We request them to make arrangements to ensure the poor and marginalised too receive the required medicines...

VSSM extends support to
Shantibhai Raval

“Ben, will he be alright?”

“Everything will be fine. Have faith in God!”

“ I have decided to walk barefoot until he is alright and out of the woods,” by now Manjuben Raval  from Metrana was in tears.

Shantibhai Raval is merely 42 years old, the couple  has two sons but they aren’t grown up enough to take care of the family. Our presence provided solace but both of us knew it was tough especially navigating through a busy public hospital “I was scared!” Manjuben had shared. 

Dealing with Hospital situation can overwhelm even us, it was natural for Manjuben,  who seldom visited city like Ahmedabad to have apprehensions and fear of navigating through it on her own. I asked her to stay at civil hospital only mainly because  it was hard to find injections to treat mucor mycosis at private hospitals.  

Two days later, I called to inquire about Shantibhai’s health. Manjuben shared that he was not doing well, the swelling near eyes had grown, we showed his reports to our known doctor who advised not to delay surgery as it might prove to be fatal. 

Shantibhai Raval with
his wife Manjuben at 
Sachi hospital

We decided to move Shantibhai to Sachi Hospital. The cost of treatment was going to be high, it was impossible for Manjuben to afford it. We decided to provide support under Sanjivani Covid Health program. The members of Raval community also pitched in. The surgery was important but we were concerned  about the availably of injections. We put trust in the doctors and our ability to run across to source the injections. On the same day of admission the doctors at Sachi hospital performed surgery on Shantibhai.

We could get injections for 2 days but they have been hard to access since yesterday. Apart from Shantibhai, Hairbhai and Laxmanbhai also have been waiting for injections post their surgeries.

We have made repeated rounds at L.G. Hospital, Sola Civil Hospital, Civil Hospital but in vain. We plan to keep repeating it until we have access to injections.

Manjuben, Laxmanbhai’s son Somabhai all the dear ones are worried about the injections. “Ben, we will get them, right?” they keep asking and  my earnest reply is a yes.

Our Nitin stands like a rock with the patients and families dealing with mucor mycosis, who have to travel from their villages for treating this serious infection. It is our pride to have team mates with such  strong conviction.

Yes, the government is dealing with a lot these days. But we request them to make arrangements to ensure the poor and marginalised too receive the required medicines.

બેન ઈમન હારુ તો થઈ જશે ન?'

'ભગવાનમાં શ્રદ્ધા રાખો થઈ જશે..'

'મે ઈમન હારુ ના થાય તો હુદી અડવોણા પગે ફરવાની બાધા રાખી હ્'

આટલું બોલતા બોલતા મેત્રાણાના મંજુબહેન રાવળ રોઈ પડ્યા.. 

દીલાસો તો આપીયે જ પણ શાંતિભાઈની ઉંમરેય 42 વર્ષની, બે દિકરા ખરા પણ એ ઘરની જવાબદારી સંભાળી શકે એવડા મોટા નહીં.. વળી દવાખાનાની માયાય મંજુબહેનને ખબર નહીં. એ કહે બેન, 'મું હીયાટી જઈ..'

આપણા જેવાય હીયાટી જાય ત્યાં ગામછોડીને ભાગ્યેજ શહેર જતા મંજુબેન ગભરાય એ સ્વાભાવીક છે. મે સિવીલમાં જ રહેવા કહ્યું, મૂળ કાળી ફુગના ઓપરેશન પછીના ઈન્જેક્શન બહાર મળવા મુશ્કેલ હતા માટે. 

અમારી વાત થયાના બે દિવસ પછી શાંતિભાઈ

ના સમાચાર પુછવા ફોન કર્યો હાલત ખરાબ થઈ રહ્યાનું મંજુબહેને કહ્યું. શાંતિભાઈને આંખે સોજો વધ્યો હતો. તેમના રીપોર્ટ મંગાવ્યા ને અમારા પરિચીત ડોક્ટરને બતાવ્યા એમણે કહ્યું, ઓપરેશન કરવું પડશે. વાર થાય એ હિતાવહ નથી.

અમે શાંતિભાઈને સચી હોસ્પીટલમાં ખસેડવાનો નિર્ણય કર્યો. ખર્ચ મંજુબહેન કરી શકે એમ નહોતા. અમે VSSM ના સંજીવની કોવિડ હેલ્થ સપોર્ટમાંથી મદદ કરવાનું નક્કી કર્યું. એમના સમાજના લોકોએ પણ મદદ કરી. જો કે પ્રશ્ન ઓપરેશન પછીના ઈન્જેક્શનનો હતો. પણ ડોક્ટરનો ભરોષો ને ક્યાંક અમેય દોડાદોડી કરી લઈશુંની હામે અમે શાંતિભાઈને સચી હોસ્પીટલમાં દાખલ કર્યા ને એજ દિવસે ઓપરેશન પણ થઈ ગયું.

બે દિવસ તો ઈન્જેક્શન મળ્યા પણ ગઈકાલથી શાંતિભાઈ અને એ સિવાય અમે હરીભાઈ અને લક્ષ્મણભાઈના પહેલાં ઓપરેશન કરાવ્યા હતા તેમને ઈન્જેક્શન નથી મળ્યા. 

એલજી. સોલા સિવીલ, સીવીલ બધેય બે દિવસથી ધક્કા ખવાય છે પણ... 

આજે સિવીલમાં પાછા જઈશું.. 

મંજુબહેન, લક્ષ્મણભાઈના દીકરા સોમભાઈ બધાયને ઈન્જેક્શનની ચિંતા છે.. મળી તો જશે ને બેન? એવું એ લોકો પુછે છે.. ને હું એમને હા કહુ છુ... .

મ્યુકર માઈકોસીસના ગામોમાંથી આવેલા સ્નેહજનોની દેખરેખમાં અમારા કાર્યકર નિતીન ખડે પગે..આવા કાર્યકરો સંસ્થા પાસે હોવાનો ગર્વ છે..

બાકી સરકાર માટે કોરોનાની વચ્ચે આ આપતી બહુ મુશ્કેલ છે..છતાં દરેક ગરીબ તકવંચિતને ઈન્જેક્શન મળે તેવી વ્યવસ્થા કરવા વિનંતી...

#Mittalpatel VssmIndia #કાળીફુગ

#medical #medicine #covid19

#Covid19India #help #helpothers

##blackfunges #mucarmaicrosis

VSSM efforts received government support enabling us speed up the work...

Mittal Patel handed over caste certificates to 143 nomadic
families

Many nomadic families stay over the government wasteland in Morbi. Our team members Kanubhai and Chayaben work round the clock to help these families attain the documents of their identity, link them to the benefits of various government schemes for poverty elevation and much more. Our efforts received government support enabling us speed up the work. The district administration led by the respected District Collector remains on toes to address the issues of these communities.

Recently, I had the opportunity to hand over caste certificates to 143 nomadic families, very soon these families will also be allotted residential plots.

We are grateful to the officials and administration for their support, our well-wishers who are constantly by our side. It means a world to us!

Gratitude!

મોરબી તાલુકામાં વિચરતી જાતિઓના ઘણા પરિવારો સરકારી પડતર અને ખરાબાની જમીનમાં રહે...

આ બધાને રહેવા જમીન, અનાજ મળે તેવું રેશનકાર્ડ ને સૌથી અગત્યનું વંચિતોના કલ્યાણ અર્થે બનાવેલી સરકારની કલ્યાણકારી યોજનાઓની મદદ મળે તે માટે જોઈતું જાતિ પ્રમાણપત્ર મળે તે માટે અમારા કાર્યકર કનુભાઈ, છાયાબહેન ઘણું મથે..

પણ અમારી મથામણમાં સરકારી ટેકો ભળ્યો ને કામ ઝડપથી થવા માંડ્યું.. 

મોરબીનું સમગ્ર વહીવટીતંત્ર આદરણીય કલેક્ટર શ્રી જે બી પટેલની અધ્યક્ષતામાં વંચિતોના કાર્યો માટે ખડે પગે...

મોરબીમાં રહેતા વિચરતીજાતિના પરિવારો ને જાતિ પ્રમાણપત્ર આપવાનો મોકો મળ્યો. આમાંના 143 પરિવારોને ટૂંક સમયમાં રહેણાંક અર્થે પ્લોટ પણ ફળવાશે.

આમ જુઓ તો આમાં અમે નિમિત્ત માત્ર..

પણ મદદ કરનાર સૌ અધિકારીગણ, સ્વજનોનો આભાર.. આપે મદદ ન કરી હોત તો આ બધુ ક્યારેય સંભવ થવાનું નહોતું. 

આપ સૌને પ્રણામ...

#MittalPatel #vssm #humanrights

#humanity #livelihood #Government

#people #education #india #Gujarat

Mittal Patel meets nomadic families of Morbi

Nomadic girl welcomes Mittal Patel by doing tikka

Nomadic families gathered to meet Mittal Patel for their issues

Laxmi Ma gets food with the help of VSSM...

Mittal Patel meets Laxmi Ma and her son

 “I have cooked dal-rice, but he is refusing to eat. How can he recover without eating? He is also feeling cold!!

After sharing this, she pointed towards her son lying on the charpoy next to hers and showed her son lying, shivering with cold under the blanket. Maheshbhai looked at me, he looked frail, as if age had caught up after long illness.

Laxmiben’s husband had passed away 15 years ago.  It was Mahesbhai who earned the living for his mother and self. And all of a sudden Mahesbhai fell ill.

“Is there anyone else in the family to take care of you?” we asked Laxmima.

The question brought tears into Laxmima. The air around grew thick with sorrow. We did not know how to respond!!

“Ma, please do not worry. We will take care of you, will ensure Maheshbhai receives proper treatment.” I assured

“Do not hospitalise him, who will take care of him at the hospital. Just get him treated and bring him back. I cannot…” Laxmi Ma  could speak no further.

“We shall do so, Ma!” I responded. I did not feel like saying anything more.

“I had another son, elder to Mahesh. He too developed some skin infection, the leg was swollen, he remained ill for some time and passed away before my eyes. And now it is him…” Laxmi Ma shared.

It is the children who take care of their parents but when parents need to become caregivers… it pains beyond comprehension.

VSSM, with the support it receives from its well-wishers, is providing ration kit to Laxmi Ma.

I was at Laxmi Ma’s to inquire if she needed anything else, but after witnessing the situation there was nothing more to ask.

What I witnessed today shook me, the mother-son duo living besides Nadiad’s Malarpur road surviving in a kuccha brick-clay house was utterly helpless, the condition they survived in was beyond comprehension.

I am grateful to VSSM’s Rajnibhai for identifying families who truly need our support.

We will be assisting Mahesbhai with his medical examination and further treatment.

Almighty, we are all your children, how can you put anyone under so much pain.  No one deserves to endure so much suffering. A prayer escapes my heart seeking protection for fellow brethren...

'આ જુઓને બેન દાળ-ભાત રાંધ્યા છે પણ આ ખાવાની જ ના પાડે છે.. ખાધા વગર તે કાંઈ ચાલે? પાછુ એને ટાઢેય ચડે છે' એમ કહીને એમણે પોતાના ખાટલાની બાજુમાં ગોદડુ ઓઢી ટુંટીયું વાળીને સુતેલા એમના દીકરાના મોંઢા પરથી ગોદડું હટાવ્યું ને મહેશભાઈ એ મારી સામે જોયું.. 

શરીર સાવ નંખાઈ ગયેલું. ઉંમર ઘણી નહીં હોય પણ લાંબી માંદગીના લીધે અકાળે વૃદ્ધ થઈ ગયેલા એ જણાયા.

નડિયાદમાં રહેતા લક્ષ્મી મા રાવળના ઘરવાળા 15 વર્ષ પહેલાં ગુજરી ગયા. એ વખતે મહેશભાઈ કમાઈને લાવતા ને મા- દીકરો જીવન ગુજારતા પણ અચાનક મહેશભાઈએ ખાટલો પકડ્યો. 

લક્ષ્મી માને કુટુંબમાં અન્ય કોઈ તમારુ ધ્યાન રાખવાવાળુ નથી? એવું પુછ્યું ને એમની આંખોમાંથી આંસુની ધારા વહેવા માંડી. ઘડીક તો વાતાવરણ ગમગીન થઈ ગયું. શું કહેવું કશું સમજાયું નહીં.

'મા ચિંતા ન કરો અમે ધ્યાન રાખીશું. મહેશભાઈને દવાખાને લઈ જવાનું પણ ગોઠવી દઈશું..'  એવું મે કહ્યું તો સામે એમણે કહ્યું, 

'એને દાખલ ન કરતાં. ઈન્જેકશ અલાઈન પાસો લઈ આવજો. દવાખાને એની ચાકરી કોણ કરે? અને મને એના વગર...' 

આગળ એ કશું બોલી ન શક્યા....

'હા એમ જ કરીશું મા' આનાથી વધારે કશુંયે પુછવાનું મને મન ન થયું ત્યાં એમણે કહ્યું, 

'મારે એક દીકરો હતો આના કરતાં મોટો પણ એનેય આની(મહેશભાઈ સામે આંગળી કરીને) જેમ પગમાં ખરજવું થયું ને પછી પગમાં સોજાને પછી લાંબી માંદગી. મારી નજર સામે જ એ ગુજરી ગયો.. હવે આની હાલત..'

બાળકો મા બાપની સેવા કરે એની જગ્યાએ માને  દીકરાની સેવા કરવાની... કાળજુ કેવું કંપતુ હશે આ માનું?

મા- દિકરો પેટ ભરીને ખાઈ શકે તે માટે VSSM સાથે સંકળાયેલા સ્નેહીજનોની મદદથી અમે આમને દર મહિને રાશન આપીએ. તે રાશન બરાબર મળે છે. વધારે કશું જોઈએ છે કે કેમ? એ વિગત મેળવવા ને સાથે એમની ખબર પુછવા હું એમના ઘરે ગઈ પણ હાલત જોઈને બીજુ કશુંયે પુછી શકાયું નહીં.

ખેડાના નડિયાદમાં મલારપુરામાં રોડની બાજુમાં જ ઈંટ માટીમાંથી ચણેલાં કાચા છાપરાંમાં રહેતા આ બેઉંની સ્થિતિ જોઈને મનથી હલી જવાયું... કલ્પના પણ ના કરી શકીએ એવી સ્થિતિ છે આ બેઉની. 

અમારા કાર્યકર રજનીભાઈ જેમણે આ પરિવારને શોધી આપ્યો તેમનો આભાર માનુ છું.. 

મહેશભાઈને દવાખાને બતાવવાનું તો કરીશું ને એમની તકલીફમાં સાથે ઊભા રહેવાનું પણ વસુદૈવ કુટુંબકમઃમાં માનીએ એટલે કરીશું.. 

સાથે કુદરતને,  આ બધા તારા સંતાનો છે એમની આ તકલીફ તુ કેવી રીતે જોઈ શકે છે? માટે હે ઈશ્વર કર્મનો સિદ્ધાંત બરાબર છતાં આવી તકલીફમાં કોઈનેય ન મુક. આમ કોઈને નોંધારા ન કરની તને પ્રાર્થના... 

ફોટો સ્થિતિ સમજાય એ ખાતર જ મુક્યા છે...

#mittalpatel #vssm #mavjat

#eldercare #elderlypeople

#nomadicfamiles #denotified

Laxmi Ma sharing her story with Mittal Patel

Laxmi Ma's Kuccha brick clay house

VSSM's tree plantation programme is successful with remarkable contribution of the VrukshMitra...

Mittal Patel with VrukshMitra Amratji visits 
tree plantation site

 ‘Chhod ma Ranchhod’ (God is in nature around us), this statement is always spoken up repeatedly at any public programs of tree plantation. Yet, all of us who worship the Ranchodrai presiding in the temples, do we worship the trees around us as if God was living in them? Think about it!!

Trees are the best ornaments our mother earth adorns, it is these trees who bring rains to give us water, cleans the air we breathe. In this era of technological advances, we have forgotten to value its importance in our lives. 

VSSM launched tree plantation drive in 2019. The results have been very encouraging. In 2020, the plantation drive was carried in many villages, that are now raising the planted trees very well.  

One of these many villages is Soneth. 

A tree plantation drive was carried at a crematorium used by the Thakor community. Trees that would provide dense canopy were especially selected for the occasion. Amratji Thakor decided to become the mother of these trees. I have consciously related Amratji to a mother because the only mother can shower much love and affection on her children. Amratji is doing just that to the trees. Like a mother, he nurtures and cares for them, loves them. It is this affection that has resulted in 800 trees taking roots in this small space. 

We hope to find tree lovers like Amratji in other villages too, it is only such individuals who will ensure with the hard work that each planted sapling is raised well. Hope to find more villages with such dedicated tree-lovers because they have absorbed the essence of the phrase “Chod ma Ranchod’ very well. 

Soneth’s sarpanch Shri P. R. Jadeja too assured all the necessary help to grow a forest on the holy land of this village. Sarpanch like him has been one of the reasons such drives have found favourable results. 

VSSM Naranbhai plays a pivotal role in ensuring smooth implementation of our campaign from finding the right villages to right kind of people, he identifies them all with utmost care. 

Thank you all for supporting this cause.  

બનાસકાંઠાનું સોનેથ..

'છોડમાં રણછોડ' વૃક્ષારોપણના જાહેર કાર્યક્રમોમાં થતા ભાષણોમાં આ વાક્ય વારંવાર પ્રયોજાય.. પણ મંદિરમાં રણછોરાયની પુજા કરનાર આપણે દરેક છોડ - વૃક્ષમાં સ્વંયમ ભગવાનનો વાસ છે એ રીતે પુજીએ છીએ ખરા?વિચારજો...

ધરતી માનો શણગાર વૃક્ષો.. અને આ વૃક્ષો જ વરસાદ લાવવામાં, આપણને સ્વચ્છ હવા આપવામાં ઉપયોગી.  પણ ટેકનોલોજીના આ યુગમાં આપણે હવે એનો ઉછેર કરવાનું ભૂલતા જઈએ છીએ..

અમે વૃક્ષો ઉછેરવાનું અભીયાન 2019થી શરૃ કર્યું. સારુ પરિણામ મળ્યું. 2020માં અમે ઘણા ગામોમાં વૃક્ષો વાવ્યા. ને તેનો ઉછેર પણ કરી રહ્યા છીએ. 

આ ઘણા ગમોમાંનું એક #સોનેથ..

સોનેથમાં ઠાકોર સમાજની સ્મશાન ભૂમીમાં ઘટાટોપ વૃક્ષારોપણ કર્યું. આ વૃક્ષોની મા બનવાનું સ્વીકાર્યું અમરતજી ઠાકોરે.. મા શબ્દ જાણી જોઈને પ્રયોજુ છું કારણ માની મમતા અપાર હોય.. અને અમરતજી પણ વૃક્ષો પર એવું જ વહાલ વરસાવે.. એટલે 800 ઉપરાંત વૃક્ષો આ નાનકડા સ્મશાનમાં સરસ ઊગી ગયા... 

અમરતજી જેવા વૃક્ષપ્રેમી- વૃક્ષમિત્ર બીજા ગામમાં મળે તો એવા ગામોમાં પણ અમારે 2021માં વૃક્ષારોપણ કરવું છે... 

બસ ગામો જાગે ને છોડમાં રણછોડવાળી વાતને સાચા અર્થમાં સમજે... 

સોનેથના સરપંચ શ્રી પી.આર.જાડેજાએ પણ ગામની પવિત્ર ભૂમી પર વન ઊભુ કરવા અમને કહ્યું અને એ માટે જે મદદની જરૃર પડે એ મદદ માટે તત્પરતા પણ દર્શાવી... આવા જાગૃત સરપંચને મળીને રાજીપો પણ થાય..

અમારા કાર્યકર નારણભાઈની ભૂમિકા આ બધામાં મહત્વની. યોગ્ય જગ્યા ને માણસોની શોધખોળ કરવાનું એ બખૂબીથી નિભાવે.આપ સૌની ભાવનાને પ્રણામ...

#MittalPatel #vssm #TreePlantation

#tree #green #greenery #environment

#savetrees #saveearth #savelife 

#pureair #PureEnvironment #gujarat

Mittal Patel visits tree plantation site in Soneth village

A tree plantation drive was carried at a crematorium
used by the Thakor community.

Amratji Thakor (VrukshMitra) nurtures the trees

VSSM files applications for obtaining residential plots for nomadic families...

Mittal Patel meets homeless nomadic families of kheda

“We have been staying at Hanuman Tekra on the banks of Vatrak river for years. Of course, this is government land devoid of any basic facilities. The constant fear of being asked to move from the land constantly lingers. Ben, can’t we get some land to build  a permanent house.”

Ranchodbhai Bajaniya was speaking for 24 families living on Hanuman Tekra. A similar request was also made by families living opposite Kheda police station. The families living in extremely poor conditions wander to neighbouring regions for work. 

“Everything around us has developed and moved ahead but we are at the same position,” says Rameshbhai Vansfoda.

The families need a permanent address. A place they can call their own.

VSSM’s Rajnibhai has prepared the applications for these families and submitted it to the concerned department.

Our Chief Minister Shri Vijaybhai Rupani wants to ensure that every homeless family gets a residential plot as soon as possible. Similar sentiments are also shared by Shri Ishwarbhai Parmar, Minister for Social Justice and Empowerment. He has ensured that the families do not face challenges with regards documents like caste certificate etc.

In short, the combined efforts will ensure the fulfilment of our Prime Minister’s pledge to provide a home to all homeless by the end of 2022.  The forces are working for the marginalised. Hopefully, these Bajaniya families of Kheda will soon receive residential plots.

'વર્ષોથી ખેડામાં વાત્રક નદીના પટ પાસે, હનુમાન ટેકરા પર અમે રહીએ.. અહીંયા નથી ટોયલેટ કે નથી અન્ય સુવિધાઓ.. સરકારી જમીન પર રહીએ. કાલે કોઈ ખાલી કરાવી નાખશે નો ભય સતત રહ્યા કરે. તે હેં બેન અમને રહેવા કાયમી જગ્યા ન મળે?'

રણછોડભાઈ બજાણિયાએ ટેકરા પર રહેતા 24 પરિવારો વતી અમને રજૂઆત કરી. આવી જ રજૂઆત ખેડા પોલીસસ્ટેશન સામે રહેતા 16 વાંસફોડા પરિવારોએ પણ કરી..

ખૂબ કપરી સ્થિતિમાં જીવતા આ પરિવારો વર્ષોથી આ જગ્યા પર રહે ને કામ ધંધા માટે આજુ બાજુના વિસ્તારમાં વિચરણ કરે. 

રમેશભાઈ વાંસફોડા કહે, શહેર વિકસી ગયું પણ અમે જ્યાં છીએ ત્યાંના ત્યાં જ રહ્યા.આ પરિવારોને પોતાનું કાયમી સરનામુ જોઈએ. જ્યાંથી કોઈ એમને ખસેડી ન શકે. 

અમારા કાર્યકર રજનીભાઈએ આ પરિવારોની પ્લોટની માંગણીની અરજી તૈયાર કરીને કચેરીમાં આપી દીધી છે.

આપણા મુખ્યમંત્રી શ્રી વિજયભાઈ રૃપાણીની લાગણી આવા તમામ પરિવારોને પોતાનું સરનામુ ઝટ મળે તે માટેની છે. સામાજિક ન્યાય અધિકારીતા વિભાગ તરીકે શ્રી ઈશ્વરભાઈ પરમાર પણ જાતિ પ્રમાણપત્રને અન્ય બાબતમાં આ વંચિત પરિવારોને તકલીફ ન પડે તેનું ધ્યાન રાખે છે. 

ટૂંકમાં સૌની સંવેદના અને 2022 સુધીમાં ઘરવિહોણા તમામ પરિવારોને ઘર આપવાનું આપણા વડાપ્રધાન શ્રીનું સ્વપ્ન..

બધુયે વંચિતોની તરફેણમાં... એટલે ખેડામાં રહેતા બજાણિયા અને વાંસફોડા પરિવારોને પણ ઝટ પ્લોટ ફળવાય તેવી આશા રાખીએ.

#vssm #MittalPatel #home

#nomadicfamilies #housing

#kheda #Gujarat #housing

#government #GujaratGoverment

Nomadic families discusses their issues with Mittal Patel

The current living condition of nomadic families

The current living condition of nomadic families

Mehulbhai Oad will inspire many of us who throw complaints at drop of a hat...

Mittal Patel with Mehulbhai Oad and his wife

 Many of you following VSSM on Facebook know Mehul.

We had met Mehul Oad when he was severely ill. His father Pareshbhai Oad had come to our office with a picture of Mehul, for once we thought will he survive?

It was Pareshbhai’s faith and the generous support and prayers from VSSM’s well-wishing donors that pulled Mehul back from the claws of death,  the donations amounted to Rs. 5.50 lacs. 

Mehul is a truck driver, whenever he would drop by at the office to meet us along with his wife and daughter I would suggest him to quit truck driving and take up a less demanding job instead. I had also offered financial support if needed. Mehul had agreed to the idea.

“I wish to buy a car to rent it as a taxi. Need some support to make the down payment, rest I will pay the loan instalments. I wish to be self-employed, this way I will stress less and my health also will be taken care of,” Mehul had called to share his plans after recuperating well from his long battle to survive.

I was glad to see Mehul beginning to dream again. Pareshbhai had spent all his savings on Mehul’s treatment hence, he did not have money to support Mehul’s dreams.

Mehulbhai Oad with his wife

VSSM provided him with an interest-free loan of Rs. 70,000. The remaining amount was taken as a loan from a bank. The money loaned from VSSM was paid off within a year while the bank loan is still on.  Mehul’s life is back on track, he had recovered well. The family was relieved to have put the traumatic past behind.

But life had to throw some googlies. Mehul met with a major accident when the car he was driving hit a blue-bull and tumbled. By God’s grace, he escaped while his motor car suffered substantial damage. For someone who had just managed to get his life back on track, this came as a huge financial blow. Car insurance could not cover all the expenses.

Mehul is like family to VSSM,  so he decided to share about his accident and the unforeseen expenses. “I do not like asking for such help,  but I need your support to get my car repaired,” he shared. The ongoing loan did not leave enough to permit any savings, and now this!! The amount he needed wasn’t huge, we agreed to give him another loan. And just the mention of it brought a big smile on his face.

As I always say, things are destined, we just need to play our role when called. And we shall forever remain grateful to the doctors and medical workers who saved Mehul, our well-wishing donors who generously supported his treatment. Also, all who provide support to our Swavlamban initiative that helps individuals like Mehul to re-invent their livelihoods.

Mehulbhai Oad

Mehul now doesn’t feel defeated or get tired, he no longer blames almighty for his fate. “I need to perform my Karma,  I shall do it well,” he says.

Mehul will inspire many of us who throw complaints at drop of a hat… and that is the reason I shared Mehul to you once again. 

મેહુલ.. પ્રેરણાદાયી વ્યક્તિત્વ..

ફેસબુક પરના જુના મિત્રોને મેહુલનો પરિચય છે જ...

કેવો ભયંકર બિમાર.. એના પિતા પરેશભાઈ ઓડ જ્યારે અમારા ત્યાં આવ્યાને મેહુલનો ફોટો બતાવ્યો ત્યારે એક વખત માટે તો આ બચશે કે કેમ એવું થઈ ગયેલું..પણ પિતાની શ્રદ્ધા સાથે ફેસબુકના મિત્રોએ મળીને લગભગ સાડા પાંચ લાખની મદદ એની સારવાર માટે કરી સાથે બધાની દુવા કામ લાગીને મેહુલ સાજો નરવો થઈ ગયો. 

ટ્રક ચલાવવાનું કામ કરતો મેહુલ એની પત્ની ને એની નાનકડી દીકરી સાથે જ્યારે મળવા આવ્યો ત્યારે હવે કાંઈ શાંતીવાળો વ્યવસાય કરજે ને એ માટે કાંઈ મદદની જરૃર હોય તો કહેજેનું અમે કહેલું. એણે હા પાડી.. 

થોડા મહિનાના આરામ પછી એણે,

'ટેક્ષી તરીકે ચલાવી શકાય તેવી ગાડી ખરીદવી છે. ડાઉનપેમેન્ટ ભરવા તમે થોડી મદદ કરો બાકીની લોન કરુ. પોતાની રીતે વ્યવસાય કરુ તો મને બહુ હળબળાટી ન થાય અને મારી તબીયત પણ સચવાય'

એક વખતે જીંદગીથી હારી ગયેલો મેહુલ સમણાં જોતો થયો હતો..   

મેહુલના પિતા પરેશભાઈ મેહુલની સારવારમાં જ આર્થિક રીતે ઘસાઈ ગયેલા એટલે એવી કોઈ મૂડી એમની પાસે નહોતી. VSSMએ સીત્તેર હજારની લોન આપી. બાકીની લોન એણે બેંકમાંથી લીધી. અમે આપેલી લોનના હપ્તા તો એણે વરસમાં જ ભરી દીધા. બાકી બેંકમાંથી લીધેલી લોનના હપ્તા ભરાયે જતા હતા. જિંદગી હવે પાટે ચડી ગઈ હતી. તબીયત પણ સારી હતી.. પરિવારને પણ માથેથી મોટી ઘાત ટળ્યાનો હાશકારો હતો..

ત્યાં અચનાક મહેુલની ગાડીને અકસ્માત થયો. રોડ વચ્ચે નીલગાય આવીને ગાડી પલટી ગઈ. એ બચી ગયો.. પણ ગાડીને ઘણું નુકશાન થયું. આર્થિક રીતે એ માંડ માંડ પાટે ચડ્યો હતો ત્યાં પાછો ખર્ચો. ગાડીને વિમો હતો પણ બધો ખર્ચો મળે એમ નહોતું. મેહુલ પરિવાર ભાવનાથી અમારી સાથે સંકળાઈ ગયો છે. એણે મુશ્કેલીની વાત કરી. મદદ માંગવી ગમતી નથી પણ હજુ મને ટેકાની જરૃર છે એવું એણે કહ્યું...બચતની શરૃઆત બેંકની લોન પતે પછી કરવાની હતી ત્યાં આ બધી જફા..આ વખતે એને બહુ મોટી રકમની જરૃર નહોતી. અમે નાનકડી લોન ફરી આપવાનું કહ્યું.. ને મેહુલના મોંઢે ચમક આવી...

હું હંમેશાં કહુ છુ..આપણે તો નિમિત્ત માત્ર બાકી બધુ તો ગોઠવાયેલું જ હોય છે.. સમય આવે એ નિયત કરેલું કરવાનું બસ..

બાકી મેહલુને જીવનદાન આપનાર ડોક્ટરથી લઈને એને સારવારમાં મદદ કરનાર સૌનો આભાર સાથે સાથે મેહુલને આર્થિક રીતે ફેર બેઠો કરવામાં મદદ કરનારનો પણ આભાર..

મેહુલની વાત લખવા પાછળનો આશય. તે હવે હારતો નથી થાકતો નથી ના કુદરતને દોષ દે છે.. મારા ભાગે કર્મ કરવાનું છે ને એ હુ બરાબર કરીશ.. એવું એ કહે છે.. નાની નાની વાતોમાં થાકનાર માટે મેહુલ પ્રેરણા આપનારો છે...

બાકી લખ્યું એ બધુયે ફોટોમાં.. 

#MittalPatel #vssm #DREAM

#nomadicfamilies #life

#DREAM #medical #newlife

We shared the joy of Diwali by giving rations to 800 nomadic and deprived families living in different settlements of different villages of Rajkot, Morbi, Banaskantha district ...

Diwali is a festival of joy, rejoicing, having fun and making others happy

Even if we do light in our house, we really need to do light in the heart of others.

With the help of Finolex pipe, we shared the joy of Diwali by giving rations to 800 nomadic and deprived families living in different settlements of different villages of Rajkot, Morbi, Banaskantha district ...

Pawanbhai from yuva unstoppable was the reason behind this.

We are grateful to both of you ...

All the families who got ration kits sent blessings from the bottom of their hearts and thanked God for taking care of them. 

#MittalPatel #vssmindia

#દિવાળી આનંદ, ઉલ્હાસ, મજા કરવાનો ને બીજાને મજા કરાવવાનો તહેવાર

અજવાળુ આપણા ઘરમાં તો કરીએ પણ ખરી જરૃર બીજાના હૃદયમાં અજવાળુ કરવાની..

ફીનોલેક્સ પાઈપની મદદથી રાજકોટ,મોરબી, બનાસકાંઠા જિલ્લાના વિવિધ ગામોની વિવિધ વસાહતોમાં રહેતા 800 વિચરતા- વિમુક્ત તેમજ વંચિત પરિવારોને રાશન આપીને દિવાળીની ખુશી અમે વહેંચી...

નિમિત્ત બન્યું યુવા અન્સ્ટોપેબલ - પવનભાઈ..

આપ બેઉ સ્વજનોના અમે આભારી છીએ... 

જેમને રાશનકીટ મળી એ સૌ પરિવારોએ અંતરના આશિષ પાઠવ્યા ને ઈશ્વરનો આભાર એમનું ધ્યાન રાખવા માન્યો...

#MittalPatel #vssmindia

VSSM files applications for residential plots of Oad families...

Mittal Patel meets oad families of Sabarkantha

Oad people are experts in clay work. 

You may have an idea or not, but it is said that when Siddharth Jayasingh announced to clean the Sahastralinga lake of Patan, so many ods landed in Patan to clean that lake and half of the lake was dug in one night!

Well, this is a rumor. I do not want to spend time in finding the truth. 

But Oad people were very important in the life of our great-great-grandfather. There were no cement concrete and brick houses at that time. At that time, Oad came to the village from time to time and used to build mud houses. In short, their relationship with mud is strong and they wandered from village to village for that very reason.

You find hindu and muslim ods. Their dressing style is also same but now it has changed a bit in Muslim Oads. Recently, I had to go to Swagadh in Himmatnagar of Sabarkantha where 29 Oad families live.

Aminbhai said “ the whole life of us has been spent like a donkey. Now we want to settle down but we do not have enough money to build a house. If the government helps, then we might have a house”

Home... 

I always say that there is no definition of this word. All the emotions are absorbed in these four letters. Our Prime Minister has dreamed of giving a home to all such homeless people by 2022. If the officials show sympathy, then it is not difficult to fulfil this dream.

We have asked the families of Swagadh to have faith that they will have their homes. Applications have been submitted. We are desperately waiting for their homes and hope they distribute sweets to us and we all will feel satisfied. 

The glory of finding such families belongs to our Tohid. Angry by nature but also very energetic. That is true that we have such an amazing team that is why we could do this. 

 માટી કામમાં પાવરધા ઓડ..

તમને કદાચ ખ્યાલ હશે કે નહીં... પણ એવું કહેવાય છે કે સિદ્ધારાજ જયસિંહે પાટણનું સહસ્ત્રલીંગ તળાવ ગાળવાનું જાહેર કર્યું, એ તળાવ ગાળવા એટલી માત્રામાં ઓડ પાટણમાં ઊતરી આવ્યા કે એક રાતમાં અડધુ તળાવ ખોદાઈ ગયેલું..

ખેર આ તો વાયકા. આપણે સાચુ જુઠ્ઠુ કરવા ન બેસીએ...

પણ ઓડનું મહત્વ આપણા દાદા પરદાદાના જીવનમાં ઘણું હતું. ત્યારે ક્યાં સીમેન્ટ ક્રોક્રીંટ કે ઈંટોના ઘરો બનાતા..

એ વેળા ઓડ ગામમાં વખતો વખત આવતા ને માટીના ઘરો બનાવી આપવાનું કરતા..ટૂંકમાં માટી સાથેનો એમનો નાતો મજબૂત ને એ ખાતર જ ગામે ગામ રઝળ્યા કર્યું..

ઓડમાં પાછા હિન્દુ ને મુસ્લીમ બેય ઓડ જોવા મળે. પહેરવેશને બધુ પહેલાં તો એક જેવું હવે મુસ્લિમ ઓડનું જરા બદલાયું..

હમણાં સાબરકાંઠાના હિંમતનગરના સવગઢમાં જવાનું થયું ત્યાં 29 ઓડ પરિવારો રહે...

અમીનભાઈએ કહ્યું, અમારા ઘૈડિયાની આખી જીંદગી આમ ગધાડાં માથે જ ગઈ.. હવે ઠરી ઠામ થવું છે પણ જુઓને પાહે પૈસા નથી તે જમીન લઈને ઘર બાંધી હકીએ.. સરકાર માઈ-બાપ મદદ કરે તો અમે ઘરવાળા થઈએ...

ઘર...

હું હંમેશાં કહુ છુ આ શબ્દની કોઈ વ્યાખ્યા જ ન કરી શકાય... બસ બધી જ લાગણીઓ આ બે શબ્દમાં સમાઈ જાય..

આપણા વડાપ્રધાને 2022 સુધીમાં આવા ઘરવિહોણા તમામને ઘર આપવાનું સ્વપ્ન સેવ્યુ છે.. અધિકારી ગણ સંવેદના દાખવે તો આ સ્વપ્ન પૂર્ણ થવું કાંઈ અઘરુ નથી..

સવગઢના પરિવારોને તો અમે ઘર થશે એવી શ્રદ્ધા રાખવાનું કહ્યું છે.. અરજીઓ થઈ ગઈ છે..

બસ હવે કાર્ય ઝટ થાય ને આ લોકો પણ પોતાના ઘરમાંથી ગોળ ઘાણા વેચે એટલે એમને ને અમને બેયને સાતા...

આવા પરિવારોને શોધવાનો જશ અમારા તોહીદને.. આમ ગુસ્સાવાળો પણ મહેનતુ ઘણો....ગમે એની સાથે બાથ ભીડી લે... અમારી પાસે આવી મજાની ટીમ છે એટલે જ આ કાર્યો થાય છે..

એય એટલું જ સાચ્ચુ...

#MittalPatel #vssmindia #nomadic

#humanrights #humanity #housing

#dreamhouse #denotifiedtribe

#Gujarat #sidhdhraj #community

The current living condition of Oad families

The current living condition of Oad families

We are hopeful that these homeless families get their own home soon...

Mittal Patel meets nomadic families of Gandhinagar

Everyone dreams about a house, But the dream does not always come true.

We are the people who have the habit of occupying the seat of a bus by putting a handkerchief on a seat from the window.

Although this practice is acceptable for everyone in the case of a bus, but not for the house!

Nomadic tribes people and other poor families put handkerchiefs on the government-owned land near the Mahatma Temple in Gandhinagar years ago and no one removed it, so they believed that the land belongs to them now, but this is not the seat of the bus!

After 35-50 years of living, suddenly a bulldozer turned up and vanished everything in a second.

Everyone was wondering where to go.

Our worker Tohid and Rizwan and Sanjaybhai, the leader of the colony, together with others, prepared the details of these homeless families. Submitted the details in the Collector's office . Collector assured to find a government place to settle these families.

Home ... I don't think the word needs any definition.  I pray that these homeless families get their own home soon. In the meeting held with these families, they told their problems. Listening to this, I pray that no one will suffer like this.

ઘરનું સમણું તો બધા જુએ પણ પૂરું બધાનું નથી થતું ..

બસમાં ચડવા ભીડ ઘણી હોય તો બારીમાંથી એકાદ સીટ પર રૂમાલ મૂકી જગ્યા રોકી લેવાની ટેવવાળા આપણે ...

જોકે બેસવા પૂરતો આ વ્યવહાર સૌએ સ્વીકારેલો પણ ઘર માટે આ વ્યવહાર સ્વીકાર્ય નહિ ..

ગાંધીનગરના મહાત્મા મઁદિર નજીકની સરકારી પડતર જગ્યામાં વિચરતી જાતિના ને અન્ય ગરીબ પરિવારોએ વર્ષો પહેલા રૂમાલ મુક્યો ને કોઈએ હટાવ્યા નહીં એટલે આ જગ્યા હવે પોતાની એવું માન્યું પણ આ કઇં બસની સીટ થોડી હતી...

35-50 વર્ષના વસવાટ પછી અચાનક પોતાની માનેલી જગ્યા પર બુલડોઝર ફેરવાયું ને પલકારામાં બધું ભોંય ભેગું થઇ ગયું ..

ક્યાં જાશુનો સવાલ બધાને થયો ...

અમારા કાર્યકર તોહીદ અને રિઝવાન અને વસાહતના આગેવાન સંજયભાઈ ને અન્ય સૌએ મળીને આ ઘર વિહોણા પરિવારોની વિગત તૈયાર કરી ...

કલેકટર કચેરીમાં વિગત જમા કરાવી... કલેક્ટર શ્રીએ સરકારી જગ્યા શોધી આ પરિવારોને વસાવવાની ખાત્રી આપી ..

ઘર ... મારા ખ્યાલથી આ શબ્દને કોઈ વ્યાખ્યાની જરૂર જ નથી .. ઘર વિહોણા આ પરિવારોને પોતાનું ઘર ઝટ મળે એવી પ્રાર્થના ...

આ પરિવારોની સાથે થયેલી બેઠકમાં એમણે પોતાની તકલીફો કહી.. સાંભળીને આવું દુઃખ કોઈને ન પડે એમ પ્રાર્થના મનોમન થાય ...

#MittalPatel #vssmindia #housing

#home #house #humanity #need

#gandhinagar #NomadicTribe

#denotified #denotifiedtribe

nomadic families houses were erased to ground

Mittal Patel listening to thses families