Beautiful memories of challenging times…

“Ben that house you see there, that is my house. Please come for tea.” He had met us just two minutes back, “How come you are here, you had send lot of aid to our village, am I correct, Ben??

Becharbhai Maharaj - A Khariya resident - narrates his refreshing experience to
Mittalben Patel & Shri Rashminbhai Sanghvi during their post-flood visit

His statement confused me, it was not us who had given them aid, we were merely instrumental in bringing them aid, we cannot be taking any credit for that!! My mind was busy with these thoughts when he said, “Ben, we have witnessed many such floods but, this time we have been helped a lot by everyone. I had gone to Madhi to get saplings for my farm. You know how far Madhi is, 200 kilometers from here almost near Vijapur. The guy selling saplings asked my village and when I said Khariya he told me he was at our village with a truck full of fodder for animals and so much more. That guy wasn’t a rich fellow. He had a very small farm but he worried about us when he read of Khariya in newspaper and reached us with all the help he could.” He was overwhelmed by such gestures of kindness and help reaching them during some of the most difficult times of their lives. The gratitude towards such acts of kindness could be seen on his face!!!

He could not believe that a small farmer from as far as 200 kilometers could think of showing such generosity… “my entire Banaskantha was here to help us and I am extremely grateful to everyone who did. It is because of you all that we have managed this crisis… did you know any of us?? Yet you decided to help us!! How can we not offer you tea??”

The Banas river between Khariya and Mota Jampur decided to go wild without warning anyone, that night it just decided to spread its span from 50 meters to 2 kilometers….as we were looking at the aftermath our eyes fell of the beautiful setting sun in the horizon and we decided to get down and take a picture of it to find Khariya’s Becharbhai Maharaj who with his touching narrative refreshed us even before we could have the tea he offered……

The beautiful aftermath of the good deeds and kind gestures by human kind during such challenging times have made such profound impact…

With two outstanding humans... Respected Shri. RashminbhaiSanghvi and Becharbhai Maharaj…

'બેન ચા પાણી પીશો? પણે દેખાય એ ઘર મારુ. આવો બેન.'
બસ બે મિનિટ પહેલા મળ્યા ત્યારે એમણે પૂછ્યું, 'કેમ આ બાજુ બેન? તમે અમારા ગામમાં સહાય આલેલી ને બેન?'
એમના આવું પૂછવાથી હું તો હા ના ની અસમઝમાં પડી. સહાય કોની ને કોણે આપી અમે તો નિમિત્ત હતા ને એમાં આમ જશ લઇ લેવાય?? આ ગડમથ ચાલતી હતી ત્યાં એ બોલ્યા...
'બેન પોણી તો પેલાય ઘણા આયા પણ આ ફેરા લોકોએ ખુબ સહાયતા કરી. હું મારા ખેતર માટે રોપા લેવા માઢી જ્યો તો બેન. માઢી ચેટલું સેટ પડ્યું? 200 કિલોમીટર થાય. ઠેક વિજાપુરની બાજુમો. પેલા રોપવાળાએ મન પુસ્યું ક, 'કાકા ચોના?' અન મેં કીધું ખારીયા. ઈને મન કીધું, 'અમે આયાતા ખારીયા. ઘાસ પૂળાની આઇસર ભરી ન. અન બીજુયે ઘણું લઈન' એ રોપાવાળો કોય મોટો જબરો પૈસાવાળો નતો. બે વિધા જમીનનો માલિક હતો પણ જુઓ અમારી ચિંતા કરીન ખારીયાનું છાપામો વોચીન ખારીયા આઇન ઈને મદદ આલી. આ વાત કરતા કરતા સખત અહોભાવ એમના મોઢા પર જણાતો હતો.
અને સૌથી અગત્યનું ઠેઠ 200 કિલોમીટર દૂરથી અને એય પાછો બે વિધા જમીનનો માલીક ગાડી ભરીને ઘાસ લઈને આવે એ એમના માનવામાં આવતું જ નહોતું.

'અમારું આખું બનાસકોઠા મદદ કરાવવાળા બધાનો આભાર મોનઅ. તમે બધા હોવ ન અમે બેઠા થઈયે નકર.... તમે બધા ચો ઓળખતાતા અમન? તોય મદદ કરીન? તો અમે ચા- પોણીમોથી તો ના જઇયે ન?'
ખારીયા અને મોટાજામપુરની વચમાં બનાસે ના કોઈ રણશિંગું ફૂંક્યું ના લડવાની તક આપી બસ એણે તો કાળી રાતમાં પોતાનું સામ્રાજય 50 મીટરમાંથી વધારી બે કી.મી.નુંં કરી દીધું. આ જોઈ રહ્યા હતા ત્યાં સરસ સુર્યાસ્ત થઇ રહ્યાનું જોયું. ને એનો ફોટો પાડવા નીચે ઊતર્યાને ખારીયાના બેચરભાઈ મહારાજનું ચાનું આમંત્રણ મળ્યું ને ચા પીધા વગર ટેસ કરાવી દે એવી અદભુત વાત એમણે કરી...
માનવતાના અદભુત કાર્યોની સુવાસ કેવી સરસ પથરાઈ નહીં..
આદરણીય રશ્મિનભાઈ સંઘવી અને બેચરભાઈ મહારાજ બેય અદભુત માણસો...

Nagla, Dodgam & Khanpur - Then during Flood 2015 & in 2017 | No positive different

We first had the opportunity of meeting Nagjibhai during a farmer congregation organized to address the issue of non-removal of flood waters from the villages of Khanpur, Nagla and Doda. This was about the water that had flooded these villages in 2015. Nagjibhai, a lively and positive individual had participated in the gathering. The boundaries of these villages were under 10 feet water for last 8 months and the government had payed to attention to their repeated requests.

After the meeting was over, Nagjibhai invited us for tea. “I cannot invite you to my home, so have had to bring you to this tea joint... Oh yes but I can offer you a joy ride over my raft!!” said Nagjibhai. We could not comprehend his statement. Why would he offer us a raft-ride, what was raft doing here?? But later when he showed us his house on the other side of the water it all made sense. He had made a make-shift raft to pay a daily visit to his house. The waters that had refused to flow away and which the government had made no efforts to drain had stopped the access to his house.

“How much losses have you suffered?” we inquired as we chatted.

“Close to a crore!” we were shocked on hearing the figure. How can someone be so calm after suffering such huge financial blow? “I must have had some dues remaining to be paid to nature...!” he had laughed it off.

Flood Water gallop every bit of Khanpur Village leaving
no one to escape

Subsequently, over the period of time there was a lot of agitation, the farmers had gone on a hunger strike and their repeated appeals to the government resulted in some action to drain out the water.

The recent floods have again drenched this region and once again these villages are submerged under water.  A day before the disaster struck we had met at Tharad to talk about the ‘still waters that refused to go’ and the ‘government that refused to act’ and had decided to head over to Gandhinagar and the very next day the news that Nagla, Khanpur and Doda villages are under water reached us.

We had to find courage to call up Nagjibhai, his condition was a foregone conclusion but, four days later we spoke to him, “I have told our Chief Minister, how long can we live on charity, think about some long-term plans to resolve this condition because, we cannot live through these  frequent losses!!”

There was a news in the local dailies yesterday of our Chief Minister ordering removal of water within next 24 hours. We all know how things work in government, concrete results should be expected once there are concrete actions in this direction, otherwise…

The pictures are about the water clogged during 2015 floods

This is not just about Nagjibhai here. Most farmers in the region are suffering the same plight. This time Nagjibhai himself feels it is going to be difficult  for him to bear the losses.

The nomadic families can survive on charity but farmers like Nagjibhai… what will they do??

If the government cannot work out a permanent solution the only option left is rehabilitating these families to some other place!!

The pictures are about the water clogged during 2015 floods while the video is about the recent flooding. The farmers will be ruined if the government does not take action as-soon-as-possible. Hope the recent orders turn in to actions soon…

નાગજીભાઈ પટેલ ખાનપુરના જિંદાદીલ ખેડુત. પહેલીવાર ડોડોગામમાં આયોજીત ખાનપુર,નાગલા અને ડોડોગામના ખેડૂતોની સભામાં તેમને મળવાનું થયેલું. મૂળ તો 2015માં પડેલા વરસાદનું પાણી આ ત્રણે ગામની સીમમાં બે બે માથોડા ભરાયેલું પડ્યું હતું ને ચોમાસાના આઠ આઠ મહિના વિત્યા પછીએ એ પાણીના નિકાલની કોઈ વ્યવસ્થા થઈ નહોતી. એ સંદર્ભેની એ બેઠક હતી.

બેઠક પછી નાગજીભાઈએ પોતાના ત્યાં આવવા આમંત્રણ આપ્યું. અમે ગયા. ચા પીધી. પછી એમણે કહ્યું, ‘બારોબાર ચા પીવડાવી હો. મારા ઘેર પીવડાવી હકુ એવી હાલત નથી પણ હા તરાપાની શેર ચોક્કસ કરાવી શકુ.’ એમનું આવું બોલવું પહેલાં તો સમજાયું નહીં. વળી પાછો તરાપો અને એય આ વિસ્તારમાં? પણ પછી દૂર પાણીમાં ગરકાવ થયેલું ઘર બતાવ્યું ને એ ઘરે રોજ આંટો મારવા બનાવેલો તરાપો બતાવ્યો ત્યારે તરાપાનો ભેદ ખ્યાલ આવ્યો. 

વાત વાતમાં પુછ્યું કે, કેટલું નુકશાન થયું? ને એમણે કહ્યું લગભગ કરોડનું !

સાંભળીને અમે અવાક થઈ ગયા. કરોડનું નુકશાન પામેલો માણસ હસી શકે એજ આશ્ચર્યજનક. ‘હશે કુદરતના ઘેર ભરવાનું કોકો બાકી હશે’ એવું એમણે એ વખતે કહેલું.

તે પછી સરકારમાં પાણી ઉલેચાવા ખુબ રજૂઆત કરી, લોકો ઉપવાસ પર બેઠા ટૂંકમાં ઘણા વાના કર્યા ત્યારે જતાં પાણી ઉલેચાયું.

2017માં પુરના પાણી આ વિસ્તારમાં ફરી વળ્યા તેના આગલા દિવસે અમે પાણી નિકાલની ચિંતા માટે થરાદમાં મળ્યા હતા અને આ માટે ગાંધીનગર ભેગા થવાની વાત કરી ને બીજા દિવસે નાગલા, ખાનપુર અને ડોડગામ પાણીમાં હોવાના સમાચાર મળ્યા.

નાગજીભાઈને તો ફોન કરવાનોય જીવ ના ચાલ્યો. ખબર જ હતી તેમની દશાની. ચાર દિવસે વાત કરી. એમણે કહ્યું, મુખ્યમંત્રીને મે કહ્યું કે, ‘આમ મફતનું ક્યાં સુધી ખાઈશું. પાણી નિકાલનો કાયમી ઉકેલ લાવો. વારે ઘડીએ બેઠા થવાનું અમારાથી નથી થવાનું.’

ગઈ કાલે છાપામાં મુખ્યમંત્રી શ્રીએ આ ત્રણે ગામમાંથી ચોવીસ કલાકમાં પાણી ઉલેચવાની સૂચના આપ્યાનું વાંચ્યું. પણ આતો સરકાર કહેવાય.. મશીનરી ગોઠવાય અને કામ સરૃ થાય ત્યારે સાચુ બાકી... હરી હરી...

અહીંયા નાગજીભાઈની વાત મુકી છે પણ એમના જેવા ઘણાય ખેડુતોની દશા આ જ છે. નાગજીભાઈ ખુદ કહે એમ આ ફેરા બેઠા થવું અઘરુ છે... 

અમે જેમની સાથે કામ કરીએ તે વિચરતી જાતિના કેટલાક માણસો તો લોકો સામે હાથ લાંબો કરી લેશે પણ નાગજીભાઈ જેવા તો ............ 

પાણી નિકાલની કાયમી વ્યવસ્થા નહીં તો બીજે પુનઃવસન એ એક માત્ર જ ઉકેલ...

2015માં તેમના તરાપામાં બેઠા અને પછી ફોટો પણ પડાવેલો આજે એ બધુ પાછુ યાદ કરીને મુક્યું....

(2015માં ભરાયેલું પાણી- લીલારંગનું ફોટોમાં જોઈ શકાય ને 2017માં એજ જગ્યાએ ભરાયેલું પાણી વિડીયોમાં સમજવા ખાતર મુક્યું છે. હવે જાગો, નહીં તો બિચારા આ ખેડૂતોને મરવા વારો આવશે. સૂચના તો આપી છે બસ અમલ ઝટ થાય તો બધુ યોગ્ય નહીં તો...)

Devipujak Women cry their hearts for the losses they endured due to Floods

Shantaben Devipujak bursting into tears as we approached her

I usually do not share pictures that portray immense pain and sorrow. However, I felt the need to share this picture of Shantaben to express and share her pain. It is my humble request to all of you to refrain from building any other judgements….

Devipujak Women sharing the horrifying experience with
Mittal Patel during her visit to Kharia/ Patni Odha Settlement

“We do not want to continue living here, can’t you arrange for our settlement towards some higher grounds, Ben?? The floods of 2015 had left us in similar plight, we have stood up with great difficulties and the situation is once again the same this year… we were on that neem tree for so many days. We have just buried 200 quintals of grains and our dead cattle!! And look at this land we farmed on, see what water has done to it!! In 2015 the government had given machines to restore our land but this year no other support has come from them…” Shantaben Devipujak (Patni) and all the residents of Patniodha had similar plights to share. The pain of losing all they had was so terrible that most of these families were in tears while narrating their stories. Patni odha is a hamlet of Khariya village. And the village has been completely ravaged in the recent floods. The families have received no assistance from the government except some cash.

Meeting with Mittal Patel - A discussion for further course of
actions & preparations for future...

The flood waters gushed in with such intensity that the families could not manage to save their cattle that were tied in the yards. The poor lives drowned to death! The families did share the agonizing pictures of their dead animals…

These families have been finding it difficult to overcome the trauma, they are unable to sleep peacefully, water and the fear of it has taken away their peace. They have sent they elderly and children to stay with relatives. It feels certain that we need to shift them to another area because these poor families cannot repeatedly bear the brunt of nature.

VSSM is prepared to extend interest free loans for buying cattle and help them with repairs of their current homes. But the crucial task is to find alternate land to settle them… we will be talking to the government in this regard… Hope all of us can work together for this cause!!

આમ તો કોઈનો રડતો ફોટો મુકવો ગમે નહીં ને આવું મુકવુંય યોગ્ય માનું નહીં. પણ આજે જેમની વાત કરવી છે તેમાં શાંતાબહેને વ્યક્ત કરેલી લાગણી મુકવા પણ આ ફોટો મુકુ છું. આને જુદી રીતે ના લેવા સૌ સ્વજનોને વિનંતી....
‘અમારે અહીંયા નથી રહેવું બેન, બીજે ક્યાંક ઊંચાણે વસાવવાનું ના કરી હકો? 2015ના પુરમાંય આવી જ દશા થયેલી તે માંડ માંડ ઊભા થ્યા ને ફરી 2017માં. તણ દાડા લીમડા માથે બેસી રયા. 200 મણ અનાજ આંય દાટ્યું ને ચાર ભેંસોય! ખેતીની અમારી જમીન તો તમે જોઈન શું હાલ કર્યા પોણીએ? 2015માં તો જમીન હરખી કરવા સરકારે મશીન આલ્યાતા પણ આ ફેરા તો કોય નહીં...’
ખારિયાનું પરુ પટણીઓઢા. એમાં રહેતા શાંતાબહેન દેવીપૂજક(પટણી) અને અન્ય તમામે આ વાત કરી. વાત કરતા કરતાં એ એને એમના જેવા બીજા બહેનો રડી પડ્યા. સરકાર પાસેથી #કેસડોલ સિવાયની એકેય રકમ આ પરિવારોને મળી નથી.
પાણી એવું આવ્યું કે, ખીલે બાંધેલી ભેંસો, ગાય, બળદ કે બકરાં કશુંયે તેઓ છોડી ના શક્યા. પાણીમાં ગૂંગળાઈને કેટલા વને આ અબોલ જીવોનો જીવ ગયો હશે? ખીલે બંધાયેલા મરેલા આ જીવોના ફોટો એમણે બતાવ્યા. કંપારી છુટે એવું એ દૃશ્ય હજુએ ભુલાતુ નથી.
પાણીની એવી ફડક બેસી ગઈ છે કે રાતના સરખુ ઊંઘીએ નથી શકતા. આ પરિવારોએ બાળકો અને ઘરડાંઓને સગા વહાલાંઓના ઘેર મોકલી દીધા છે. તેમના રહેણાંકની વ્યવસ્થા બદલાવવી જોઈએ એ તો નક્કી જ. વારંવાર કુદરતની થપાટ સામે ઝઝૂમવાનું એમનાથી હવે થવાનું નથી.
vssm ભેંસો લાવવા કે અન્ય વ્યવસાય માટે વગર વ્યાજે લોન આપશે. ઘરેય ઠીક કરીશું પણ અગત્યનું એમની રહેણાંકની વ્યવસ્થા બીજે કરવાનું છે... સરકારમાં રજૂઆત કરીશું. આપણે સૌ પણ આ માટે આપણા લેવલથી કોશીશ કરીએ તેવી અપેક્ષા રાખુ છુ...

Situation speaks louder than the words... Floods uproots the life of NOMADS... What God hath in package for them...

Hathibhai Raval of Umari Village stands on a place where they
once lived with their family - No traces remaining

“Look at the vast span, this is where my farm was, it has now turned into a river bed!! During the floods, we took refuge on trees and watched in distress as water swept away our homes with everything in it, our neem trees, everything!! We were planning to install a bore-well and all the required material we had bought the motor, pipes and likes was swept away as well. This land is ruined, it will never be the way it was, not even after 15 years…. Water melons and musk melons is all we can think of growing!” The apathy of the Rawal and Devipujak families of #Umri village was so harsh it could move you to tears….

“In our entire lives, we have never asked for help from anyone and now we need to extend our hands for tarpaulin, food and grains. We were the ones helping others and now we need to rely on charity and support of others!!”

Another Raval Family before his so called house
Swamped in Flood Silt

The families are tremendously worried about their future, they are clueless on how to go about and face the consequences of this unprecedented natural calamity, with grace and dignity. They were requesting us to find jobs for their young boys.” The natural disasters of such magnitude do not distinguish between the rich and poor, they simply destroy everything that comes in its path.

We are committed to help these 35 families whose lives have been reduced to living under tarpaulin, rebuild their homes and livelihoods while making sure their dignity remains intact!!

'મારુ અહીંયા ખેતર હતું આજે નદીનો પટ થઇ ગયો. ત્રણ દિવસ ઝાડ માથે બેઠા રહ્યા ને અમારી નજર સામે જ અમારું ઘર, ખેતર અને ઘર આગળ ઉગાડેલા લીમડા ને બીજુ બધું જતું રહ્યું. ખેતીની જમીન હતી એટલે બોરવેલ કરાવવાની હોંશ કરી. પાઇપો, મોટર બધું લાવ્યા હજુ કાલ તો બોરવેલ માટે રિંગ આવવાની હતી ને એની પહેલા પાણી ધસમસતું આવ્યું ને બધું લઇ ગયું. 15 વર્ષ મહેનત કરીયે ને તોય આ જમીન ખેતી લાયક નહિ બને. તરબૂત અને ટેટી પાકે એવો નદીનો ભાઠો થઇ ગયો.' 

ઉમરી ગામના રાવળ અને દેવીપૂજક પરિવારોની આ દશા.

'કોઈ દિવસ કોઈ સામે હાથ લાંબો નહોતો કર્યો. અમારી પાસે જમીન હતી પણ હવે અનાજ અને તાડપત્રી માંગવી પડી.'

રાજાને રંક બનાવી દેતી કુદરત આગળ આપણે લાચાર... કેમના બેઠા થશું એ ચિંતા સતાવી રહી છે. ક્યાંક નોકરી જડે તો જુવાન છોકરાઓને નોકરીએ લગાડવાની વિનવણી કરી..

'મેમાન પારોણા આવે તો બેસાડવા ક્યાં? શરમ આવે છે. બીજાને મદદ આલનાર અમને આજે મદદની જરૂર પડી'

અમે બધી જ મદદ કરીશું. પાકા ઘરમાંથી વાદળી પ્લાસ્ટિકમાં આવી ગયેલા 35 પરિવારોને ઘર બાંધી આપીશું.

સ્વમાનપૂર્વક મદદ કરીશું. એમનું જ એમને આપીશું એવા પવિત્રભાવ સાથે. બે બે ભેંસ લઇ શકે એ માટે વગર વ્યાજે લૉન અને ઘર તો બાંધીશું જ..