VSSM thanks government officials for providing Ration Card to nomadic families of Ahmedabad...

Mittal Patel gives ration card to nomadic families

"We put in a lot of effort to get our ration card. We could not get the ration card because some documents were always missing. We gave up. Those who had cards also had 10-12 names in the cards. Our boys would be staying separately after marriage, however it would not be possible to get a separate ration card for them."

This was the tragic story of Saraniya family living near Indira Bridge in Ahmedabad. Many years ago we had or baised a camp for them to get a Voter - id Card. Many got it. After that for a long time they were not in touch. We also focus more on villages so we also did not pay attention to this settlement staying in the city.

Certain seniors of this settlement came to our office. They had several preliminary questions. More than 700 families stay in this settlement. A road was being constructed which passes through the settlement. So many huts were going to be demolished. Seniors came with a hope that we will help them. 

When we did the survey we found out that many did not have ration cards. Many who had ration cards had not updated the same. Finally our associate Smt Madhuben & Suraj started filling up the forms. Both are very hard working & nice workers. 

The Government department in Ahmedabad corporation gave us a very strong co-operation. The officers came to the settlement and decided to give ration cards at the settlement itself. Shri Ravindrabhia Solanki and his team from the Government issued ration cards to many.

The work got done because of Respected Shri Rameshbhai Meena and Shri Jaswantbhai Jagoda of Supplies department in Gandhinagar. They were very sensitive to the issues of nomadic tribes.  Many thanks to all for helping in this mission.

 'રાશનકેડ નીહરે એ માટે કેટલી મેનત કરતા. પણ અમારી પાહે કાગળિયામાં કાંઈક તો ઘટે જ. એટલે કેડ નીહરે જ નહીં. અમે તો પસી પડતું મેલ્યું. જેમની પાહે કેડ હતા એમના કેડમાંય દસ, બાર જણાના નામ હોય. સોકરા તો લગન કરીન્ જુદા રે'તા હોય તોય ઈમના કેડ જુદા ના બને....'

અમદાવાદના ઈન્દિરાબ્રીજ પાસે રહેતા સરાણિયા પરિવારોની આ કથની.. વર્ષો પહેલાં આ બધાને મતદારકાર્ડ મળે તે માટે કેમ્પ કરેલો ને ઘણા બધાને એ વખતે મતદારકાર્ડ મળેલા. પછી ઘણો લાંબો સમય સંપર્કમાં નહીં રહેલા. અમે પણ વધારે ફોકસ ગામડાંઓમાં કરીએ એટલે  આ વસાહત તરફ ધ્યાન પણ ઝાઝુ ન અપાયું. 

ત્યાં પાછા આ વસાહતના આગેવાનો હમણાં ઓફીસ પર આવ્યા. એમના પ્રાથમિક પ્રશ્નો પણ ઘણા. 700 થી વધારે પરિવારો અહીંયા રહે.વળી હમણાં વસાહતની વચમાંથી રોડ જાય તે ઘણાના છાપરાં તુટવાના. 

આવામાં તમે મદદ કરોની ભાવના સાથે સૌ કાર્યાલય પર આવ્યા.

સર્વે કર્યો તો રેશનકાર્ડ ઘણા પાસે ન હોવાનું જોયું. સાથે રેશનકાર્ડ વિભાજન ન થયેલાનું પણ જાણ્યું. 

આખરે અમારા કાર્યકર મધુબહેન અને સૂરજ લાગ્યા બધાના ફોર્મ ભરવા. બેઉ મજાના અને ખુબ મહેનતુ કાર્યકરો. 

અમદાવાદ જિલ્લા પૂરવઠા વિભાગનો સહયોગ તો જબરજસ્ત. પૂરાવાના પ્રશ્નોને ઉકેલવા એમણે સ્થળ તપાસ કરીને સ્થળ પર જ રેશનકાર્ડ આપવાનું નક્કી કર્યું. અમદાવાદ પૂરવઠા કચેરીમાં કામ કરતા રવિન્દ્રભાઈ સોલંકી અને તેમની ટીમે વસાહતમાં આવીને કામ કર્યું ને ઘણા પરિવારોને રેશનકાર્ડ આપ્યા. 

ગાંધીનગર પૂરવઠા વિભાગ આદરણીય શ્રી રમેશ મીના, તેમજ જશવંતભાઈ જેગોડાની વંચિતો માટે લાગણી ખુબ રહી માટે આ કાર્ય થઈ શક્યું.

આપ સૌનો ઘણો ઘણો આભાર.. 

#MittalPatel #vssm #RashanCard #nomadictribes #nomadsofindia #nomads

Saraniya families with their ration card forms

VSSM Coordinator Madhuben gives ration card to nomadic 
families

Government Official Shri Ravindrabhai solanki came to 
settlement and handed over ration card to nomadic families

Mittal Patel and Government officials with the nomadic 
families of Ahmedabad showing their ration card 

With the support of Civil Supplies Department team of Ahmedabad VSSM could obtain ration cards that entitle grains to these low-income nomadic families.

Mittal Patel with the nomadic families of Ahmedabad

 

Ration-cards

In my second book, “Ahiya Sukh Nathi Aavtu” I have written at length about the issues of ration cards and the importance of this document in the lives of the marginalized.

There was a time, not long ago, when obtaining a ration card took months. I remember in 2007, even after a recommendation letter from Shri Narendrabhai, Additional Director _____  it took more than a year to obtain ration cards for 35 nomadic families living in Narol. Later, we got a special resolution issued to ease the process of obtaining a ration card for the nomadic and de-notified families we worked with. More than anything else, it has facilitated access to food for the poorest of the poor families.

Recently,  we launched the process for obtaining ration cards for some families living in Ahmedabad who still did not have any ration cards.

Shri Jaswant Jegoda and the entire District Civil Supplies Department team have always been very supportive and sensitive towards our cause, and as a result, the families received cards within no time. For the families who lacked supporting documents, the officials visited their residences to gather the proofs and expedite the process.

Shri Mohammad Shahid, Secretary for Food and Civil Supplies Department, taking cue from our suggestions has always made special orders to ease the issuance of ration cards whenever we bring such families to his notice. 

We have always been vocal and lobbied for some relaxation in rules when the applicant family is living in poverty and finds it difficult to earn even a single meal but does not have supporting documents to get a ration card. Also, we have never seen such flexibility being a threat to an official’s job.

The families who received the cards are happy; at least the PDS ration will ease their daily quest for food.

A ration card is just a document for most of us, but the authority to issue it as _______ lies in the hands of the issuing officer. I hope the nitty-gritty of obtaining one of the most essential documents is eased, and no one finds a reason to write an entire chapter on the complexities of it.

Our pranam to the entire team of Civil Supplies Department team of Ahmedabad. As a result of their support, we could obtain ration cards that entitle grains to these low-income families. We are also grateful to Shri Pratulbhai Shroff for his continued support to help us sustain our Human Rights endeavours.

રેશનકાર્ડ...

મારુ બીજુ પુસ્તક ... 'પણ અહીંયા સુખ નથી આવતું' એમાં આ કાર્ડની રામાયણની વાત મે પ-રેશાનકાર્ડના નામે લખી છે. તકવંચિત જેના ઘરમાં સતત અભાવ છે તેમના માટે આ કાર્ડ ખુબ અગત્યનું. 

એક વખત હતો જ્યારે આ કાર્ડ કઢાવવા દિવસો, મહિનાઓ વીતી જતા. 2007માં તો નારોલમા રહેતા કેટલાક પરિવારોના કાર્ડ કઢાવવા માટે નાયબ નિયામક વિ.જા. શ્રી નરેન્દ્રભાઈ જાતિનો ભલામણ પત્ર મારે લાવવો પડેલો અને ત્યારે જતા એક વરસે 35 પરિવારોના કાર્ડ નીકળેલા. ખેર એ પછી તો વિચરતી વિમુક્ત જાતિઓને સરળતાથી કાર્ડ મળે તે માટે અલાયદો ઠરાવ થયો અને એના લીધે રેશનકાર્ડ એ પણ અનાજ મળે તેવા મળવાનું સહેલુ થયું. 

હમણાં અમદાવાદમાં રહેતા કેટલાક રેશનકાર્ડ વિહોણા પરિવારો અમારા ધ્યાને આવ્યા. અમે એમને કાર્ડ મળે તે માટે પ્રક્રિયા હાથ ધરી. 

જિલ્લા પૂરવઠા અધિકારી શ્રી જસવંત જેગોડા અને તેમની આખી ટીમ બહુ મજાની અને એકદમ લાગણીશીલ એટલે તુરત બધાના કાર્ડ બન્યા. અધિકારીની ટીમે જેમની પાસે પૂરતા પુરાવા નહોતા તેમની પાસે જઈને જાત તપાસ કરીને કાર્ડની પ્રક્રિયા હાથ ધરી.

મારા ખ્યાલથી આ સાચ્ચો રસ્તો. અન્ન નાગરિક પૂરવઠા અને ગ્રાહકોની બાબતના વિભાગના સચિવ શ્રી મોહમ્મદ શાહિદ પણ ખુબ જ સંવેદનશીલ જ્યાં પણ રેશનકાર્ડને લગતા મુદ્દા આવ્યા અને એમના ધ્યાને મુક્યા ત્યાં એમણે સૂચના આપી ને લોકોને અનાજ મળે તેવા કાર્ડ મળવા માંડ્યા.

અમે હંમેશાં કહીએ સાચા અને જરૃરિયાતવાળા માણસોને થોડી બાંંધછોડ કરીને પણ રેશનકાર્ડ આપવું જોઈએ. એમા કોઈ દિવસ કોઈ અધિકારી સસપેન્ડ થયાનું જોયું નથી. 

ખેર અમદાવાદના જે પરિવારોને આ રેશનકાર્ડ મળ્યું તે બધા ખુબ રાજી. કેટલાય એવા છે જેમને આ અનાજથી ટેકો મળી ગયો એવું લાગ્યું. 

હવે  બધા પરિવારો માટે રેશનકાર્ડ ફક્ત રેશનકાર્ડ છે. પણ એને પ-રેશાનકાર્ડ બનાવવું એ અધિકારીના હાથમાં છે. બસ ઈચ્છીએ મારા જેવા કોઈએ ફરી પ-રેશનકાર્ડના ચેપ્ટર ન લખવા પડે...

અમદાવાદ પૂરવઠા વિભાગની સમગ્ર ટીમને પ્રણામ.. તેમની લાગણીથી અમે ઘણા પરિવારોના કાર્ડ એ પણ અનાજ મળે એવા કઢાવી શક્યા. અમારા માનવ અધિકારના કાર્યોમાં અમને આદરણીય શ્રી પ્રતુલભાઈ શ્રોફ ઘણી મદદ કરે છે તેમની લાગણી માટે આભારી છીએ..

#MittalPatel #vssm

Nomadic families of Ahmedabad recieves their ration cards

Mittal Patel addresses nomadic families at VSSM's office

Mittal Patel with the nomadic families who are happy after
receiving the ration cards

Under the Sanjivani Aarogya Setu program VSSM supports Satishbhai and Piyush medical treatment...

Satishbhai with his son Piyush meets Mittal Patel to our
office upon their discharge from the hospital

When the doctors detected his blood cancer, Piyush was barely one and half years old. He fought cancer, and after prolonged treatment, he was cancer free. However, the joy was short-lived; he is five years old today, and cancer has reappeared.

Piyush's father, Satishbhai, is a fruit and vegetable vendor. However, his business suffered because Satishbhai had to focus on Piyush's treatment. Since the treatment was underway at Ahmedabad's Civil hospital, there weren't any significant expenses. However, he still was required to be away from work, remain at the hospital for months, pay for more minor expenses, make arrangements for blood etc. Piyush was suffering from immense pain. Looking at their child undergo such pain, the parents too suffered in silence.

Piyush was at our office, and the team tried to uplift his mood, but Piyush could not even smile. The pain he was enduring had robbed him of the ability to smile.

The family stays in a rented house near Ahmedabad's Lambha. Satishbhai missed paying rent because he was busy attending Piyush. The landlord locked the premises.

VSSM has been helping Piyush find blood; I would share the appeal here on Facebook, and many of you have reached out. Our team member Kiran has been helping Satishbhai and Piyush under our Sanjeevani Arogya Setu program. When he learnt about their housing condition,  Kiran brought the father-son duo to our office upon their discharge from the hospital. So, of course, we will be helping them find a house. But what pained us more was cancer overpowering this small boy; his suffering pains us too. Prayers to the almighty to take away the pain Piyush is suffering…

પિયુષ પાંચ જ વર્ષનો.. એ દોઢ વર્ષનો હતો ત્યારે એને બ્લડ કેન્સર થયેલું. લાંબી સારવાર બાદ એ સાજો થયો. હાલ એ પાંચ વર્ષનો થયો અને બ્લડ કેન્સરે ફરી ઊથલો માર્યો. 

એના પિતા સતીષભાઈ શાકભાજી અને ફળફળાદી વેચવાનું કરતા. પણ દિકરાની સારવારમાં ધંધો સાવ જ બંધ થઈ ગયો. આમ તો સારવાર સિવિલમાં થાય એટલે ખર્ચ ઝાઝો ન થાય. પણ દોડાદો઼ડી ને અન્ય નાના મોટા ખર્ચ તો થાય. મહિનો દોઢ મહિનો સિવીલમાં સતત રહેવું પડે. વારંવાર બ્લડની પણ જરૃર પડે..મા-બાપ દિકરાના દુઃખે દુઃખી થાય પણ એ નાનકડુ બચ્ચુ ખુબ હેરાન થાય.

જ્યારે અમારા કાર્યાલય પર સતીષભાઈ એને લઈને આવ્યા ત્યારે એને હસાવવા સૌએ ઘણો પ્રયત્ન કર્યો પણ એના મોંઢા પર સ્મીત ન આવ્યું. મૂળ પીડા અસહ્ય. 

સતીષભાઈ અમદાવાદના લાંભામાં ભાડાના ઘરમાં રહે. પણ પિયુષ પાછળના દોડાદોડમાં ધંધો ન થયો અને એના લીધે ભાડુ ન ભરી શક્યા તે ઘરને તાળુ મરાઈ ગયું. 

અમે પિયુષને બ્લડની જ્યારે જરૃર પડે ત્યારે મદદ કરીએ. અલબત આ ફેસબુક પર જ લખુ ને તમે સૌ લોહી આપવા પહોંચી જાવ. 

અમારો કિરણ જે અમારા સંજીવની આરોગ્ય સેતુ અને સહાય કાર્યક્રમ અંતર્ગત ગંભીર  બિમારીમાં પીડાતા દર્દીઓની સારવારમાં ખડે પગે રહે. તે સતીષભાઈને જ્યાં જરૃર પડે મદદ કરે. 

સતીષભાઈના ઘરને તાળા મરાયાનું કીરણને ખ્યાલ આવતા એ પિયુષને સિવિલમાંથી જ્યારે રજા આપી તે સીધા પિયુષ સાથે સતીષભાઈને અમારી ઓફીસ તેડી લાવ્યો.

મદદ તો કરવાની જ હોય એ કરી.. 

પણ નાના બાળકોમાં કેન્સરનું પ્રમાણ વધ્યાનું અમે જોઈ રહ્યા છીએ.. ને એમની પીડા અ્મને પણ પીડે છે.. ઈશ્વરને આ ભૂલકાઓનું દુઃખ હરી લેવા પ્રાર્થના.. 

#MittalPatel #vssm

VSSM thanks government officials for providing Ration Cards to nomadic families of Ahmedabad...

Mittal Patel gives ration card to nomadic woman

How important is a ration card for families who barely manage a square meal?

Asarva bridge is one of the many over bridges of Ahmedabad under which many homeless families live in makeshift huts. The families have strived to acquire ration cards for years, but their requests never reached relevant officials. As a result, they never had one.

Shri Shaid Saheb, Secretary of the Food and Civil Supplies Department, is a compassionate individual, and so is the department. He has given special instructions that no family from nomadic and de-notified communities should be left without a ration card. He also ensured that all got covered under NFSA.

Recently, Shri Jaswantbhai Jegoda was appointed as Civil Supply Chief of Ahmedabad city. Along with Shri Jegoda the entire team is sensitive to the needs of the poor.

The matter of families living under the Asarva overbridge was brought to the notice of these officials by VSSM, who was swift with resolving it. Shri Ronakbhai Modi, Dr Ravindra Solanki and their entire team arrive at the site to finish the required paperwork. VSSM’s Madhuben and Hirenbhai also joined the effort. The teams remained busy until 10 PM to fill up the forms and enrol the names on NFSA list so that the families begin to receive supplies the next day. The officials also did not take the form charge of Rs 20 from each family. Instead, they paid it from their pockets. This gesture spread cheer among the community. They did not expect such a long pending issue to be accomplished so soon. Well, we had to be grateful to compassionate officials for this achievement.  

The community members arrived at our office after receiving the ration cards and shared their sentiments on the same.

We hope that these officials get to be helpful to many such people in need.

રાશનકાર્ડ જેના ઘરમાં એક સાંધતા તેર તૂટે એના માટે કેટલું અગત્યનું?

અમદાવાદના અસારવામાં બ્રીજની નીચે ઘણા પરિવારો રહે. વર્ષોથી રેશનકાર્ડ મેળવવા એ લોકો મથે પણ યોગ્ય જગ્યાએ, યોગ્ય અધિકારી પાસે એમની વાત ન પહોંચે એટલે પરિણામ ન મળે.

અન્ન નાગરિક પૂરવઠા વિભાગ અને ખાસ તો તેમના સચિવ શ્રી શાહિદ સાહેબ ખુબ  સંવેદનશીલ અધિકારી. તેઓની ખાસ સૂચના વિચરતી જાતિનો એક પણ પરિવાર રેશનકાર્ડ વગર નો ન રહેવા જોઈએ વળી સૌને NFSAમાં જોડવા પણ એ તાકીદ કરે. 

આવામાં અમદાવાદ શહેરના પૂરવઠા અધિકારી તરીકે શ્રી જશવંતભાઈ જેગોડાની નિમણૂક થઈ. આ્રમ તો તેમની આખી ટીમ લાગણીવાળી..

અસારવામાં રહેતા પરિવારોની રેશનકાર્ડ મેળવવા માટેની મથામણ અમે વિભાગ સુધી પહોંચાડી પછી તો શું  સંવેદનશીલ વ્યક્તિઓ જ્યાં બેઠા હોય ત્યાં ઝાઝુ કહેવાનું નથી હોતું. પૂરવઠા વિભાગમાંથી શ્રી રોનકભાઈ મોદી, ડો.રવીન્દ્ર સોલંકી અને તેમની ટીમ વસાહતમાં રેશનકાર્ડના ફોર્મ લઈને આવી. એમની મદદમાં જોડાયા VSSM ના કાર્યકર મધુબહેન અને હીરેન.. રાતના દસ વાગ્યા સુધી ફોર્મ ભરાયા ને NFSAમાં નામ ચડાવવાની પ્રક્રિયા પણ કરી જેથી બીજા દિવસથી રાશન મળવાનું શરૃ થઈ જાય. 

ફોર્મ માટેના 20 રૃપિયા છાપરાંમાં રહેતા પરિવારોની દરિદ્ર સ્થિતિ જોઈને અધિ્કારી એ ન લીધા. એમણે પોતાના ગજવાના આપ્યા.. 

ફોર્મ ભરાયાના બે દિવસમાં 50 ઉપરાંત પરિવારોને રેશનકાર્ડ મળ્યા.. લોકો તો રાજી રાજી.. આટલું ઝડપથી કામ થાય તેવી તેમને અપેક્ષા નહોતી પણ અધિકારીગણની લાગણીથી આ થયું. તેમની આ લાગણીને પ્રણામ...કાર્ડ મળ્યા પછી હરખ વહેંચવા સૌ અમારા કાર્યલય પર આવ્યા એ વેળા ઘણી ભાવુક વાતો એક રેશનકાર્ડને લઈને થઈ... 

ખેર અધિકારીગણ માટે કુદરત તેમના હસ્તે વધારે લોકોનું શુભ કરાવે તેવી પ્રાર્થના... 

#MittalPatel #vssm

The nomadic families with their ration cards

Shri Ronakbhai Modi, Dr Ravindra Solanki and their entire team
 arrive at the site to finish the required paperwork

The nomadic community members arrived at our office after
receiving the ration cards

The nomadic families sharing their sentiments with Mittal Patel

VSSM merely played a role of bridging the gap to help access proper medical treatment to those in need under the Sanjivani Arogya Setu initiative...

Gulabbhai his wife and brother Salim came to VSSM
office to meet Mittal Patel

 “Ben, our Bhodadwala Gulabbhai has met with an accident. He was driving at night and could not see the tractor carrying steel rods. The rods pierced in his stomach. We took him around to 3 hospitals, borrowed money to spend on his treatment, have already spent Rs. 70,000 but he is not recovering.” Musabhai called up to share the news and seek some help. We asked him to bring Gulabbhai to Ahmedabad. We arranged for his treatment and Kiran awaited his arrival at Ahmedabad Civil Hospital.  

Gubalbhai was unconscious when the ambulance carrying him reached Ahmedabad at 10 in the night. Kiran immediately got busy with arranging for a blood test, sonography, CT Scan, ECG etc. it was almost 4 in the morning by the time the required screening was completed. Gulabbhai’s wife and brother Salim were at the hospital, but it was hard for them to comprehend these pre-operative requirements. They had trust in us so remained calm and watched the proceedings. At 5 in the morning, Gulabbhai was taken into the operation theatre. The operation lasted for 6 hours, but it was all well at the end of it. 

The timely surgery helped save Gulabbhai’s life, he remained in ICU for two days after which he was moved to a general ward. He was recovering well when his health took a downturn after he tested positive for Covid 19. Since his immunity was low he was kept in the ICU for 5 days, the doctors remained perseverant and Gulabhai was out of danger soon. He was discharged recently after being in the hospital for 20 days. 

 Gulabbhai was at the office to express his gratitude, since I was unwell during that time I spoke to him recently. 

 “You all saved my life. Otherwise, I had lost hope. Salim took me to Dholka where I was kept there for two days, given IV medicines, spent Rs. 70,000 but my condition did not improve. There were blood clots around my stomach. The doctor referred us to a bigger hospital, but we had no money to seek treatment at a bigger hospital. We had spent whatever we had at Dholka. Whilst we were struggling to find a way forward, the thought of you crossed our mind. And look how you saved me. I am alive and able. I can walk across four farms. Kiranbhai has been a great help, he stood with us throughout. 

 I wonder why the doctors at Dholka hospital failed to understand the gravity of Gulabhai’s condition. We are grateful that he is alive!! We merely played our role of bridging the gap to help access proper medical treatment to those in need under the Sanjivani Arogya Setu initiative. We are grateful to Krishnakant Uncle and Indira Aunty for funding this initiative and all the support they have been. 

 In the picture are Gulabbhai (in the centre) his wife and his brother Salim.

'બેન આપણા ભોળાદવાળા ગુલાબભાઈને અકસ્માત થયો છે. રાતના બાઈક લઈને ઘરે જતા રસ્તામાં સળિયા ભરેલું ટ્રેક્ટર દેખાયું નહીં ને પેટમાં સળિયા ઘુસી ગયા.. ત્રણ દવાખાના ફર્યા ઉછીના પાછીના કરીને 70,000નો ખર્ચ કર્યો પણ તબીયત બગડી રહી છે...'

મુસાભાઈએ ફોન પર આ કહ્યું. અમે ગુલાબભાઈને અમદાવાદ તેડી લાવવા કહ્યું. અમારો  કિરણ અમદાવાદ સીવીલ હોસ્પીટલમાં એમની વાટ જોઈને ઊભો.

બેભાન ગુલાબભાઈને લઈને એમ્બ્યુલન્સ રાતના 10 વાગે આવી પહોંચી.  

કિરણે ઝડપથી સારવાર માટે પ્રયત્નો આદર્યા ને બ્લડ રીપોર્ટ, સોનોગ્રાફી, સીટીસ્કેન, ઈસીજી વગેરે બધુ તાબડતોડ થયું.. આમ તો રીપોર્ટને બધુ પતાવતા સવારના 4 વાગ્યા. ગુલાબભાઈના પત્ની ને એમના ભાઈ સલીમ ભાઈને તો ડોક્ટર શું કહે છે આ બધુ શું થઈ રહ્યું છે કશુંયે સમજાય નહીં. પણ અમારા પર એમને ભરોષો.. આખરે સવારના 5 વાગે એમને ઓપરેશન થીયેટરમાં ખસેડ્યા...ઓપરેશન 5 થી 11 ચાલ્યું.. પણ બધુ હેમખેમ પત્યું... 

ગુલાબભાઈનો જીવ બચી ગયો. બે દિવસ ICUમાં રહ્યા બાદ જનરલ વોર્ડમાં શીફ્ટ કર્યા. તબીયત સરસ થઈ રહી ત્યાં અચનાક તબીયત બગડી તેમનો કોરોના રીપોર્ટ પોઝેટીવ આવ્યો..એક તો બિમાર, રોગ પ્રતિકારક શક્તિ પણ નબળી. ફરી ICUમાં 5 દિવસ..પણ ડોક્ટરોની મહેનતથી એ હેમખેમ બહાર આવ્યા. 20 દિવસ હોસ્પીટલમાં રહ્યા.. હમણાં એમને રજા મળી.. 

હું બિમાર હતી ઓફીસ નહોતી પણ એ ઓફીસ પર આવ્યા આભાર માનવા.. 

મારી તબીયત ઠીક થઈ એટલે આજે એમને ફોન કર્યો. 

ગુલાબભાઈ કહે, 'તમે બધાએ મને બચાવ્યો. નકર હું તો આશા જ ખોઈ બેઠો'તો. મને વાગ્યું એટલે સલીમ મને ધોળકા દવાખાને લઈ ગ્યો. ત્યાં બે દિવસ રાખ્યો. બાટલા ચડાયા. 70,000નો ખર્ચ થયો. પણ તબીયતમાં ફેર ના પડે. પેટમાં લોઈ જામી ગયું'તુ.  બે દિ પછી  ડોક્ટરે કહ્યું હવે મોટા દવાખાને લઈ જાવ.. પણ મોટા દવાખાને જવા પૈસાની સગવડ ક્યાં હતી. જે હતું એ બધુ પતી ગયું...પણ ખરા ટાણે તમે યાદ આવ્યા ને જુઓ આજે હું જીવતો છુ ચાર ખેતરવા ચાલી શકુ એવી તબીયત થઈ ગઈ હવે.. કિરણભાઈએ બહુ ધોડા કીધા... '

ધોળકા જે દવાખાનામાં ગુલાબભાઈ બે દિવસ રહ્યા એમણે ગુલાબભાઈની તબીયતની આટલી ગંભીરતા કેમ ન સમજી એ મને હજુયે નથી સમજાતું. ખેર એ બચ્યા એ અગત્યનું...બાકી અમે તો નિમિત્ત બન્યા..  

કોઈને યોગ્ય તબીબી સારવાર મળે તે માટે અમે સંજીવની આરોગ્ય સેતુ અને સહાય કાર્યક્રમ અંતર્ગત બ્રીજની ભૂમિકા ભજવીયે.. આ ભૂમિકા બનવામાં મદદ કરનાર ક્રિષ્ણકાંત અંકલ, ઈન્દિરા આંટીનો આભાર... 

ફોટોમાં વચમાં ઊભેલા ગુલાભાઈ બાજુમાં પત્ની ને ભાઈ સલીમ.. 

#MittalPatel #vssm #medical

#ArogyaSetu #medicalassistant

#humanity #humanrights #help

#nomadic #denotified #community

It is not right for the authorities not to cooperate when the government is sensitively committed to the welfare of such families...

Follow-up letter written to Minister
for Social Justice and Empowerment

 How much to write?

A settlement file is filled with reminders.

A notice was issued in 2015 to vacate the roofs of 44 Bawri families in Ramdevnagar, Ahmedabad, which were obstructed in the TP scheme. The corporation, in return, arranged for permanent residence. Allotted houses in Vejalpur. But the beneficiary had to contribute for these houses. Those whose houses or roofs are broken were not able to make this contribution.

We presented this matter to Hon'ble Chief Minister Shri Vijaybhai Rupani as well as Minister for Social Justice and Empowerment Shri Ishwarbhai Parmar in this regard. He said that the government would immediately pay the contribution and the developing caste welfare department wrote letters to the Ahmedabad corporation.

Before making a contribution, the welfare department wrote a letter saying that the house should be habitable, that is, fixing the windows and doors and giving the water connection to the flat, as a matter of urgency. But the officials of the corporation are not at all working in this matter. Despite constant follow-up from the office of the Chief Minister as well as the Minister of Social Justice and Empowerment!

Follow-up letter written to Chief Minister

I went to the commissioner's office with Savitabhan when the roofs were broken in Sabarmati. Savitaben cried and said to the officer, "We have a young daughter with whom to sleep on the sidewalk at night, We both take a turn for sleeping in the night in the fear of If someone presses daughter's mouth and picks her up” 

Have you ever imagined this situation?

Forget about the young girl, there are cases where the lustful men took three-year-old daughter off the roof. Such an incident took place in Savarkundla about eighty months ago.

A house is not just four walls but a safe place. I always tell the officers that you have to just work on behalf of this cause. Such tasks should be done without getting a request. God has given you a chance. You need not have to use a single penny out of your pocket .. still?!

A loving request to the officials of Ahmedabad Corporation to do this work. It remains to be seen whether the people will not sit again in front of the corporation playing dishes and rolling pins.

Follow-up letter written to Ahmedabad
Municipal Corporation

The dream of our esteemed Prime Minister is to give a home to such homeless people by 2022. This dream is not going to be fulfilled by the authorities until such families get a house. A humble appeal to make it right again.

I would have written a little bitter but I feel tired now. Today our worker asked for permission to open the file of Ramdevnagar Volume-2 in my office. An entire file filled these reminders with letters written in this detail. Felt very bad. 

It is not right for the authorities not to cooperate when the government is sensitively committed to the welfare of such families.

Ramdevnagar settlement 

Again, please give these families a home quickly in this cold season.

I applaud the fact that the corporation gave houses in Sabarmati, but why is the work not done in Ramdevnagar in the same way? I don't really understand.

કેટલું લખ્યા કરવાનું?

સ્મૃતિપત્રોથી જ એક વસાહતની એક ફાઈલ ભરાઈ ગઈ..

અમદાવાદના રામદેવનગરમાં 44 બાવરી પરિવારોના છપરાં- કાચા ઘરો ટીપી સ્કીમમાં નડતરરૃપ હતા તે ખાલી કરવા 2015માં નોટીસ આવી. બદલામાં કાયમી રહેણાંકની વ્યવસ્થા કોર્પોરેશને કરી. વેજલપુરમાં ઘર ફાળવાયા. પણ લાભાર્થીએ આ ઘર માટે ફાળો ભરવાનો હતો. જેમના ઘર કે છાંપરાં તૂટ્યા એની ક્ષમતા આ ફાળો ભરવાની નહીં.

આદરણીય મુખ્યમંત્રી શ્રી વિજયભાઈ રૃપાણી તેમજ સામાજિક ન્યાય અને અધિકારીતા મંત્રી શ્રી ઈશ્વરભાઈ પરમાર પાસે આ બાબતે રજૂઆત કરી. એમણે તુરત આ ફાળો સરકાર ભરશે તેમ જણાવ્યું ને એ સબબના પત્રો વિકસતી જાતિ કલ્યાણ ખાતાએ અમદાવાદ કોર્પોરેશનને લખ્યા. કલ્યાણ ખાતાએ ફાળો આપતા પહેલાં ઘર રહેવા લાયક એટલે કે બારી બારણાં ઠીક કરવા ને પાણીનું કનેકશન એ ફ્લેટમાં આપી દેવા ટૂંકમાં પ્રાથમિક સગવડ માટે લખ્યું. પણ કોર્પોરેશનના અધિકારી આ બાબતે હલતા જ નથી.

મુખ્યમંત્રી શ્રી તેમજ સામાજિક ન્યાય અને અધિકારીતા મંત્રી શ્રીની ઓફીસમાંથી સતત ફોલોઅપ છતાં..

સાબરમતીમાં છાપરાં તોડ્યા તે વેળા સવિતાબહેન સાથે હું કમીશનર કચેરીએ ગયેલી. સવીતાબહેને રડતા રડતા અધિકારીને કહેલું, સાહેબ અમારે જુવાન દીકરી છે જેની સાથે રાતના ફૂટપાથ પર સુવાનું. દીકરીનું મોંઢુ દબાવી કોઈ ઉપાડી જાય તો એ બીકે રાતના અમે બેય માણસ ઊંધવાના વારા કરીએ...

ક્યારેય કલ્પના કરી છે.. આ સ્થિતિની..

આમ તો જુવાન શું કામ હવસખોરો તો ત્રણ વર્ષની દીકરીનેય છાપરાંમાંથી ઉપાડી ગયાના દાખલા છે. સાવરકુંડલામાં લગભગ આઠેક મહિના પહેલાં જ આવી ઘટના ઘટેલી.

ઘર એ માત્ર ચાર દિવાલ નથી. પણ એક સુરક્ષીત જગ્યા છે. અધિકારીગણને હું હંમેશાં કહુ છુ તમારે તો નિમિત્ત બનવાનુ છે. આવા કાર્યો તો સામે ચાલીને કરવા જોઈએ. તમને ભગવાને તક આપી છે. ખીસામાંથી રૃપિયોય કાઢવાનો નથી.. છતાં....અમદાવાદ કોર્પોરેશનના અધિકારીઓને આ કાર્ય કરવા પ્રેમભરી વિનંતી... લોકો થાકીને કોર્પોરેશન સામે થાળી ને વેલણ વગાડવા ફરી ન બેસે તે જોવું રહ્યું..

આપણા આદરણીય વડાપ્રધાન શ્રીનું સ્વપ્ન આવા દિનદુખિયા ઘરવિહોણા લોકોને 2022 સુધીમાં ઘર આપવાનું છે. આ સ્વપ્ન ને અધિકારીઓનો લક્ષાંક આવા પરિવારોને ઘર નહીં મળે ત્યાં સુધી પૂર્ણ થવાનો નથી...

ફરી યોગ્ય કરવા નમ્ર અપીલ...

થોડું કડવું લખ્યું હશે પણ થાક લાગે છે.

આજે મારી ઓફીસમાં રામદેવનગર વોલ્યુમ -2ની ફાઈલ ખોલવાની મંજૂરી અમારા કાર્યકરે માંગી.

એક આખી ફાઈલ આ સ્મૃતિપત્રોને આ વિગતે જ લખાયેલા પત્રોથી ભરાઈ.. દુઃખ થયું..સરકાર સંવેદનાથી આવા પરિવારોના કલ્યાણ માટે કટીબદ્ધ છે ત્યારે અધિકારીગણ સહયોગ ન કરે તે યોગ્ય નથી..

ફરી આ ઠંડીમાં આ પરિવારોને ઝડપથી ઘર આપવા વિનંતી....

સાબરમતીમાં કોર્પોરેશને ઘર આપ્યા તે વાતને હું વધાવું છું.. પણ એ જ કાર્ય પદ્ધતિથી રામદેવનગરમાં કાર્ય કેમ નથી થતું.. ખરેખર સમજાતું નથી..

#Mittal Patel Mukesh Kumar #VSSM

#Housing #ahmedabad #goverment

#gujaratgoverment #municipalcorporation

#Nomadicfamiies #denotifiedtribe

કલરકામ કરવા ઝાઝા પૈસા નહતા પણ નટ સમુદાયના યુવાનોએ કોઈપણ શરત વગર કલરકામ કરી આપવાની તૈયારી બતાવી...

વાત્સલ્ય હોસ્ટેલમાં નટ યુવાનો સાથે મિત્તલબેન

અમારા બાળકોની હોસ્ટેલમાં કલર કરાવવો પડે એમ હતો. કલરના ખર્ચ કરતા કલર કરવાનો ખર્ચ વધુ થાય. પાસે એવા પૈસા નહિ. 350 બાળકો ને સાચવવાનો તેમના ભણવા, જમવાનો ખર્ચ જ ખુબ મોટો એમાં કલર... શું કરવું? ડીસામાં રહેતા નટ યુવાનો કલર કામ કરે એનો ખ્યાલ. મેં કિશનકાકા નટ સાથે વાત કરી અને પાસે ઝાઝા પૈસા નથી. જમવા અને રહેવાની વ્યવસ્થા કરીશું એમ કહ્યું. એમણે કહ્યું બેન ચિંતા ના કરો હું છોકરાંઓને મોકલું છું. નટ યુવાનો આવ્યા, 15 દિવસથી કલરકામ કરે છે. પણ એકેય વખત પૈસાની વાત કરી નથી.

આજે હોસ્ટેલ ગઈ ત્યારે એમણે સાથે ફોટો પડાવવા કહ્યું. ને ફોટો પાડ્યો. મેં કહ્યું અમારાથી જે બનશે એ આપીશ. પણ હાલ કશું નથી. એમણે કહ્યું, ‘તમે કો ને બેન તો માથું આલી દઈએ. અને આ બધું અમારા બાળકો માટે જ તો છે. ઓછું ના લાવો...’ અદભુત છે આ લોકો અને એવો જ અદભુત છે એમના પ્રેમ.

મન છે આ યુવાનોને કામના પૈસા આપવાનું. બધું ગોઠવાશે એમ લાગે છે. બાકી એમની સાથે આપણે સૌ ફોટો પડાવીયે એવા પ્રેમાળ છે આ લોકો.

અને હા વ્યક્તિગત રીતે મેં અને મારી ટીમે આ પ્રેમ મેળવ્યો છે જેનો દુનિયાની ભાષામાં કોઈ હિસાબ નથી.

Police... STOP it, please!!

The Dafer are extremely terrified of the police. And there is a valid reason behind this. The police seem to have formed a habit of harassing the Dafer for no valid reason or fault. While we have been strongly advocating for the discontinuation of such atrocious behavior, the episodes keep happening frequently.

On 28th April, a Dafer wedding was scheduled on the outskirts of Padana village in Dhandhuka block. The family had requested presence of VSSM team members as they feared police harassment during the occasion. VSSM’s Tohid remained present at the wedding. The Dafer weddings usually take place in the night so aftet the wedding was over Tohid left the venue on the morning of 29th. At around 9.30 am, when he must have hardly reached Dhandhuka, Tohid receives a call from Lakhabhai and Bhayabhai Dafer. “Sir, the police have arrested us from the road near Kotla village. We are in the police vehicle now!”

Tohid rushed to the scene.  An agitated Lakhabhai was arguing with the police, asking them the reason behind targeting and harassing them. The police also took away the gold chain Lakhabhai was wearing for the occasion. The duo was surrounded by 8 policemen of S.O.G Bhavnagar.

Tohid intervened, asked them to stop behaving in such an appalling manner, mentioning of legal action if this continues. Tohid had by now introduced himself and the organization he represented. “We will present Lakhabhai if there is any complain against him!! Enough is enough, stop behaving in such a manner.” The Police Inspector mellowed down a bit and released Lakhabhai and Bhayabhai. The gold chain was also returned.


It is not just the Dafer who are tired and frustrated, we are tired of this agonizing behavior as well. 4 police cases have been complained between 23rd to 29th April alone. That too after a public consultation on Dafer issues in participation of senior police official!! Doesn’t the police authorities get the message!!

તા.28 એપ્રિલ 2017ના રોજ ધંધુકાના પડાણા ગામની સીમમાં રહેતા ડફેરને ત્યાં લગ્ન લેવાયા. પોલીસ આવશે અને લગ્ન બગાડશે તેવો ભય ડફેરોને હતો. એમણે #VSSM ના કાર્યકરને લગ્નમાં હાજર રાખવા વિનંતી કરી. કાર્યકર તોહીદ લગ્નમાં હાજર રહ્યો. લગ્ન પતાવીને તોહીદ તા.29ના રોજ સવારે નીકળ્યો. સવારે 9.30 વાગે ધંધુકા પહોંચ્યો હશે ત્યાં લાખાભાઈ અને ભાયાભાઈ ડફેરનો ફોન આવ્યો. "સાહેબ કોટડાગામના રોડેથી પોલીસે પકડી લીધા છે અને જીપમાં બેસાડી દીધા છે."

તોહીદ તાબડતોડ પહોંચ્યો. લાખાભાઈ પોલીસને ગુસ્સામાં પોતે કોઈ ગુનેગાર નથી શા માટે આમ હેરાન કરો છો તેમ કહી રહ્યા હતા. પોલીસે લાખાભાઈએ પહેરેલો સોનાનો દોરો ચોરી કરીને મેળવ્યો છે એમ કહીને લઈ લીધો હતો. એસ.ઓ.જી.ભાવનગરના આઠ પોલીસકર્મીઓએ તેમને ઘેરી લીધા હતા.

Allarakh Dafer & Mohammadbhai Dafer talking to Press

તોહીદે પોલીસને ખોટી રીતે ડફેરને ના કનડવા કહ્યું અને આવું રહેશે તો કોર્ટમાં લઈ જઈશું તેવી ધમકી પણ ઉચ્ચારી. "લાખાભાઈના નામે કોઈ ગુનો ક્યાંય પણ મળે તો અમે તેને હાજર કરીશું પણ આવું હવે બંધ કરો..." આ વાત કરીને તોહીદે સંસ્થાનો પરિચય આપ્યો. પી.આઈ. ઢીલા પડ્યા અને લાખાભાઈ અને ભાયાભાઈને મુક્ત કર્યા. સાથે સોનાની ચેઈન પણ પાછી આપી.

હવે અમેય કંટાળ્યા છીએ. 23 તારીખની પોલીસની કનડગત ડફેર ઉપર ચાલી રહી છે. તા.29 સુધીમાં આ ચોથો કેસ છે.... પોલીસને હવે બસ કરો એટલું જ કહેવું છે....

Meeting the Chief Minister Smt. Anandiben Patel to discuss the unresolved issues of the nomadic communities…..

We are extremely grateful to Smt. Anandiben
for her concern towards these communities

On 4th May 2016, we met the Chief Minister of Gujarat Smt. Anandiben Patel to present to her the long pending issues of the nomadic and de-notified communities of Gujarat. The list was endless but Smt. Anandiben gave a patient hearing and we had a very constructive dialogue by the end of which Smt. Anandiben decided to chair a meeting with the concerned departments to address the issues.. The list included:

Inclusion of the excluded nomadic and de-notified tribes into the states list of marginalised communities, 

Rehabilitation of Dafer and Vadee community,

Stopping the unwarranted  police atrocities on the Dafer community,

Activating the  Nomadic and De-Notified tribes Board

Easing the hurdles faced in allotment of residential plots to nomadic communities, 

The delay in plots allotments to the nomadic families in Mehsana, Patan, Ahmedabad, Gandhinagar Banaskantha, Sabarkantha, Surendranagar, Rajkot. 

To make the rural-urban housing support for nomads at par with each other and sanction the third instalment towards the housing support to the Vadee families of Dhangadhra basis Rs. 70,000 support amount. 

Organise regular monthly meetings chaired by the district Collector to address the issues of the nomads. 

Obstacles faced by the nomadic families  in acquiring  the  Caste certificate. 

Provide professional ID cards,

Inclusion of names of nomadic families in BPL list and Ration Cards,

Problems faced by nomads in acquiring driving licence and few more issues were discussed. 

We are extremely grateful to Smt. Anandiben for her concern towards these communities and  taking out time to listen to our complaints. We hope the meeting she proposes to chair on these matters is scheduled as soon as possible. A few years back,   consequent to the Ramkatha conducted by the Resp. Morari Bapu,  Smt Anandiben then a State Revenue Minister played a major role in shaping a policy designed to allot residential plots to the nomads. This policy has enabled the nomads realise  one of their most cherished dream,  that is the dream of ‘owning a house.’ We are hoping of similar magical intervention by our Chief Minister Smt. Anandiben….

vssm દ્વારા વિચરતી –વિમુક્ત જાતિઓના પ્રશ્નો બાબતે મુખ્યમંત્રી શ્રી સમક્ષ રજૂઆત કરવામાં આવી

વિચરતી અને વિમુક્ત જાતિઓના કેટલાય વણઉકલ્યા પ્રશ્નોની વાત કરવા મુખ્યમંત્રી શ્રી આનંદીબહેન પટેલ પાસે તા.4 મે 2016ના રોજ જવાનું થયું અને નીચેના પ્રશ્નો બાબતે રજૂઆત કરી. બહેને પ્રશ્નો સાંભળી પોતાના અધ્યક્ષ સ્થાને સંલગ્ન વિભાગોની બેઠક બોલાવવાનું નક્કી કર્યું છે. સંસ્થા દ્વારા નીચેના પ્રશ્નો સંદર્ભે રજૂઆત કરવામાં આવી હતી.

વિચરતી અને વિમુક્ત જાતિઓની રાજ્ય સરકારે જાહેર કરેલી યાદીમાં પર્યાય ઉમેરવા તથા નવી જાતિઓ ઉમેરવા બાબત

ડફેર સમુદાયોના પુનઃવસન માટે

પોલીસ દ્વારા આ સમુદાયોને થતી હેરાનગતિને રોકવા બાબત

વાદી સમુદાયના પુનઃવસન માટે

નિગમે વ્યવસ્થિત કાર્યાન્વીત કરવા બાબત

વિચરતી અને વિમુક્ત જાતિઓને રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ફાળવવામાં પડતી મુશ્કેલી બાબત

મહેસાણા, પાટણ, અમદાવાદ, ગાંધીનગર, બનાસકાંઠા, સાબરકાંઠા, સુરેન્દ્રનગર, રાજકોટમાં રહેતા વિચરતા પરિવારોને પ્લોટની ફાળવણીમાં થઈ રહેલા વિલંબ બાબત

ધ્રાંગધ્રામાં વસતા વાદી પરિવારોને મકાન સહાયનો ત્રીજો હપ્તો રુા.70,000 પ્રમાણે ચુકવવા બાબત

કલેકટરની અધ્યક્ષતામાં વિચરતી જાતિઓના પ્રશ્નો માટે માસીક બેઠક દરેક જિલ્લામાં આયોજીત કરવા બાબત

જાતિ પ્રમાણપત્ર મેળવવામાં પડતી મુશ્કેલી બાબત

વ્યવસાયીક ઓળખપત્ર આપવા બાબત

રેશનકાર્ડ તથા બી.પી.એલ.યાદીમાં નામ દાખલ કરવા બાબત

ડ્રાઈવીંગ લાયસન્સ મેળવવામાં પડતી મુશ્કેલી વગેરે બાબતે ચર્ચા થઈ.

વિચરતી જાતિઓ માટે એમણે જે લાગણી દર્શાવી એ માટે અમે સૌ બહેનના આભારી છીએ. બસ હવે ઝડપથી એમની અધ્યક્ષમાં બેઠક આયોજીત થાય અને ઉપર જણાવેલા પ્રશ્નો થોડા હળવા થાય તેની રાહ જોઈએ છીએ.

વિચરતી જાતિઓ માટે પૂ.મોરારી બાપુ દ્વારા આયોજીત રામકથામાં ઉપસ્થિત રહેલા આદરણીય આનંદીબહેન. તે વખતે તેઓ મહેસુલ વિભાગ મંત્રી હતા. તેમણે આ પરિવારોને પ્લોટ ફાળવાય તે માટેના ઠરાવ કરવામાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી હતી.. આશા રાખીએ આ વખતે પણ તેઓ એવી જ સરસ ભૂમીકા ભજવે..

VSSM enables nomadic families acquire their caste certificates…..

VSSM helps to acquire Caste-Certificate
 for 18 Nomadic families

We have written at length about some difficult pre-requisites that are essential to be produced if one wants to obtain a caste-certificate. The nomadic communities do not understand the difference between caste and surname. Whenever it is required to mention caste these families end up writing their surnames like Vaghela, Chauhan, Bhaati, Mori etc.  The tricky requirements by the government accompanied by the ignorance of nomadic communities  creates challenges when these families have to get a caste certificate. 

We have had made frequent  requests to the government for organising block level camps to ease the process of obtaining the caste certificates. This requests are yet to be heard but we are helping the communities obtain the certificates as and when required. The task becomes breeze in offices that have empathetic officials otherwise you know how it is with getting these things done !!!!

Nomadic Families with their Caste-Certificate

We have applied for caste certificates for numerous families residing in Ahmedabad of which 18 families received their document recently ( as seen in the picture)...

vssmની મદદથી વિચરતી જાતિના લોકોને મળ્યા જાતિ પ્રમાણપત્રો

જાતિ પ્રમાણપત્રો મેળવવાની સરકારી આંટીઘૂંટી ઘણી વિચિત્ર છે. આ સમુદાયોની સમજ પણ મર્યાદીત છે. બાળકને શાળામાં ભણવા બેસાડે કે, પહેલીવાર મતદારકાર્ડ કઢાવે ટૂંકમાં સરકારી ચોપડે જ્યાં પણ પહેલીવાર નામ ચડાવવાનું થાય ત્યાં પોતાની જાતિ લખાવવાની જગ્યાએ મોટાભાગે પોતાની અટકો એટલે કે, ચૌહાણ, વાઘેલા, પરમાર, ભાટી, મોરી વગેરે લખાવે જેના કારણે તેઓની મુળ જાતિનું પ્રમાણપત્ર મેળવવાનું થાય ત્યારે ખુબ તકલીફ પડે.
જાતિપ્રમાણપત્ર માટે વિચરતી અને વિમુક્ત જાતિઓ માટે તાલુકા દીઠ કેમ્પ કરીને તેમને પ્રમાણપત્ર આપવાનું કરવામાં આવે તો આ સમુદાયોને ઘણી રાહત થઈ જાય. ખેર રજુઆતો કરી છે પણ કંઈ નક્કર પરિણામ આવ્યું નથી. હાલ પુરતુ જેમ જેમ જરુર પડતી જાય છે તેમ તેમ લોકોને સમાજ કલ્યાણ કચેરીમાં લઈ જઈને પ્રમાણપત્રો અપાવવાનું કરીએ છીએ. ક્યાંક અધિકારી સારા છે તો ખુબ જ સરળતાથી કામ પતે છે તો ક્યાંક ધક્કા પણ ખુબ થાય છે.
અમદાવાદમાં રહેતા ઘણા પરિવારોની જાતિપ્રમાણપત્ર મેળવવા અરજી કરી હતી તેમાંથી 18