VSSM’s efforts result into allotment of plots to nomadic families in Khamisana village….

Mittal Patel with the nomadic families of surendranagar

“We have grown up in a shanty, but after the birth of our children, we decided to move into a rented pucca room. Enduring monsoons in a shanty is difficult; the children remained ill through the season. Hence we had to move to a better place. But renting a place also comes with its challenges. We are daily wage earners; sometimes, when we are faced with financial difficulties and miss paying the rent, the landlord quarrels with us and throws us and our belongings out of the house. Those were painful days. But now that we have received plots, we are at peace; very soon, we will build the home of our dreams over it. We will now have a permanent address,” there was a pain in her voice when Sonalben, a resident of Surendranagar shared her plight.

VSSM has been striving to obtain plots for the homeless nomadic families of Surendranagar. Our team member  Harshadbhai is very compassionate toward the needs of these families. He helped file applications; consequently, 70 such families have been allotted plots in Khamisana village. 

The Human Rights endeavors VSSM carries need particular imputes, and respected Shri Pratulbhai Shroff’s  (KRSF) support helps us work towards the attainment of fundamental rights of these families. Thank you, Pratulbhai.

We have filed applications for housing support for these families. A meeting was organized with the families to consult them on the type of houses they would wish to construct. And there was a unanimous agreement on building houses similar to Gondal’s Sanjivani Society-2. However, each such house costs around Rs. 3.5 lacs, and each family has shown readiness to contribute towards the construction because the house is built once in a lifetime, they feel. And it is rightfully so.

The families will receive Rs. 1.20 lacs for the construction; their houses will be built with the collective support of the government, VSSM, and beneficial families.

 "આખી જીંદગી છાપરામાં કાઢી. પણ છોકરાં આવ્યા પછી ભાડેથી એક રૃમના ઘરમાં રહેવા ગઈ. છાપરાંમાં ચોમાસુ કાઢવું અઘરુ પડે ને છોકરાં બિમારેય બહુ રેતા એટલે. પણ મજૂરી કરીને ઘર ચલાવવાની સાથે છોકરાં મોટા કરવામાં ક્યારેક ઘરનું ભાડુ ભરવામાં આઘુ પાછુ થઈ જાય તો મકાન માલીક આવી ગમે એમ મનફાવે એવું બોલે. ઘણી વખત ઘરમાંથી સામાન બહાર ફેંકી દે, કાઠી મુકે. એ વખતે બહુ રડવું આવતું પણ શું કરીએ? પણ હવે નિરાંત છે. તમે અમારી સાથે રહ્યા અમને રહેવા પોતાના પ્લોટ અપાવ્યા. અને હવે એના માથે ઘર પણ બંધાશે. અમે સરનામાંવાળા થાશું."

સુરેન્દ્રનગરમાં રહેતા સોનલબહેને ભારે પીડા સાથે આ કહ્યું. 

વર્ષોથી સુરેન્દ્રનગરમાં એક જગ્યાએથી બીજે ને ત્યાંથી ત્રીજે રઝળતા પરિવારોને પ્લોટ મળે તે માટે VSSM મથે. અમારા કાર્યકર હર્ષદભાઈ આ બધા પરિવારો માટે ખુબ લાગણી રાખે.તે એમણે બધાની અરજી કરી અને 70 પરિવારોને ખમીસણાગામાં રહેવા પ્લોટ ફળવ્યા.

આ કાર્ય માટે અમને આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ (KRSF) ઘણી મદદ કરે તેમની મદદથી આ સમુદાયોને તેમના અધિકાર આપાવવાના કાર્યો અમે કરી શક્યા છીએ. તેમના અમે ઘણા આભારી છીએ. 

આ પરિવારોને ફળવાયેલા પ્લોટ પર મકાન બાંધવા સહાય મળે તે માટે અરજી થઈ ગઈ છે. બસ સહાય મળ્યા પછી કેવા ઘર બાંધવા તે બાબતે આ પરિવારો સાથે બેઠક થઈ. બધા પરિવારોએ અમે ગોંડલમાં બાંધેલી સંજીવની સોસાયટી -2 જેવા ઘરો બાંધવાની લાગણી દર્શાવી. પણ એ ઘર બાંધવા 3.5 લાખનો ખર્ચ પ્રત્યેક ઘર દીઠ થાય. 

બધા પરિવારોએ પોતે પણ ઘરમાં પૈસા ઉમેરશે એમ કહ્યું પણ અમારા ઘર સરસ બાંધો. વાત સાચી ઘર એક જ વખત બંધાય છે. 

સરકારના 1.20 લાખ,VSSM પણ ઉમેરશે ને જેમના ઘર બાંધવાના છે એ લોકો પણ પોતાના પૈસા ઉમેરશે. ટૂંકમાં સૌના સહિયારા પ્રયાસથી સરસ ઘર બંધાશે અને આ પરિવારો વગડાંમાંથી વહાલપની વસાહતમાં જશે..

#MittalPatel #vssm #સુરેન્દ્રનગર #surendranagar #માનવઅધિકાર #ઘર  

#community #homeless #helplessness #nomadic #nomadsofindia #nomadsofgujarat

VSSM's field coordinator of Surendranagar district addresses
Nomadic families

VSSM conducts the meeting of nomadic families in
Surendranagar

Mittal Patel addresses the nomadic families

We are grateful to the officials of Gondal for being instrumental in ensuring nomadic families have a roof over their heads...

Governement officials of Gondal meets nomadic families

Whom would you call a good officer?

A  question I get frequently asked while speaking a public lectures. “One who is interested in public welfare, one who does not procrastinate progress behind the tangles of rules and regulations, but makes progress  possible even within the limiting rules and regulations,” remains my response.

The government has allotted residential plot to 159 nomadic families of Gondal. The next step was to begin construction on the same. Social Welfare officer Pandya Saheb is as compassionate as Aal Saheb. Both the officers had realised that the government aid of Rs. 1.20 lakhs is not enough for construction of a decent house.

Aal Saheb asked us to construct the houses of these families.

VSSM had bitter experience of constructing 65 houses at Rajkot’s Rampara Beti. The settlement had no facility for water. Despite our repeated appeals to the concerned authorities, they did not act. As a result, VSSM had to spend Rs. 5.30 lacs on water alone. Apart from this the efforts we had to put in to change the documents of  identity and proofs have tired us. The construction of sanitation units can be accomplished  under the MNREGA, but that too cannot be availed at Rampara Beti.

As a result of the above mentioned challenges we have far exceeded our construction budget in Rampara Beti. What if we experience similar challenges at Gondal?

We shared about these challenges with Shri Rajesh Aal sir, following which he immediately put his team to action. The Block development officer, Mamlatdar and all the concerned officials were summoned where he shared the intention of supporting construction of houses for these 159 families and instructed  to accomplish the task within the stipulated time frame. He directed the officials to provide power and water connections within 10 days and to level the land within the same time frame too. Aal sir also expressed the need to bring in  other well-wishers to contribute to the cause so as to build a strong house at the first instance.

Such compassionate officials are rare to find, I salute his sentiments towards the marginalised. No one is ever bothered to find if the houses were ever constructed on the allotted plots or to check the difficulties the families face as they begin to construct their houses.

If each official begins to work as Aal Saheb and Pandya Saheb, it is for sure that this county would not have a single homeless family.

As I began to leave after meeting the families who had been allotted the plots, a lady walks up to me and says, “Ben, we live in huts made with jute roofs. Summers are endured but it is a challenge to pass winters and monsoons. Kindly ensure that our houses are built as soon as possible. I am a rag picker but will pay Rs. 10,000 towards the construction of my house. Such amazing sentiments under such difficult living conditions.

We are grateful to the officials of Gondal for being instrumental in ensuring these families have a roof over their heads.

Almighty is definitely pleased with your gesture. May it inspire other officials to take such initiatives…

અચ્છા અધિકારી કોને કહેશો? 

મોટાભાગે વ્યાખ્યાન આપવા જવું ત્યારે લોકો દ્વારા આ પ્રશ્ન અચુક પુછવામાં આવે ને હું કહુ, જેમને પ્રજાના કલ્યાણમાં રસ હોય જે ફલાણા ને ઢીંકણા નિયમો બતાવી કાર્ય ટાળવાની જગ્યાએ નિયમોને લોકોને અનુકુળ પડે તેવા બનાવે તે મારે મન અચ્છા અધિકારી...

આવા અચ્છા અધિકારીનો આજે પરિચય કરાવું.. વાત છે ગોંડલના પ્રાંત કલેક્ટર શ્રી રાજેશ આલ સાહેબની..

ગોંડલમાં વિચરતી જાતિના 159 પરિવારોને સરકારે રહેવા પ્લોટ ફાળવ્યા.  હવે વાત આવી મકાન બાંધવાની.. સમાજ કલ્યાણ અધિકારી પંડ્યા સાહેબ પણ આલ સાહેબ જેવા જ લાગણીવાળા. તેમણે અને આલ સાહેબે જોયું કે સરકાર મકાન બાંધવા 1.20 લાખ રૃપિયાની સહાય પ્રત્યેક પરિવારને કરે પણ તેમાં ઘર બાંધવું મુશ્કેલ. 

આલ સાહેબે અમને આ પરિવારોના ઘર બાંધવાનું કામ માથે લેવા કહ્યું... 

રાજકોટના રામપરા બેટીમાં 65 વિચરતી જાતિના પરિવારોના ઘર બાંધવાના અનુભવો કડવા હતા. રામપરાબેટી વસાહતમાં પાણીની વ્યવસ્થા નહોતી 

તંત્રમાં રજૂઆત કરી છતાં કોઈ વ્યવસ્થા નહીં એટલે અમારે 5.30 લાખથી વધુ ખર્ચ પાણી પાછળ કરવો પડ્યો. આ સિવાય લોકોના આધાર પુરાવા બદલાવવા જે મહેનત કરવી પડી તે થકવાડી નાખે એવી.. 

વળી શૌચાલય ને મનરેગા અંતર્ગત પણ મકાન બાંધકામમાં મદદ મળે પણ આ બધુ રામપરાબેટીમાં અમે હજુયે મેળવી નથી શક્યા.. 

અમે ઘર બાંધકામમાં મદદ કરવાનું નક્કી કરેલું તેના કરતાં ખર્ચ અનેક ગણો વધ્યો..આવું ગોંડલમાં થાય તો?

રાજેશ આલ સાહેબ સામે આ બધી વાત કરી... ને એમણે તુરત એમની ટીમને કામે લગાડી. તાલુકા વિકાસ અધિકારીથી લઈને મામલતદાર શ્રી, નગરપાલિકા ને અન્ય લાગતા વળતા સૌને બોલાવી તેમણે 159 પરિવારોના ઘર બાંધકામમાં આપણે મદદરૃપ થવાનું છે એ ભાવના વ્યક્ત કરી ને સૌ અધિકારીઓને સમયમર્યાદામાં કાર્ય પૂર્ણ કરવા આદેશ આપ્યો. જમીનનું લેવલીંગ, પાણી અને લાઈટ તો દસેક દિવસમાં પહોંચાડી દેવાનું એમણે અધિકારીઓને કહ્યું... એ સિવાય મકાન સહાયમાં અન્ય સ્જનોને જોડવાનું એમણે કહ્યું જેથી મજબૂત ઘર બંધાય....

આવી ઉમદાભાવના વાળા અધિકારીઓ બહુ જુજ છે... તેમની આ લાગણીને સલામ કરુ છુ. બાકી પ્લોટ ને મકાન સહાય આપ્યા પછી કોઈ એ મકાન પૂર્ણ થયા કે નહીં તે જોવા જતું નથી અથવા વ્યક્તિ મકાન પુર્ણ નથી કરી શકતો તો કારણ તપાસવાનું થતું નથી...

આલ સાહેબ, પંડ્યાસાહેબની જેમ દરેક અધિ્કારી કામ કરવા માંડે તો આ દેશમાં ઘરવગરનો એક માણસ ન રહે એ નક્કી...

જેમને પ્લોટ ફળવાયા તેમની સાથે વાત કરીને હું નીકળી રહી હતી ત્યારે એક બહેને આવીને કહ્યું, બેન કંતાનના છાપરામાં રહીએ. ઉનાળો તો નીકળી જાય પણ ચોમાસુ ને શિયાળો કાઢવો બહુ કપરો.. તમે ઝટ ઘર બાંધવાનું કરજો. હું કાગળ વિણીને પણ મારુ ઘર બાંધવા તમને દસ હજાર આપીશ...કેવી સ્થિતિને કેવી ભાવના....

આવા પરિવારોને ઘર આપવામાં ગોંડલ અધિકારીગણ નિમિત્ત બનવાના.. આપ સૌનો ઘણો આભાર... 

કુદરત તમારી આ પહેલ માટે ખુબ રાજી થશે...ને તમારી આ પહેલથી અન્ય અધિકારીઓ શીખે એમ ઈચ્છીશ...  

#MittalPatel #vssm

Mittal Patel speaking to nomadic families

Nomadic women shared her thoughts to Mittal Patel

Mittal Patel meets government officials for nomadic families
construction of houses

Remembering Maharaja Bhagwatsinhji of Gondal and his generosity

Mittal Patel with  Chhayaben and family of Hamirbhai

Ben, Kanubhai (VSSM fieldworker) has helped us acquire the ration cards, election cards, bank account and more now all we need is piece of land to build  a roof on our head. Once I have a pucca house, there is nothing more that I want in life,” shared  Gondal’s Hamirbhai Vansfoda during a recent visit.  

Wishing for basic food, clothing and housing isn’t too much to expect, for the poor and marginalised owning a one room pucca house is dream of a lifetime. 

Talking about attainment of fundamental rights in the town of Gondal in ironic because this was one of the most progressive state of the past. The  erstwhile king of Gondal, Maharaja Bhagwatsinhji had made education compulsory in those days. 

Dunga of Hamirbhai 

Gondal was the only state  to have compulsory education for girls in all villages. It was one of the foremost states to join independent India with a humongous amount of wealth. The much travelled and wise Bhagwatsinhji had successfully worked for social development of his kingdom.

I have tremendous respect for the vision of Maharaja Bhagwatsinhji. I am sure the poor wouldn’t be reeling under such apathy had he been the current reigning ruler.

“The locals don’t even care for us Ben!! This time when you come we want to welcome you with drums and trumpets. We want them to know here is someone who cares for us!! Personally, I am not in favour of such pomp and show but we need to understand why Hamirbhai wants to show off our presence. Why does Hamirbhai feel such strong connection with someone based and living in Ahmedabad, why doesn’t he share the similar feeling for people of Gondal or Rajkot. I don’t think I need to answer that question!!!

Mittal Patel at Hamirbhai's house

It is very human to wish to settle down for good at the place they have been living for decades!!

Offering me their tradition neckpiece they fed me my favourite prickly gourd/kankoda shaak with bajra rotla…..

ગુજરાતી રૂપાંતર

'બેન હવે ઘર માટે જમીન મલી જાય તો હંધુય આવી ગ્યું. આ રેશનકાર્ડ, મતદારકાર્ડ, બેંકમાં ખાતા એ બધુ તો કનુભાઈએ (VSSM ના કાર્યકર) કરી દીધું.' ગોંડલમાં રહેતા હમીરભાઈ વાંસફોડાએ એમની લાગણી અમારી સામે મુકી.

માથુ ઘાલવા પોતાની જગ્યા મળવી એનાથી મોટુ સુખ ગરીબ માટે શું હોઈ શકે. ખેર હમીરભાઈને કહ્યું, 'હમીરભાઈ આજે જો ગોંડલ સ્ટેટ અકબંધ હોત રાજા ભગવતસિંહજી આજે જીવતા હોત ને તમે એમની પ્રજા હોત તો કદાચ તમારે આમ છાપરાંમાં ના રહેવું પડત. એ ગરીબોની સામે નક્કી જુઅત ને તમારી આમ પોતાની માલીકીની જમીનમાં રહેવાની ઈચ્છા જરૃર પૂરી થાત...'

Mittal Patel having food at Hamirbhai's home

ગોંડલના રાજા પ્રત્યે મને જુદો આદરભાવ છે. આઝાદ ભારતમાં રજવાડાઓનું વીલીનીકરણ થઈ રહ્યું હતું ત્યારે ગોંડલ સ્ટેટ પહેલું હતું જે ઢગલો પૈસા સાથે અખંડ ભારતમાં જોડાયું હતું. પ્રજાની નાની નાની બાબતોની ચિંતા રાજાજી કરતા.

વિદેશમાં જઈને પોતાના રાજ્યના વિકાસ માટે શું કરવું જોઈએ તે જોયું ને ગોંડલમાં તેમણે એ બધુ અમલી કરવા કોશીશ કરી. ફરજિયાત શિક્ષણની વાત આજે થાય છે જ્યારે ગોંડલમાં ફરજિયાત કન્યા કેળવણી તેમણે એ વખતે દાખલ કરેલી.

'સ્થાનીક લોકો અમને ગણતા જ નથી બેન તે આલી ફેરા તમે આવો તો મંડપ બાંધવા સે ને ઢોલ શરણાઈ વગડાવવી સે બધાન ખબર પાડવી સે કે અમાર ગરીબોના સારપે આવવાવાળાય કોક સે...'

વ્યક્તિગત રીતે મંડપ, ઢોલ,શરણાઈ ગમતા નથી. પણ હમીરભાઈને દુનિયાને બતાવવું કેમ છે તે આપણે સૌએ સમજવાની જરૃર છે..

છેક અમદાવાદમાં બેઠેલા અમે એને પોતાના લાગીએ તો ગોંડલવાળા, રાજકોટવાળા હમીરભાઈના પોતાના ના બની શકે? પ્રશ્નનો જવાબ તમે જ તમારી જાતને આપો...

બાકી ખુબ પ્રેમથી મને ભાવતું કંકોડાનું શાક રોટલા એમણે જમાડ્યા. બેન આ અમારો અસલ દાગીનો એમ કહીને મને ગળામાં હાર પણ પહેરાવ્યો. 

જ્યાં રહે છે એ જોતા પાકા ઘરની ઝંખના સેવાય એતો યોગ્ય જ છે ને....