VSSM’s team takes good care of such needy elderly like GangaMa...

Mittal Patel meets GangaMa

“Why would you ask for a ration from us when others in the village are taking good care of you and providing ration to you as well?!”

“I am from this village, the people who provide feel the burden in doing so, they do not tell me so, but I can comprehend. There is a sense of awkwardness when we meet almost daily. While you outsiders, I will not be meeting you daily, so there is a little ease in asking from you!!”

Benap’s Gangama effortlessly eased off the burden of taking and giving. Of course, giving and helping the poor has never been a burden for us. 

Gangama’s husband passed away seven years ago, living behind Gangama and their son Sendhabhai who suffered some mental issues.

As age progressed, Gangama began experiencing physical challenges and mobility issues, requiring her to depend on the villagers to provide her. The residents of Benap are a generous lot especially, its sarpanch Paragbhai and other leaders. The moment  Ganagama went and stood before them they would provide grains, pulses, milk, buttermilk even before she would ask for help. Once we began providing her with the ration kit, it brought her peace, she need not have to worry about bringing food to her plate. While we were taking her leave she remarked, “Instead of Bajri flour give us the grains, I will get it milled. These flour suppliers adulterate it a lot.”

I liked the way Gangama instructed us with much authority, she considered us her own. “Sure we will send Bajri instead of flour,” we assured her before leaving Benap.

VSSM’s team takes good care of such needy elderly. Gangama is looked after by our Bhagwanbhai. VSSM is fortunate to have such hardworking and compassionate team members.

We are grateful to all of you who help us support 165 such needy elderly. It has helped us bring peace and wellness to these elders during the fag end of their lives.

ગામના સૌ તમારુ ધ્યાન રાખે અનાજ પણ આપે તો પછી તમે અમારી પાસેથી રાશન કેમ માંગ્યું?'

'મુ આ ગોમની કેવરવું. જીમની પાહે મોહુ ઈમન મન જોઈન્ ભાર લાગ્. એ બચારા ના નઈ પાડતા પણ મારુ મન બહુ કચવાય. પણ તમે તો બારના. તમારી પાહે મોગી હકાય અને આપણે ચો રોજ રોજ મળવાના. એટલ તમન્ ક્ મન કોઈ ભાર ના રે..'

કેવી સરસ વાત બેણપના ગંગામાને માંગવાનો ને અમને આપવાનો ભાર ન રહે.. 

આમ જુઓ તો અમે નિમિત્ત હતા એટલે  ભાર તો અમનેય શાનો રહે...

ગંગામાંના પતિ સાત વર્ષ પહેલાં ગુજરી ગયા. પરિવારમાં એક દિકરો સેંધાભાઈ પણ એમની માનસીક સ્થિતિ ઠીક નહિ .

ઉંમર થતા હાથ પગ ચાલતા બંધ થયા. ગામની ઓશિયાળી વેઠવાની થતી. જોકે બેણપ ગામ સરસ ને એમાંય સરપંચ પરાગભાઈને એમના જેવા બીજાય ઘણા દયાવાન. ગંગામા એમની પાસે જઈને ઊભા રહે તો માંગ્યા વગર લોકો બાજરી, મગ, દૂધ, છાશ આપી દે..પણ અમે રાશનકીટ આપવાનું શરૃ કર્યું પછી એમને ઘણી શાંતિ થઈ ગઈ...

એમને મળીને અમે નીકળી રહ્યા હતા ત્યાં એમણે કહ્યું, 'બાજરીના લોટ કરતા આલીખા બાજરી આલજો.  આ લોટવાળા મારા બેટા ભેળશેળ કર. એટલ દળાબ્બાનું મુ કરી લઈશ. ઈની ચિંત્યા તમે ના કરતા..'

કેવા અધિકારથી ગંગામા વાત કરે મને ખુબ ગમ્યું.. હવેથી બાજરી આપીશુંની કહી અમે બેણપમાંથી વિદાય લીધી..... 

અમારા કાર્યકરો આવા માવતરોનું ખુબ ધ્યાન રાખે ગંગામાનું ધ્યાન અમારા ભગવાનભાઈ રાખે...આવા સરસ કાર્યકરો મળવા એ પણ નસીબ...

ને ગંગામા જેવા 165 માવતરોને રાશન આપવામાં મદદ કરનાર સૌ પ્રિયજનોનો આભાર... એમના સહયોગથી જ આવા માવતરોને જીવનના અંતિમ તબક્કામાં સાતા આપવાનું કરી શકાય છે.

#MittalPatel  #vssm

Gangama talks with Mittal Patel

GangaMa with her ration kit provided by VSSM

Laxmi Ma gets food with the help of VSSM...

Mittal Patel meets Laxmi Ma and her son

 “I have cooked dal-rice, but he is refusing to eat. How can he recover without eating? He is also feeling cold!!

After sharing this, she pointed towards her son lying on the charpoy next to hers and showed her son lying, shivering with cold under the blanket. Maheshbhai looked at me, he looked frail, as if age had caught up after long illness.

Laxmiben’s husband had passed away 15 years ago.  It was Mahesbhai who earned the living for his mother and self. And all of a sudden Mahesbhai fell ill.

“Is there anyone else in the family to take care of you?” we asked Laxmima.

The question brought tears into Laxmima. The air around grew thick with sorrow. We did not know how to respond!!

“Ma, please do not worry. We will take care of you, will ensure Maheshbhai receives proper treatment.” I assured

“Do not hospitalise him, who will take care of him at the hospital. Just get him treated and bring him back. I cannot…” Laxmi Ma  could speak no further.

“We shall do so, Ma!” I responded. I did not feel like saying anything more.

“I had another son, elder to Mahesh. He too developed some skin infection, the leg was swollen, he remained ill for some time and passed away before my eyes. And now it is him…” Laxmi Ma shared.

It is the children who take care of their parents but when parents need to become caregivers… it pains beyond comprehension.

VSSM, with the support it receives from its well-wishers, is providing ration kit to Laxmi Ma.

I was at Laxmi Ma’s to inquire if she needed anything else, but after witnessing the situation there was nothing more to ask.

What I witnessed today shook me, the mother-son duo living besides Nadiad’s Malarpur road surviving in a kuccha brick-clay house was utterly helpless, the condition they survived in was beyond comprehension.

I am grateful to VSSM’s Rajnibhai for identifying families who truly need our support.

We will be assisting Mahesbhai with his medical examination and further treatment.

Almighty, we are all your children, how can you put anyone under so much pain.  No one deserves to endure so much suffering. A prayer escapes my heart seeking protection for fellow brethren...

'આ જુઓને બેન દાળ-ભાત રાંધ્યા છે પણ આ ખાવાની જ ના પાડે છે.. ખાધા વગર તે કાંઈ ચાલે? પાછુ એને ટાઢેય ચડે છે' એમ કહીને એમણે પોતાના ખાટલાની બાજુમાં ગોદડુ ઓઢી ટુંટીયું વાળીને સુતેલા એમના દીકરાના મોંઢા પરથી ગોદડું હટાવ્યું ને મહેશભાઈ એ મારી સામે જોયું.. 

શરીર સાવ નંખાઈ ગયેલું. ઉંમર ઘણી નહીં હોય પણ લાંબી માંદગીના લીધે અકાળે વૃદ્ધ થઈ ગયેલા એ જણાયા.

નડિયાદમાં રહેતા લક્ષ્મી મા રાવળના ઘરવાળા 15 વર્ષ પહેલાં ગુજરી ગયા. એ વખતે મહેશભાઈ કમાઈને લાવતા ને મા- દીકરો જીવન ગુજારતા પણ અચાનક મહેશભાઈએ ખાટલો પકડ્યો. 

લક્ષ્મી માને કુટુંબમાં અન્ય કોઈ તમારુ ધ્યાન રાખવાવાળુ નથી? એવું પુછ્યું ને એમની આંખોમાંથી આંસુની ધારા વહેવા માંડી. ઘડીક તો વાતાવરણ ગમગીન થઈ ગયું. શું કહેવું કશું સમજાયું નહીં.

'મા ચિંતા ન કરો અમે ધ્યાન રાખીશું. મહેશભાઈને દવાખાને લઈ જવાનું પણ ગોઠવી દઈશું..'  એવું મે કહ્યું તો સામે એમણે કહ્યું, 

'એને દાખલ ન કરતાં. ઈન્જેકશ અલાઈન પાસો લઈ આવજો. દવાખાને એની ચાકરી કોણ કરે? અને મને એના વગર...' 

આગળ એ કશું બોલી ન શક્યા....

'હા એમ જ કરીશું મા' આનાથી વધારે કશુંયે પુછવાનું મને મન ન થયું ત્યાં એમણે કહ્યું, 

'મારે એક દીકરો હતો આના કરતાં મોટો પણ એનેય આની(મહેશભાઈ સામે આંગળી કરીને) જેમ પગમાં ખરજવું થયું ને પછી પગમાં સોજાને પછી લાંબી માંદગી. મારી નજર સામે જ એ ગુજરી ગયો.. હવે આની હાલત..'

બાળકો મા બાપની સેવા કરે એની જગ્યાએ માને  દીકરાની સેવા કરવાની... કાળજુ કેવું કંપતુ હશે આ માનું?

મા- દિકરો પેટ ભરીને ખાઈ શકે તે માટે VSSM સાથે સંકળાયેલા સ્નેહીજનોની મદદથી અમે આમને દર મહિને રાશન આપીએ. તે રાશન બરાબર મળે છે. વધારે કશું જોઈએ છે કે કેમ? એ વિગત મેળવવા ને સાથે એમની ખબર પુછવા હું એમના ઘરે ગઈ પણ હાલત જોઈને બીજુ કશુંયે પુછી શકાયું નહીં.

ખેડાના નડિયાદમાં મલારપુરામાં રોડની બાજુમાં જ ઈંટ માટીમાંથી ચણેલાં કાચા છાપરાંમાં રહેતા આ બેઉંની સ્થિતિ જોઈને મનથી હલી જવાયું... કલ્પના પણ ના કરી શકીએ એવી સ્થિતિ છે આ બેઉની. 

અમારા કાર્યકર રજનીભાઈ જેમણે આ પરિવારને શોધી આપ્યો તેમનો આભાર માનુ છું.. 

મહેશભાઈને દવાખાને બતાવવાનું તો કરીશું ને એમની તકલીફમાં સાથે ઊભા રહેવાનું પણ વસુદૈવ કુટુંબકમઃમાં માનીએ એટલે કરીશું.. 

સાથે કુદરતને,  આ બધા તારા સંતાનો છે એમની આ તકલીફ તુ કેવી રીતે જોઈ શકે છે? માટે હે ઈશ્વર કર્મનો સિદ્ધાંત બરાબર છતાં આવી તકલીફમાં કોઈનેય ન મુક. આમ કોઈને નોંધારા ન કરની તને પ્રાર્થના... 

ફોટો સ્થિતિ સમજાય એ ખાતર જ મુક્યા છે...

#mittalpatel #vssm #mavjat

#eldercare #elderlypeople

#nomadicfamiles #denotified

Laxmi Ma sharing her story with Mittal Patel

Laxmi Ma's Kuccha brick clay house

Ranchodkaka gets food with the help of VSSM...

Mittal Patel meets Ranchodkaka during her visit to kheda

“Ben, we married our daughter when she reached marriageable age. She had two children. Some illness affected her brain as a result, she lost her mental balance. Her husband kept the children and sent our daughter back to us. I traded stuff on my handcart, our savings and income were largely spent on our daughter’s treatment. We are left with nothing. As age catches up, we are unable to work as we did in the past. These oldies eat whatever the ration card helps us avail,  the pension for the elderly is used for our daughter’s medical expenses. We are left with nothing when we need medication at this age. Whatever we receive from the government is not enough…” tears started flowing from  Ranchodkaka’s eyes and he could barely speak further.

We comforted Ranchodkaka and assured a monthly ration kit under VSSM’s Maavjat - elderly and destitute care initiative. We are also striving to link differently-abled Geetaben with government’s handicap assistance scheme.

Ranchodkaka and Kaki continuously worry about their daughter’s welfare, about who would care for her after their demise. The world around us is very different sadly, we have never taken the time to look around and notice the numerous individuals like Ranchodkaka. Unfortunately, privileged us cannot even comprehend their pain. 

The support you provide enables VSSM care and nourish 124 such destitute elderly under its Maavjat initiative. There is deep pain and anguish when we come across such individuals and couples; a prayer escapes our heart, urging the Almighty to provide wellbeing to one and all. 

'બેન મારી દીકરી જુવાન થઈ એટલે એને પરણાવી. એને બે બાળકો થયા. પછી એને કાંઈક બિમારી થઈ ને એ પોતાની સુધબૂધ ખોઈ બેઠી. એના ઘરવાળાએ બે બાળકો રાખી લીધા ને દીકરીને અમારી પાસે મોકલી દીધી. હું હાથલારી પર સામાન ઢોંવાનું કરતો.  થોડી ઘણી બચત દીકરીને સાજી કરવા કરેલા વાના પાછળ ખર્ચાઈ. હવે હાથ, પગ ને હૈયા સિવાયનું કશુંયે રહ્યું નથી. પાછી મારી ઉંમર પણ થઈ. હવે મજૂરી નથી થતી. ડોહા, ડોહીને રેશનકાર્ડમાં જે અનાજ મળે એનાથી ખાઈએ. સરકારની વૃદ્ધ પેન્શનની રકમ આવે એમાં મારી ગાંડી દીકરીની તો ક્યારેક અમારા મનખાને જરૃર પડે એ દવા પાછળ ખર્ચીએ..પણ અમારી હાલત ખરાબ છે બેન...પુરુ નથી થતું...' 

આટલું બોલતા બોલતા ખેડામાં રહેતા રમણકાકાની આંખો ભરાઈ આવી. 

દિલાસો તો આપવાનો જ હોય. કાકાને દર મહિને પરિવારના ત્રણે પેટ ભરીને ખાઈ શકે તેટલું અનાજ તો અમે આપીશું. સાથે માનસીક રીતે વિકલાંગ ગીતાબેનને સરકાર દ્વાર મળતી વિકલાંગ સહાય મળે તો આ પરિવારને ટેકો રહે એ માટે પણ કોશીશ કરીશું.

રમણકાકા ને કાકીને પોતે આ દુનિયામાંથી જાય તે પહેલાં દીકરી જતી રહે તો સારુ નહીં તો એનું કોણ કરશે ની સતત ચિંતા સતાવી રહી છે. 

આપણી આસપાસ એક જુદુ વિશ્વ વસે છે. સુખ સમૃદ્ધિમાં જીવતા આપણને ક્યારેય આવી તકલીફોમાં જીવતા માણસોની તકલીફોનો અંદાજ પણ ન આવે..

આવા 124 માવતરોનું ધ્યાન રાખવાનું અમે આપ સૌ સ્નેહીજનોની મદદથી સ્વીકાર્યું છે... 

ખેડાના અમારા કાર્યકર રજનીભાઈએ રમણકાકાને શોધી આપ્યા. આવા સરસ કાર્ય સાથે છે એનો આનંદ.. 

પણ આવા માવતરોને મળુ છું, જોવું ત્યારે હૈયુ કંપી ઊઠે છે.. 

કુદરત પૃથ્વી પર વસતા આવા તમામ જીવોને સાતા આપે તેવી પ્રાર્થના..

#MittalPatel #vssm #elderlycare

#oldage #people #food #foodsecurity

#ration #ration #kheda #Gujarat

#mavjat #care #nomadicfamilies

Ranchodkaka and his wife in his shanty

The current living condition of nomadic families