all went ahead to contribute Rs. 5 lac.  Stirred by such unprecedented support from unknown Samaritans, the Oad community came further and contributed generously towards Mehul’s treatment. Alumni Association of Grambharati also helped Pareshbhai and eventually Rs. 10 lac were gathered. Ultimately  after 5 major surgeries,  Mehul is alive, well  and kicking as you can see in the photograph.  

A mother undergoes a lot of pain while giving birth to a baby. But when she takes it in her hand, all the pain goes away. I felt the same after seeing Mehul today. I had tears of joy. 

Mehul and his very brave wife Sejal were in the office today to see us all. ‘If it wasn’t for you, I wouldn’t be here today!!’ Mehul shared.  My eyes teared up seeing him well and smiling. There was a sense of relief much similar of holding a child in hand after enduring the pain of child birth.

Mehul showing his stitched stomach
Well, we have only been instrumental here, every time Pareshbhai would call up to update us on Mehul’s health I always told him, ‘Let Mehul know he has to get well soon, he will get well because  thousands are praying for him! Show him my post on Facebook, read him the wishes people have sent in for him.’  

Thankfully all our prayers were heard and Mehul is doing good although,  his stomach does look like a tethered cloth.

‘So, is all well inside?’ I inquired.

He smiled and replied, ‘No trouble at all!’

A rather skinny looking  Mehul at a mere 55-60 kilos weighed a massive 115 kilos before his illness. ‘Let’s not plan to lose weight in such a manner!!’ I joked.

Thank you for choosing to support Mehul’s medical expenses. Trust me, if all of you  had not pitched-in Mehul wouldn’t be amidst us today. I am grateful to have these opportunities of being  instrumental in such deeds and to be surrounded by compassionate and caring friends like you all.

To watch Mehul's story, click:

મેહુલ તમને યાદ છે...

તમે સૌએ જ મદદ કરીને એને જીવન બક્ષેલું.
સાચુ કહુ તો મેહુલના પિતા પરેશભાઈ પહેલીવાર મળવા આવ્યા અને મેહુલની હાલતનો ફોટો બતાવ્યો ત્યારે એક વખત માટે તો મેહુલ સાજો નહીં થઈ શકે તેવું લાગેલું પણ પછી મરણપથારીએ પડેલા દીકરાને બચાવવા મથી રહેલા પરેશભાઈની હિંમતને જોઈને ચમત્કાર થશે તેવું લાગેલું.
દસ લાખનો ખર્ચ ડોક્ટરે કહેલો તે આટલા પૈસા ક્યાંથી લાવવા. વ્યકિતગત કે સંસ્થાગત રીતે આટલી મોટી રકમની મદદ કરવાની ક્ષમતા અમારી નહીં.

ફેસબુક પર મિત્રો ઘણા. આ મિત્રો ખાલી વાહ વાહ જ કરે છે કે વખત આવે ટેકો એની કસોટી મેહુલના કિસ્સામાં કરવાનું નક્કી કર્યું ને દોસ્તો તમે સૌ સાચે જ મિત્રો અને એય પાછા સોના જેવા સાબિત થયા. પાંચ લાખ આપણે સૌએ મળીને ભેગા કર્યા. આપણે મેહુલની ચિંતા કરીએ છીએ એ જાણીને ઓડ સમાજે અને ગ્રામભારતીના ભૂતપૂર્વ વિદ્યાર્થી મંડળે પણ પરેશભાઈને મદદ કરીને એમ કરતા કરતા દસ લાખ થઈ ગયા ને પાંચ ઓપરેશન પછી મેહુલ ફોટોમાં દેખાય છે એવો થઈ ગયો.

મા બાળકને જન્મ આપતા પહેલાં કેટલી પીડા વેઠે છે. પણ બાળકના જન્મ પછી એને હરખથી પોતાના ખોળામાં લે ને જાણે બધુ દુઃખ દુર. આજે મહુલને જોઈને આવી જ લાગણી થઈ. હરખથી આંખો ભરાઈ આવી. 

મેહુલની પત્ની સેજલ જબરી હિંમતવાળી. આજે બંને ઓફીસ પર આભાર વ્યકત કરવા આવ્યા હતા. તમે ન હોત તો ના બચી શકાયુ હોત તેવું મેહુલે કહ્યું.

ખેર અમે તો માધ્યમ બન્યા પણ મેહુલની તબીયતના સમાચાર પરેશભાઈ ફોન પર આપતા ત્યારે હંમેશાં કહેતી કે, ‘મેહુલને કહેજો કે એને સાજા થવાનું છે. હજારો માણસોએ એના માટે પ્રાર્થના કરી છે તે એને કશુંએ થવાનું નથી. તમે એના માટે લખેલી પોસ્ટ પર આવેલી કમેન્ટ એને વંચાવજો.’
અને ખરેજ આપણે સૌએ કરેલી દુવા અને કરેલી મદદ કામ લાગી.. મેહુલનું પેટ ફાટેલા કપડું જેમ સીવાય એમ સીવેલું દેખાય છે. 

મે પુછ્યુ અંદર સબ સલામત? એણે હસીનું કહ્યું, હા હવે કોઈ તકલીફ નથી. 
બિમારી પહેલાં 115 કી.ગ્રા. વજન હતું હાલ 55 -60 જેટલું થઈ ગયું. તેના વજનને લઈને જરા રમૂજ કરી ‘દોસ્ત હવે વજન ઉતારવા આવા મોંધા ખર્ચા ના કરાવતો.’ 

તમે સૌ સાથે ના આવ્યા હોત તો મેહુલને આવો સાજો નરવો ના જોઈ શકત..
સારા કાર્યોમાં નિમિત્ત બનાવ્યા ને તમારા જેવા મિત્રો જેઓ મદદ માટે હંમેશાં સાથે ઊભા રહે છે તેવા આપવા માટે કુદરતો આભાર માનુ છું.

આજે મેહુલ અને તેની પત્ની સેજલ ઓફીસ પર આવ્યા તે વખતે તેમની સાથે લીધેલી તસવીરમાં એકદમ તંદુરસ્ત દેખાતોમેહુલ. મેહુલને જોઈને તમનેય મારા જેવી જ લાગણી થશે..

મેહુલનો વિડીયો યુટ્યુબ પર જોવા માટે:

Tuesday, September 18, 2018

Solar Light Distribution took place at Nomadic Settlerment of Rajkot with the Help of Sparsh

Mittal Patel giving solar light kit to a woman from nomadic settlement
To eat before sunset is good for health. Jains call it Choviyar. 

Nomadic communities eat before sunset, not because of health reasons but when the sun goes down and takes his light along, the darkness prevails everywhere. How to cook without light in the dark? Those who have access to electricity can cook at 10 at night. But where kerosene is not affordable then, we have to cook and dine before darkness. 

The daily wager women come before their day work is over just for cooking, promising to complete the work next day. 

The nomadic settlement is either near the jungle area or in deserted land. In the night, there are poisonous insects wondering in the shanties and often bite them, but what can be done?  
Only the wearer can know where the shoe pinches- only these families know the dark side without light.

The demand for light connection under the different government schemes have been applied but what till then? Sparsh has initiated to become instrumental in lighting the little homes of these families and FunSolar also helped in this cause. 

Shri Maharshibhai came and with his help till date in Amreli and Rajkot total 700 solar lights have been distributed. 

Thank you Sparsh and those who helped in this. 

To see the video of this distribution, click:

ગુજરાતીમાં અનુવાદ

અંધારુ થાય એ પહેલાં જમી લેવાનું તબીયત માટે સારુ. જૈનો એને ચોવિયાર કહે.

Solar light distribution at Rajkot

વિચરતી જાતિઓ પણ અંધારા પહેલાં જમી લે. તબીયતની ચિંતાને લઈને નહીં પણ સૂરજદાદા પોતાનો પ્રકાશ સંકેલી ઘરે જતા રહે પછી ફેલાતા અંધકારમાં દિવા વગર રાંધવું કેમ? જેમના ઘરે વિજળી છે એ તો રાતના દસ વાગેય જમવાનું બનાવે પણ અમારે તો ઘાસતેલના વાંધા છે એટલે અંધારા પહેલાં રાંધવાનું ને જમવાનું.

કામ પર ગયેલી બહેનો કામ પુરુ ના થયું હોય તો કાલે કરી જઈશું એમ કહીને ખાલી રાંધવા માટે થઈ ઘરે વહેલી આવી જાય.. 

જંગલમાં કે અવાવરુ જગ્યાની પાસે છાપરાં હોય તે રાતના ઝેરી જીવજંતુઓ તો ઘરમાં ફરતા હોય ઘણીવાર કરડીયે જાય પણ શું કરે...

આવી સ્થિતિમાં જીવતા પરિવારોને ઘરમાં અજવાળુ ના હોવું એટલે શું એની વધુ ખબર પડે..

સરકાર લાઈટ આપે એ માટે અરજીઓ આપી છે. પણ એ ના આપે ત્યાં સુધી શું? સ્પર્શે આવા પરિવારોના ઘરમાં અજવાળુ પાથરવામાં નિમિત્ત બનવાનું સ્વીકાર્યું ને ફનસોલારે પણ મદદ કરી. 

મહર્ષીભાઈ આવ્યા ને એમની સાથે અમરેલી રાજકોટમાં મળીને અત્યાર સુધી કુલ 700 સોલાર લાઈટનું વિતરણ થયું.

આભાર સ્પર્શ... ને આ કામમાં મદદ કરનાર સૌનો....

આ અંગેનો વિડીયો જોવા માટે, ક્લિક કરો :

Tuesday, August 28, 2018

Thank you Mehsana and Banaskantha Collectors for Alloting Residential Plots to Nomads

Vadi families showing the possession letters
House is where you feel relaxed as soon as you enter, and feel the security about not being chucked out…

But it is very difficult for the ‘address-less’ people.. We and these communities get sheer disappointment by going to government office again and again for years…

But now the dust is being removed…

Banaskantha collector allotted plots to 11 Vansfoda Vadi and Vanjara families living in Changa and Jakhel of Kankrej Taluka. Why would Mahesana lag behind when Banaskantha is running ahead? 

VSSM Fieldworker Mohanbhai with Finchdi Residents
There was an old file repeatedly demanding the allocation of plots for Vansfoda Vadi families. That file also reached the collector Shri Patel Saheb who also signed. And total 15 families of two districts got the residential plots. Now the houses will be built definitely… 

Happiness.. and gratitude to administration especially circle officer, Mamlatdar and Prant collector… 
Our special thanks for minister Shri Ishwarbhai Parmar… His magic wand showed the magic… 

Naran and Mohanbhai our senior fieldworkers keep working tirelessly and because of that only this became possible.. Thank you all.. 
We wish for happiness to these families… 

ગુજરાતીમાં અનુવાદ

Government offiicial giving possession letter to residents of Changa village
જેમાં પગ મુકતા હાશકારો થાય ને, 
કોઈ હવે કાઢી નહીં મુકે એવો ભરોષો થાય.એ ઘર...

પણ એ મેળવવું સરનામાં વગરના માણસો માટે ઘણું કપરુ.
વર્ષોથી સરકારી કચેરીમાં અમારા ને સાથે સાથે આ સમુદાયોના ધક્કા ને ધક્કામાં હાથ લાગતી નવરી નિરાશા...

પણ હવે એના ઉપરની ધૂળ ખંખેરાઈ છે....

બનાસકાંઠા કલેક્ટર શ્રીએ કાંકરેજના જાખેલ અને ચાંગામાં રહેતા 11 વાંસફોડા વાદી ને વણઝારા પરિવારોને પ્લોટ ફાળવ્યા.. બનાસકાંઠા આગળ ચાલે તો મહેસાણા કેમ બાકી રહી જાય. ફીંચડીમાં છેલ્લા ઘણા વર્ષોથી વાંસફોડા વાદી પરિવારોની પ્લોટની માંગની ફાઈલ પણ ચાલી પડી કલેક્ટર શ્રી પટેલ સાહેબનાદ્વારે. ને એના ઉપર પણ સહી થઈ ગઈ. ને બંને જિલ્લાના કુલ 15 પરિવારોને પ્લોટ ફાળવાયા. હવે ઘર બનવાના એ નક્કી...

રાજીપો... ને આભાર #વહીવટીતંત્રનો. ખાસ કરી સર્કલ અધિકારી, મામલતદાર શ્રી, પ્રાંતકલેક્ટર શ્રી સૌનો
બનાસકાંઠા માટે ખાસ મંત્રી શ્રી ઈશ્વરભાઈનો વિશેષ આભાર.. તેમની જાદુઈ છડીએ ઘણો કમાલ કર્યો.. 
નારણ અને મોહનભાઈ અમારા પાયાના કાર્યકરો તેમની નિતની દોડધામ એટલે આ બધુ શક્ય બને.... 
આભાર સૌનો... 
ને આ પરિવારો માટે સુખી થાવો નીભાવના...

Friday, August 24, 2018

Salute to Patan Collector for his Empathy and Compassion

The collector present at the ration card distribution in the settlement in Patan
What happens when the Collector starts going to the houses of the deprived?

In my opinion that actual seeing and understanding can happen on it own. Compassion and sensitivity are given to everyone by nature. But somewhere there is dust on it so, the picture becomes blurred and the opportunity to be the reason for good deeds can’t be achieved however achievable it is. 

Anand Patel- Collector of Patan is a very sensitive person. When we told him about the details of the cancellation of the plot to the  Saraniya families living in Chanasma, he came to the settlement and gave the possession letters. When he saw the plight of these people, he emphasised that they can come to his office if there is any problem. Saraniya families thought, “how wonderful this officer is!”

The Patan Collector giving Ration Card to a residence of Harij Settement
Fulvadi families of Harij are daily wage labourers. When they don’t get the work, they beg. They did not have the ration card which can avail grains to them. We requested for the same and District Supply Officer Shri Geetaben came along in the settlement and gave the cards to the needy people. 

Newspaper cutting about the ration card distribution in Harij
We rarely call any office ‘saheb' but we feel like calling you ‘saheb’. Thank you Saheb and salute!

How can we forget our workers Mohanbhai and Naran? We are happy that you are amidst nomadic communities… 

ગુજરાતીમાં અનુવાદ

કલેક્ટર વંચિતોના દ્વારે પહોંચવાનું શરૃ કરે તો શું થાય?

મારા મતે પેલું પ્રત્યક્ષ જોવાનું ને સમજવાનું આપો આપ થઈ જાય. કરુણા ને સંવેદના તો દરેક વ્યક્તિમાં કુદરતે ભરી છે પણ ક્યાંક એના ઉપર ધુળ ચડી ગઈ હોય ને એના કારણે ચિત્ર સ્પષ્ટ દેખાવું જોઈએ એ દેખાય નહીં ને સારા કાર્યોમાં નિમિત્ત બનવાની તક નજર સામે હોય છતાંય હાથમાં સરકી જાય. આનંદ પટેલ પાટણ કલેક્ટર ખુબ સંવેદનશીલ. ચાણસ્મામાં રહેતાસરાણિયા પરિવારોને ફાળવાયેલી જગ્યા કોઈક કારણોસર રદ થઈ કલેક્ટર શ્રીને આ વિગતો જણાવીને તેઓ વસાહતમાં આવ્યા ને નવી જગ્યાની સનદો એમણે આપી અને આ પરિવારો જે હાલતમાં રહે છે એ નજરે જોયું સાથે કાંઈ પણ તકલીફ હોય તો કચેરીએ આવવા પણ ભાર પૂર્વક કહ્યું.સાહેબ આવા સરસ હોય બેન એવું સરાણિયા પરિવારોને થયું.

હારીજના ફુલવાદી પરિવારો મજુરી કરે ને કામ ના મળે ત્યારે ભીક્ષાવૃતિ કરે તેમની પાસે અનાજ મળે એવું રેશનકાર્ડ નહોતું. અમે વિનંતી કરીને જુઓ કલેક્ટર પોતે વસાહતમાં જીલ્લા પુરવઠા અધિકારી શ્રી ગીતાબહેન સાથે આવ્યા ને જરૃરિયાતવાળા પરિવારોને કાર્ડ આપ્યા. 

Collector Patan addressing the people of the settlement in Harij
બહુ ઓછા લોકોને આમ સાહેબ કહેવાનું મન થાય પણ તમને કહીએ છીએ. આભાર સાહેબ ને સાથે સલામ
અમારા કાર્યકર મોહનભાઈ ને નારણને તો કેમ ભુલાય એ તો દિવસ રાત સમુદાયની વચમાં વિચરનારા સાથે છો એનો રાજીપો...

Monday, August 13, 2018

Getting Caste Certificates would help Sabarmati residence get the houses soon...

Caste  certificates distributed to the Nomadic Families living at Sabarmati
If you go to any village and meet anyone, then the first question is asked, 'What are you?'

One doesn’t like people who ask such questions. Isn’t it enough to be a human?  But no. It is as if you are nobody without the label of the caste you belong to.

The Government also provides various provisions on the basis of such tag of caste. So whether you like it or not, you have to put in efforts to get such tags.

In the past, the officers were afraid to issue the Caste Certificate lest a wrong Caste Certificate is given, then their (officers’) pension will be stopped. This is true. But due to our greed to get ineligible benefits, these false certifications are issued.

Mittal Patel giving a caste certificate to a resident of Sabarmati settlement
The government has made it mandatory to attach father's or uncle’s School Leaving Certificate with the application for Caste Certificate. Our communities were in trouble due to this requirement. How to get the father’s School Leaving Certificate, when they themselves had never been to school? All this was difficult.

We repeatedly put forth this issue to the state government and asked for the relaxation in rules for Nomadic and De-Notified communities. We demanded to issue the Caste Certificates on the basis of their dress, dialect, community panchayat (naat panch) and after checking their residence. After a long time, eventually, the Government has agreed to this demand, and now it is easy to get the certificates.

We are working hard to get houses to those people whose houses were demolished in Sabarmati area of Ahmedabad. The new commissioner has asked us to make a detailed application to provide the houses to these people. For this application, the beneficiaries filed an application for Caste Certificate. They all got the caste certificates at one go.

Mittal Patel addressing the people of Sabarmati settleement
We are happy for this. But there is also a question… when will we get rid of the tags of caste?

All this became possible due to co-operation and affection of some helpful persons. Our sincere thanks to Shri Ishwarbhai Parmar, the minister who gave instructions to Shri Vadhvana Saheb from Gandhinagar, and to the officers such as Shri Vanzara Saheb, and Shri Joshi Saheb and Shri Vijay Parikh Saheb.

ગુજરાતી અનુવાદ 

કોઈ પણ ગામમાં જઈએ ને કોઈને મળીએ તો પહેલો પુછાતો પ્રશ્ન, 'તમે કેવા? ' 

આ પુછનારા જરાય ગમે નહીં. માણસ છીએ આટલું પુરતુ નથી?પણ ના એ પુરતુ નથી જાતિગત લટકણિયા વગર જાણે તમે કાંઈ છો જ નહીં.

સરકારેય આ લટકણિયાના આધારે જ વિવિધ સહાય આપે. એટલે ગમે કે ના ગમે આ લટકણિયા માટે મથવું પડે. 

Programme Co-Ordinator at VSSM giving Caste Certificate
પહેલાં તો અધિકારી બિચારા પ્રમાણપત્ર આપતા ડરતા રખેને ક્યાંક કોઈને ખોટુ જાતિપ્રમાણપત્ર અપાઈ જશે તો પેન્શન રોકાઈ જશે. એમની વાત સાવ સાચી. પણ અણહકનું મેળવવાની આપણી લાલચોના કારણે જ આવા જુઠ્ઠા પ્રમાણપત્રો બને.

જાતિપ્રમાણપત્ર આપવા માટે સરકારે કડક કાયદો કર્યો પિતાનું કે કાકાનું શાળા છોડયાનું પ્રમાણપત્ર ફરજિયાત જોડવાનું કર્યું. આમાં અમારી આ જાતિઓ બિચારી હેરાન થઈ ગઈ. શાળાનું એકેય પગથિયું એ 
પોતેય ચડ્યા નથી ત્યાં બાપાનું શાળા છોડ્યાનું પ્રમાણપત્ર કેવી રીતે લાવવું? આ બધું અઘરુ હતું. 

પણ ગાંધીનગર સતત રજૂઆત ને આ જાતિઓને પ્રમાણપત્ર આપવાના નિયમને ઢીલો કરવાની માંગ કરીને પહેરવેશ, બોલી, નાતપંચ તેમનું રહેણાંક તપાસીને જાતિપ્રમાણપત્ર આપવાની માંગણી કરી. આખરે ઘણા લાંબા સમયે સરકારે આ માંગણી ગ્રાહક રાખીને હવે સરળતાથી પ્રમાણપત્રો મળવા માંડ્યા. 

અમદાવાદમાં સાબરમતી વિસ્તારમાં જેમના છાપરાં તોડ્યા એમને ઘર મળે તે માટે મહેનત કરીએ છીએ. નવા કમીશનરે મકાન આપવા દરખાસ્ત કરવા કહ્યું છે જેના ભાગરૃપ તેમના જાતિપ્રમાણપત્ર માટે અરજી કરી હતી ને આ જુઓ એક સાથે આટલા બધા પરિવારોને જાતિ પ્રમાણપત્ર નામનું લટકણિયું મળ્યું.

આનંદ છે પણ સાથે સાથે આપણે આ જાતિના લટકણિયામાંથી મુક્ત ક્યારે થઈશું તે પ્રશ્ન પણ છે....

ખેર વઢવાણા સાહેબ ને ગાંધીનગરથી સૂચના આપનાર મંત્રી શ્રી ઈશ્વરભાઈ પરમાર, અધિકારી શ્રી વણઝારા 
સાહેબ, જોષી સાહેબ ને વિજયભાઈ પરીખનો આભાર તેમની લાગણીના કારણે જ આ બધુ શક્ય બન્યું.

Friday, August 10, 2018

Now people of Bagasara settlement will get their basic rights...

Bagasara Settlement made of cloth covering
'Ben, please do something about the construction of our houses. Our generations have passed wandering but now we are tired. We can’t earn by decorating the carts and selling bullocks anymore. So, there is no meaning in roaming around. Now we go to collect the scrap. But if we get the house, it will be better.’

This is what Navghanbhai Saraniya from Bagasara of Amreli district feels. 

We have houses so we don’t understand the problems faced by the people who don’t have houses. 

But we have to think of the people who have to stay in such a condition every day. 

This settlement made by the covering of cloth looks nice in the photograph at the first glance. But how can one save themselves when there is rain in the monsoon?

Moreover, there are polls of electricity in the settlement but their entire settlement is in the dark. But we had a word with Maharshibhai. He gave solar light and thus, there is thin light but there is light. 

Mittal Patel addressing the people at Bagasara Settlement
But the wish is to have the permanent space and house. 

We met the Collector of Amreli. He is a very kind andgenerous person. He has told us to prepare all the details. He gave 250 forms for ration card immediately and told us to draw his attention if there is any difficulty in the process of getting the ration card. Our worker Ramesh and Devchandbhai from Bagasara will help us in this work. We hope that this work finishes soon.   

The photos are of the meeting we conducted at Gadliya, Saraniya, Bawaji, Devipoojak, Fakir communities living in Bagasara. 

'બેન હવે ઘર થાય એમ કરો. રખડી રખડીને અમારી પેઢીઓ વઈ ગઈ પણ હવે થાક્યા. આ ચાકા હજાવવાનું ને ઢાંઢા વેચવાનું હવ નથ થાતું. એટલે હવે ફરવાનો અરથ નથી. હવે કાગરિયા ને ભંગાર વીણવા જાઈએ સીએ. પણ ઘર થાય તો થોડું હરખુ રે.'
People at the meeting
અમરેલીના બગસરામાં રહેતા નવઘણભાઈ સરાણિયાની આ લાગણી.
ઘરવાળા આપણને ઘર ના હોવાની તકલીફ ના સમજાય. પણ જેને રોજ આમાં જ રહેવાનું હોય એની દશા તો વિચારવી રહી....
એક નજરે તો કપડાંની આડોશ કરેલી આ વસાહત ફોટોમાં જોવી ગમે. પણ ચોમાસામાં વરસતા વરસાદમાં આવી આડાશોમાં પોતાને સાચવવાનું કેમ થાય? 
વળી લાઈટના થાઁભલા વસાહતમાંથી પસાર થાય છતાં એમની વસાહતમાં તો અંધારા જ. જોકે મહર્ષીભાઈ સાથે વાત થઈને એમણે સોલાર લાઈટ આપી તે ઘરમાં હવે ઝીણું તો ઝીણું પણ આજવાળું થાય છે. 
પણ ઈચ્છા રહેવા કાયમી જગ્યા ને ઘરની છે. 

VSSM worker Ramesh Makwana addressing people at Bagasara
અમરેલી કલેક્ટર શ્રીને મળ્યા. ખુબ ભલા ને પરગજુ માણસ છે. એમણે બધી વિગતો તૈયાર કરી આપવા કહી છે. રાશનકાર્ડ માટે અઢીસો ફોર્મ તો અેમણે તત્કાલ આપ્યાને કાર્ડ મળવામાં તકલીફ થાય તો ધ્યાન દોરવા કહ્યું. અમારો કાર્યકર રમેશ ને બગસરાના દેવચંદભાઈ આ કામમાં મદદ કરશે. બસ ઝટ આમની આશાઓ પુર્ણ થાય એમ ઈચ્છીએ..

બગસરામાં રહેતા ગાડલિયા, સરાણિયા, બાવાજી, દેવીપૂજક, ફકીર વગેરે સમુદાય સાથે બેઠક કરી તે વેળાની તસવીરો... 

Wednesday, August 08, 2018

Valamadi Lake at Shera of Dhanera Taluka is dug with the help of VSSM

Digging in progress at Valamdi Talav
When Rameshbhai Desai from Shera village of Dhanera heard about our work of desilting the lakes, he immediately contacted worker Naran. He said to desilt the lakes of his village and we will co-operate.

Then we started working in Valamdi lake. Rameshbhai is an aware sarpanch. He wanted us to desilt both the lakes of his village. But then we did not get sufficient support from the village to dig the other lake of the village, so we could not dig the other lake.

The geographical condition of Dhanera of Banaskantha is such that only if there are special circumstances then only the canal can be installed else, there is no canal at present. Farmers are dependent on the underground water only. In such a case, due to continuous extraction of water, the water tables have gone till 800 to 1000 feet deep which is a matter of concern.

Water Management at Shera
The way people are worried about the underground water in Diyodar and Kankrej and Suigam (to some extent) blocks of Banaskantha, to the extent that the sarpanchs nag me to no end for desilting the lakes of their village. But this is not the case in Dhanera. That’s the place where we need to worry about the water tables the most. 

We hope that when we begin the water management work again in September, Dhanera taluka would wake up soon and support the desiliting like other talukas.

Else, we found many youngsters like Rameshbhai in Dhanera and our fieldworkers like Kanubhai and Jayantibhai also helped a lot. But they alone can’t make everything possible. If the entire village becomes aware, then Mother Earth who is tilled by the farmers, will express her happiness in a different way for repaying her favour. And we must do this much. Else, we will die if we send her to the oldage home.
Lake digging at Shera

We are thankful to Shera sarpanch and people of the village who co-operated in this work. I hope if there will be more awareness then we will dig the other lake of Shera. But the only condition is to carry the soil by your tractors.

We are thankful to Sanjaybhai who has never seen Dhanera or Shera but he actually worried for Mother Earth…

ધાનેરાનું સેરાગામના સરપંચ રમેશભાઈ દેસાઈએ જ્યારે જાણ્યું કે અમે બનાસકાંઠામાં તળાવો ઊંડા કરવાનું કરી રહ્યા છીએ એટલે તુરત એમણે કાર્યકર નારણનો સંપર્ક કર્યો ને અમારા ગામના #તળાવો ઊંડા કરાવો અમે સહયોગ કરશું તેવી ભાવના વ્યક્ત કરી.

એ પછી અમે વાલમડી તળાવમાં કામ શરૃ કર્યું. રમેશભાઈ ખુબ જ જાગૃત સરપંચ તેમની ઈચ્છા તેમના ગામના બેય તળાવ ઊંડા થાય તેવી પણ ગામમાંથી તળાવ ખોદાયા પછી માટી ઉપાડવા માટે જોઈએ તેવો સહયોગ ના મળતા અમે બીજુ તળાવ ખોદાવી ના શક્યા.

Valamdi Lake digging about to end
#બનાસકાંઠાના #ધાનેરા તાલુકાની #ભૌગોલીક સ્થિતિ એવી છે કે ત્યાં ખાસ સંજોગો ઊભા થાય તો જ કેનાલ થાય બાકી હાલ કેનાલ નથી. ખેડુતો પેટાળના પાણી ઉપર જ નિર્ભર છે. આવામાં બોરવેલથી સતત પાણી ખેંચીને પાણીના તળ લગભગ 800 થી 1000 ફૂટ ઊંડા કરી નાખ્યા છે. જે ચિંતાનો વિષય છે.

બનાસકાંઠાના દિયોદર, કાંકરેજ ને કેટલાક અંશે સુઈગામ તાલુકાના ગામોમાં ભૂગર્ભ જળની જે રીતે ચિંતા થઈ રહી છે જે રીતે ત્યાં તળાવો ઊંડા કરાવવા સરપંચ અમારો એકદમ સાચુ કહુ તો જીવ ખાઈ જાય છે એવું ધાનેરા બાજુ થતું નથી. જબકી ત્યાં ભૂગર્ભજળની સૌથી વધારે ચિંતા કરવાની જરૃર છે.

આશા રાખીએ સપ્ટેમ્બર પછી ફરી #જળસંચયના કામો થાય તે વખતે ધાનેરા તાલુકો વહેલો જાગે ને બીજા
તાલુકાની જેમ સહયોગ કરી તેમના તળાવો ઊંડા કરાવવા સજાગ બને..
Valamdi Talav being dug

બાકી ધાનેરામાં રમેશભાઈ જેવા ઘણા ઉત્સાહી યુવાનો મળ્યા અમારા કાર્યકર કનુભાઈ, જયંતીભાઈને તેમણે ખુબ સહયોગ કર્યો. પણ તેમના એકલાથી કશુંએ થવાનું નથી. આખુ ગામ જાગે તો જે #ધરતી #ખેડુતો ખેડે છે એ ધરતી માં જાગે ને મારા બાળકોએ અત્યાર સુધી મને દોહ્યા કર્યું પણ હવે મારી ચિંતા કરી મારામાંથી લીધેલું પાછુ વાળે છે તેવો રાજીપો જુદી રીતે વ્યક્ત કરે. અને ધરતી મા માટે આટલું તો આપણે કરવું જ રહ્યું. એને કાંઈ આમ વૃદ્ધાશ્રમના હવાલે થોડી કરાય નહીં તો આપણે મરી જઈએ.

આભાર સેરા સરપંચ ને ગામના જેમણે પણ આ કાર્યમાં સહયોગ કર્યો તે સૌનો.. હજુ આશા છે વધુ સજાગતાની જો એ થાય તો સેરાનું બીજુ તળાવેય ખોદીશું. પણ શરત માટી ઉપાડવાના ટ્રેક્ટર તમારાની...

જે પણ સહયોગ મળ્યો તેમાંથી ખોદાયેલા તળાવ અંગેની વાત સરપંચ રમેશભાઈના મોંઢે વિડીયોમાં જોઈ સાંભળી શકાય છે.

આભાર સંજયભાઈનો જેઓએ ક્યારેય ધાનેરા કે સેરા જોયું નથી પણ ધરતી માની ખરા અર્થમાં ચિંતા કરી.

Thursday, August 02, 2018

Kudos to the Integrity of Nanjibhai Bajaniya

Nanjibhai Bajaniya with his Auto Rickshaw
Four Lakh rupees is not called a small amount, and that too for the poor man running auto rickshaw.

What will you do when a passenger travelling in your auto rickshaw goes away leaving behind packet containing Rs. 4,00,000 and if the packet is in your hand? I don’t come to the conclusion, but you must answer this...

The general impression of the people of Nomadic and De-Notified community is like thieves and burglars and the people at large are not willing to let them come close to themselves. Nanjibhai an ordinary person belonging to the said community found a sum of Rs.4,00,000 left by some passenger travelling in his auto rikshaw, he was terribly worried to see that. He knew about the person who forgot the money and  the purpose for it was to be used. Hence he was more concerned.

The money was to be used for Premlataben Gehlot who had come from Jodhpur and was to have a heart surgery at Sal Hospital. Nanjibhai terribly disturbed to think of the condition of Premlataben Gehlot and her husband if the money does not reach them. He took the auto rickshaw to the place where he had dropped the couple and asked people about them. After many efforts and search, he could finally locate them and handed over the money to them. Premlataben literally started crying and her husband asked Nanjibhai to take the amount he wants from those Rs.4,00,000.

Newspaper clipping appriaciating Nanjibhai's gesutre
Nanjibhai said “they were not rich people. They came to Ahmedabad with the savings of entire life”. What should I do by taking money from them? I said no but they happily gave me Rs.2,000.

In response to a question why he returned the money and did he not feel temptation to keep the entire amount. Nanjibhai's reply was simply wonderful.  He said “Ben, I can have only which is rightful. I can’t keep the money which is not rightfully gained. Though, they forgot that money, it was their hard earned money how can I be at rest if I swallow that? Further I am a leader of Bajaniya community. The behaviour of the leader should be exemplary. If I am caught with greediness then how can I contribute to my community? I should not do even a little wrong.  How wonderful! What should be the stature of a leader we should learn from a person belonging to the community whom we all neglect. 

Governor of Gujarat felicitating Nanjibhai

Our Governor appreciated Mr. Nanjibhai's honesty and gave him a prize of Rs 10,000. For Nanjibhai, this prize is more important than any award. A small man who is living in a constant deprived conditions still keeps aside greediness. Thereby he provides an example of how a good leader should be.

We Salute to the honesty of such leader Nanjibhai ... 

ગુજરાતીમાં અનુવાદ
ચાર લાખ એ કાંઈ નાની રકમ ના કહેવાય અને એય પાછા રીક્ષા ચલાવતા ગરીબ માણસ માટે. 

રીક્ષામાં બેઠેલા પેસેન્જ જ્યારે આવડી મોટી રકમ રીક્ષામાં ભુલીને જતા રહે ને એ પેકેટ તમને હાથ લાગે તો શું કરો? તારણ પર નથી આવતી પણ આનો જવાબ તમે જ આપો...

#વિચરતી #વિમુક્ત જાતિની છાપ ચોર, લુંટારા જેવી ને લોકો તેમને પોતાની નજીક રાખવાય રાજી નહીં. આવી છાપ ધરાવતી જાતિમાંનો એક સામાન્ય માણસ નાનજીભાઈ બજાણિયાને પોતાની રીક્ષામાં બેઠેલા પેસેન્જના ચાર લાખ જડી જાય છે ને એ પૈસા જોઈને એ ચિંતામાં આવી જાય છે. આ ચાર લાખ કોના છે ને એ ક્યાં વપરાવવાના છે તેની તેમને ખબર હતી એટલે ચિંતા ઔર વધી. જોધપુરથી આવેલા પ્રેમલતાબહેન ગેહલોતની સાલ હોસ્પીટલમાં હાર્ટ સર્જરી છે ને આ પૈસા એ માટેના છે. પૈસા એમને પાછા નહીં મળે તો પ્રેમલતાબહેન ને એમના પતિની હાલત શું થશે તે વિચારીને નાનજીભાઈને કંપારી આવી ગઈ. રીક્ષા દોડાવી જ્યાં આ દંપતીને ઉતાર્યુ હતું ત્યાં ને જઈને બધાને આવા દંપતીને જોયાનું પુછ્યુ. ઘણે ઠેકાણે દોડ્યા પછી દંપતી મળ્યું ને એમને હેમખેમ પૈસા આપ્યા. પ્રેમલતાબહેન તો રીતસર રડી પડ્યા તેમના પતિએ નાનજીભાઈને ચાર લાખમાંથી જેટલા જોઈએ એટલા લઈ લેવા કહ્યું. 

નાનજીભાઈ કહે, બેન એય કાંઈ બહુ મોટા માણસ નહોતા. આખી જીંદગીની જમા પુંજી લઈને અમદાવાદ આવેલા. એમની પાસેથી લઈને હું શું કરુ.મે ના પાડી પણ એમણે હરખથી મને બે હજાર આપ્યા. 
પૈસા પાછા આપવાનું કેમ કર્યું લાલચ ના થઈ એવા પ્રશ્નના જવાબમાં નાનજીભાઈએ અદભૂત વાત કરી. બેન મારા હકનું હોય એ મને ખપે અણહકનું લઉં તો મને ના પચે. વળી એ લોકો ભલે ભુલી ગયા પણ તેમની આંતરડી તો પૈસા પાછળ કકડી જ હોય ને આવા પૈસા લઉં તો હું કેવી રીતે સુખી થવુંં? પાછો હું બજાણિયા સમાજના મંડળમાં આગેવાન છું. આગેવાનનું વર્તન અનુકરણીય હોવું જોઈએ આવામાં હું જ લાલચમાં આવી જવું તો મારા સમાજના ઘડતરમાં હું શું યોગદાન આપી શકુ? મારાથી તો જરાય ખોટુ આચરણ ના કરાય. 
કેવી અદભૂત વાત. આગેવાન કેવો હોય એ સાવ નાનો ને આપણે સૌ જેને ધુત્કારીએ છીએ એવા સમાજના વ્યક્તિ પાસેથી શીખવાની જરૃર છે.

નાનજીભાઈની આ ઈમાનદારીની કદર આપણા રાજ્યપાલ શ્રીએ કરીને રૃા.૧૦, ૦૦૦નું ઈનામ તેમને આપ્યું. 
નાનજીભાઈ માટે આ પુરસ્કાર કોઈ પણ એવોર્ડ કરતા વધારે મહત્વનો છે.. એક નાનો માણસ જે સતત અભાવમાં જીવે છે છતાં ખોટી લાલચોને બાજુમાં હડસેલી ઉત્તમ આગેવાન કેવો હોય તેનું ઉદાહરણ પુરુ પાડે છે. આવા આગેવાન નાનજીભાઈની ઈમાનદારીને સલામ....

Thursday, July 26, 2018

VSSM thanks government officials for providing Antyoday Ration Card to 50 families of Deesa...

Mamlatdarshri , Shri Pravinbhai Mali and
Mittal Patel gives ration card to nomad
Only the person who has to struggle for two meals, knows the value of Antyoday Ration Card. This ration card is like a magic wand. The moment you get it, you start getting 36 kgs of grains in your house per month. Every poor person who gets the ration card, their life becomes easier to live. 
Mittal Patel and Shri Pravinbhai Mali gives Ration card to
But in the process of ration card, the role of the officer is vital. The government officials of Banaskantha have affection for the nomads. That’s why the Mamlatdar and Supply Mamlatdar of Deesa decides to give 50 ration cards at a time and the printing operator Maheshabhai works till midnight to print them. I salute the affection of these officers, thank you. 
Pravinbhai Mali is an exemplary politician… Very generous and believes and works thinking that the individual is more important than the system. I salute the affection of Pravinbhai who stands firm in the work of every deprived person…
At the same time, VSSM worker Mahesh keeps putting efforts in the work of nomadic communities. We could provide ration card to 50 families. Thank you Dost for being with us…
Nomadic families sharing their difficulties outside the
government office
50 families got happy by getting the ration card. Now they are saying, “Ben, now we will get the gas cylinder… The flats we are living, we tried cooking without using the stove, but the flat became black. Now we will get the gas cylinder no?” 
We said, yes you will get the gas cylinder, and everyone is happy… 
The photo if of the time when we distributed the ration cards by the hands with the hands of people who helped…

Nomad getting their Antyoday Ration Card
અંત્યોદય રેશનકાર્ડનું મુલ્ય જેને બે ટંક ખાવાના ફાંફા હોય એને સમજાય. વળી આ રેશનકાર્ડ આમ તો પરીની જાદુઈ છડી જેવું. જેવું ઘરમાં આવે કે મહિને 36 કી.ગ્રા જેટલો અનાજનો જથ્થો મળવાનો જાદુ થઈ જાય. દરેક ગરીબ કે જેને જીવન ટકાવવાના ફાંફા છે તેમને આ કાર્ડ મળે તો જીવન જીવવું થોડુ સહેલું થઈ જાય.
Nomad getting their Antyoday Ration Card
પણ રેશનકાર્ડ આપવામાં અધિકારીની ભૂમિકા ઘણી મોટી છે. બનાસકાંઠામાં બેઠેલા અધિકારીઓની લાગણી આ સમુદાય માટે વિશેષ છે. એટલે જ એક સાથે 50 અંત્યોદય રેશનકાર્ડ આપવાનું ડીસા મામલતદાર શ્રી અને પુરવઠા મામલતદાર શ્રી નક્કી કરે ને કાર્ડ પ્રીન્ટ કરનાર ઓપરેટર મહેશભાઈ પણ જરાય થાક્યા વગર રાતના બાર વાગ્યા સુધી કામ કરે. અદભૂત અધિકારીઓ આપની લાગણીને સલામ, આભાર..
પ્રવિણભાઈ માળી માટે હંમેશાં કહીએ કે રાજકારણી આવા હોવા જોઈએ.. ખુબ દીલદાર ને ક્યાંક નિયમોથી ઉપર ઊઠીને સીસ્ટમ કરતા માણસ અગત્યનો એ સમજીને કામ કરે. દરેક વંચિતના કામમાં સાથે રહેનાર પ્રવિણભાઈની લાગણીને પ્રણામ..
તો કાર્યકર મહેશ દિવસ રાત જોયા વગર સતત વિચરતી જાતિઓના કામોમાં મથ્યા કરે. તેની જ મહેનતના કારણે 50 પરિવારોને અંત્યોદય રેશનકાર્ડ સુધી પહોંચાડી શકાયા થેક્યુ દોસ્ત સાથે છે એ માટે...
Nomad getting their Antyoday Ration Card
50 પરિવારો તો રાજી થઈ ગયા કાર્ડ મળ્યા એટલે બેન હવે ગેસના બાટલા મળશે ને આ ફલેટમાં રઈએ ત્યાં ચુલા ના કરીને રાંધાવનું કરીએ પણ આખો ફલેટ કારો થઈ જ્યો. તે હવ બાટલા મલશે ન?
હા બાટલા મળશે એવું કહ્યું ને બધા રાજી...
જેમણે મદદ કરી તેમના હસ્તે જ કચેરીમાં કાર્ડ વિતરીત કર્યા જે ફોટોમાં જોઈ શકાય છે.
#MittalPatel #VSSM #NomadsOfIndia #Rationcard #antyodayreshnacard#Food #Righttofood #Foodsecurity #starvation #supplyoffood #humanrights#humanapproach #Nomadictribes #dnt