We hope that VSSM can be an instrument for the construction of many such settlements like Visnagar...

Mittal Patel was greeted by nomadic families of visnagar

How much patience can one have?

Over 130 families in Visnagar, Mehsana, showed patience for almost 16 years, with the hope of having their own home. They had already made an application for plot allocation, but there was no success.

With the help of Chief Minister Bhupendrabhai Patel, Visnagar MLA, and Health Minister Rishikeshbhai, these families will finally get plots. However, soon after the plot allocation, the National Highway Authority stated that the road passes through the land. As a result, the whole process had to be restarted, and after nearly two years, the plot allocation was approved again.

Now, the documents will be ready, and soon the families will be able to build their homes.

But sometimes, seeing time pass by, patience runs out. These families’ financial ability is not enough to build their homes on their own. They need support. A home is often seen as the first step towards progress, which is why we place significant focus on this work. VSSM, with the help of various well-wishers and the government, has built 1,751 homes.

We will soon begin the work of building homes in Visnagar and Surendranagar's Chuda as well.

The families gathered at the plot allocation site and discussed how to build their homes.

While it's easy to say that everything will work out smoothly, building a dream home or bungalow requires significant funds. The families said, "We don't have much capacity, but we will contribute whatever we can."

The government will provide ₹1.20 lakh per family, and our dear Kishorbhai Patel, who resides in America, will contribute between ₹1.50 lakh to ₹1.75 lakh per family in memory of our beloved Kushalbhai. A few families will also contribute. Through collective effort, a thriving settlement will be built.

We hope that VSSM can be an instrument for the construction of many such settlements, bringing well-being to many families.

કોઈ કેટલી ધીરજ રાખી શકે?

મહેસાણાના વીસનગરના 130 થી વધારે પરિવારોએ લગભગ 16 વર્ષ ધીરજ ધરી. પોતાનું ઘર થાય એવી એમની ખેવના. પ્લોટ ફાળવણીની દરખાસ્ત કરી દીધેલી. પણ કાંઈ મેળ ન પડે. 

મુખ્યમંત્રી શ્રી ભુપેન્દ્રભાઈ પટેલ અને વીસનગરના ધારાસભ્ય ને આરોગ્ય મંત્રી શ્રી ઋષીકેષભાઈની મદદથી આ પરિવારોને પ્લોટ ફળવાય. પણ પ્લોટ ફળવાયાને તુરત નેશનલ હાઈવે ઓથોરીટી એ કહ્યું કે, જગ્યામાંથી રોડ જાય છે. એ પછી આખુ પ્રકરણ ફરીથી ચાલ્યું ને લગભગ બે વર્ષ પછી પાછો ફેર પ્લોટ નો હુકમ થયો. 

હવે સનદો મળશે ને પછી ઘર બાંધવાનું કરીશું.

પણ ક્યારેક સમય વહેતો જોઈને ધીરજ ખુટી જાય. આ બધાની આર્થિક ક્ષમતા એટલી નહીં કે પોતાની રીતે પોતાનું કરી લે. ક્યાંક એને ટેકાની જરૃર. ઘર પ્રગતિનું પ્રથમ સોપાન લાગે. એટલે જ અમે આ કાર્યમાં ખાસ્સો ભાર આપીએ. 1751 ઘર VSSM એ વિવિધ સ્વજનો અને સરકારની મદદથી બાંધ્યા. 

વિસનગર અને સુરેન્દ્રનગરના ચુડામાં પણ ઘર બાંધવાનં કામ ઝટ શરૃ કરીશું.

પ્લોટ ફળવાયાની જગ્યા પર પરિવારો એકત્રીત થયા અને ઘર કેવા બાંધવા તેની ચર્ચા કરી. 

આમ તો ગોળ નાખીએ એટલી લાપસી ગળી થાય. ઘરનું પણ એવું સ્વપ્ન બંગલા જેવા ઘરનું  તો પૈસા પણ એવા જોઈએ.. અમારા પરિવારોએ કહ્યું, અમારી પાસે ઝાઝી ક્ષમતા નથી પણ થોડા ઘણા તો અમે પણ નાખીશું.

સરકારના 1.20 લાખ મળશે. અમેરીકામાં રહેતા અમારા કિશોરભાઈ પટેલ પ્રિય કુશલભાઈની સ્મૃતિમાં પ્રત્યેક પરિવારના ઘર માટે લગભગ 1.50 થી 1.75 સુધીની મદદ કરશે. થોડા ઘણા પરિવારો પણ આપશે. આમ સહિયારા પ્રયાસથી વહાલપની વસાહત નિર્માણ પામશે...

બસ આવી અનેક વસાહતોના નિર્માણમાં VSSM પરિવાર નિમિત્ત બને તેવી શુભભાવના...

Mittal Patel with the families of Visnagar

Mittal Patel discusses construction of houses with 
nomadic families

Mittal Patel visites Plot allocation site

Nomadic families discusses with Mittal Patel

Mittal Patel nomadic women

We hope that by being instruments for good, we can bring about lasting change for many families like this one...

A Disabled Couple with four children living in an
unimaginable condition

 I had the opportunity to meet a family living in conditions that are almost unimaginable.

In the village of Odhwa, Patan, a disabled couple with four children live in very poor condition. The husband and wife are both in such a condition that they can't take care of themselves, let alone their children.

The teachers at the village’s primary school, especially the headmaster, are very compassionate. Knowing the family’s situation, they make sure that the family’s daughter, who attends the school, is provided with lunch. They also send large containers filled with food for the entire family to eat.

Not everyone understands the condition of this family. However, the government’s health team visits the family frequently for checkups. The Sarpanch (village head) has also personally visited them. When he asked what they had cooked, the eldest daughter, who is in the 8th grade, replied, "Vegetables and roti (flatbread)." But there was no sign of cooking in the house. Upon closer inspection, it was found that they had only eaten flour mixed with water.

The Sarpanch immediately arranged for groceries, but the situation was heartbreaking.

They have a small shanty, but during the monsoon, water fills the entire hut. The floor is raw, and the walls have holes. The family requested that the house be built in a higher area, so the water doesn’t enter. They called us with this request.

They said, "We don't need all the help. The village has its responsibility, and they will do their part, but if you take the lead, this family can be saved."

When we went to Patan, we visited Odhwa and met the family. The husband and wife couldn't speak, but the eldest daughter shared a lot.

With the help of the respected Kishor Uncle, we will build a house for them. Kishorbhai Patel, in memory of the dear Kushbhai, helps build homes for families like these, and we will build a house for this family too.

We will also provide ration supplies so that they can eat every month. As for cooking, their mother has now come to stay with them and will take care of it.

We also brought the children to our hostel. Some villagers said that while it’s good they are learning, staying with us would at least ensure they have enough to eat.

Seeing families living in such unimaginable conditions is heart-wrenching. We hope that by being instruments for good, we can bring about lasting change for many families like this one.

માન્યામાં ન આવે એવી સ્થિતિમાં જીવતા પરિવારને મળવાનું થયું. 

પાટણનું ઓઢવા ને એની સીમમાં દિવ્યાંગ પતિ પત્ની ચાર સંતાનો સાથે રહે. પતિ પત્નીને પોતાનું પણ ભાન નહીં. આવામાં એ બાળકોને તો શું સાચવે?

ગામની પ્રાથમિકશાળાના શિક્ષકો, આચાર્ય ખુબ લાગણીવાળા. આ પરિવારની સ્થિતિ જાણે એટલે મધ્યાહન ભોજન આ પરિવારની દીકરી જે શાળામાં ભણે એને જમાડે ને મોટી બરણી ભરીને ઘરે લઈ જવા પણ આપે.. જેથી આખો પરિવાર ખાઈ શકે.

સીમમાં રહેતા આ પરિવારની સ્થિતિનો ખ્યાલ બધાને નહીં. પણ સરકારની આરોગ્ય ટીમ બેનની તપાસ માટે અવાર નવાર જાય. સરપંચશ્રી ભલા એમણે પણ આ પરિવારની મુલાકાત લીધી. ખાવા શું રાંધ્યું એ સવાલ જ્યારે એમણે પુછ્યો તો મોટી દીકરી જે ધો.8માં ભણે એણે કહ્યું, શાક, રોટલા. પણ ઘરમાં ક્યાંય રાંધ્યાના એંધાણ નહોતા. જાતે તપાસ કરી તો ખ્યાલ આવ્યો કે લોટ પલાળીને પીધો છે..

એ પછી એમણે તુરત કરિયાણું મોકલ્યું. પણ સ્થિતિ જોઈને જીવ બળ્યો. 

ઓરડી બાંધેલી પણ ચોમાસામાં આખી ઓરડીમાં પાણી ભરાય. તળિયું કાચુ, પતરામાં બાકોરા. ઊંચાણવાળા  વિસ્તારમાં ઘર બંધાય તો સારુ એવી ભાવના સાથે એમણે અમને ફોન કર્યો.

એમણે કહ્યું, અમને બધી મદદ નથી જોઈતી.ગામની પણ ફરજ છે એ પણ કરશે પણ તમે આગેવાની લેશો તો આ પરિવાર સચવાઈ જશે. 

પાટણ જવાનું થયું એ વેળા ઓઢવા ગયા. પરિવારને મળ્યા. પતિ પત્ની તો શું વાત કરે. પણ મોટી દીકરીએ ઘણું કહ્યું. 

ઘર બાંધવાનું આદરણીય કિશોરઅંકલની મદદથી કરીશું. પ્રિય કુશભાઈની સ્મૃતિમાં કિશોરભાઈ પટેલ આવા પરિવારોના ઘર બાંધવામાં મદદ કરે. તો આ પરિવારનું ઘર પણ બાંધીશું.

રાશનની મદદ પણ કરીશું જેથી દર મહિને એ ખાઈ શકે. રસોઈ બનાવવાનો સવાલ હતો પણ બહેનના મા હવે એમની સાથે રહેવા આવ્યા છે તો એ રાંધી દેશે..

ને બાળકોને અમે અમારી હોસ્ટેલમાં લઈ આવ્યા. ગામના કેટલાક લોકોએ કહ્યું, ભણે તો સારુ પણ તમારા ત્યાં રહેશે તો પેટ ભરીને ખાવા મળશે તોય ઘણું..

અક્લપનીય સ્થિતિમાં જીવતા આવા પરિવારોને જોઈને જીવ બળે. બસ સૌના શુભમાં નિમિત્ત બની શકીએ તો ઘણું એવું સતત થાય.... 

આવા પરિવારોને રાશન આપવામાં તમે નિમિત્ત બની શકો એ માટે  9099936013 પર 11 થી 6માં સંપર્ક કરી શકો...

The village Sarpanch personally visited them and
helped them with groceries

Mittal Patel meets these family

Family used to eat flour mixed with water.

Salat families of Sarasa village gets their ration cards...

Salat women showing their ration card to Mittal Patel

VSSM constantly strives to ensure that the marginalized communities and deprived families in this country receive the support and benefits of various government schemes as citizens.

A dedicated team of workers in various districts is engaged in this effort. The expenses for this work are also significant. Typically, in such efforts, the number of people who help is very small, barely countable on one’s fingers.

Most people prefer to help directly in activities like building homes, providing food, or offering education. However, helping with honorary salaries is less popular. Everyone has their own perspective, and that's perfectly fine.

But we always feel that if the government’s allocated budget for the underprivileged is spent correctly, the direct money spent by society could be much higher. When tax money is used for various welfare schemes, it’s important that those funds are also spent correctly.

Respected Rameshbhai Kacholia from Caring Friends, respected Pratulbhai Shroff from Dr. K.R. Shroff Foundation, Vashi Parivar Foundation, and Rameshbhai Shah from US Charity are key contributors who strengthen workers and assist in human rights efforts. He says, "When our funds combine with government aid, the work becomes doubled, or even more."

With the help of such supporters, we have been able to assist thousands of people with voter cards, ration cards, housing plots, caste certificates, residential plots, housing assistance, and many other welfare programs.

Recently, we visited Sarasa village in Anand. The Salat families live on the outskirts of the village in huts. We helped them obtain identification documents. They also received their ration cards after applying. Everyone was pleased. A small amount of grain helps support them. Now, with the proof in hand, they hope to receive plots as well. We have applied for it and will ensure it is processed quickly.

These families had faced many difficulties in obtaining ration cards, as various officials would demand documents that were hard to understand. In the end, despite paying a considerable amount to middlemen, the work wasn’t done. That’s when VSSM worker Rajnibhai helped them get the cards without any cost. All the families were happy.

When respected Pratulbhai Shroff came to see how human rights work is done, the Salat families from Sarasa village shared their joy about receiving their ration cards.

We are grateful to those who assist in human rights work. Because of your help, we have been able to reach the doors of a large number of marginalized people and connect them with the government.

વિચરતી જાતિ, વંચિત પરિવારોને આ દેશના નાગરિક તરીકે આધારો, વિવિધ યોજનાઓની મદદ મળે તે માટે VSSM સતત પ્રયત્ન કરે. 

આ કાર્ય માટે વિવિધ જિલ્લામાં અમારા કાર્યકરોની ટીમ ખૂબ મથે. ટીમ પાછળ ખર્ચ પણ ઘણો થાય. સામાન્ય રીતે આવા કાર્યોમાં મદદ કરનાર લોકોની સંખ્યા એકદમ આંગળીના વેઢે ગણાય એટલી. 

મોટાભાગના સ્વજનોને સીધી મદદ જેમાં ઘર બાંધકામ, કોઈને જમાડવું, શિક્ષણ આપવું આ પ્રકારના કાર્યોમાં મદદ કરવી ગમે. પણ કોઈને માનદ વેતન આપવામાં મદદ કરવી ઓછી ગમે.. દરેકની પોતાની એક વિચાર સરણી એટલે એ યોગ્ય પણ ખરુ...

પણ અમને હંમેશા લાગે કે સરકાર વંચિતો માટે જે બજેટ ફાળવે તે યોગ્ય રીતે ખર્ચાય તો સમાજના સીધી રીતે ખર્ચાતા પૈસા કેટલા બચે.. ટેક્સ રૂપે આપણે જે ભરીએ એમાંથી જ વિવિધ કલ્યાણકારી યોજનાઓમાં પૈસા ખર્ચાય ત્યારે એ નાણાં પણ યોગ્ય રીતે ખર્ચાય એ જોવું જરૂરી..

VSSM સાથે સંકળાયેલા આદરણીય રમેશભાઈ કચોલિયા - કેરિંગ ફ્રેન્ડસ, આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ- ડો.કે.આર.શ્રોફ ફાઉન્ડેશન, વાશી પરિવાર ફાઉન્ડેશન અને રમેશભાઈ શાહ - યુએસ ચેરીટી ખાસ કાર્યકરોને મજબૂત કરવા અને માનવ અધિકારના કાર્યોમાં મદદ કરે. એ કહે, 'આપણા નાણાંની સાથે સરકારની સહાય ભળે તો કામ બમણું અથવા એનાથીયે અનેક ઘણું થઈ જાય.

આવા સ્વજનોની મદદથી જ અમે હજારો લોકોને મતદાર કાર્ડ, રેશનકાર્ડ, રહેવા પ્લોટ, જાતિ પ્રમાણપત્ર, રહેણાંક અર્થે પ્લોટ, ઘર માટે સહાય ટૂંકમાં અનેક પ્રકારની કલ્યાણકારી યોજનાની મદદ અપાવી શક્યા છીએ.

હમણાં આણંદના સારસા ગામ જવાનું થયું. સલાટ પરિવારો ગામના છેવાડે ઝૂંપડામાં રહે. ઓળખના આધારો તો અમે કઢાવ્યા. રેશનકાર્ડ માટે અરજી કરેલી તે એ પણ એમને મળ્યા. બધા રાજી રાજી. અનાજ થોડુ ઘણું મળે એનાથી એમને ટેકો રહે. હવે પૂરાવા થયા તો પ્લોટ પણ મળશે એવી એમને આશા. અમે અરજી કરી દીધી છે એ પણ ઝડપથી થાય તે માટે પ્રયત્ન કરીશું.

રેશનકાર્ડ કઢાવવા આ પરિવારોએ ઘણા ધક્કા ખાધા પણ નિરીક્ષર વિવિધ કાગળો અધિકારી માંગે એ સમજાય નહીં. છેવટે વચેટિયાને પૈસા એ પણ ઢગલો આપ્યા છતાં કામ ન થયા. ત્યારે VSSM ના કાર્યકર રજનીભાઈ એમને કોઈ જ પ્રકારના ખર્ચ વગર કાર્ડ કાઢી આપવામાં નિમિત્ત બન્યા. બધા પરિવારો રાજી... 

આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ માનવ અધિકારના કાર્યો કેવી રીતે થાય તે જોવા આવ્યા તે વખતે સારસાના સલાટ પરિવારોએ રેશનકાર્ડ મળ્યાના હરખની વાતો કરી.

માનવ અધિકારના કાર્યોમાં મદદ કરનાર સ્વજનોના અમે ઋણી છીએ...તમે મદદ કરો એટલે ખૂબ મોટી સંખ્યામાં વંચિતોના દ્વારે અમે પહોંચી શક્યાને એમને સરકાર સાથે જોડી શક્યા.

Mittal Patel meets Salat families of Sarsa village

Shri Pratulbhai Shroff visits nomadic community of sarsa 
village with Mittal Patel to see how human rights work is done

Mittal Patel ensures nomadic families for their human rights
work done quickly

We wish for a favorable solution for the nomadic families in Bhavnagar’s free settlement...

Mittal Patel with the kangsiya families of bhavnagar

Free Settlements...

How do such names come about sometimes? Hearing this name, the first thought is that it must refer to settlements of people living for free. And in a way, that's true.

In the country and around the world, there are many people whose situations are dire. Buying a house is impossible for them; even the thought of renting comes with challenges, so they start living in makeshift shelters or tents on government land.

However, among them, there are some shrewd individuals who, while making arrangements, keep the hope that if the government clears the land tomorrow, we might also get something, thus reserving their spots in these free settlements. But there are also many genuine people in real need.

Such free settlements exist in every city, big and small. Recently, I went to Bhavnagar, and there are over 500 families living in a free settlement there.

Some time ago, a notice was issued to vacate the area for all residents, causing widespread fear. There is a large population of the Kangsiya community in this free settlement. Many of them we have even given loans to for building homes, and we've also applied to the collector for permanent housing for them. Following their application, the process for allocating plots was initiated.

When we went to discuss whether they would be willing to relocate if plots were allocated by the government around villages near Bhavnagar, people from other communities also approached us. Communities like Bharwad and Suthar, who are also in a weak position, asked, "If we’ve lived here for years, why isn’t our situation being considered by the government alongside the Kangsiya community?"

The point was valid. We told them to also present their case. The government will certainly consider it.

It seemed more desirable that families living in the free settlement for years be allotted a designated plot of land. Yes, there will be verification to ensure that these people do not have any other address elsewhere.

From our experience, when such matters come to the government's attention and we present our case, the issues are viewed with sensitivity, and resettlement has occurred.

We wish for a favorable solution for the people in Bhavnagar’s free settlement...

Best wishes to everyone!

મફતિયુપરુ... 

ક્યારેક થાય આવા નામો કેવી રીતે પડતા હશે? આ નામ સાંભળીને પ્રથમ વિચાર મફતમાં રહેનાર લોકોની વસાહતનું નામ હશે એ આવે.. ને એક રીત વાત સાચી પણ..

દેશ અને દુનિયામાં અનેક લોકો એવા છે જેમની પરિસ્થિતિ ખરાબ. ઘર ખરીદવાનું તો એમના માટે અશક્ય, ક્યાંક ભાડાનું ઘર ખરીદવાનો વિચાર આવે પણ એમાંય પનો ટૂંકો પડે એટલે સરકારી જમીન પર છાપરા કે કાચી પાકી વ્યવસ્થા કરીને એમાં રહેવાનું શરૃ કરે.. 

જો કે આમાં કેટલાક માથાભારે માણસો પણ પોતાની વ્યવસ્થાઓ પેલું રૃમાલ મુકીએ તો કાલે સરકાર જગ્યા ખાલી કરાવે તો આપણને પણ કાંઈક મળે એ આશયથી મફતિયાપરામાં જગ્યા રોકે... પણ ઘણા ખરા લોકો એકદમ ખરેખર જરૂરિયાતવાળા..

આવા મફતિયાપરા નાના મોટા દરેક શહેરમાં હશે.. હમણાં ભાવનગરમાં ફુલસર જવાનું થયું ને ત્યાં પણ 500 થી વધારે પરિવારો મફતિયાપરામાં રહે..

થોડા સમય પહેલાં જગ્યા ખાલી કરવાની અહીં રહેતા તમામને નોટીસ મળી.. સૌ ભયભીત.. 

મફતિયાપરામાં કાંગસિયા સમુદાયની મોટી વસતિ. એમાંથી ઘણાને બે પાંદડે થવા અમે લોન પણ આપેલી ને એમને કાયમી જગ્યા મળે તે માટે કલેક્ટર શ્રીને અરજી પણ કરેલી.. તે એમની અરજી અન્વયે એમને પ્લોટ ફાળવવાની પ્રક્રિયા હાથ ધરાઈ.. સરકાર દ્વારા ભાવનગર આસપાસના ગામમાં રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ફળવાય તો તમે રહેવા જશો કે કેમ તે અંગે વિગતે વાત કરવા જવાનું થયું ત્યારે અન્ય સમુદાયના લોકો  પણ અમારી પાસે આવ્યા. 

ભરવાડ, સુથાર વગેરે જેમની સ્થિતિ પણ નબળી.. એ લોકોએ કહ્યું, અમે પણ વર્ષોથી અહીંયા રહીએ તો કાંગસિયા સમુદાયની સાથે અમારો વિચાર સરકાર ન કરે?

વાત મુદ્દાની હતી. અમે કહ્યું, તમે પણ રજૂઆત કરો.. સરકાર ચોક્કસ વિચારશે...

મફતિયાપરામાં વર્ષોથી વસતા પરિવારોને નિયત ચો.મી.ની જગ્યા ત્યાં જ આપી દેવાય એ વધારે ઈચ્છનીય એવું એમની સાથેની વાત પરથી લાગ્યું..

હા ચકાસણી ચોક્કસ થાય કે એ લોકો પાસે અન્ય કોઈ જગ્યાએ પોતાનું સરનામુ નથી.. 

અમારા અનુભવે સરકારમાં અમે જ્યારે આવી બાબતો ધ્યાનમાં આવે ને રજૂઆત કરીયે ત્યારે સંવેદનાથી મુદ્દાઓ જોવાય છે ને પુનઃવસન પણ થયા છે..

ભાવનગરના મફતિયાપરામાં પણ લોકોને પસંદ આવે તેવો ઉકેલ આવે તેવું ઈચ્છીયે... 

સૌનું શુભથાય તેવી શુભભાવના...

Mittal Patel meets Kangsiya families of Bhavnagar

Other community members also approached to Mittal Patel

Mittal Patel discusses whether this families are ready to
relocate if plots were allocated by the government
around villages near Bhavnagar

Mittal Patel meets nomadic families of bhavnagar 

VSSM will represent the fundamental issues of the Oad community...

Mittal Patel meets Muslim Oad community in Vadodara

"There might be around five hundred families of ours throughout Gujarat. Just look at our situation; we are in a tough spot. We keep wandering around to find work. But our name is not listed among the nomadic communities..."

Rajubhai Oad, who lives in Vadodara, said this.

I couldn't understand why Rajubhai was saying this, given that the Oad community is included among the nomadic tribes. So, I told him, "The Oad community is indeed listed among the nomadic tribes."

"Yes, the Hindu Ods are included in the list, but we are Muslim Oads. The officials say that Muslim Oads are not part of the nomadic tribes, which is why we don’t receive certificates."

"Oh..."

"We have been living in makeshift shelters in Vadodara, Bhadrava, Baska, Himmatnagar, Kheda, Jethlod, and other villages for a long time. There are more than 500 of our shelters across Gujarat. Our financial condition is poor. We don’t have the means to buy land or a house. When we applied for residential plots for nomadic communities, the officials said, 'You don’t qualify as nomadic.'"

What a complicated issue... The population is quite small, yet we face difficulties in securing a permanent address.

Well, we will make a representation. But who knows when the fundamental issues of the nomadic communities will be resolved...

આખા ગુજરાતમાં અમારા પાંચસો પરિવાર માંડ હશે. સ્થિતિ તો તમે જુઓ છો અમે કેવામાં પડ્યા છીએ. માટી કામ કરવા અમે ફરતા રહેતા. પણ અમારુ નામ વિચરતી જાતિમાં નથી..’

વડોદરામાં રહેતા રાજુભાઈ ઓડ એ આ વાત કરી.

ઓડ સમુદાયનો સમાવેશ વિચરતી જાતિમાં થયો છે તો રાજુભાઈ આવું કેમ કહી રહ્યા છે મને સમજાયું નહીં. મે એમને કહ્યું,

‘ઓડ સમુદાયનો સમાવેશ વિચરતી જાતિમાં છે જ.’

‘હા, હિંદુ ઓડનો સમાવેશ યાદીમાં છે પણ અમે મુસ્લિમ ઓડ. અધિકારી કે છે કે મુસ્લિમ ઓડનો સમાવેશ વિચરતી જાતિમાં નથી. એટલે પ્રમાણપત્ર મળે નહીં.’

‘ઓહ...’

‘વડોદરા,ભાદરવા, બાસ્કા, હિંમતનગર ખેડા, જેઠલોદ વગેરે ગામોમાં અમે ઘણા વખતથી છાપરા કરીને રહીએ. આખા ગુજરાતમાં 500 થી વધુ અમારા છાપરા નથી. અમારી આર્થિક હાલત ખરાબ છે. જમીન કે ઘર ખરીદી શકીએ એવી તાકાત નથી. સરકાર વિચરતી જાતિઓને રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ફાળવે તે અમે એ ઠરાવ હેઠળ અરજી કરી તો અધિકારી કે છે તમે વિચરતીમાં ન આવો..’

કેવો પેચીદો પ્રશ્ન.. જન સંખ્યા બહુ જ નાનકડી.. પણ કાયમી સરનામુ મેળવવામાં મુશ્કેલી.

ખેર અમે રજૂઆત કરીશું. પણ કોણ જાણે વિચરતી જાતિઓના પ્રાથમિક પ્રશ્નોનો ઉકેલ ક્યારે આવશે...

#mittalpatel #vssm #humanrights #viral #explorepage #gujarat #gujarati #humanityfirst #nomadsofindia #nomads #travel

Mittal Patel assures Oad community to represent their 
fundamental issues

Mittal Patel listens to the Oad community

The Oad community of Vadodara