Extremely thankful to Krupaben for her generosity...

Box of donation given by Smt. Krupaben to VSSM 

" Are you available in the office ? I want to meet you"

Got a call on our mobile phone. Himali received this call from Krupaben. At the given time Krupaben came to our office &  handed a box to us saying that this is her donation.. This was the first instance where someone had come to our office with a donation in a box. It was interesting. 

We first thought that it would be a loose change of coins that she may puting inside the box. But no it was not so. Krupaben was putting  in the box 5% of the profits from her business. 

Her philosophy was that everyone lives for oneself but to be happy one must also contribute towards the happiness of others. It was indeed a very enriching thought. I could not spend much time with her as I had to go out. She said we will meet again with another box. It was about 4 months when we met again at our office. We had not yet opened her first donation box. She asked us to open both the boxes because it may contain Rs 2,000 currency notes which would become redundant after 30th September. 

We talked a lot with Krupaben on that day. We found her to be very brave, generous and most importantly very inspirational. After she left we opened both the boxes and we found a sum of Rs 1,57,189. We had never imagined that the box would contain such a large donation. She does small business. She was the provider of her family. It is not easy to donate such a large sum in such a situation. 

Extremely thankful to Krupaben for her generosity. We will use this funds for building houses or for ration kit distribution to elders, wherever needed. 

Keeping a donation box in the house is a brilliant thought. For all who cannot donate at one go, can drop small amounts regularly in the box at regular intervals on the occasion of a certain pleasant event. In this we contribute to someone else's happiness too. 

I hope we all learn this from Krupaben.

She did not like to be photographed, so we are putting the photograph of the box she gave her donation in.

'તમે ઓફીસ છો? મળવા આવવું છે..'

અમારી ઓફીસના સેલફોન પર ફોન આવ્યો. 

હિમાલીએ ફોન પર વાત કરનાર બહેનને સમય આપ્યો ને કૃપાબહેન આવી પહોંચ્યા ઓફીસ પર. એમના હાથમાં હતો એક ડબ્બો.

એમણે કહ્યું, 'આ મારુ ડોનેશન'

આમ ડબ્બો કે ગલ્લો લઈને કોઈ ડોનેશન આપવા આવ્યું હોય એવો આ પહેલો પ્રસંગ હતો. વાત રસપ્રદ હતી. 

પહેલાં લાગ્યું ઘરમાં પરચૂરણ રકમ આ રીતે ડબ્બામાં નંખાતી હશે. પણ પછી કૃપાબહેને ચોખવટ કરી એટલે ખ્યાલ આવ્યો કે, એ જે બીઝનેસ કરે એમાંથી જે કમાય તેમાંથી પાંચ ટકા રકમ એ આ ડબ્બામાં નાખે..

એ કહે, 'પોતાના માટે તો સૌ કોઈ જીવે પણ અન્યોની સુખાકારીમાં નિમિત્ત ન બની શકીએ તો એ સુખ શું કામનું?'

મજાની વાતો હતી કૃપાબહેનની. મારે બહાર નીકળવાનું હોવાથી હું એમની સાથે ઝાઝુ બેસી નહોતી શકી. પણ એમણે કહેલું, આપણે ફેર મળશું બીજા ડબ્બા સાથે.

એ વાતને ચારેક મહિના થયા. એમનો પહેલો ડબ્બો પણ અમે ખોલ્યો નહોતો. એની એમને ખબર હતી. 

એમનો બીજો ડબ્બો આપવા આવવું છે એવો ફોન આવ્યો ને આવ્યા. એમણે કહ્યું, 'આ બેય ડબ્બા ખોલી દેજો એમાં 2000ની નોટ હશે. સપ્ટેમ્બર પછી એ કોઈ કામની નહીં રહે માટે..'

એ પછી ઘણી વાત થઈ. એકદમ હિંમતવાન, દિલદાર અને સૌથી અગત્યનું પ્રેરણા આપે એવા બહેન.

એ ગયા પછી અમે બેય ડબ્બા ખોલ્યા ને એમાંથી  1,57,189 જેટલી રકમ નીકળી. અમને આટલી મોટી રકમની કલ્પના નહોતી. નાનકડો બીઝનેસ કરે, ઘરના કર્તાહર્તા એ. આવામાં આવા વિચાર સાથે આવડી મોટી રકમ કાઢવી સહેલીવાત તો નથી..

કૃપાબહેનનો ઘણો આભાર ને એમની લાગણી પ્રમાણે આ રકમ બા દાદાઓના ઘર બાંધવા, રાશન ટૂંકમાં જ્યાં જરૃર છે ત્યાં વાપરીશું.

પણ આવા ડબ્બા એક સામાટી ચેરીટી ન કરી શકનારે પોતાના ઘરમાં રાખવા જોઈએ. કોઈ શુભકાર્ય પાર પડ્યું તો એમાં ચોક્કસ રકમ નાખી દેવાય ને એ બહાને બીજાના શુભમાં નિમિત્ત પણ બનાય.

આશા રાખુ કૃપાબહેન પાસેથી અન્યો પણ શીખે.. 

આભાર કૃપાબહેન. એમને પોતાનો ફોટો મુકાય એ ન ગમે માટે એમના તરફથી મળેલા ડબ્બાનો ફોટો...

 #MittalPatel #vssm #donation #fromhearttoheart #Salute

Mehul is Alive and Kicking with the help of you all Good Samaritans!

Mittal Patel with Mehul and his wife Sejal

I think you all remember Mehul, you are the reason he is alive today.

Honestly, when Mehul’s father Preshbhai first came to meet us and showed us the pictures of ailing Mehul, little did I hope that he would be able to make it out of woods. However, at the same time, I also had faith of witnessing light at the end of the tunnel with the immensely courageous and determined Pareshbhai. He left no stone un-turned to save his critically ill son. But then, he did hope for the miracle. 

Mehul at VSSM office with his wife and a relative

The amount for Mehul’s medical expenses was quoted at a whooping Rs. 10 lacs by the doctors treating him. It was practically impossible for us to mobilise such handsome amount, neither individually nor organisationally.  

My appeal requesting my friends and followers on Facebook to support the medical expenses for Mehul found overwhelming response. It went on to prove how truly blessed I am to have such huge number of  friends indeed. You all went ahead to contribute Rs. 5 lac.  Stirred by such unprecedented support from unknown Samaritans, the Oad community came further and contributed generously towards Mehul’s treatment. Alumni Association of Grambharati also helped Pareshbhai and eventually Rs. 10 lac were gathered. Ultimately  after 5 major surgeries,  Mehul is alive, well  and kicking as you can see in the photograph.  

A mother undergoes a lot of pain while giving birth to a baby. But when she takes it in her hand, all the pain goes away. I felt the same after seeing Mehul today. I had tears of joy. 

Mehul and his very brave wife Sejal were in the office today to see us all. ‘If it wasn’t for you, I wouldn’t be here today!!’ Mehul shared.  My eyes teared up seeing him well and smiling. There was a sense of relief much similar of holding a child in hand after enduring the pain of child birth.

Mehul showing his stitched stomach

Well, we have only been instrumental here, every time Pareshbhai would call up to update us on Mehul’s health I always told him, ‘Let Mehul know he has to get well soon, he will get well because  thousands are praying for him! Show him my post on Facebook, read him the wishes people have sent in for him.’  

Thankfully all our prayers were heard and Mehul is doing good although,  his stomach does look like a tethered cloth.

‘So, is all well inside?’ I inquired.

He smiled and replied, ‘No trouble at all!’

A rather skinny looking  Mehul at a mere 55-60 kilos weighed a massive 115 kilos before his illness. ‘Let’s not plan to lose weight in such a manner!!’ I joked.

Thank you for choosing to support Mehul’s medical expenses. Trust me, if all of you  had not pitched-in Mehul wouldn’t be amidst us today. I am grateful to have these opportunities of being  instrumental in such deeds and to be surrounded by compassionate and caring friends like you all.

To watch Mehul's story, click: https://www.youtube.com/watch?v=Vp3OkqT41ns

મેહુલ તમને યાદ છે...

તમે સૌએ જ મદદ કરીને એને જીવન બક્ષેલું.

સાચુ કહુ તો મેહુલના પિતા પરેશભાઈ પહેલીવાર મળવા આવ્યા અને મેહુલની હાલતનો ફોટો બતાવ્યો ત્યારે એક વખત માટે તો મેહુલ સાજો નહીં થઈ શકે તેવું લાગેલું પણ પછી મરણપથારીએ પડેલા દીકરાને બચાવવા મથી રહેલા પરેશભાઈની હિંમતને જોઈને ચમત્કાર થશે તેવું લાગેલું.

દસ લાખનો ખર્ચ ડોક્ટરે કહેલો તે આટલા પૈસા ક્યાંથી લાવવા. વ્યકિતગત કે સંસ્થાગત રીતે આટલી મોટી રકમની મદદ કરવાની ક્ષમતા અમારી નહીં.

ફેસબુક પર મિત્રો ઘણા. આ મિત્રો ખાલી વાહ વાહ જ કરે છે કે વખત આવે ટેકો એની કસોટી મેહુલના કિસ્સામાં કરવાનું નક્કી કર્યું ને દોસ્તો તમે સૌ સાચે જ મિત્રો અને એય પાછા સોના જેવા સાબિત થયા. પાંચ લાખ આપણે સૌએ મળીને ભેગા કર્યા. આપણે મેહુલની ચિંતા કરીએ છીએ એ જાણીને ઓડ સમાજે અને ગ્રામભારતીના ભૂતપૂર્વ વિદ્યાર્થી મંડળે પણ પરેશભાઈને મદદ કરીને એમ કરતા કરતા દસ લાખ થઈ ગયા ને પાંચ ઓપરેશન પછી મેહુલ ફોટોમાં દેખાય છે એવો થઈ ગયો.

મા બાળકને જન્મ આપતા પહેલાં કેટલી પીડા વેઠે છે. પણ બાળકના જન્મ પછી એને હરખથી પોતાના ખોળામાં લે ને જાણે બધુ દુઃખ દુર. આજે મહુલને જોઈને આવી જ લાગણી થઈ. હરખથી આંખો ભરાઈ આવી. 

મેહુલની પત્ની સેજલ જબરી હિંમતવાળી. આજે બંને ઓફીસ પર આભાર વ્યકત કરવા આવ્યા હતા. તમે ન હોત તો ના બચી શકાયુ હોત તેવું મેહુલે કહ્યું.

ખેર અમે તો માધ્યમ બન્યા પણ મેહુલની તબીયતના સમાચાર પરેશભાઈ ફોન પર આપતા ત્યારે હંમેશાં કહેતી કે, ‘મેહુલને કહેજો કે એને સાજા થવાનું છે. હજારો માણસોએ એના માટે પ્રાર્થના કરી છે તે એને કશુંએ થવાનું નથી. તમે એના માટે લખેલી પોસ્ટ પર આવેલી કમેન્ટ એને વંચાવજો.’

અને ખરેજ આપણે સૌએ કરેલી દુવા અને કરેલી મદદ કામ લાગી.. મેહુલનું પેટ ફાટેલા કપડું જેમ સીવાય એમ સીવેલું દેખાય છે. 

મે પુછ્યુ અંદર સબ સલામત? એણે હસીનું કહ્યું, હા હવે કોઈ તકલીફ નથી. 

બિમારી પહેલાં 115 કી.ગ્રા. વજન હતું હાલ 55 -60 જેટલું થઈ ગયું. તેના વજનને લઈને જરા રમૂજ કરી ‘દોસ્ત હવે વજન ઉતારવા આવા મોંધા ખર્ચા ના કરાવતો.’ 

તમે સૌ સાથે ના આવ્યા હોત તો મેહુલને આવો સાજો નરવો ના જોઈ શકત..

સારા કાર્યોમાં નિમિત્ત બનાવ્યા ને તમારા જેવા મિત્રો જેઓ મદદ માટે હંમેશાં સાથે ઊભા રહે છે તેવા આપવા માટે કુદરતો આભાર માનુ છું.

આજે મેહુલ અને તેની પત્ની સેજલ ઓફીસ પર આવ્યા તે વખતે તેમની સાથે લીધેલી તસવીરમાં એકદમ તંદુરસ્ત દેખાતોમેહુલ. મેહુલને જોઈને તમનેય મારા જેવી જ લાગણી થશે..

મેહુલનો વિડીયો યુટ્યુબ પર જોવા માટે:  https://www.youtube.com/watch?v=Vp3OkqT41ns