VSSM thanks government officials for providing Ration Card to 35 families of Kheda...

Mittal Patel meets nomadic families of Kheda withe their
newly allotted ration card

" We visited the office many times for our Ration Card but were not successful in getting it"

The villagers of Bidaj in Kheda District said this. The administration of Kheda helped them a lot and we also got involved with them. Finally more than 35 families got the ration cards.

The Deputy Collector came to the settlement of nomads and handed over the ration card with his own hands to the families. He also said that those families that have not yet got the ration card or who need their ration cards to be split because the family member has separated should come to him and the administration would help them. It is a nice feeling when an officer is proactive. We are thankful to the collector Shri Bayani . It was because of him that this became possible,

One 70 year old lady from Vanzara community said that she is seeing the ration card for the first time in her life.

The utility of ration cards is multiple. Not only for getting the ration, it is also helpful in availing the various benefits of the government. VSSM continuously strives to help these people get the ration cards. 

Our associate from Kheda District Shri Rajnibhai works hard on this front. We got the support of a leader Shri Mukeshbhai in Bidaj which helped to get the work done faster.

We are thankful to all the officers and to all who helped us in this work.

'રેશનકાર્ડ માટે કચેરીના ઘણા ધક્કા ખાધા પણ મેળ પડતો નહોતો.'

ખેડાના બીડજમાં વર્ષોથી રહેતા પરિવારોએ આ કહ્યું. ખેડાનું તંત્ર અમને ઘણી મદદ કરે એટલે અમે આમાં મથવાનું નક્કી કર્યું ને એક સાથે 35 થી વધારે પરિવારોના રેશનકાર્ડ બન્યા. 

નાયબ મામલતદાર વસાહતમાં આવ્યા ને સૌ પરિવારોને પોતાના હસ્તે રેશનકાર્ડ આપ્યા. એમણે કહ્યું, હજુ જે પરિવારોના કાર્ડ બાકી હોય, જેમના કાર્ડનું વિભાજન થતું ન હોય તેવા પરિવારો પણ અમારી પાસે આવજો અમે એમાં મદદ કરીશું.

અધિકારી આવી પહેલ સામેથી કરે એનાથી રાજી જ થવાય. કલેક્ટર શ્રી બાચાણી સાહેબનો ઘણો આભાર એમના કારણે આ શક્ય બન્યું. 

વણઝારા સમુદાયના પરિવારોમાંથી એક માડીએ તો કહ્યું, કે મારી ઉંમર સીત્તેરની થઈ. રેશનકાર્ડ બાપગોતરમાં ભાળ્યું નહોતું આજે પહેલીવાર મળ્યું. 

રેશનકાર્ડનો ઉપયોગ માત્ર રાશન માટે હોય એ ખરુ પણ સરાકરની વિવિધ યોજનાઓની મદદ માટે પણ રેશનકાર્ડ અગત્યનું VSSM આવા વંચિત પરિવારોને સરકારની મદદ મળે તે માટે સતત પ્રયત્ન કરે. 

અમારા ખેડાના કાર્યકર રજનીભાઈ આ બધા માટે ખુબ મથે.. આગેવાન મુકેશનભાઈનો બીડજમાં સાથ મળ્યો એટલે કામ ઝડપથી થયું..

અધિકારગણનો ઘણો ઘણો આભાર... ને આ કાર્ય માટે મદદ કરનાર અમારા સ્વજનોનો પણ આભાર... 

#mittalpatel #vssm #RationCard #poorpeople  #realneed #HungerFree

Nomadic women with their ration card

Mittal Patel handed over the ration card to nomadic families

Mittal Patel meets nomadic families of Kheda district

Nomadic families with their ration card

VSSM thanks government officials for providing Ration Card to nomadic families of Ahmedabad...

Mittal Patel gives ration card to nomadic families

"We put in a lot of effort to get our ration card. We could not get the ration card because some documents were always missing. We gave up. Those who had cards also had 10-12 names in the cards. Our boys would be staying separately after marriage, however it would not be possible to get a separate ration card for them."

This was the tragic story of Saraniya family living near Indira Bridge in Ahmedabad. Many years ago we had or baised a camp for them to get a Voter - id Card. Many got it. After that for a long time they were not in touch. We also focus more on villages so we also did not pay attention to this settlement staying in the city.

Certain seniors of this settlement came to our office. They had several preliminary questions. More than 700 families stay in this settlement. A road was being constructed which passes through the settlement. So many huts were going to be demolished. Seniors came with a hope that we will help them. 

When we did the survey we found out that many did not have ration cards. Many who had ration cards had not updated the same. Finally our associate Smt Madhuben & Suraj started filling up the forms. Both are very hard working & nice workers. 

The Government department in Ahmedabad corporation gave us a very strong co-operation. The officers came to the settlement and decided to give ration cards at the settlement itself. Shri Ravindrabhia Solanki and his team from the Government issued ration cards to many.

The work got done because of Respected Shri Rameshbhai Meena and Shri Jaswantbhai Jagoda of Supplies department in Gandhinagar. They were very sensitive to the issues of nomadic tribes.  Many thanks to all for helping in this mission.

 'રાશનકેડ નીહરે એ માટે કેટલી મેનત કરતા. પણ અમારી પાહે કાગળિયામાં કાંઈક તો ઘટે જ. એટલે કેડ નીહરે જ નહીં. અમે તો પસી પડતું મેલ્યું. જેમની પાહે કેડ હતા એમના કેડમાંય દસ, બાર જણાના નામ હોય. સોકરા તો લગન કરીન્ જુદા રે'તા હોય તોય ઈમના કેડ જુદા ના બને....'

અમદાવાદના ઈન્દિરાબ્રીજ પાસે રહેતા સરાણિયા પરિવારોની આ કથની.. વર્ષો પહેલાં આ બધાને મતદારકાર્ડ મળે તે માટે કેમ્પ કરેલો ને ઘણા બધાને એ વખતે મતદારકાર્ડ મળેલા. પછી ઘણો લાંબો સમય સંપર્કમાં નહીં રહેલા. અમે પણ વધારે ફોકસ ગામડાંઓમાં કરીએ એટલે  આ વસાહત તરફ ધ્યાન પણ ઝાઝુ ન અપાયું. 

ત્યાં પાછા આ વસાહતના આગેવાનો હમણાં ઓફીસ પર આવ્યા. એમના પ્રાથમિક પ્રશ્નો પણ ઘણા. 700 થી વધારે પરિવારો અહીંયા રહે.વળી હમણાં વસાહતની વચમાંથી રોડ જાય તે ઘણાના છાપરાં તુટવાના. 

આવામાં તમે મદદ કરોની ભાવના સાથે સૌ કાર્યાલય પર આવ્યા.

સર્વે કર્યો તો રેશનકાર્ડ ઘણા પાસે ન હોવાનું જોયું. સાથે રેશનકાર્ડ વિભાજન ન થયેલાનું પણ જાણ્યું. 

આખરે અમારા કાર્યકર મધુબહેન અને સૂરજ લાગ્યા બધાના ફોર્મ ભરવા. બેઉ મજાના અને ખુબ મહેનતુ કાર્યકરો. 

અમદાવાદ જિલ્લા પૂરવઠા વિભાગનો સહયોગ તો જબરજસ્ત. પૂરાવાના પ્રશ્નોને ઉકેલવા એમણે સ્થળ તપાસ કરીને સ્થળ પર જ રેશનકાર્ડ આપવાનું નક્કી કર્યું. અમદાવાદ પૂરવઠા કચેરીમાં કામ કરતા રવિન્દ્રભાઈ સોલંકી અને તેમની ટીમે વસાહતમાં આવીને કામ કર્યું ને ઘણા પરિવારોને રેશનકાર્ડ આપ્યા. 

ગાંધીનગર પૂરવઠા વિભાગ આદરણીય શ્રી રમેશ મીના, તેમજ જશવંતભાઈ જેગોડાની વંચિતો માટે લાગણી ખુબ રહી માટે આ કાર્ય થઈ શક્યું.

આપ સૌનો ઘણો ઘણો આભાર.. 

#MittalPatel #vssm #RashanCard #nomadictribes #nomadsofindia #nomads

Saraniya families with their ration card forms

VSSM Coordinator Madhuben gives ration card to nomadic 
families

Government Official Shri Ravindrabhai solanki came to 
settlement and handed over ration card to nomadic families

Mittal Patel and Government officials with the nomadic 
families of Ahmedabad showing their ration card 

In Surendranagar this year the nomadic and denotified families celebrated the day of freedom...

Event was graced by Shri Mahendrabhai Munjpara, MLA 
Shri Jagdishbhai Makwana, Collector and other 
District officers

The Day of Freedom.

The bonded labourers were tortured a lot during British rule.  There was an uprising by this community against the mighty Britishers. They were convicted and imprisoned in jail. Our country became independent on 15th Aug 1947  but these bonded labourers were freed from the jail on 31st August 1952. They celebrate this day as the Day of Freedom. In Surendranagar this year the families celebrated the day. Our associates Shri Harshad Vyas & Jalpa Vyas organised it. Member of Parliament Shri Mahendrabhai Munjpara, MLA Shri  Jagdishbhai Makwana , Collector & other officers of the District remained present. Social worker Truptiben Shukla & others also graced the event.

I am obliged to our respected Chief Minister Shri Bhupendrabhai Patel who was very responsive to the problems of this community. He directed all his officers to pro-actively help. We are proud to have such a Chief Minister. We are extremely thankful to him .

Whatever the shortcomings of this community, the MP & the MLA promised to resolve them quickly. We are much obliged to them. 

We are hopeful that very soon all the problems of this community will be reduced and their lives will improve.

We will shortly start building homes for the 65 families. There is a tremendous support of the government administration.

Our associates Harshad & Jalpa are dedicated VSSM volunteers. I am proud of both. I hope they both progress in their lives and benefit many more families in times to come.

મુક્તિદિન..

વિમુક્ત જાતિઓ પર અંગ્રેજોના વખતમાં ખુબ અત્યાચાર થયો. અંગ્રેજો સામે બંડ પોકારવાનું આ જાતિઓએ કરેલું માટે જ તેમને ગુન્હાહીત ઘોષિત કરીને, વાડામાં બંધ કરી. 15 ઓગષ્ટ 1947ના રોજ દેશ આખો આઝાદ થયો.પણ વાડામાં જેમને કેદ કરેલા તે વિમુક્ત સમુદાયોને 31 ઓગષ્ટ 1952ના રોજ વાડાબંધીમાંથી મુક્તિ મળે માટે આ દિવસને મુક્તિદિન તરીકે ઊજવે. 

સુરેન્દ્રનગરમાં આ વખતે મુક્તિ દિનની ઊજવણી અમારા પરિવારોએ કરી. કાર્યકર હર્ષદ વ્યાસ તેમજ જલપા વ્યાસે આયોજન કર્યું જેમાં સંસદ સભ્ય આદરણીય શ્રી મહેન્દ્રભાઈ મુંજપરા ધારાસભ્ય અને વિધાનસભાના દંડક આદરણીય શ્રી જગદીશભાઈ મકવાણા તેમજ જિલ્લાનું વહીવટીતંત્ર આદરણીય કલેક્ટર શ્રી થી લઈને અન્ય અધિકારીગણ ખાસ હાજર રહ્યા. અમારા તૃપ્તીબેન શુક્લ અને અન્ય સમાજીક કાર્યકરો પણ કાર્યક્રમમાં હાજર રહ્યા.

આદરણીય મુખ્યમંત્રી શ્રી ભુપેન્દ્રભાઈ પટેલની આભારી છું. સુરેન્દ્રનગરમાં વિચરતી જાતિઓના પ્રશ્નો ઘણા પડતર છે. આ બાબતે એમનું ધ્યાન દોર્યું ને એમણે લાગણીપૂર્વક સૌને આ કાર્યમાં મદદ કરવા સૂચના આપી. આવા મુખ્યમંત્રી મળ્યાનું ગૌરવ છે... આપની લાગણી માટે આભારી છું. 

કલેક્ટર શ્રી તેમજ ધારાસભ્ય શ્રી અને સંસદસભ્ય શ્રીએ વિચતરી જાતિઓના જે પણ પડતર પ્રશ્નો છે તેનું નિરાકારણ ઝડપથી લાવવાની પણ ખાત્રી આપી.. આપ સૌ પ્રત્યે કૃતજ્ઞતા વ્યક્ત કરુ છું.

આશા રાખીએ આવનારા સમયમાં સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં વસતા અમારા પરિવારોની મુશ્કેલીઓ થોડી હળવી થાય.

65 પરિવારોની કોલોની તો અમે થોડા જ દિવસોમાં બાંધવાનું શરૃ કરીશું. તંત્રનો એમાં ઘણો સહયોગ..

અમારો હર્ષદ અને જલપા બેય હૃદયથી VSSM ને વરેલા એકદમ સંનિષ્ઠ કાર્યકરો.. તમારા બેઉ પર ગર્વ છે. ખુબ તરક્કી કરો ને કેટલાયના ભલામાં નિમિત્ત બનો તેવી શુભેચ્છા... 

#mittalPatel

The Mavjat initiative, with the support VSSM's donors provide, brings well-being to hundreds of elders like Doodhi Ma...

Mittal Patel meets Doodhi Ma 

Doodhi (bottle- gourd in English), who must have named her so?

Doodhi Ma did not have the answer to it. However, she remembers being called 'unfortunate' as a child because of her abnormal limbs. Doodhi Ma is differently abled, and her mother's sympathy and care provided a comforting childhood. Still, as she grew up, the family expected her to work and contribute to family's income. So the young and handicapped Doodhi Ma began collecting junk and scrap off the streets.

Doodhi Ma reached marriageable age, but her physical deficiencies proved to be a deterrent to marriage. Suddenly the family receives a marriage proposal from a village near Gondal. The person offered to marry was a married man looking for a partner to give him heirs. If the parents had taken Doodhi Ma's permission, she would have refused the proposal, but her parents wanted to see her married while they were still alive and married off Doodhi Ma.

The married years were peaceful, Doodhi Ma birthed two sons, and just a few days after the second son's birth, her husband asked her to return to her parent's home in Tramba villae of Rajkot. Doodhi Ma argued a lot, but nothing worked; her husband now had the children he wanted, Doodhi Ma was not needed anymore.

Back home, Doodhi Ma's mother took care of her as her brother and sister-in-law wandered in search of livelihood. Both mother-daughter lived in a shanty, and Doodhi Ma collected junk to earn a few rupees at the end of the day. If there were no money coming, she would have to beg for some.

Doodhi Ma aged, her sons too would have grown into young men, but that chapter of her life never opened again.

Today, with her frail health and age, Doodhi Ma cannot walk long carrying the junk bag on her shoulders. So, as her body tires,   begging has taken precedence over picking junk.

Pratap living in Tramba's Vansfoda settlement, informed us about Doodhi Ma. VSSM's Kanubhai and Chayaben met her and decided to provide her with the monthly ration kit.

"What would you do if you could not go out to beg?" I asked Doodhi Ma when I recently met her in Tramba.

"What else could I do? I would quell my hunger with water!" she smiled.

I had no words to comfort her. The Mavjat initiative, with the support VSSM's donors provide, brings well-being to hundreds of elders like Doodhi Ma.

If you wish to recommend this initiative to others, please connect them at 9099936013 for further details.

 દૂધી કોણે આવું નામ પાડ્યું હશે? 

આનો જવાબ દૂઘી મા પાસે નહોતા. પણ નાનપણથી બધા એને બિચારી કહેતા. મૂળ હાથ અને પગ સામાન્ય બાળકો જેવા નહોતા. હમણાં હમણાંથી આવી ક્ષતીવાળા વ્યક્તિઓને દિવ્યાંગ કહેવાનું શરૃ થયું છે. તે એ રીતે દૂધીમા દિવ્યાંગ.

મા લાડ લડાવે. પણ દૂધીમાની ઉંમર થઈ એટલે સૌ દૂધીમા કામ કરે એવું ઈચ્છે. અન્ય કામ કરવાની એમની  ક્ષમતા નહીં તે એમણે એ જ્યાં રહેતા હતા તેની આસપાસમાં ભંગાર, કાગળિયા વગેરે વીણવાનું શરૃ કર્યું. 

ઉંમર થઈ બીજી છોકરીઓના લગ્ન થયા. પણ દૂધીમાની શારિરીક ખામીઓ બધાની નજરે ચડે ને કોઈ એમને પસંદ ન કરે. ત્યાં એક દિવસ ગોંડલની બાજુના કોઈ ગામથી તેમનું માંગુ આવ્યું. માંગુ નાખનાર વ્યક્તિ પરણીત તેની પહેલી પત્ની પણ હયાત. પણ એ વંશવેલો આગળ વધારી શકતી નહોતી. એટલે એના પતીએ બીજા લગ્નનું નક્કી કર્યું. હયાત પત્ની પર કોણ જવા તૈયાર થાય?

દૂધીમાની મરજી પૂછી હોત તો કદાચ એ પણ ના પાડત પણ મા-બાપે પોતાના બેઠા બેઠા દીકરીનું ગોઠવાઈ જાય એમ વિચારી એ માણસ સાથે દૂધીમાના લગ્ન કરી નાખ્યા અને એમને સાસરે વળાવી દીધા.

દૂધીમાનો સંસાર શરૃ થયો. કોઈ કંકાસ નહોતો. થાય એ કામ એ કરતા. દૂધીમાએ બે દિકરાને જન્મ આપ્યો. બીજો દિકરો જનમ્યો અને એના થોડા દિવસમાં જ એમના પતિએ દૂધી માને એમના પિયર રાજકોટના ત્રાાંબાગામ જવા કહી દીધું. એમણે દલીલ ઘણી કરી પણ કશું વળ્યું નહીં. લગ્ન જ બાળકો માટે થયેલા તે એ કાર્ય પૂર્ણ થયું પછી દૂધીમાની એમને શું જરૃર?

પિયરમાં માએ એમને સાચવ્યા. ભાઈ-ભાભી ખરા પણ એ લોકો કામ ધંધા માટે ત્રાંબા બહાર રહે. મા છાપરુ વાળી રહે એમના ભેગા દૂધી મા રહે. ને પહેલાની જેમ ભંગાર ભેગુ કરે. ભંગાર વેચે એમાંથી કાંઈ બહુ ઝાઝુ ન મળે તે એ ના છૂટકે ભીખ પણ માંગે. બસ આ એમની જિંદગી..

ઉંમર વધતી ચાલી. દૂધીમાના દીકરાઓ મોટા થયા પણ એમણે કે એમના ઘરવાળાએ ક્યારેય એમની ભાળ ન કાઢી. 

દૂધી મામની હવે તો ઉંમર થઈ. હવે ખભે ભંગારનો કોથળો લઈને ઝાઝુ ચાલી ન શકે. હવે વીણવા કરતા માંગવાનું એમનું વધ્યું. શરીર પણ થાક્યું. 

આવા દુધીમા અંગે ત્રાંબાની વાંસફોડા વસાહતના અમારા પ્રતાપે અમને જાણ કરી અને અમારા છાયાબહેન અને કનુભાઈ દૂધીમાને મળ્યા ને એ પછી અમે દૂધી માને દર મહિને રાશન આપવાનું શરૃ કર્યું. 

હમણાં એમને મળી ત્યારે પુછ્યું કે, ક્યારેક માંગવા ન જવાય તો શું કરો તો હસીને કહ્યું,

હું કરુ? પાણી પીને બેહી રહુ... !

સામે હું કશુંયે બોલી ન શકી, પુછી શકી. પણ આવા માવતરોને સાતા આપવાનું સુખ બહુ મોટુ.. તમે સૌ મદદ કરો છો માટે આ માવતરોને અમે સાતા આપવામાં નિમિત્ત બની શકીએ છીએ. આપની લાગણીને પ્રણામ અને આવા કાર્યમાં મદદ માટે 9099936013 પર સંપર્ક કરવા વિનંતી.

#Mittalpatel #vssm #માવજત #elderlypeople

If the government can allot plots to poor and homeless who do not feature as nomads, it can certainly allot plot to these families...

Mittal Patel with Mal-Makwana community members

 “Ben, we do not want much from the government, all we need is plots and some assistance to build our homes. These Madaris have got it all, but despite of us staying right next to them we continue to be homeless. The officials tell us we cannot benefit because we haven’t been censused accordingly. Badiyu…”

A lady from Kheda’s Kapadwanj was sharing her woes with us. I have never liked asking anyone their caste or creed, but I was left with no choice here, “What is your caste?”“Mal-Makwana,” she replied.

I know there is no Mal-Makwana community under the OBC category. I could comprehend this was the reason these families could not receive  government benefits.  But I also know that it would be a long process to bring this community under government’s records.

How strange are the issues of such humble human beings. It is a fact that it takes years to redress the issues of poor and humble human beings.

Shri P.L. Deshpande’s ‘Bhat Bhat ke Log’ crossed my mind.  

If the government can allot plots to poor and homeless who do not feature as nomads, it can certainly allot plot to these families. We request the government to do the needful!

'બેન અમારે સરકાર પાહેથી ઝાઝુ નથી જોતું અમને રહેવા પ્લોટ ને ઘર માટે થોડી ઘણી મદદ મળી જાય તો ઘણું. પણ આ મદારીઓને બધુ મળ્યું અમે એમની બાજુમાં જ બેઠા છીએ પણ અમને આ બધુ ના મળે એવું અધિકારી કે છે.. એ લોકો કે છે તમે ગણતરીમાં નથી આવતા...'

'ગણતરીમાં?  મને સમજાયું નહીં...'

'બળ્યું..'

એમ કહીને મારી સાથે વાત કરનાર ખેડાના કપડવંજના બહેન ચુપ થઈ ગયા. મે પુછ્યું તમારી જાતિ કઈ? આમ તો કોઈને જાતિ પુછવી મને જરાય ગમે નહીં પણ અહીંયા એના વગર છુટકો નહોતો..

એમણે કહ્યું, 'મલ મકવાણા!'

મલ મકવાણા એવી કોઈ જાતિ OBCમાં નથી.. એટલે સહાય નથી મળતી.. એ હું સમજી.

ગણતરીમાં નથી એવા આ પરિવારો ને ગણતરીમાં લાવવા ઘણી લાંબી કવાયત કરવાની થશે..

ભોળુડા માણસોની તકલીફોય નિરાળી છે... ને આ તકલીફોનો નિવેડો આવતા વર્ષો લાગવાના છે એય સાચુ છે...

મને પુ.લ.દેશપાંડેનું ભાતભાત કે લોગ યાદ આવ્યું.

અને રહી વાત આ લોકોને પ્લોટ ને ઘર આપવાની તો સરકાર #વિચરતીજાતિમાં ન આવતા હોય તેવા ગરીબ માણસોને ગામતળમાં પ્લોટ આપવાનું કરે છે 

એ અંતર્ગત પ્લોટ ને ઘર આપી જ શકે છે.. 

ખેર એ માટે સરકારને વિનંતી. 

The current living condition of these families

How strange are the issues of such humble human beings...

 

Some incident help us better understand the living conditions of many such families...

Five individuals along with their family members came 
to VSSM's head office

“Does anyone remove roof shades without permission? Did you like being labelled  a thief?”

“I am sorry, it was a grave mistake on my part. But, what should we do? Our children are shivering in cold, the condition was worst as they drenched in rains.”

“Where do you stay?”

“Our shanties are on the banks of a river!”

“What are your means to earn a living?”

“We grow vegetables.”

“How much does that fetch you?”

“You only tell me, how much can a basket of brinjals earn me?”

“Have you eaten your meal?”

 “No, Ben…”

This is an incident from a settlement we had built. 4-5 individuals had removed roof shades of the houses we had built and used those roofs to cover their own homes. Incidentally, their theft was caught. VSSM’s Jayantibhai and community leader Gorakhnathji believed to talk to them instead of handing them over to the police. Hence, these five individuals had come to our office along with their families, they feared consequences. As we learnt they hadn't eaten, we immediately arranged for their meal, a thought that left them amazed.

“Ben, we are sorry. We will never repeat  this in our life.”

“I am sure you will never do this again. But I want to help improve your economic condition. Can’t you do something else in life? Think about it!! If you wish to do that we are ready to help you. And about the house, you already have plots sanctioned by the Government,  we shall try to speed up the allotment process and ensure you receive aid to build a house on it. But remember not to repeat your mistake.” I ensured and instructed.

Later we talked about religion and karma and before parting, they took a pledge of their deity to never engage in any unlawful activity. I am sure they will remain committed to their pledge.

“Why didn’t we hand them over to police, there are chances they might turn into repeated delinquents,” one of our team members remarked.

“Instead of questioning a hungry why did he steal a roti, to ensure he receives proper meal is more important to me. Also, no one is delinquent at birth, it is the circumstances that make to take such unfortunate steps. We must act compassionately and guide them towards the right path.”

I have refrained from using the name of the village for a very obvious reason. But such episodes help us better understand the living conditions of many such families.

 'પુછ્યા વગર કોઈના ઘરનાં પતરાં કાઢી લેવાય? તમારા માથે ચોરનું લેબલ લાગ્યું તમને એ ગમ્યું?'

'ભૂલ થઈ ગઈ. માફ કરી દ્યો..પણ વખાના માર્યા આ કર્યું. અમારાં છોકરાં ટાઢે ઠરે, ચોમાસામાં તો હાલત ખરાબ થઈ જતી એટલે'

'તમે ક્યાં રહો?'

'નદીના ભાઠામાં. છાપરાં કરીને'

'કામ શું કરો છો?'

'શાકભાજી વાવીએ'

'તે મળે કેટલું?'

'શું મળે બેન? બખડિયું રીંગણાં નીકળે એ વેચીયે ને એમાંથી જે મળે તેમાંથી ગુજારો ચાલે..'

'તમે જમીને આવ્યા છો?'

'ના બેન..' અમે એક વસાહત બાંધેલી ને એ વસાહતમાં બાંધેલા ઘરો પરથી પાંચેક વ્યક્તિઓએ પતરાં કાઢી લીધા ને પોતાના છાપરે ઢાંક્યા. પણ ચોરી પકડાઈ ગઈ. અમારા કાર્યકર જયંતીભાઈ ને ગોરખનાથની લાગણી આ પરિવારોને પોલીસને સોંપવા કરતા આપણે એમની સાથે વાત કરીએ એવી. એટલે પતરાં લેનાર પાંચેય વ્યક્તિ બહુ બીતા બીતા ઓફીસ આવેલા. સાથે એમની પત્ની ને નાના બાળકો પણ આવ્યા. અમારી વચ્ચેના આ વાર્તાલાપમાં એ જમ્યા નહોતા નો ખ્યાલ આવ્યો ને તુરત એમના માટે પહેલાં ચા - નાસ્તાની વ્યવસ્થા કરવા કહ્યું..

પાંચેય વ્યક્તિને આ વર્તનથી સખત નવાઈ લાગી.. એકે કહ્યું, 

'બેન ભૂલ થઈ ગઈ હવે જીંદગીમાં નહીં કરુ..' મે કહ્યું, 

'મને ખાત્રી છે તમે ફરી નહીં કરો. પણ તમારી સ્થિતિ સુધરે એવું કાંઈક કરવું છે.. તમે બીજા વ્યવસાય ન કરી શકો? વિચારીને ક્યો.. જો એ કરવું હોય તો અમે તમને મદદ કરીશું.. ને રહી વાત ઘરની તો સરકાર અને કલેક્ટર શ્રીએ લાગણી રાખી તમને પ્લોટ ફાળવ્યો છે એનો કબજો ઝટ મળી જાય ને એના ઉપર ઘર બાંધવા તમને મદદ પણ કરીશું.. પણ હવે પછી આવી ભૂલ નહીં કરવાની...'

એ પછી ધર્મ કર્મ બધાની ઘણી લાંબી વાતો થઈ... છેલ્લે બધાએ પોતાની કુળદેવીના નામે ચોરી ન કરવાના સોગંદ લીધા.. એ લોકો સોગંદ પાળશે અનો મને વિશ્વાસ છે.. 

અમારા એક કાર્યકરે પુછ્યું, 'આપણે પોલીસને કેમ ન સોંપ્યા, કદાચ એ રીઢા ગુનેગાર બની પણ બની શકે?' ને મારો જવાબ, 

'રોટલી ચોરનારને ચોરી કેમ કરી એમ કહીને સજા કરવી એના કરતા એને ભરપેટ ભોજન કેવી રીતે મળી શકે તેની વ્યવસ્થા કરવી મારે મન વધારે ઊચીત છે.. વળી દરેક વ્યક્તિ જન્મજાત ગુનેગાર નથી હોતા. સંજોગો એને ગુનેગાર બનાવે છે. ત્યારે એણે અપનાવેલા માર્ગેથી એને પ્રેમથી પાછો વાળવો એજ વધારે ઊચીત..'

ગામનું નામ નથી લખ્યું મૂળ એ જણાવવું યોગ્ય ન લાગ્યું. પણ કેવી બાબતો આપણી સામે આવતી હોય છે તેનો આછેરો ખ્યાલ આવે માટે આ પ્રસંગ લખ્યો.. 

#MittalPatel #vssm #citiznry

#Citizen #CitizenRights #humanity

#humanrights #advocacy

#HumanDignity #nomadic

#nomadsofindia