Beautiful memories of challenging times…

“Ben that house you see there, that is my house. Please come for tea.” He had met us just two minutes back, “How come you are here, you had send lot of aid to our village, am I correct, Ben??

Becharbhai Maharaj - A Khariya resident - narrates his refreshing experience to
Mittalben Patel & Shri Rashminbhai Sanghvi during their post-flood visit

His statement confused me, it was not us who had given them aid, we were merely instrumental in bringing them aid, we cannot be taking any credit for that!! My mind was busy with these thoughts when he said, “Ben, we have witnessed many such floods but, this time we have been helped a lot by everyone. I had gone to Madhi to get saplings for my farm. You know how far Madhi is, 200 kilometers from here almost near Vijapur. The guy selling saplings asked my village and when I said Khariya he told me he was at our village with a truck full of fodder for animals and so much more. That guy wasn’t a rich fellow. He had a very small farm but he worried about us when he read of Khariya in newspaper and reached us with all the help he could.” He was overwhelmed by such gestures of kindness and help reaching them during some of the most difficult times of their lives. The gratitude towards such acts of kindness could be seen on his face!!!

He could not believe that a small farmer from as far as 200 kilometers could think of showing such generosity… “my entire Banaskantha was here to help us and I am extremely grateful to everyone who did. It is because of you all that we have managed this crisis… did you know any of us?? Yet you decided to help us!! How can we not offer you tea??”

The Banas river between Khariya and Mota Jampur decided to go wild without warning anyone, that night it just decided to spread its span from 50 meters to 2 kilometers….as we were looking at the aftermath our eyes fell of the beautiful setting sun in the horizon and we decided to get down and take a picture of it to find Khariya’s Becharbhai Maharaj who with his touching narrative refreshed us even before we could have the tea he offered……

The beautiful aftermath of the good deeds and kind gestures by human kind during such challenging times have made such profound impact…

With two outstanding humans... Respected Shri. RashminbhaiSanghvi and Becharbhai Maharaj…

'બેન ચા પાણી પીશો? પણે દેખાય એ ઘર મારુ. આવો બેન.'
બસ બે મિનિટ પહેલા મળ્યા ત્યારે એમણે પૂછ્યું, 'કેમ આ બાજુ બેન? તમે અમારા ગામમાં સહાય આલેલી ને બેન?'
એમના આવું પૂછવાથી હું તો હા ના ની અસમઝમાં પડી. સહાય કોની ને કોણે આપી અમે તો નિમિત્ત હતા ને એમાં આમ જશ લઇ લેવાય?? આ ગડમથ ચાલતી હતી ત્યાં એ બોલ્યા...
'બેન પોણી તો પેલાય ઘણા આયા પણ આ ફેરા લોકોએ ખુબ સહાયતા કરી. હું મારા ખેતર માટે રોપા લેવા માઢી જ્યો તો બેન. માઢી ચેટલું સેટ પડ્યું? 200 કિલોમીટર થાય. ઠેક વિજાપુરની બાજુમો. પેલા રોપવાળાએ મન પુસ્યું ક, 'કાકા ચોના?' અન મેં કીધું ખારીયા. ઈને મન કીધું, 'અમે આયાતા ખારીયા. ઘાસ પૂળાની આઇસર ભરી ન. અન બીજુયે ઘણું લઈન' એ રોપાવાળો કોય મોટો જબરો પૈસાવાળો નતો. બે વિધા જમીનનો માલિક હતો પણ જુઓ અમારી ચિંતા કરીન ખારીયાનું છાપામો વોચીન ખારીયા આઇન ઈને મદદ આલી. આ વાત કરતા કરતા સખત અહોભાવ એમના મોઢા પર જણાતો હતો.
અને સૌથી અગત્યનું ઠેઠ 200 કિલોમીટર દૂરથી અને એય પાછો બે વિધા જમીનનો માલીક ગાડી ભરીને ઘાસ લઈને આવે એ એમના માનવામાં આવતું જ નહોતું.

'અમારું આખું બનાસકોઠા મદદ કરાવવાળા બધાનો આભાર મોનઅ. તમે બધા હોવ ન અમે બેઠા થઈયે નકર.... તમે બધા ચો ઓળખતાતા અમન? તોય મદદ કરીન? તો અમે ચા- પોણીમોથી તો ના જઇયે ન?'
ખારીયા અને મોટાજામપુરની વચમાં બનાસે ના કોઈ રણશિંગું ફૂંક્યું ના લડવાની તક આપી બસ એણે તો કાળી રાતમાં પોતાનું સામ્રાજય 50 મીટરમાંથી વધારી બે કી.મી.નુંં કરી દીધું. આ જોઈ રહ્યા હતા ત્યાં સરસ સુર્યાસ્ત થઇ રહ્યાનું જોયું. ને એનો ફોટો પાડવા નીચે ઊતર્યાને ખારીયાના બેચરભાઈ મહારાજનું ચાનું આમંત્રણ મળ્યું ને ચા પીધા વગર ટેસ કરાવી દે એવી અદભુત વાત એમણે કરી...
માનવતાના અદભુત કાર્યોની સુવાસ કેવી સરસ પથરાઈ નહીં..
આદરણીય રશ્મિનભાઈ સંઘવી અને બેચરભાઈ મહારાજ બેય અદભુત માણસો...

Nomads cry-out their sufferings due to recent Floods

From where do we begin??

Patni Odha is a hamlet of Khariya village. Recently the village has been in news for the devastation and loss of life it suffered in the recent floods. Reading and watching about devastation is one thing and witnessing it in person is a totally different ball game.

The village has a substantial population of Devipujak community, almost 100 Devipujak families reside here. This is a community known for its enterprising and hardworking character. The entire village was submerged in water and the flow of the water was so intense that the families took refuge over their roofs and some who did not trust the roofs stayed on the neem trees.

These chiefly agrarian population is facing land erosion and are dealing with the deaths of their cattle wealth. Their goats and buffaloes were swept away while the ones times to the noose drowned to death. “The government has given 5-7 thousand rupees. How are we supposed to manage so much loss with so little money?” questioned a completely shattered Champaben, who now worries of how and where to restart from!!

How we wish such occasions too had a restart option!! VSSM will be supporting these families rebuild their lives but the number of families in need is way beyond our financial ability to provide support.

These families have been talking to VSSM’s Naran and make frequent calls to me.. they have buried the dead cattle but, no one has come to their door step to inquire about the loss nor has any one offered any help!!

VSSM is planning to support these families buy cattle so that they can commence on the path to rebuild their fate……

પટણી ઓઢા ખારીયા ગામનું પરુ. ખારીયામાં પૂરમાં જાનહાની થયાનું અને ઘણુયે નુક્શાન થયાનું આપણે વાંચ્યું. પણ નજરે જોઈએ તો આ બધું વધુ ભયાનક દેખાય.

દેવીપૂજક ખુબ મહેનતુ જાતિ. સ્વબળે આગળ આવવા મથતી આ જાતિના આ ગામમાં 100 ઉપરાંત પરિવાર રહે. પૂરના પાણી એવા ધસમસ્યા કે ઘરની છત માથે ચડાય એ ત્યાં ચડ્યા ને જેને છત ઉપર વિશ્વાસ નહોતો એમણે લીંબડા માથે ખાટલો બાંધ્યો. સાત આઠ જણા એની ઉપર બેસી રહ્યા.

ખેતી અને પશુપાલન કરનારા આ પરિવારોની જમીન ધોવાઈ ગઈ. ભેંસો ને બકરાં મરી ગયા. ચંપાબેને કહ્યું, 'સરકારે પોચ થી હાત હજાર આલ્યા. પણ એટલાથી બેઠું ના થવાય. ભેંસો મરી ગઈ. એ હોત તો ડેરીમાં દૂધ ભરાવી ને ખાત પણ....અને ઘર તો જુઓ ભઈસાબ.. ફેર ચમના બેઠા થઈશું....'

આપણે મદદ કરીશું. પણ આવા લોકોની સઁખ્યા વધુ છે.... ને આર્થિક રીતે અમે નાના છીયે...

કાર્યકર નારણ આગળ આ પરિવારોએ ખુબ વાતો કરી. મારી સાથે ફોન પર વાત કરી, ભેંસો મરી ગયાનું કહ્યું તો અમે કહ્યું, 'સરકારે પૈસા નથી આપ્યા?' જવાબમાં ચંપાબેને કહ્યું ' બકરાં ને બીજુંય ઘણું તો તણાઈ જ ગયું. ખીલે બંધાયેલી ભેંસો મરી ગઈ. ગંધ મારતું તું બધું, તે પાણી ઉતર્યા પછી ખાડા કરી ને એને દાટી દીધી... પણ કોઈ આ બારામાં પૂછવા નથી આવ્યું,ના મદદ માટે કીધું.'

આ પરિવારોને ભેંસ માટે વગર વ્યાજે લૉન આપવાનું પહેલા કરીશું. જેથી એ બેઠા થઇ શકે...બાકીની વિગત એમના જ મોઢે સાંભળો...

Situation speaks louder than the words... Floods uproots the life of NOMADS... What God hath in package for them...

Hathibhai Raval of Umari Village stands on a place where they
once lived with their family - No traces remaining

“Look at the vast span, this is where my farm was, it has now turned into a river bed!! During the floods, we took refuge on trees and watched in distress as water swept away our homes with everything in it, our neem trees, everything!! We were planning to install a bore-well and all the required material we had bought the motor, pipes and likes was swept away as well. This land is ruined, it will never be the way it was, not even after 15 years…. Water melons and musk melons is all we can think of growing!” The apathy of the Rawal and Devipujak families of #Umri village was so harsh it could move you to tears….

“In our entire lives, we have never asked for help from anyone and now we need to extend our hands for tarpaulin, food and grains. We were the ones helping others and now we need to rely on charity and support of others!!”

Another Raval Family before his so called house
Swamped in Flood Silt

The families are tremendously worried about their future, they are clueless on how to go about and face the consequences of this unprecedented natural calamity, with grace and dignity. They were requesting us to find jobs for their young boys.” The natural disasters of such magnitude do not distinguish between the rich and poor, they simply destroy everything that comes in its path.

We are committed to help these 35 families whose lives have been reduced to living under tarpaulin, rebuild their homes and livelihoods while making sure their dignity remains intact!!

'મારુ અહીંયા ખેતર હતું આજે નદીનો પટ થઇ ગયો. ત્રણ દિવસ ઝાડ માથે બેઠા રહ્યા ને અમારી નજર સામે જ અમારું ઘર, ખેતર અને ઘર આગળ ઉગાડેલા લીમડા ને બીજુ બધું જતું રહ્યું. ખેતીની જમીન હતી એટલે બોરવેલ કરાવવાની હોંશ કરી. પાઇપો, મોટર બધું લાવ્યા હજુ કાલ તો બોરવેલ માટે રિંગ આવવાની હતી ને એની પહેલા પાણી ધસમસતું આવ્યું ને બધું લઇ ગયું. 15 વર્ષ મહેનત કરીયે ને તોય આ જમીન ખેતી લાયક નહિ બને. તરબૂત અને ટેટી પાકે એવો નદીનો ભાઠો થઇ ગયો.' 

ઉમરી ગામના રાવળ અને દેવીપૂજક પરિવારોની આ દશા.

'કોઈ દિવસ કોઈ સામે હાથ લાંબો નહોતો કર્યો. અમારી પાસે જમીન હતી પણ હવે અનાજ અને તાડપત્રી માંગવી પડી.'

રાજાને રંક બનાવી દેતી કુદરત આગળ આપણે લાચાર... કેમના બેઠા થશું એ ચિંતા સતાવી રહી છે. ક્યાંક નોકરી જડે તો જુવાન છોકરાઓને નોકરીએ લગાડવાની વિનવણી કરી..

'મેમાન પારોણા આવે તો બેસાડવા ક્યાં? શરમ આવે છે. બીજાને મદદ આલનાર અમને આજે મદદની જરૂર પડી'

અમે બધી જ મદદ કરીશું. પાકા ઘરમાંથી વાદળી પ્લાસ્ટિકમાં આવી ગયેલા 35 પરિવારોને ઘર બાંધી આપીશું.

સ્વમાનપૂર્વક મદદ કરીશું. એમનું જ એમને આપીશું એવા પવિત્રભાવ સાથે. બે બે ભેંસ લઇ શકે એ માટે વગર વ્યાજે લૉન અને ઘર તો બાંધીશું જ..