VSSM is grateful to Rosy Blue Pvt Ltd. And the community for being instrumental in turning this tiny nook green and lush…

Mittal Patel plated Jambu Plant last year
which have grown big

"The crematorium of our village wore a haunted look. There wasn't a  single tree to stand under when cremation rituals were performed. Once the rites were over, everyone would spread across in the neighbouring farms to rest under the shade of a tree while the pyre burnt. However, last year with your help, we began planting trees at the crematorium, which has given it a soothing green cover. People now come to the crematorium to enjoy the shade of these trees." Bharkawada's ex-sarpanch Jayantibhai shared this very encouraging feedback.

Shri Girishbhai Raval, a retired forest officer, stays in the village. The plantation was carried out under his guidance; he also actively took care of the planted trees. As a result, 2471 of the  2500 trees we planted with Rosy Blue's help have survived and grown. The community has replaced the 29 who could not withstand the heat.

"Ben, we have planted 45 varieties of trees; it is this diversity that will keep the soil and our environment healthy." Hasmukhbhai, a resident of Bharkawada tells me.

The plantation drive of Bharkawada had made it as front page news of local daily Divya Bhaskar. The same article was also covered in the nation edition Dainik Jagran.

"Ben, we know the responsibility of nurturing and raising these trees. We promise to raise all the trees we plant." I remember Haribhai and Bhikhabhai had promised me. "All of us have come together to put our efforts and raise these trees."

We are grateful to Rosy Blue Pvt Ltd. And the community for being instrumental in turning this tiny nook green and lush…

જુઓ અમે વાવેલા કેવા ઉછર્યા તે...

"અમારા સ્મશાન પાસેથી અમે પસાર થતા તો ભેંકાર લાગતું. ડાધુઓ અગ્નિસંસ્કાર માટે કોઈને લઈને સ્મશાનમાં આવે તો છાંયડો ન મળે. એટલે બધા અગ્નિદાહ આપીને આસપાસના ખેતરમાં જ્યાં છાંયડો મળે ત્યાં વિખરાઈ જાય. એક વર્ષ પહેલાં અમારા સ્મશાનની આ હાલત હતી. પણ તમારી મદદથી અમે સ્મશાનમાં વૃક્ષો વાવ્યા ને આજે સ્મશાન હરિયાળુ થઈ ગયું. લોકો હવે અમસ્તા સ્મશાને બેસવા આવી શકે એવું રળીયામણુ થયું.."

આ શબ્દો છે બનાસકાંઠાના ભરકાવાડા ગામના પૂર્વ સરપંચ જયંતીભાઈના. ગામમાં નિવૃત ફોરેસ્ટ અધિકારી ગીરીશભાઈ રાવલ રહે. એમના માર્ગદર્શન હેઠળ વૃક્ષો વાવ્યા ને એ પોતે સક્રિય રીતે આનું ધ્યાન રાખે. પરિણામે અમે રોઝી બ્લુ ઈન્ડિયા પ્રા.લી.ની મદદથી વાવેલા 2500માંથી 2471 વૃક્ષો આજે ઉછરી રહ્યા છે. જે 29 બળ્યા તે પણ આ ચોમાસે ગામે વાવી દીધા. 

ગામના હસમુખભાઈએ કહ્યું, બેન અમારા સ્મશાનમાં 45 જાતના વૃક્ષો અમે વાવ્યા છે. જુદા જુદા વૃક્ષો વાવીયે તો એ જમીનને તંદુરસ્ત રાખે અને પર્યાવરણ માટે પણ એ સાનુકુળ.

એક વર્ષ પહેલાં જ્યારે વૃક્ષો વાવ્યા ત્યારે દિવ્યભાસ્કરના પહેલાં પાને હેડલાઈન છપાઈ હતી. શ્વાસારોપણના નામે. આજ હેડલાઈન સાથે પછી આખા દેશમાં દૈનિક જાગરમાં છપાયેલું. 

એ વખતે મે પણ જાંબુ વાવેલો જે ફોટોમાં જોઈ શકાય એવડો થઈ ગયો.. 

ગામના હરિભાઈ અને ભીખાભાઈએ કહેલું કે, "બેન જવાબદારી પૂર્વક કહીએ છીએ જેટલા વાવશું એ બધા ઉછેરીશું.. ને સાચે ગામનો સંપ સરસ એટલે એકબીજાના પૂરક બની સૌ વૃક્ષોને સાચવે છે દર રવિવારે સૌ શ્રમદાન પણ કરે"આભાર રોઝી બ્લુ ઈન્ડિયા પ્રા.લી. અને ગામલોકોનો તમારી મદદથી અમે બનાસકાંઠામાં હરિયાળી પાથરવામાં નિમિત્ત બની શક્યા છીએ.. 

#MittalPatel #vssm #TreePlantation

Mittal Patel with Sarpanch , Retired Forest Officer and other
villagers at Bharkawada tree plantation site

2471 of the  2500 trees we planted with
 Rosy Blue's help have survived and grown

Bharkawada Tree Plantation site

Bharkawada Tree Plantation site

Bharkawada Tree Plantation site

Under the Sanjivani Aarogya Setu program VSSM supports Satishbhai and Piyush medical treatment...

Satishbhai with his son Piyush meets Mittal Patel to our
office upon their discharge from the hospital

When the doctors detected his blood cancer, Piyush was barely one and half years old. He fought cancer, and after prolonged treatment, he was cancer free. However, the joy was short-lived; he is five years old today, and cancer has reappeared.

Piyush's father, Satishbhai, is a fruit and vegetable vendor. However, his business suffered because Satishbhai had to focus on Piyush's treatment. Since the treatment was underway at Ahmedabad's Civil hospital, there weren't any significant expenses. However, he still was required to be away from work, remain at the hospital for months, pay for more minor expenses, make arrangements for blood etc. Piyush was suffering from immense pain. Looking at their child undergo such pain, the parents too suffered in silence.

Piyush was at our office, and the team tried to uplift his mood, but Piyush could not even smile. The pain he was enduring had robbed him of the ability to smile.

The family stays in a rented house near Ahmedabad's Lambha. Satishbhai missed paying rent because he was busy attending Piyush. The landlord locked the premises.

VSSM has been helping Piyush find blood; I would share the appeal here on Facebook, and many of you have reached out. Our team member Kiran has been helping Satishbhai and Piyush under our Sanjeevani Arogya Setu program. When he learnt about their housing condition,  Kiran brought the father-son duo to our office upon their discharge from the hospital. So, of course, we will be helping them find a house. But what pained us more was cancer overpowering this small boy; his suffering pains us too. Prayers to the almighty to take away the pain Piyush is suffering…

પિયુષ પાંચ જ વર્ષનો.. એ દોઢ વર્ષનો હતો ત્યારે એને બ્લડ કેન્સર થયેલું. લાંબી સારવાર બાદ એ સાજો થયો. હાલ એ પાંચ વર્ષનો થયો અને બ્લડ કેન્સરે ફરી ઊથલો માર્યો. 

એના પિતા સતીષભાઈ શાકભાજી અને ફળફળાદી વેચવાનું કરતા. પણ દિકરાની સારવારમાં ધંધો સાવ જ બંધ થઈ ગયો. આમ તો સારવાર સિવિલમાં થાય એટલે ખર્ચ ઝાઝો ન થાય. પણ દોડાદો઼ડી ને અન્ય નાના મોટા ખર્ચ તો થાય. મહિનો દોઢ મહિનો સિવીલમાં સતત રહેવું પડે. વારંવાર બ્લડની પણ જરૃર પડે..મા-બાપ દિકરાના દુઃખે દુઃખી થાય પણ એ નાનકડુ બચ્ચુ ખુબ હેરાન થાય.

જ્યારે અમારા કાર્યાલય પર સતીષભાઈ એને લઈને આવ્યા ત્યારે એને હસાવવા સૌએ ઘણો પ્રયત્ન કર્યો પણ એના મોંઢા પર સ્મીત ન આવ્યું. મૂળ પીડા અસહ્ય. 

સતીષભાઈ અમદાવાદના લાંભામાં ભાડાના ઘરમાં રહે. પણ પિયુષ પાછળના દોડાદોડમાં ધંધો ન થયો અને એના લીધે ભાડુ ન ભરી શક્યા તે ઘરને તાળુ મરાઈ ગયું. 

અમે પિયુષને બ્લડની જ્યારે જરૃર પડે ત્યારે મદદ કરીએ. અલબત આ ફેસબુક પર જ લખુ ને તમે સૌ લોહી આપવા પહોંચી જાવ. 

અમારો કિરણ જે અમારા સંજીવની આરોગ્ય સેતુ અને સહાય કાર્યક્રમ અંતર્ગત ગંભીર  બિમારીમાં પીડાતા દર્દીઓની સારવારમાં ખડે પગે રહે. તે સતીષભાઈને જ્યાં જરૃર પડે મદદ કરે. 

સતીષભાઈના ઘરને તાળા મરાયાનું કીરણને ખ્યાલ આવતા એ પિયુષને સિવિલમાંથી જ્યારે રજા આપી તે સીધા પિયુષ સાથે સતીષભાઈને અમારી ઓફીસ તેડી લાવ્યો.

મદદ તો કરવાની જ હોય એ કરી.. 

પણ નાના બાળકોમાં કેન્સરનું પ્રમાણ વધ્યાનું અમે જોઈ રહ્યા છીએ.. ને એમની પીડા અ્મને પણ પીડે છે.. ઈશ્વરને આ ભૂલકાઓનું દુઃખ હરી લેવા પ્રાર્થના.. 

#MittalPatel #vssm

The eager wait for the rains finally comes to an end...

Mittal Patel discusses Water Management with the community

The Kanai village from Sabarkantha's Himmatnagar reels under extreme water scarcity.

The community depends on lakes to quench their water needs. Hence, this year we partnered with the community to dredge the lakes. Come monsoon, and the rain gods also decided to bless the efforts.

The funds to support the lake deepening were funded by our dear Krishnakant uncle while the community lifted the excavated soil.

This year because of repeated requests, we ventured into Sabarkantha for the deepening lakes. All the three lakes we deepened have filled up well. Both agriculture and cattle will have enough to last a year, villagers have shared.

Water conservation is the moment's need; let us pledge to conserve every drop of water.

Thank you, to our dear Krishnakant uncle and the community, for their support. And a special mention for the efforts VSSM's Tohid has put in for these water conservation efforts.

સાબરકાંઠાના હિંમતનગરનું કનઈ પાણીની સખત મુશ્કેલી.

 તળાવો મોટો આધાર આ વખતે અમે ગામનું એક તળાવ ખોદવામાં સહયોગ કર્યો અને વરસાદે મહેર કરી. 

આમારા કૃષ્ણકાંત અંકલે આ માટે મદદ કરી. ગામે માટી ઉપાડી.

બનાસકાંઠા સિવાય આ વર્ષે સાબરકાંઠામાં ત્રણ તળાવ કર્યા ને ત્રણે સરસ ભરાયા. ખેતીની બે સીઝનમાં અને પશુપાલનમાં તકલીફ નહિ પડે એવું ગામે કહ્યું.

બસ પાણીના ટીપે ટીપા ને બચાવીએ..

આભાર અંકલ અને ગામના સૌનો. અમારા તોહીદની પણ સરસ મહેનત..

Ongoing Kanai Lake Deepening Work

Kanai Lake filled with rainwater

Kanai Water Management Site

Kanai Lake filled with rainwater

 

Our pranams to the Vriksha Mandali of Maandla village for diligently fulfilling their responsibilities...

Mittal Patel with the Vriksh Mandali of the Maandla village

Almost a year ago, Vishnubhai sent us an invite to help them raise trees at the crematorium of their village Maandala.

And they also agreed to VSSM’s pre-conditions of fencing the site and making arrangements for water during and after the plantation. What more could we ask for? So after a Vriksha Pujan ceremony, we began plantation at the  Mandala crematorium.

I had the opportunity to visit the Mandala crematorium to see the growth of the trees we planted a year ago. And we were happy with the progress the trees were making. VSSM appoints a Vrikhsa Mitra at each site; it is the Vriksh Mitra’s responsibility to nurture and protect each of these trees. VSSM also pays remuneration to each of these appointees.

However, the significant responsibility also falls on the Vrikrsha Mandali, the individuals who invite us to the village for the tree plantation. They ensure that the promises are kept, and the trees are raised well—our pranams to the Vriksha Mandali of Maandla village for diligently fulfilling their responsibilities.

The newly elected Sarpanch is equally sensitive; he has offered to provide land that can grow another 5000 to 7000 trees and fulfil all the raising requirements.

Our lessons with the tree plantation drive have given us an understanding that if each village works with a five-year plan to raise at least 20,000 to 25,000 trees, the mother earth will once again remain draped in a green cloak.

We hope for other villages to become as aware as Maandala village.

માંડલા ગામની સ્મશાનભૂમીમાં વૃક્ષો ઉછેરવાનું કહેણ એક વર્ષ પહેલાં વિષ્ણુભાઈ તરફથી આવ્યું.

અમારી શરત ગામની ભાગીદારીની. જેમાં પાણીની વ્યવસ્થા તેમજ તારની વાડ ગામ કરી આપે તે. 

બનાસકાંઠાના માંડલા ગામે આ મંજૂર હોવાનું કહ્યું. બસ પછી તો શું અમને તો ભાવતુ'તુને વૈદે કીધા જેવું.અમે વૃક્ષપૂજન કાર્યક્રમ કરીને સ્મશાનમાં વૃક્ષો રોપ્યા. લગભગ વર્ષ પછી વાવેલા વૃક્ષો કેવા ઉછર્યા એ જોવા જવાનું થયું ને સ્મશાન જોઈને રાજી થવાયું. 

અમે વાવેલા વૃક્ષો ઉછેરવા એની કાળજી કરવા અમે દરેક જગ્યાએ વૃક્ષમિત્ર મુકીએ જેને અમે પગાર ચુકવીએ. પણ વૃક્ષમિત્ર કરતા વધારે જવાબદારી ગામની વૃક્ષમંડળીની કે જેમણે અમને એમના ગામમાં વૃક્ષો વાવી ઉછેરવા આમંત્રણ આપ્યું હોય..

માંડલાની વૃક્ષમંડળીને પ્રણામ કરવા ઘટે. એમણે વૃક્ષોની  સરસ માવજત કરી.

મે વાવેલો પીપળો પણ સરસ ઉછર્યો છે જે ફોટોમાં જોઈ શકાય છે.

ગામમાં નવા ચૂંટાયેલા સરપંચ પણ ખુબ સરસ.. એમણે ને વિષ્ણુભાઈ જેવા વૃક્ષમંડળીના અન્ય સભ્યોએ બીજી 5000 થી 7000 વૃક્ષો વાવી શકાય તેવી જગ્યા અમને આપવાનું કહ્યું. જ્યાં શરત પ્રમાણેની સગવડ એ કરી આપશે.

દરેક ગામ પાંચ વર્ષનો લક્ષાંક પોતાના ગામમાં ગ્રીનકવર એટલે કે ઓછામાં ઓછા 20,000 થી 25,000 વૃક્ષો વાવી ઉછરવાનો રાખે તો આખી ધરતી લીલી થઈ જાય...

માંડલા ગામની જેમ અન્ય ગામો જાગે એમ ઈચ્છીએ... 

#MittalPatel #vssm

Maandala tree plantation site

Mittal Patel visits Mandala crematorium to see the
growth of the trees we planted a year ago

Pipal tree planted by Mittal Patel in
Maandala crematorium last year
is also raised well

VSSM will soon begin the plantation of 20000 trees in Banaskantha's Soni village...

Mittal Patel with the office-bearers of Soneshwar
Gaushala and volunteers from the village

‘Ben, we wish to plant thousands of trees in our village, we have space and are also prepared to clean and fence the selected site, but water remains an issue. We do not have enough water in our village. Even the 300 cows in our Gaushala face drinking water difficulties. If we raise the trees, the cows too will find a shade to rest, and so will other living beings.” Ishwarbhai from Banaskantha’s Soni villages shares water woes with us.

It would work wonders if we could make arrangements for water; it could help us raise 15,000 to 20,000 trees and quench the thirst of 300 plus cows. But unfortunately, the only option we had was drilling a borewell, but it was also an expensive option.

VSSM’s well-wishing friend Vijaybhai Doshi and his wife are tree and cow enthusiasts. VSSM shared with Vijaybhai its wish to drill a borewell for the benefit of trees and cattle; they immediately agreed to bear the cost provided the community also shares some of it. Finally, we began drilling a borewell with significant support from Vijaybhai and Soneshwar Goushala, also contributing to the cost.

A Bhoomi Pujan ceremony was performed to seek permission and forgiveness of Mother Earth before we drilled through her belly. The office-bearers of Soneshwar Gaushala and volunteers from the village remained present during the Bhoomi pujan.

We are grateful for allowing Naranbhai and me to perform the Bhoomi Pujan.

We will soon begin the plantation of 20000 trees in the village.

"બેન અમારા ગામમાં હજારો વૃક્ષો ઉછરે એવી જગ્યા છે અમે સફાઈ અને તાર ફ્રેન્સીગ પણ કરી આપીયે   પણ પાણીની વ્યવસ્થા નથી.. અમારી ગૌશાળામાં 300 ગાયો છે એને પણ પાણીની તકલીફ છે. જો વૃક્ષો ઉછરે તો આ ગાયો ને પણ કુદરતી છાંયડો મળે ને કેટલાય જીવોનું ઘર આ વૃક્ષો બને.. અને ગાયોને પણ  પાણીની શાંતિ થઈ જાય"

બનાસકાંઠાના સોની ગામના ભરતભાઈ અને ઈશ્વરભાઈએ આ કહ્યું...

એક સાથે 15000 થી 20,000 વૃક્ષો ઉછરે, ગાયોને પણ પીવાનું પાણી મળી જાય તો કેવું મજાનું કામ થઈ જાય પણ મુશ્કેલી હતી પાણીની... પાણી માટે બોરવેલ સિવાય વિકલ્પ નહીં અને બોરવેલ માટેનો ખર્ચ પાછો મસમોટો...

આમારા કાર્યોમાં અમને મદદ કરતા વિજયભાઈ દોશી ને તેમના પત્ની ગૌ અને વૃક્ષ પ્રેમી. તેમની સામે અમારી લાગણી વ્યક્ત કરી ને એમણે તુરત ગામલોકો થોડી મદદ કરે ને બાકીની અમે કરીશું એમ કહીને બોરવેલ માટે મદદ  કરવાનું સ્વીકાર્યું. 

આમ વિજયભાઈના મહત્તમ સહયોગથી અને સોનેશ્વર ગૌશાળાની ભાગીદારીથી સોનીમાં બોરવેલ બનાવવાનું શરૃ કર્યું.જે જગ્યાએ બોરવેલ કરવાનો છે ત્યાં મા ધરાના હૃદયમાં છેદ કરીને  પાણી ઉલેચવાના. એટલે  મા ધરતીની પેટાળમાંથી પાણી ઉલેચી રહ્યા છીએ તારી છાતી પર છેદ કર્યો એની માફી માંગી અને કદી ખૂટે નહીં એવું પાણી આપજેની પાર્થના સાથે ભૂમીપૂજન કર્યું.

સોનેશ્વર ગૌશાળાના પદાધિકારીઓ તેમજ ગામના સેવાકાર્યોમાં રસ ધરાવનાર સૌ હાજર રહ્યા. બોરવેલનું ભૂમીપૂજન કરવાનો ગામે મને અને અમારા કાર્યકર નારણભાઈને મોકો આપ્યો એ માટે આભાર...બસ 20,000 વૃક્ષોનું સરસ ગ્રામવન ત્યાં ઊભુ કરીએ... 

#MittalPatel #vssm

Mittal Patel with the villagers and others
during bhoomi pujan ceremony

Mittal Patel at Soni Village Bhoomi pujan
Ceremony

Mittal Patel at Soni Tree Plantation site

Mittal Patel performed Bhoomi Pujan at Soni 
Village

Mittal Patel performed thew bhoomi pujan at
Soni Village

Mittal Patel and VSSM Coordinator Naran Raval
during Bhoomi Pujan ceremony

Mittal Patel with the office-bearers of
Soneshwar Gaushala and volunteers
 from the village

It has taken 13 years for these nomadic families to receive residential plots...

Years back Mittal Patel gave their identity document which was
acquired through VSSM's efforts

“We have been wandering across Banaskantha but have found no place to settle down. Our work also keeps us on the move. What would we eat if we were to lead a settled life? No one likes to watch snake shows now; enforcing the Wildlife Protection Act means we had to give up our traditional occupation of snake charming and look for other works. All these downs have made us understand the importance of a house. As a community, we decided to stay close to Banaskantha’s Diyodar. We may go anywhere but always come back to Diyodar to celebrate or mourn important events! We live on a government wasteland;  they can ask us to move out of it anytime they wish. Please help us find a place we can call our own.”

Many years ago, Hamirbha Nathvadi shared this with us. Consequently, we began working towards getting plots allotted for 110 homeless Nathvadi families of Diyodar. When we started working with them, the families had no identity proof. So, VSSM initiated the process of getting all the required documents like Ration Card, Caste Certificate etc., in place. There was a time our team member Naranbhai would lug a massive pile of papers whenever he was called at the government offices. The efforts of Naranbhai and Ishwarbhai resulted in the accomplishment of these tasks.

VSSM tried to ensure these families got plots allotted at any of the wastelands in Diyodar, but because there is no wasteland in Diyodar, it seemed like an uphill task. As a result, we had to make repeated requests and get a resolution for wasteland issued for the allotment of wasteland to nomadic families. Finally, the families were given plots in Lavana and Ludra. However, they were unwilling to move to any of these places mainly because it was hard to find work in the region. The issue reached district Collector Shri Anand Patel and DDO Shri Swanil Khare’s office. Both these officers are empathetic and compassionate towards the problems of the marginalised population. They represented this unique issue of Nathvadi families to the policymakers and got a new resolution issued primarily for Diyodar. As a result, the families were allotted plots in Diyodar itself.

However, 15 Meer families still await the allotment of plots. Hopefully, they too will soon receive the plots to build their homes.

It has taken 13 years for these families to receive plots. Many times they have lost patience and hope. Many families living on the banks of the Diyodar lake have had to lose their homes, but we had asked them to remain hopeful. And after more than a decade, their patience has paid off. The families will now begin the construction of houses on the allotted plots. They will be receiving government aid, and VSSM too shall be supplementing the required amount to build long-lasting pucca homes for these families.

Our respected Prime Minister has pledged to provide a house to homeless families by 2022, and these pathbreaking decisions result from this pledge. We are grateful to the Chief Minister, District Collector, District Development Officer, Additional Collector, Sarpanch and all the officials who have helped us turn this dream into a reality.

VSSM’s Naranbhai and Ishwarbhai are reeling under immense joy, and their efforts have finally paid off.

In the picture, DDO Shri gives away documents of plots to the families. Years back, it was he who had helped these families with their identity documents.

“આખુ બનોસકોઠા રખડ્યા. પણ કાયમ રેવાનો ચોય આશરો ના જડ્યો. પાસા અમારા કોમય એવા ન એટલ રખડવું જ પડ. તમારા ઘોળે ઘર પકડીન બેહી જઈએ તો ખઈએ હુ? પણ આ હરપ(સાપ)ના ખેલ જોવા કોઈન ગમતા નહીં. પાસુ જંગલખાતાવાળાએ પ્રતિબંધ કીધો. તે હવે બીજા ધંધા હોધ્યા. પણ આ બધામો અમન ઘરનું માતમ(મહત્વ) હમજઈ જ્યું. બસ એટલે બનાસકોઠાનું આ દિયોદર પકડીન બેહવાનું નક્કી કીધુ. ભલે ધંધાપોણી હાતર આખુ મલક ભમીએ પણ હારા ખોટા પરસંગ ઓય દિયોદરમોં જ કાઢવાના.

પણ બુન જે જગ્યાએ અમે બેઠા એ સરકારી. ગમે ત્યાર ખાલી કરાવ. માથુ ઘાલવા અમારી પોતાની જગ્યા મલ એવું કોક કરો...”

ગામે ગામ ફરી પોતાના પરંપરાગત વ્યવસાયના આધારે પેટિયું રળનાર હમીરભા નાથવાદીએ વર્ષો પહેલાં આ કહેલું. એ પછી અમે દિયોદરમાં રહેતા આવા ઘરવિહોણા 110 પરિવારોને પોતાની જગ્યા – પ્લોટ મળે તે માટે મહેનત હાથ ધરી. એ વખતે તો આ પરિવારો પાસે પોતાની ઓળખના આધારો પણ નહીં જે બધા એક પછી એક અમે કઢાવ્યા. રાશનકાર્ડ, જાતિ પ્રમાણપત્ર વગેરે કાંઈ કેટલાય લટકણિયા. અમારા કાર્યકર નારણભાઈ તો કાગળિયાના થેલા લઈને જે કચેરીએ બોલાવે ત્યાં હાજર થાય. એમની ને કાર્યકર ઈશ્વરભાઈ આ બેઉની મહેનતથી આ બધુ થયું.

સ્થાયી સરનામુ મળે તે માટે દિયોદરમાં પ્લોટ મળે તે માટે તજવીજ હાથ ધરી પણ દિયોદરમાં ગામતળ કે સરકારી ખરાબો નહીં. જ્યારે વિચરતી જાતિઓને સરકારી ખરાબામાં જગ્યા ફાળવવાની જોગવાઈ અમે સરકારમાં ખાસ કરાવડાવેલી. પણ જમીન નહોવાના લીધે ઠેકાણું ન થાય. આખરે લવાણા અને પછી લુદ્રામાં આ પરિવારોને પ્લોટ ફળવાયા. પણ ત્યાં આ પરિવારોને જવાનું મન નહીં મૂળ ત્યાં કામના પ્રશ્નો.

આખરે વાત આવી કલેક્ટર શ્રી આનંદ પટેલ અને જિલ્લા વિકાસ અધિકારી શ્રી સ્વનીલ ખરે પાસે..બેઉ ખુબ ભલા અધિકારી. એમણે સરકારમાં આ પરિવારોના પ્રશ્નની વાત કરી અને દિયોદરમાં નવું ગામતળ નીમ કરાવ્યું. જેના લીધે આ પરિવારોને રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ફળવાયા. 

જો કે 15 મીર પરિવારો હજુ બાકી રહ્યા અમને શ્રદ્ધા છે એમને પણ ઝડપથી પ્લોટ ફળવાશે.

13 વર્ષની મહેનત પછી આ પરિવારોને પ્લોટ મળ્યા. આવામાં વચમાં આ પરિવારોની ધીરજ પણ ખુટી જાય. દિયોદરના તળાવની પાળ પર રહેતા પ્રકાશભાઈ અને અન્ય પરિવારોના તો છાપરાં પણ તૂટ્યા. એ વખતે આ બધા ખુબ નાસીપાસ થયેલા. પણ અમે હિંમત આપી. સારુ થશે એવો વિશ્વાસ આપ્યો ને આખરે એ દિવસ આવ્યો. 

હવે આ પરિવારોના ઘર બંધાશે. સરકાર પૈસા આપશે ઉપરાંત અમે પણ મદદ કરીશું ને આ પરિવારો પણ પોતાની રીતે થોડા કાઢશે. આમ સહિયારા પ્રયાસથી સરસ ઘર થશે. 

વડાપ્રધાન શ્રી તમે સ્વપ્ન જોયું ઘરવિહોણાને ઘર આપવાનું એટલે આ સાકાર થયું. મુખ્યમંત્રી શ્રી, કલેક્ટર શ્રી, જિલ્લા વિકાસ અધિકારી, પ્રાંતકલેક્ટર શ્રી, સરપંચ શ્રી વગેરે પદાધિકારીઓનો ઘણો આભાર. આપ સૌની લાગણીથી આ બધુ સંપન્ન થયું.

અમારા કાર્યકર નારણભાઈ અને ઈશ્વરભાઈ બેઉ રાજી થયા. વર્ષોની એમની મહેનત રંગ લાવી.

વર્ષો પહેલા રેશનકાર્ડ ને અન્ય પુરાવા કઢાવી આપવામાં નિમિત્ત બનેલા એ ફોટો તેમજ હમણાંમળેલા પ્લોટ આપતા ddo શ્રી

DDO Shri gives away documents of plots to the families.

Nomadic families with their identity documents

Years back Mittal Patel gave their identity document which was
acquired through VSSM's efforts.

DDO Shri gives away documents of plots to the families.

The nomadic families were allotted plots in Diyodar 

VSSM now receives invites to work on the deepening of lakes with acceptance of all the pre-conditions VSSM puts forward...

Mittal Patel visit the village when
dredging work was underway

In life, it happens with people we have seldom met or never met, yet we form special bonds with them. As a result, we also exercise certain rights and agreements in such relationships. Our bond with Banaskantha is one such…

A few years ago, we embarked on the journey to build water shrines in Banaskatha. The rocky ride of the beginning is turning into a smooth path as the team of VSSM now receives invites to work on the deepening of lakes with acceptance of all the pre-conditions VSSM puts forward. They tell us we have the right to put forward our conditions. And this awakening only makes us happy.

The lake at Arnivada village had ceased to exist, with no sign of its being. It had chocked under the uncontrolled growth of gando-baval and layers of soil accumulation. No one could tell that the site was once a lake.

The village leaders sent us an invite and agreed to accept all the criteria for dredging the lake in partnership. We began removing the clogs and muck that had overwhelmed the lake’s existence (as seen in the attached image).

I had the opportunity to visit the village when the dredging work was underway. The community gave us a warm welcome and their wish to allocate space for planting trees, but the town could not reach a consensus on the matter. We will be waiting for them to come an agreement, hopefully soon! I wish for a day when the villages wake up to the call of the earth and do their bit to preserve nature. 

કેટલાક લોકોને ક્યારેક મળવાનું થયું હોય અથવા ક્યારેય મળ્યા જ નહોઈયે  છતાં તેમની સાથે એક અનોખો નાતો બંધાઈ જાય. જેના લીધે કેટલાક હક પણ મળી જાય...ને હક હોય ત્યાં લાગણી હોય એટલે વાતને માન્યતા પણ ઝટ મળે..

બનાસકાંઠા સાથે આવો જ નાતો બંધાઈ ગયો છે. જલમંદિરોના નિર્માણનું કાર્ય અમે આરંભ્યું. હવે તો ગામો સામેથી પોતાના ગામમાં આવવા આમંત્રણ આપે ને આમંત્રણની સાથે અમે કહીએ તે શરતો મંજૂર કરે. શરતો મૂકી શકવાનો હક આપે. એનાથી વધારે રાજી થવાય.

અરણીવાડાગામ જ્યાનું ગામ તળાવ બાવળોથી ભરેલું અને પુરાઈ જવાના આરે. થોડું સાહિતીક રીતે કહુ તો બિચારુ મૂંઝારા અનુભવતું. મૂંઝારા અનુભવે એ વ્યાજબી. એક તો ગાંડો બાવળ પરેશાન કરે ને બીજા માટીના તો થર પથરાયેલા. આમ અસલ સ્વરૃપ જ નહોતું.

ગામે કહેણ મોકલ્યું, માટી ઉપાડવાની શરત મંજૂરી કરી ને અમે તળાવના મૂંઝારા દૂર કરવાનું શરૃ કર્યું. એક ફેઝમાં ખોદાયેલું તળાવ જોઈ શકાય છે.

ગામમાં તળાવ ઊંડુ થતું હતું તે વખતે જવાનું થયું ત્યારે લોકોએ વહાલથી સ્વાગત તો કર્યું સાથે વૃક્ષો ઉછેરવા જગ્યા આપવા કહ્યું. ખેર પછી વૃક્ષો ઉછેરવા બાબતે ગામની સહમતી ન આવી. પણ સહમતી આવે એની વાટ.... 

આશા રાખુ પર્યાવરણ માટે દરેક ગામ જાગે ને પોતાના ભાગનું કરે.. 

#MittalPatel #vssm

The village leaders sent us an invite and agreed to
accept all the criteria for dredging the lake in partnership

We began removing the clogs and muck that had
overwhelmed the lake’s existence

Mittal Patel with the villagers at Arnivada
water management site

Lake after digging

Arnivada lake after digging

We need your support to help us take care of these seniors who otherwise don't have anyone to care for them...

Mittal Patel meets Mafakaka outside his tiny shanty

Mafakaka dressed in a soiled dhoti was seated outside his tiny shanty under the shade of an extended tin roof. He worked as manual labour until he had the strength to do so, but his ability to work and earn a living has considerably diminished with age. Impoverished and lonely, Mafakaka has no one in the family to care for him.

It pains us to add such adjectives, but the truth is Mafakaka depends on others for his basic needs. For example, his neighbours and others bring him food. 

Kaka wants to look after himself, “I will not refuse if others come forward to help me, but I cannot ask others to suffice my needs; I am not a beggar.” Kaka said with a very polite smile. I was impressed by Kaka’s dignified approach.

VSSM’s Rizwan got in touch with Mafakaka after learning about his condition. Consequently, we began sending him our monthly ration kit. Although old, Mafakaka can manage to cook for himself, and there are some days when neighbours share food, and he does not require to cook. “I am at peace now; I don’t need to stretch my arms for begging.” Mafakaka shared about his current living conditions.

A small kiosk owner opposite Kaka’s home sells milk and groceries; sometimes, he gives Kaka supplies he might need. Kaka  loves to  drink tea and smoke pipe/ chillam. It would be worthless to lecture him to give up his addiction to chillum but had he been receiving the government’s elderly pension and ration over his ration card, life would have been little less stressful. We will keep trying to ensure kaka receives the elderly pension.

It pains us when we see elders like Kaka. They lead a lonely existence, with no electricity or a decent roof for shelter.   A proper roof is essential, especially during monsoons.

VSSM has been supporting 270 elderly individuals who otherwise don’t have anyone to care for them; we provide them ration and also take care of their medical needs

If you wish to sponsor an elder, call us on  9099936013 between 10 and 6 for further assistance. You can also Paytm your donations on 9099936013 .

મફાકાકા એક નાનકડી ઓરડીની બહાર પતરાનો થોડો છાંયડો પડે એમાં મેલું ઘેલું ધોતિયું પહેરી બેઠેલા. મજૂરી થતી હતી ત્યાં સુધી મજૂરી કરી. હવે કામ થઈ શકે તેવું શરીર અને ઉંમર નથી. પરિવારમાં કોઈ નથી જે એમની સંભાળ કરે. એ નોંધારા.. 

આ નોંધારા લખતા જ કાળજુ કંપી ઊઠે.. મફાકાકાને ગામના સૌ ખાવા આપે ક્યાંક પડોશી પણ સાચવી લે. પણ એ બધી ઓશિયાળી. 

કાકાની ઈચ્છા પોતાનું કાયમી કોઈ ધ્યાન રાખે એવી. પણ એ કહે એમ,  હું કોઈ પાસે કશું માંગુ નહીં. હું ભીખારી નથી. મન થાય ને લોકો મદદ કરે તો હું ના નહીં પાડુ પણ હું કોઈ પાસે માંગીશ નહીં...આટલું કહી કાકાએ સરસ સ્મીત આપ્યું જે ફોટોમાં જોઈ સકાય. મને કાકાની આ ખાનદાની બહુ ગમી. 

અમારા રીઝવાનને મફાકાકાની સ્થિતિનો ખ્યાલ આવ્યો ને એ પહોંચ્યો એમની પાસે. દર મહિને રાશન આપવાનું અમે શરૃ કર્યું. કાકા પોતાની મેળે પોતાના જોગુ રાંધી લે. ક્યારેક કોઈ આપી જાય તો રાંધે નહીં. પણ એમણે કહ્યું હવે શાંતિ છે કોઈ સામે હાથ લાંબો નથી કરવો પડતો. 

એમને ચા રોજ જોઈએ સાથે એ ચલમ પણ પીવે. ચલમ છોડો એવું ભાષણ કાકાને આ ઉંમરે ન અપાય. પણ એમને સરકારનું વૃદ્ધ પેન્શન મળતું હોત અને રાશનકાર્ડ પર રાશન મળતું હોત તો એમને ઘણી રાહત થાત. 

કાકાના ઘરની નજીક એક દુકાન છે તે દુકાનવાળા ભાઈ બહુ દયાવાળા તે એ કાકાને દૂધ ને ક્યારેય અન્ય જરૃરી ચીજો પણ આપે.. 

પણ વૃદ્ધ પેન્શન મળે તે જરૃરી..અમે એ માટે કોશીશ કરીશું.

પણ કાકા જેવા માવતરોને જોઈને જીવ બળી જાય. ઘરમાં લાઈટ નથી. પતરા ચુવે છે.. 

સાથે એમની ઓરડી આગળ પતરાનું ઢાળિયું કરવાની જરૃર છે. જેથી એમને તડકાથી રાહત મળે. 

હાલ VSSM થકી અમે આવા 270 માવતરોને સાચવીએ છીએ. દર મહિને રાશન આપીએ છીએ. તમે  પણ આવા માવતરના પાલક બની શકો.. 

એ માટે 9099936013 પર સવારે 10 થી 6માં સંપર્ક કરી શકાય

અને 9099936013 પર પેટીએમ કરી શકાય.

Mafakaka shared about his current living condition to 
Mittal Patel

Mittal Patel meets Mafakaka surviving under pathetic condition

Like Nesda village, other villages must take up the task of repairing water-holding reservoirs...

Mittal Patel visits Nesda Water Management site

Water shrines!

We had pledged to deepen and dredge 40 lakes this year; thanks to our team's hard work, we have fulfilled the pledge. Apart from Banaskantha, we have dredged three lakes in Sabarkantha and 1 in Patan.

Thankfully, the rural communities are waking up to the looming water crisis. They do not try to escape the responsibility of lifting the excavated soil; instead, they voluntarily come forward to ferry the soil in their tractors. Apart from it, they also contribute to deepening their lakes further.

A transition we can attribute to the ongoing water conservation and tree plantation campaigns VSSM has carried out since 2015. In the beginning, no one tried to understand or played heed to our appeals. The groundwater tables are dropping to an alarmingly low level, but because they continued to receive water by digging borewells and emptying the earth's belly, the communities felt no need to take measures for water conservation. However, there is an increased awareness of the looming water crisis, which is why people have begun recharging their wells, lakes, farm ponds, borewells and other water sources.

It is always better late than never, and the changing scenario makes us happy, nonetheless.

I was in Bhabhar's Nesda village recently. The lake in the village was dredged in partnership with Unidesign Jewellery Private Limited. The community, too, was responding with great enthusiasm. However, a minor canal of Sardar Sarovar passes 2.5 kilometres from the lake; the community has been requesting a connection to fill up the lake with Narmada waters. If the lake gets filled a couple of times a year, the depleted water tables may rise. 

We will be appealing to the government regarding the same.

However, like Nesda village, villages must take up the task of repairing water-holding reservoirs.

And we are grateful to all who have contributed to and supported the deepening of this and other lakes.

જલમંદિરો...

આ વર્ષે 40 તળાવો કરવાનો લક્ષાંક નક્કી કરેલો અને અમારી ટીમની મહેનતથી આ લક્ષાંક પૂર્ણ કર્યો. 

આ વર્ષે બનાસકાંઠા ઉપરાંત સાબરકાંઠામાં ત્રણ અને પાટણમાં એક તળાવ કર્યું...

ગામલોકો તળાવ ઊંડા કરવા બાબત હવે જાગૃત થયા છે. પહેલાંની જેમ માટી ઉપાડવા ટ્રેકટર અને ખોદકામ માટે જેસીબી તમે મુકો એમ હવે નથી કહેતા. માટી ઉપાડવાનું ગામલોકો સ્વયંમ ભૂ કરતા થયા છે. વળી આ ઉપરાંત ફાળો પણ પોતાનું તળાવ વધારે ઊંડુ કરવા આપતા થયા છે. 

બનાસકાંઠામાં પાણીની પારાયણ 2015માં શરૃ કરી એ પછીનું આ પરિણામ.. પહેલાં આ વિસ્તારમાં કોઈ આ વાત સમજવા જ તૈયાર નહોતું. મૂળ બોરવેલથી પાણી મળતું તળ ઊંડા જઈ રહ્યા હતા પણ તોય પાણી મળતું પણ હવે લોકોને સમજાઈ રહ્યું છે કે આપણે આપણી પાણીની બેંક ખાલી કરી નાખી છે.એટલે જ તળાવ, ખેતતલાવડી, કૂવા, બોરવેલ રિચાર્જના કાર્યો થવા માંડ્યા છે. 

બનાસકાંઠા પાણી માટે જાગૃત બન્યું એનો રાજીપો..

હમણાં ભાભરના નેસડાગામમાં જવાનું થયું. ત્યાંનું ગામતળાવ VSSM એ ગામની ભાગીદારીથી અને યુનીડીઝાઈન જ્વેલરી ઈન્ડિયા પ્રા.લી.ની મદદથી ઊંડુ કર્યું. ગામલોકોનો ઉત્સાહ પણ જબરો... તળાવમાં પાણીનો આવરો તો છે. સાથે અઢી કી.મી. દૂરથી નર્મદાની માઈનોર કેનાલ જાય છે. લોકોની માંગણી આ કેનાલમાંથી તળાવમાં કનેક્શન આપવાની પણ ખરી. મૂળ કનેક્શન હોય તો ચોમાસા સિવાય પણ તળાવમાં પાણી ભરાય ને આવું વર્ષમાં ત્રણેક વખત થાય તો પાણીના તળ જે 800 થી 1000 ફૂટે પહોંચ્યા છે તે ઉપર આવે..

સરકાર ગામની આ માંગણી પૂરી કરે તે માટે અમે પણ રજૂઆત કરીશું...

પણ નેસડાગામની જેમ દરેક ગામ પોતાના તળાવો- પાણી ભરવાના વાસણો સાબદા કરે તે આજની જરૃર.... 

આ તળાવ ઊંડુ કરવામાં મદદ કરનાર સૌનો આભાર...

#mittalpatel #vssm

Mittal Patel with the enthusiatic villagers of Nesda 

 The community has been requesting a connection
to fill up the lake with Narmada waters.

Mittal Patel visits Nesda Water Management site with villagers
and supporters

Nesda Water Management site after digging lake

We cannot afford to neglect our elders... So let's all turn Dahi Ma's wish into reality...

Mittal Patel meets Dahi Ma during her field visit

"Ben, next time you are in Harij,   I want you to meet a Ba whom we have been providing a ration kit every month." Mohanbhai had requested.

And that is what I did. We reached Vansa, walking through a paved lane. We arrived at a front yard gate and walked slightly uphill to find some people gathered around a house. The Ba whom we had to meet was seated on the floor dressed in an orange saree. The folks gathered around were Dahi Ma's maternal family. Vision-impaired Dahi Ma doesn't have a house, and she stays in a small makeshift place whose tinned roof leaks during monsoons. So it has been a challenged existence for Dahi Ma.

Dahi Ma's husband passed away long back, and her young son, too, had died three years ago. Hence, her family had come by to help her repair her shade by replacing the tinned roof with a cement roof rested on concrete rests. Dahi Ma's eyes had welled up when she remembered her son/ Although her family had been persuading her to come to stay with them, she to leave the soil her son had lived upon was not an option she wanted.

Sureshbhai had shared a word about destitute Dahi Ma to VSSM's Mohanbhai. Dahi Ma would beg for food, and Sureshbhai would provide in whichever way he could, but that was not enough. Since he knew about VSSM's Mavjat initiative, Sureshbhai requested to give a monthly ration kit to Dahi Ma. Eventually, we began sending a ration kit to Dahi Ma.

Dahi Ma manages to cook with the ration that reaches her; she no longer needs to beg for food.

"How are you Dahi Ma?" I inquired.

"It has been a great relief now that you have helped with the ration kit. I don't need to stretch my hand for food." Dahi Ma had said with tears rolling down her eyes. "The family will build a roof over my head, but it will not protect me from cold and rains." Dahi Ma wished for a small room to protect her from the elements.

As I bid her farewell,  I assured her of helping her build a tiny house. I had the strength to give her this assurance because of our donors' faith in us. It is challenging to spend the later years of life yearning for basic needs to be sufficed. Nevertheless, we will fulfil her need for a small house.

I request you to help us build a house for Dahi Ma; together, we will make one for her. You may send in your donations to 9099936013 or can also transfer the amount to our bank account. And if you need further assistance, please call 9099936013 between 10 and 6 PM.

We are a society that believes in the value of Vasudhaiv Kutumbkam; we cannot afford to neglect our elders. So let's all turn Dahi Ma's wish into reality. 

“બેન આપણે એક બાને રાશનની કીટ આપીએ છીએ. એમને તમે હારીજ આવો છો તો મળી લઈએ. તમે એમને ખાસ મળો એવો મારો આગ્રહ છે”

આમારા કાર્યકર મોહનભાઈએ આ કહ્યું ને અમે પહોંચ્યા વાંસા. પાક્કી સડકવાળી એક શેરીમાં ચાલતા ચાલતા એક વાડનું કડલું ખસેડી અમે ઢાળ ચડ્યા તો કેટલાક માણસો ત્યાં ઊભેલા. જે બાને મળવાનું હતું તે કેસરી સાડી પહેરીને ભોંય પર બેઠેલા. જે માણસો આવ્યા હતા તે આ ડાહીમાના પિયરીયા. ડાહી મા પાસે ઘર નહીં. એ ઢાળિયામાં રહે. પણ ઢાળિયાના પતરા કાણા. ચોમાસામાં એમાંથી પાણી પડે. એટલે એ ખૂબ હેરાન થાય. વળી ડાહીમાને આંખે દેખાતું નથી.

પિયરીયા કાંઈ સક્ષમ નથી પણ સીમેન્ટના પતરાંને થાંભલીઓ લઈને એ ઢાળિયું બનાવી આપવા આવેલા. 

ડાહીમાના પતિ વર્ષો પહેલાં ગુજરી ગયા. જુવાન દીકરો ત્રણેક વર્ષ પહેલાં ગુજરી ગયો. પણ એનો આઘાત ડાહીમાને ઘણો. એ દીકરાને યાદ કરી રડ્યા કરે.પિયરીયાએ પોતાના ત્યાં રહેવા આવવા કહ્યું પણ ડાહીમા કહે, જ્યાં મારો દીકરો મોટો થયો એ ભોમકા કેમ છોડાય?

એ નિરાધાર. 

ગામના સુરેશભાઈએ મોહનભાઈનો ડાહીમા સાથે પરિચય કરાવ્યો. તેઓ ગામમાંથી માંગીને ખાતા. સુરેશભાઈ પણ શક્ય મદદ કરે. પણ એનાથી ચાલે નહીં. અમે આવા નિરાધાર માવતરોને દર મહિને તેમને ચાલે એટલું રાશન આપીયે એવી સુરેશભાઈને ખબર ને એટલે એમણે ડાહીમાને રાશન આપવા વિનંતી કરી. ને અમે દર મહિને રાશન આપવાનું શરૃ કર્યું.

ડાહી મા એ રાશનથી રસોઈ કરી ખાય. આખો મહિનો રાશન ચાલી જાય છે એમને કોઈ પાસે માંગવા જવું નથી પડતું. ડાહી માને તમે કેમ છો એમ પુછ્યું તો એ રડી પડ્યા. ઓશિયાળી વેઠવાની તમે મદદ કરો તે હખ છે હવે એવું એમણે કહ્યું. એમની ઈચ્છા એક ઓરડી જેવું ઘર બને એવી. ઢાળિયું પિયરીયા બનાવી આપશે પણ એમાં ડાઢ ન રોકાય ને વરસાદની વાછઠ તો આવે..

હું એમને મળીને નીકળી ત્યારે કહેતી આવી કે અમે ઘર બાંધી આપવામાં મદદ કરીશું. મદદનો ભરોષો તમે સૌ અમને મદદ કરશોના આધારે આપ્યો... પણ આખુ જીવન આમ વલવલતું કાઢ્યું એમની ઈચ્છા ઘરની તો પુરી જ કરવી જ રહી. 

તમે પણ ડાહીમાનું ઘર બાંધી આપવા શક્ય મદદ કરજો.. સાથે મળીને એકમને ઘર બાંધી આપીશું. મદદની રકમ 9099936013 પર પેટીએમ કરી શકાય. અથવા નીચેના બેંક એકાઉન્ટમાં પણ ભરી શકાય. 

HDFC Bank

Name of the Bank : HDFC Bank Ltd.

Branch Name : Platinum Plaza – Ahmedabad

Account Name : Vicharta Samuday Samarthan Manch or VSSM

Account Number. : 59119099936011

RTGS/IFSC Code : HDFC0000783 

વાત કરવી હોય તો 9099936013 પર 10 થી 6માં સંપર્ક પણ કરી શકાય.

આપણે વસુદૈવ કુટુંબમાં માનવાવાળી પ્રજા આપણા હોતા આવા માવતરો નિરાધાર ન જ હોવા જોઈએ. ચાલો સાથે મળી એમને ઘર બાંધી આપીએ...

#MittalPatel #VSSM

Vision-impaired Dahi Ma doesn't have a house, and she
stays in a small makeshift place whose tinned
roof leaks during monsoons

Mittal Patel assured Dahi Ma of helping her build a tiny house

Dahi Ma's current living condition