Jal Mandirs Built with Commitment...

Mittal Patel visits thuravas water management site

An old carpenter used to make furniture for every sample house of a builder — and he did it wholeheartedly.

After working for many years, he decided to retire and informed the builder that he wanted to leave the job. The builder requested him, “Just complete the furniture for one last house before you retire.”

Reluctantly, the carpenter agreed. He completed the furniture work, but for the first time in his life, he compromised on quality and effort. Once the work was finished, he called the builder, handed over the house, and asked for permission to leave.

The builder stopped him, placed a key in his hand, and said, “You worked with complete honesty and dedication for so many years. As a reward for your sincerity, this house is my gift to you.”

The carpenter did not know whether to feel happy or regretful. The house was beautiful, but the furniture inside it was the one piece of work in his life where he had compromised. Yet, he could not even confess this truth to the builder.

This story carries a powerful message.

Even in water conservation projects, many responsible people fail to carry out their duties with sincerity. The government allocates funds for deepening ponds and restoring water bodies, but due to greed and the desire for personal gain, proper work is often not done. As a result, the quality suffers, and entire villages — along with future generations — bear the loss.

If every rupee spent by the government on water conservation were used honestly and responsibly, the problem of water scarcity could be solved to a great extent. But somewhere, greed weakens commitment…

At VSSM, we carry out water conservation work with the support of dedicated well-wishers. So far, we have restored and deepened 380 “Jal Mandirs” (water reservoirs).

One such pond was restored in Thuravas village of Sabarkantha through the joint efforts of the village, VSSM, and respected Binaben Kanani. She chose to dedicate the restoration of the Thuravas pond on the birthday of her husband, respected Harish Uncle. Very few people in the world possess the wisdom to celebrate by giving such meaningful gifts. We are deeply grateful to Binaben Aunty. Every year, she contributes towards the creation and restoration of Jal Mandirs. We bow to her noble sentiments.

Thuravas had been facing severe water scarcity. Once the pond was deepened, water from the Harnav Dam was also directed into it during non-monsoon months. As a result, farmers’ wells were recharged, and farmers became able to cultivate crops in all three seasons.

Beyond farming, countless living creatures also benefited — and that became the true profit of this work.

The continuous support of the village made this effort successful. Special appreciation goes to our workers Tohidbhai and Maheshbhai for their tireless dedication.

એક સુથાર એક બીલ્ડરના દરેક સેમ્પલ હાઉસનું ફર્નીચર બનાવે એ પણ પુરા દીલથી.

વર્ષો કામ કર્યા પછી એણે નિવૃતી લેવાનું નક્કી કર્યું ને માલીકને છુટા કરવા કહ્યું. બીલ્ડરે કહ્યું એક ઘરનું ફર્નીચર બનાવી દો પછી નિવૃત થાવ.

સુથારે કમને હા પાડી. એણે ફર્નીચર બનાવી દીધું. પણ જિંદગીમાં પહેલીવાર એણે ફર્નીચર બનાવવામાં વેઠ વાળી. ફર્નીચર તૈયાર થયા પછી એણે માલીકને બોલાવીને ઘર તૈયાર છે એમ કહી જવાની રજા માંગી.  

બિલ્ડરે એને રોકી એના હાથમાં ચાવી મુકી. સુથારે શાની ચાવી છે એમ પુછ્યું.

બિલ્ડરે કહ્યું, તે વર્ષો મારી સાથે પુરી નિષ્ઠાથી કામ કર્યું એ નિષ્ઠાના વળતર રૃપે આ ઘર તને ભેટમાં..

સુથારને હરખાવું કે દુઃખ કરવું એ સમજાયું નહીં. ઘર સરસ હતું પણ ફર્નીચરમાં એણે જિંદગીમાં પહેલીવાર વેઠ વાળી. એ બિલ્ડરને વેઠ વાળ્યાનો ખુલાસો પણ ન કરી શક્યો.

વાર્તા બહુ સૂચક છે. જળસંચયના કાર્યોમાં પણ ઘણી વખત જવાબદાર વ્યક્તિ પોતાની ફરજ નિષ્ઠાથી બજાવતા નથી. સરકાર તળાવો ઊંડા કરવા માટે નાણાં ફાળવે પણ અણહકનું મેળવી લેવાની લાલચમાં એ યોગ્ય કામ ન કરે. આમાં ગુણવત્તાવાળુ કામ ન થાય. પરિણામે આવનારી પેઢીથી લઈને આખા ગામને નુકશાન થાય.

સરકાર જળસંચય પાછળ જેટલા પૈસા ખર્ચે એ બધા જો પૂરી નિષ્ઠાથી ખર્ચાય  તો પાણીની તંગીનો પ્રશ્ન ઘણા ખરા અંશે હલ થઈ જાય પણ પેલી લાલચ તો ક્યાંક વેઠના લીધે...

ખેર અમે જળસંચયના કાર્યો VSSM સાથે સંકળાયેલા સ્વજનો મારફત કરીએ. 380 જલમંદિરો અમે અત્યાર સુધી ઊંડા કર્યા. 

સાબરકાંઠાના થૂરાવાસ ગામનું તળાવ અમે ગામ, VSSM અને આદરણીય બીનાબહેન કાનાણી કે, જેમણે એમના ઘરવાળા આદરણીય હરીશ અંકલના જન્મદિવસ નિમિત્તે થૂરાવાસનું તળાવ ગળાવ્યું. આવી ભેટ આપવાની સમજણ દુનિયામાં ઝાઝા લોકો પાસે નથી. આદરણીય બીના આંટીના અમે આભારી છીએ. એ દર વર્ષે જલમંદિર નિર્માણ માટે મદદ કરે. એમની લાગણીને પ્રણામ.

થૂરાવાસમાં પાણીની સખત તકલીફ હતી તળાવ ઊંડુ થયું. હરણાવ ડેમનું પાણી પણ ચોમાસા સિવાય એમાં નાખવામાં આવ્યું. એટલે ખેડૂતોના કૂવા રીચાર્જ થઈ ગયા. ખેડૂતો ત્રણે સીઝન ખેતીની લેતા થઈ ગયા.

આ સિવાય જીવસૃષ્ટિને મદદ થઈ તે નફાની... આ કાર્યમાં ગામનો સહયોગ સતત રહ્યો. અમારા કાર્યકર તોહીદભાઈને મહેશ બંનેની ભારે જેહમત..

Thuravas water management site

Thuravas water management site

Mittal Patel visits thuravas water management site

The Journey Towards a Thousand Jal Mandirs...

Mittal Patel discusses water managemnet with the villagers

 The people living in the lower settlement of Dhroi village in Khedbrahma of Sabarkantha shared their concern with us:

‘As long as this pond holds water, we have the right to drinking water. We also use this water for farming. But the pond is shallow, so it cannot store much water. Because of this, we do not get enough water for the winter crop. Once the pond dries up, we have to carry pots on our heads or cans in our hands and walk long distances to fetch water. Even giving water to our cattle becomes difficult.’

The people living in the lower settlement receive water through a pipeline connected to the pond. But once the pond dries up, the pipeline also runs dry.

Through the joint partnership of the government’s Sujalam Sufalam Yojana and Dr. K. R. Shroff Foundation,we undertook the work of deepening this pond. Earlier, the water in the pond would dry up by the end of winter. Now, after the excavation, the villagers are hopeful that water will remain available until summer. They also believe they will now be able to cultivate a proper winter crop.

Apart from this, the villagers requested that a hand pump be installed. Their economic condition is weak. Most of them own just one or two vighas of land. On these small farms, they grow enough maize or wheat to feed their families for the year. Beyond this, they work as laborers wherever they can find employment nearby. In such circumstances, constructing a hand pump on their own is impossible for them.

The government should ideally provide a water supply system, but for some reason it has not happened yet. ‘Nal Se Jal’ — water through taps to every household — still remains a distant dream here.

We will try our best to arrange a hand pump. And now that the pond has been deepened and can hold more water, there is hope that the hand pump too will have a sustainable water source.

When we asked the villagers when this pond was originally dug, they replied, ‘We do not remember.’

There are countless such ponds still waiting to be restored. If these ponds are revived and filled with water, many water-related problems can find lasting solutions.

We did whatever we could from our side. Special thanks to respected Pratulbhai Shroff. His partnership with the government made this pond restoration possible. Since the tribal families do not own tractors, the work of removing and transporting the excavated soil was carried out through his support.

So far, 380 ‘Jal Mandirs’ (water reservoirs) have been restored. In the coming years, the goal is to restore 1,000 Jal Mandirs. May God help fulfill this noble mission.”

આ તળાવમાં જેટલો સમય પાણી ભરાયેલું રહે એટલો સમય માટે અમને પીવાના પાણીનું હખ રહે. ખેતીમાં પણ અમે આ પાણી વાપરીએ. પણ તળાવ છીછરુ એટલે એમાં ઝાઝુ પાણી ન ભરાય. એટલે શિયાળુ પાકમાં અમને પુરતુ પાણી ન મળે. આ પાણી સુકાય એટલે અમારે માથે બેડા કાં હાથમાં ડબ્બા લઈને દૂર દૂર પાણી ભરવા જવું પડે. ઢોરને પાણી પીવડાવવામાં પણ તકલીફ પડે."

સાબરકાંઠાના ખેડબ્રહ્માના ધરોઈ(ધ્રોઈ)ગામના નીચા ફળિયામાં રહેતા લોકોએ આ વાત કરી. તળાવમાંથી એક પાઈપ વાટે નીચા ફળિયામાં રહેતા લોકોને પાણી મળે. પણ તળાવ સુકાય એટલે પાઈપમાં પાણી ન આવે. 

સરકારની સુજલામ સુફલામ યોજના અને ડો.કે.આર.શ્રોફ ફાઉન્ડેશનની સંયુક્ત ભાગીદારીમાં અમે આ તળાવ ખોદ્યું. શિયાળો ઉતરતા તળાવમાંથી પાણી સુકાઈ જતું. હવે તળાવ ખોદાતા ઉનાળા સુધી પાણી રહે તેવી લોકોને આશા છે. શિયાળુ પાક પુરતો લઈ શકાશે એવી પણ એમને આશા છે. 

આ સિવાય લોકોએ એક હેન્ડપંપ બનાવી અપો તો સારુ એવી વાત કરી. એમની આર્થિક દશા નબળી છે. એક - બે વીધા જમીનના આ માલીકો. એમાં એ નાનકડી ખેતી કરે જેથી આખા વર્ષની મકાઈ કે ઘઉં એ પોતાના પરિવાર માટે પકવી શકે. આ સિવાય આજુબાજુ જ્યાં પણ મજૂરી મળે ત્યાં એ જાય. આવામાં પોતાના માટે હેન્ડપંપ જાતે બનાવવાનું તો એ કરી ન શકે. સરકાર દ્વારા પાણીની વ્યવસ્થા થવી જોઈએ પણ એ કોઈકકારણસર નથી થઈ. નલ સે જલ તો અહીંયા ક્યારે થશે એ સવાલ છે.

હેન્ડપંપ થાય એવો પ્રયત્ન કરીશું. ને તળાવ ખોદાયું એમાં પાણી ભરાયું એટલે હેન્ડપંપમાં પણ પાણી મળી રહેશે. 

આ તળાવ ક્યારે ખોદાયું તો એવું લોકોને પુછ્યું તો એમણે કહ્યું, અમને યાદ નથી. અસંખ્ય તળાવો છે જે ખોદાવવાની વાટ જોઈ રહ્યા છે. એ બધા ખોદાય ને એમાં પાણી ભરાય તો પાણીની સમસ્યાનો ઉકેલ આવી શકે..

ખેર અમે અમારાથી બનતું કર્યું. આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ નો ઘણો આભાર. સરકાર સાથે એમણે ભાગીદારી કરી એટલે આ તળાવ ખોદાવવાનું શક્ય બન્યું. કારણ આદિવાસી પરિવારો પાસે પોતાના ટ્રેક્ટર ન હોય એટલે માટી ઉપાડવાનું કામ એમણે કર્યું. 

380 જલમંદિરો નો જિર્ણોદ્ધાર કર્યો છે. આવનારા વર્ષોમાં 1000 જલમંદિરનો જિર્ણોદ્ધાર કરવો છે. ઈશ્વર આ મનોરથ પૂર્ણ કરાવે તેવી શુભભાવના..

Mittal Patel with the villagers of the Dharoi

Rainwater filled in Dharoi Lake

Dharoi lake 

VardhanaMuwada Village Tackles Water Crisis Through Pond Restoration...

Mittal Patel worshiping rainwater

In VardhanaMuwada village of  Gandhinagar district, the water scarcity was so severe that it was hard to forget. There was a time when no family would agree to give their daughter in marriage because of the lack of water. Even when guests visited, the lady of the house would worry about water. During vacations, it was common for children not to visit relatives because of water issues.

When the government started supplying water to the village pond through the Narmada pipeline, the situation improved slightly. However, since the pond had not been desilted for years, the water did not seep into the ground as needed. VSSM, with financial support from Priya Rishi and Sunita Ben and the active participation of the villagers, deepened the pond.

This monsoon, the pond filled with both Narmada water and rainwater, immediately benefiting nearby farmers. Next to the pond is the farmland of farmer Mahendragriri from Jaliya Mata village. He said, “My borewell is 320 feet deep. Every year, I had to lower the pipe further. Now, because the pond was deepened and the water recharged, I get water at 280 feet. I had to remove three columns, but earlier I ran a 20 HP motor, and now a 15 HP motor is enough. The borewell is now working perfectly.”

This is a living example of how desilting and restoring a pond can solve water problems. Many may not believe that Gandhinagar district faces water issues, but statistical data shows that over 300 villages in the district struggle with water scarcity. According to the Central Government’s Groundwater Report (2022), nearly 65% of borewells in Gandhinagar district are now deeper than 300 feet, whereas 15 years ago the average depth was 120–150 feet. The district uses approximately 2,200 million cubic meters of water annually, while the natural recharge capacity is only 1,600 million cubic meters, creating an annual deficit of 600 million cubic meters.

The government is attempting to recharge these depleted ponds by filling them with water from the Narmada. At the local level, arrangements such as ponds, wells, and check dams are also needed to recharge rainwater effectively.

In many villages of Gandhinagar district, the government fills ponds with Narmada water, but all these ponds must be properly desilted first for effective recharge. Hopefully, the government will launch the Sujalam Sufalam campaign this January and involve organizations and people genuinely interested in public welfare.

Special thanks to Rishi, Sunita Ben, and the people of VardhanaMuwada village in Wardha for their efforts.

ગાંધીનગર જિલ્લાના વર્ધાના મુવાડા ગામે પાણીની કટોકટી ભૂલાય તેવી નહોતી. એક સમય ગામના છોકરાઓને લગ્ન માટે દિકરી આપવા કોઈ રાજી નહોતું. પાણીની અછત એટલે ઘરમાં મહેમાનો આવે તો પણ ઘરધણીને ચિંતા થાય. વેકેશનમાં ભાણેજીયા મામાના ઘરે ન આવવાના કિસ્સા અહીં સામાન્ય હતા.

સરકાર દ્વારા નર્મદા પાઈપલાઈન મારફતે ગામના તળાવમાં પાણી આપવાનું શરૂ થયું એટલે પરિસ્થિતિમાં થોડો સુધારો આવ્યો. તળાવ વર્ષોથી ગળાયેલું ન હોવાના કારણે પાણી જમીનમાં જોઈએ તેવું ઉતરતું નહોતું. VSSMએ પ્રિય ઋષી અને સુનિતાબેનની આર્થિક મદદથી અને ગ્રામજનોની ભાગીદારીથી તળાવ ઊંડુ કર્યું.

આ ચોમાસે નર્મદાના પાણીની સાથે સાથે વરસાદી પાણીથી તળાવ ભરાયું, જેના કારણે આસપાસના ખેડૂતોને તુરત જ લાભ થવા માંડ્યો. તળાવની બાજુમાં જાલિયાના મઠ ગામના ખેડૂત મહેન્દ્રગીરીની જમીન છે. એમણે જણાવ્યું કે, “મારો બોર 320 ફૂટનો. દર વર્ષે પાઈપ નીચે ઉતારવી પડતી. હવે તળાવ ખોદાવવાથી ને પાણી રીચાર્જના લીધે મને 280 ફૂટે પાણી મળવા માંડ્યું. મારે ત્રણ કોલમ બહાર કાઢવી પડી. પહેલા 20 હોર્સ પાવરની મોટર ચાલતી, હવે 15 હોર્સ પાવરની પૂરતી છે. બોર હવે સરસ રીતે ચાલે છે.”

તળાવનો જીર્ણોદ્ધાર કરીએ તો પાણીની સમસ્યાનો ઉકેલ આવે તેનું આ જીવંત ઉદાહરણ.  ગાંધીનગર જિલ્લામાં જળ સમસ્યા હોઈ શકે એ વાત કોઈના માનવામાં ન આવે પણ આંકડાકીય વિગતો તપાસીએ તો જિલ્લાના 300થી વધુ ગામોમાં પાણીની તંગીનો સામનો કરી રહ્યા છે. કેન્દ્ર સરકારના ગ્રાઉન્ડ વોટર રિપોર્ટ (2022) અનુસાર ગાંધીનગર જિલ્લાના લગભગ 65% બોરવેલ 300 ફૂટથી ઊંડા છે, જયારે 15 વર્ષ પહેલાં સરેરાશ 120–150 ફૂટે હતા. જિલ્લો દર વર્ષે અંદાજે 2,200 મિલિયન ક્યુબિક મીટર પાણીનો ઉપયોગ કરે છે, જયારે કુદરતી રિચાર્જ ક્ષમતા માત્ર 1,600 મિલિયન ક્યુબિક મીટર છે. એટલે દર વર્ષે પાણીના ખાલીપામાં 600 મિલિયન ક્યુબિક મીટરનો વધારો થાય છે. જો કે સરકાર મા રેવાનું પાણી તળાવોમાં નાખી આ ખાલી થયેલા તળને રીચાર્જ કરવા પ્રયત્નશીલ છે. સ્થાનિક સ્તરે તળાવ, કૂવો, ચેકડેમ વગેરે થકી વરસાદી પાણીના રિચાર્જની વ્યવસ્થાઓ પણ કરવી પડશે. 

ગાંધીનગર જિલ્લાના ઘણા ગામોમાં સરકાર નર્મદાના પાણીથી તળાવ ભરે પણ એ બધા તળાવો એક વખત સરખા ખોદાય તે જરૃરી. એ ખોદાશે તો પાણી રીચાર્જ થશે. આશા રાખીએ સરકાર આ વખતે સુજલામ સુફલામ અભિયાન જાન્યુઆરીથી શરૃ કરે ને સાચા અર્થમાં જેમને લોકોના ભલામાં રસ છે એવા લોકો- સંસ્થાઓને આ કાર્યમાં જોડે. 

ઋષી, સુનિતાબેન તેમજ વર્ધાના મુવાડાગામના લોકોનો ઘણો આભાર.

#mittalpatel #vssm #explorepage✨ #gujarat #enviroment #watermanagement

Mittal Patel with the villagers of Vardhana Muwada

Mittal Patel visits VardhanaMuwada lake filled with
rainwater

VardhanaMuwada lake filled with rainwater

VSSM initiated a water conservation in vardhana muvada village where the water situation is challenging to manage...

Mittal Patel performs rituals on the day lake excavating begans

Once the lake, which was once thriving with life, has dried up, the terrain, farming, cultural traditions, and the environment suffer significant decline. When the lake is filled with water, the soil remains lustrous, moist and fertile. Understanding this, our mission is to rejuvenate the lakes—Jal Mandirs. Since our campaign began in 2014, we have renovated 340 Jal Mandirs, and the mission continues to progress well.

Wardhana Muwada is a lovely village in the Gandhinagar district. However, water has vanished from the lower regions of this village, making it difficult to obtain drinking water. As a result, no one was willing to marry off their daughters to this village. Nephews also refused to visit their maternal uncles during vacations due to the water shortage. (Visiting and staying in maternal uncles' homes used to be a well-established tradition in villages many years ago.) 

Whenever water trucks were announced, both children and elders would rush to fetch water using whatever utensils they could find. Kalpeshbhai from the village recalls, "We would even fill the pot we used in the toilet. Women had to carry water pots on their heads from far-off places, which led to many women losing their hair." The water scarcity in the village resulted in tragic consequences.

Eventually, the government noticed the dire situation in this village. Gandhinagar's Dehgam had been classified as a dark zone, which refers to areas where water levels have reached dangerously low levels. In response, the government filled the lake in Wardhana Muwada with water from the Narmada River, alleviating the village's water scarcity issue. Once the lake was filled, the village dug a borewell nearby, bringing joy to the residents as they finally accessed drinking water. 

Although the village lake is large, it is not deep enough. If the lake were dug deeper, its capacity to hold water would increase. We began the deepening of the lake during the Diksha event for Sunitaben and Hrushi, with blessings from Pujya Hematnasuri Swarji Maharaj, who is beloved by the younger generation. The villagers also participated in this endeavor.

We organized a small gathering at the lake on the day we began excavating. The Gandhinagar MLA and local villagers were in attendance. As the lake deepens, its capacity for water retention will expand, allowing farmers to use the water for their crops for a longer period.

A great deal of energetic effort was contributed by our activists Tohidbhai and Maheshbhai in collaboration with village leader Kalpeshbhai.

VSSM is thrilled to initiate a water conservation mission across 34 talukas where the water situation is challenging to manage. 

We have resolved to construct 1,000 JalMandirs in the coming years. We pray that God fulfills our aspiration!

એક વખત જીવનથી ધબકતું તળાવ જ્યારે સુકાય ત્યારે વરસાદ, ખેતી, પરંપરા અને પર્યાવરણ પણ સુકાય છે.

તળાવ પાણીથી ભરેલા રહે તો જમીન પણ પાણીદાર રહે. અમે આ વાતને સમજીએ માટે જ જલ મંદિરના જીર્ણોદ્ધાર ના કામો કરીએ. 2014થી આરંભેલી આ ઝૂંબેશથી અત્યાર સુધી 340 જલમંદિરોનો જીર્ણોદ્ધાર કર્યો ને આ કાર્ય હજુ આગળ વધતું જ જાય છે.

ગાંધીનગરનું વર્ધાના મુવાડા. મજાનું ગામ. ધરતીકંપ પછી આ ગામના પેટાળમાંથી પાણી ગાયબ થઈ ગયું. પીવાના પાણી માટે તકલીફ પડે. પોતાની દીકરી આ ગામમાં આપવા કોઈ રાજી નહીં. તે ત્યાં સુધી કે વેકેશનમાં ભાણેજીયા મામાના ઘરે ન આવે.

પાણી આવ્યાની બૂમ પડે કે ઘરમાં નાના મોટા સૌ પાણી ભરવા બેસી જાય. ને જેટલા વાસણમાં ભરી શકાય એટલા વાસણમાં પાણી ભરી લે. ગામના કલ્પેશભાઈ કહે, "શૌચાલય જવા માટે વપરાતુ ડબલુ પણ અમે ભરી લઈએ. બહેનોના માથાના વાળ પાણી ઊંચકી ઊંચકીને જતા રહ્યા." ગામની પાણી પારાયણ બહુ મોટી.

ખેર સરકારનું ધ્યાન આ ગામ પર પડ્યું. જો કે ગાંધીનગરનું દેહગામ ડાર્કઝોન માં. ડાર્ક ઝોન એટલે જેના પેટાળ જોખમી સ્થિતિએ પહોંચ્યા છે તે વિસ્તાર.

સરકારે વર્ધાના મુવાડા ગામના તળાવમા મા નર્મદાના નીર નાંખ્યા. જેનાથી ગામને રાહત થઈ. તળાવ નજીક ગામે બોરવેલ કર્યોને હવે ગામને પીવના પાણીનું સુખ થયું. 

ગામનું તળાવ ઘણું મોટુ પણ એ બરાબર ઊંડુ નહીં.જો સરખુ ખોદય. ડેમ જેવું થાય તો પાણી ધારણ કરવાની ક્ષમતા વધી જાય. બસ અમે યુવા હૃદય સમ્રાટ પૂ. આચાર્યશ્રી હેમત્નસૂરી સ્વર્જી મહારાજના આશીર્વાદથી સુનિતાબેન અને ઋષિની દીક્ષા નિમિત્તે તેમજ ગ્રામજનોના સહયોગથી તળાવ ઊંડુ કરવાનું કાર્ય આરંભ્યું. 

તળાવ ખોદવાનું શરૃ કરવું હતું તે દિવસે તળાવમાં જ નાનકડો કાર્યક્રમ આયોજીત કર્યો. જેમાં ગાંધીનગરના ધારાસભ્ય શ્રી બલરાજસિંહ ચૌહાણ તેમજ ગ્રામજનો ખાસ ઉપસ્થિતિ રહ્યા. તળાવ ઊંડુ થતા એની જળ ધારણની ક્ષમતા વધશે. જેથી ખેડૂતો પણ ખેતીમાં પાણીનો લાંબા વખત સુધી ઉપયોગ કરી શકશે. 

અમારા કાર્યકર તોહીદભાઈ તેમજ મહેશભાઈની ગામના આગેવાન કલ્પેશભાઈ સાથે મળી તળાવ ઊંડુ થાય તે માટે ઘણી મહેતન..

પાણીની સ્થિતિ જ્યાં કપરી સ્થિતિ છે તેવા 34 તાલુકાઓમાંથી શક્યમાં જળસંચયના કાર્યો આરંભ્યાનો  VSSM ને આનંદ છે.

આવનારા વર્ષોમાં 1000 જલમંદિરોના નિર્માણનો સંકલ્પ છે. ઈશ્વર એ મનોરથ પૂર્ણ કરાવે તેવી અભ્યર્થના...

Lake deepening work starts

Water Management site

 The Gandhinagar MLA ,local villagers and Mittal Patel
 were in attendance at the lake