My fourth book, Jal Khutya...

Mittal Patel's fourth book "Jal Khutya"

My fourth book, Jal Khutya (When Water Runs Out)...

Written after nearly four years of hard work.

When water is freely available and in abundance, we often fail to realize its value. But when scarcity arises, we become alert. In fact, the entire world now needs to become conscious about water conservation.

The book Jal Khutya contains many eye-opening discussions — including the foresight of our ancestors, and how countries like Netherlands, despite having abundant water resources, make tremendous efforts to save every single drop.

It also explores why water scarcity emerged in North Gujarat, what efforts were made in Saurashtra and other states to conserve water, and why farmers in the Vidarbha region of Maharashtra were driven to suicide.

This is a book worth reading and also worth gifting to others. I am not saying this merely because I wrote it, but because I truly believe the subject is extremely important.

To obtain the book, you may contact 9099936460 between 10 AM and 6 PM.

Alternatively, it can also be ordered directly from R. R. Sheth Publication

 જળ ખૂટયાં મારુ ચોથુ પુસ્તક..

લગભગ ચારેક વર્ષની મહેનત પછી લખાયેલું. પાણી મફત મળે અને જેટલું જોઈએ એટલે એની કિંમત નહીં. પણ આ પાણીની અછત સર્જાય ત્યારે આપણે સચેત થઈ.. એક રીતે આખી દુનિયાએ જળ બાબતે સચેત થવાની જરૃર છે. જળ ખૂટ્યા પુસ્તકમાં આંખો ખોલે એવી વાતો. આપણા ઘૈડીયાઓની દુરંદેશીની વાતો તેમજ નેધરલેન્ડ જેવો દેશ જ્યાં પાણી મબલત છતાં ટીપે ટીપાને બચાવવા એ કેવી જેહમત કરે. ઉત્તર ગુજરાતમાં જળ કેમ ખૂટ્યા ને સૌરાષ્ટ્રમાં ને અન્ય રાજ્યોમાં જળ બચાવવા કેવા પ્રયત્નો થયા.

મહારાષ્ટ્રના વિદર્ભમાં ખેડૂતો આત્મહત્યા કરવા કેમ પ્રેરાયા વગેરે આંખો ખોલનારી વાતો. 

પુસ્તક વાંચવું ને અન્ય ને ભેટમાં આપવા જેવું. મે લખ્યું છે માટે નહીં પણ મને લાગે મુદ્દો અગત્યનો છે માટે વાંચવું.

પુસ્તક મેળવવા 9099936460 પર 10 થી 6માં સંપર્ક થઈ શકે. 

અથવા આર આર શેઠ પબ્લીકેશનમાંથી સીધા પણ મંગાવી શકાય.

Help Us Educate the Future...

Nomadic children at our Pansar Hostel

 With faith, we carry out many service activities. When society supports these efforts, everything becomes possible.

Today, once again, we request your help for children’s education.

When we started the hostel, I remember a relative telling us,

“Do you realize how big the expense is to educate so many children?”

At that time, our reply was simple:

“We will work hard. God will also support this effort. And as the saying goes, a good beginning is never left incomplete.”

Even your smallest contribution is invaluable to us for building a brighter future for these children.

શ્રદ્ધા સાથે અમે અનેક સેવાકાર્યો કરીએ.. સમાજ પણ એમાં સહયોગ કરે એટલે બધુ થાય.

આજે ફરી એકવાર બાળકોના ભણતરમાં મદદ માટે વિનંતી.

જ્યારે હોસ્ટેલ શરૃ કરી ત્યારે મને યાદ છે અમારા એક સ્વજને કહેલું, "આટલા બધા બાળકોને ભણાવે તે આનો ખર્ચ કેટલો મોટો આવે ખ્યાલ છે તને?"

એ વખતે અમને કહેલું, "અમે મહેનત કરીશું. ઈશ્વર પણ આ કાર્યમાં મદદ કરશે વળી આપણે ત્યાં કહેવત છે ને આદર્યા અધુરા નથી રહેતા."

મદદ માટે Gpay - 9909049893 કરવા વિનંતી. 

તમે આપેલી નાનકડી મદદ પણ અમારા માટે અમૂલ્ય છે.

વધારે વિગત માટે 9099936019, 9099936013 પર 10 થી 6માં સપર્ક કરી શકાશે..

Vallabh Vidya Vihar Hostel

Vallabh Vidya Vihar Hostel

Vallabh Vidya Vihar Hostel

VSSM’s Efforts Secure Land Rights for 27 Families

Mittal Patel with the gadaliya families

A Ray of New Hope in Harbatiyali Village 🌱

In Harbatiyali village of Rajkot district, 27 Gadaliya families have faced the same struggle for generations—no land of their own, no permanent roof, and their children’s education remaining a distant dream. Living a nomadic life, these families have always endured instability and hardship.

Through years of dedicated effort, VSSM helped these families establish their identity by facilitating identity proofs for all, enabling them to access government schemes and their rightful entitlements. Today, with the support of the Honorable Chief Minister of Gujarat, all these families have finally received land ownership titles in their own names.

We are also grateful to the administrative machinery, without whose support this work would not have been possible. Now, the doors of education have opened for their children, and the dream of a permanent home is becoming a reality. This is not just a piece of land, but a strong foundation for a secure, dignified, and stable future— the first step toward a new beginning.

 हरबटीयाली गाँव में नई उम्मीदों की किरण 🌱

राजकोट ज़िले के हरबटीयाली गाँव में रहने वाले 27 गाडलिया परिवार पीढ़ियों से एक ही संघर्ष का सामना करते आए हैं — न अपनी ज़मीन, न पक्की छत, और बच्चों की पढ़ाई तो बस एक दूर का सपना। घुमंतू जीवन जीते हुए इन परिवारों ने हमेशा अस्थिरता और कठिनाइयों के बीच अपना जीवन बिताया।

VSSM ने वर्षों की मेहनत और प्रयास से इन परिवारों को उनकी पहचान दिलाई। सभी के लिए पहचान पत्र (Identity Proof) बनवाए, ताकि वे सरकारी योजनाओं और अपने अधिकारों से जुड़ सकें। और आज, गुजरात के माननीय मुख्यमंत्री के सहयोग से, इन सभी परिवारों को आखिरकार अपने नाम की ज़मीन का पट्टा मिला है।

हम वहीवट तंत्र के भी आभारी हैं, जिनके बिना यह काम अधूरा रह जाता। अब उनके बच्चों के लिए शिक्षा के द्वार खुल गए हैं, और स्थायी घर का सपना हक़ीक़त बनने जा रहा है। यह केवल ज़मीन का टुकड़ा नहीं, बल्कि सुरक्षित, सम्मानजनक और स्थिर भविष्य की मजबूत नींव है — एक नई शुरुआत की पहली सीढ़ी।

The current living condition of gadaliya families

The current living condition of gadaliya families

Mittal Patel meets gadaliya families of hadbatiyadi village

Land Allotment Brings Stability to Nomadic Families...

Mittal Patel with the village sarpanch Shri Sahdevsinh

 

"From the faint glimpse of shanties, dreams will now bloom in bright courtyards.

From the pain of homelessness, homes will rise, and within them the lamp of faith will shine."

“ઝૂંપડાની ઝાંખીમાંથી, હવે ઉજળા આંગણે સપના ખીલશે,

ઘરવિહોણાની પીડામાંથી, પોતાનું ઘર થશે ને એમાં આસ્થાનો દિવો ઝળહળશે.”

In Salpipariya village of Rajkot, a new life has begun for six Gadaliya families. For years, these families lived on the outskirts of the village in tin-roofed shelters, without land of their own. The dream of having a home felt far beyond reach. Today, through the compassion of the village sarpanch Shri Sahdevsinh, the efforts of VSSM, the dedication of workers like our Kanubhai, and the cooperation of the District Collector and the administrative system, the dream of a home is now becoming a reality.

Everyone came together to obtain caste certificates and the necessary documents, which led to the allotment of residential plots. Now these families will no longer wander; they will live a settled life. A nomadic existence that continued for generations is coming to an end. They will finally have a roof of their own.

For these families, a home is not just a structure of bricks and mortar, but a source of dignity, security, and a foundation for their future. With the sensitive support of the Honorable Chief Minister, the goodwill of the sarpanch, the village community, and the administration, this became possible. These families have received not just plots of land, but renewed trust, hope, and pride through having a home of their own.

This change was made possible through collective effort. We hope that one day, all those who have lived a wandering life for centuries will also find a place they can truly call home.

“ઝૂંપડાની ઝાંખીમાંથી, હવે ઉજળા આંગણે સપના ખીલશે,

ઘરવિહોણાની પીડામાંથી, પોતાનું ઘર થશે ને એમાં આસ્થાનો દિવો ઝળહળશે.”

રાજકોટના સાલપીપરિયા ગામમાં છ ગાડલિયા પરિવારો માટે જાણે નવા જીવનનો આરંભ થયો. વર્ષોથી ગામના છેવાડે પતરાના ઘરોમાં રહેતા આ પરિવારોને પોતાની જમીન ન હતી, ઘરનું સ્વપ્ન તો જોજનો દૂર લાગતું. આજે ગામના સરપંચ શ્રી સહદેવસિંહની લાગણી, VSSM ના પ્રયત્નો ને અમારા કનુભાઈ જેવા કાર્યકરોની નિષ્ઠા, તેમજ જિલ્લા કલેક્ટરશ્રી અને વહીવટી તંત્રના સહકારથી ઘરનું સ્વપ્ન હવે સાકાર થવાનું.

જાતિપ્રમાણપત્ર અને જરૂરી દસ્તાવેજો કાઢવવામાં સૌએ સાથે મળીને પ્રયત્નો કર્યા. ત્યારે જતા પ્લોટ મળ્યા. હવે તેઓ ભટકતા નહીં રે, સ્થાયી જીવન જીવશે. પેઢીઓથી ચાલતા રઝળપાટનો હવે અંત આવશે. પોતાની છત મળશે.

આ પરિવારો માટે ઘર ફક્ત ઈંટ-ગારાનું મકાન નથી, પણ સૌ આદરથી જુએ તેમજ તેમની સુરક્ષા અને ભવિષ્યનો આધાર છે. મુખ્યમંત્રીશ્રીના સંવેદનશીલ સહકારથી, સરપંચની, ગામની લાગણી અને તંત્રના સદભાવથી આ શક્ય બન્યું. આ પરિવારોને માત્ર પ્લોટ નહીં, પણ નવો વિશ્વાસ, આશા અને ગૌરવ- ઘર થકી મળશે.

Gadaliya families of Salpipaliya village

Mittal Patel meets gadaliya families of Salpipaliya village

Mittal Patel discusses nomadic issues of gadaliya families

સહકારથી આ બદલાવ શક્ય બન્યો. આશા રાખીએ સદીઓથી રઝળપાટ કરનાર સૌના જીવનને પણ એક દિવસ પોતાનું આશિયાનો મળે.

#VSSM #mittalpatel #Nomadsofindia #Nomads #gadlia #explorepage✨ #dreamhomes #rajkot

A Step Toward National Recognition for Social Change...

 The title of “Changemaker” is given to individuals who have made a significant contribution to social change. The Better India has initiated a voting process for this, and they have included our name in the list and shared the details with us.

Personally, we have never applied for awards. However, at times it feels that if the work we do is to be connected with the entire country, then it is important to be present on such platforms as well.

That is why I am sharing this information with you today. There is a voting process involved. You have been familiar with our activities for many years, and if you feel it is appropriate, I request you to please cast your vote.

ચેન્જ મેકર જેમણે સમાજ બદલાવમાં પોતાની હિસ્સેદારી નોંધાવી હોય તેને અપાતુ બીરુદ. બેટર ઈન્ડીયા દ્વારા આ માટે વોટ કરવાનું કહેવામાં આવ્યું. આમ તો ચેન્જ મેકરના લીસ્ટમાં પણ એમણે જ મુક્યા ને મને એમણે આ વિગતો મોકલી. વ્યક્તિગત રીતે એવોર્ડ મળે એ માટે અમે ક્યારેય અરજી કરતા નથી. પણ ક્યારેક લાગે કે આપણે જે કાર્યો કરીએ તેને સમગ્ર દેશ સાથે જોડવું  હોય તો આવા ફલક પર પણ જવું જોઈએ. એટલે આજે આ વિગત તમારી સાથે શેર કરી છે. આમાં વોટ કરવાનો હોય. તમે સૌ વર્ષોથી અમારી પ્રવૃતિઓ જાણો, તમને લાગે કે આમાં વોટ કરી શકાય તો કરજો..

Link: https://campaign.thebetterindia.com/tbi-showcase/

@thebetterindia

 

#mittalpatel #vssm

"We Too Deserve a Place to Live "- 124 families of Morbi keeps wandering without permanent place...

Saraniya women with a heavy heart discusses with Mittal Patel

 “How long will this rejection continue?”

“Now we feel, they should just pick us up and throw us into Pakistan. It might be bearable if a foreign country treated us like this, —but it hurts far more when our own people do it,”

With a heavy heart, Fuliben Saraniya of Trajpar, Morbi, said these words. In a way, her anguish is justified.

In 2022, the Honorable Chief Minister personally handed over allotment letters of housing plots to 124 families. But when the plots were assigned, the local people vehemently opposed their settlement, and since then, the issue has been hanging in the air.

At present, these 124 families keep wandering around the Morbi area without a permanent place.

When we met them at Ravapar recently, they expressed their rage, exasperation: “Come to our settlement during the monsoon, and you’ll truly understand our situation. Where to cook in the pouring rain? Snakes constantly seep into this abandoned and desolate open land. At night, we fear even placing our feet out of the cot. Sir, we have suffered too much. If the government cannot allot us the promised land, then allot us the land somewhere else—but please arrange to settle us properly.”

Listening to such stories of extreme hardship, we become dismal with sorrow.

We approached the District Collector and requested that these families be urgently relocated to another suitable site. He assured us that he would proceed quickly to settle this issue.

It is necessary to visit the homes of these marginalized people, more particularly during the monsoon, to truly understand their real hardship. If, after seeing their lives, we still do nothing, we would rightly be called heartless. Any compassionate person would feel this way.

Therefore, we sincerely appeal to the Government and the Honorable Chief Minister to provide these families with a place where they are accepted, where no one rejects them. And we appeal to society to come out of narrow- mindedness. These families are part of us; they are ours. Before driving them out so harshly, let us try placing ourselves in their situation. Placing our feet in their shoes, even for a moment, will make us realize where and how it hurts!!

“ક્યાં સુધી ધુત્કાર?”

“હવે તો ઉપાડીને પાકીસ્તાન નાખી આવે તો હારુ. પારકા દેશના આવો વ્યવહાર કરે તો વેઠાશે પણ પોતાનાનો નથી વેઠતો”

મોરબીના ત્રાજપરમાં રહેતા ફુલીબેન સરાણિયાએ ભારે હૈયે આ કહ્યું. એમનું આવું કહેવું એક રીતે વ્યાજબી પણ ખરુ.

2022માં મુખ્યમંત્રી શ્રીના હસ્તે 124 પરિવારોને રહેણાંક અર્થે પ્લોટ મળ્યા. પણ જ્યાં પ્લોટ ફળવાયા ત્યાંના લોકોએ

આ પરિવારોના વસવાટ સામે વિરોધ કર્યો ને વાત ખોરંભે ચડી.

હાલ આ 124 પરિવારો મોરબી આસપાસમાં બસ રઝડ્યા કરે છે.

હાલ રવાપરમાં રહેતા આ પરિવારોને મળી ત્યારે એમણે રોષ સાથે કહ્યું, “ચોમાસામાં અમારી વસાહતમાં આવો તો

અમારી સ્થિતિનો સાચો ખ્યાલ આવે. વરસતા વરસાદમાં રાંધવું ક્યાં? એરુ તો આ અવાવરુ જગ્યામાં નિત નીકળે.

રાતના ખાટલા નીચે પગ મુકતા બીક લાગે. ભઈ સાબ બહુ વેઠ્યું. સરકારે નક્કી કરેલી જગ્યા ન અપાય તો બીજે ક્યાંક

આપો પણ અમને ઠેકાણે પાડો.”

ભયંકર વિપદાવાળી વાતો સાંભળીને આપણે ગમગીન થઈ જઈએ.

અમે જિલ્લા કલેક્ટર શ્રીને મળ્યા ને અન્ય કોઈ જગ્યાએ આ પરિવારોને ઝટપથી ખસેડવા વિનંતી કરી. એમણે પણ

આ દિશામાં ઝડપથી કામ કરશે એમ જણાવ્યું.

આમ તો વંચિતોના દ્વારે એમની સાચી સ્થિતિનો ચિતાર લેવા ચોમાસામાં ખાસ જવું. એમની જીંદગી જોયા પછી કશું ન

કરીએ તો આપણે ઢીઢ કહેવાઈએ એવું લાગણીસભર વ્યક્તિ હોય તો થશે જ.

ખેર સરકારને અને આદરણીય મુખ્યમંત્રી શ્રીને પણ આ પરિવારોને ઝડપથી એવી જગ્યા આપવા વિનંતી જ્યાં એમનો

સ્વીકાર થાય. કોઈ એમને કનડે નહીં. ને સમાજને પણ સંકુચિતામાંથી બહાર આવવા વિનંતી. આ બધા આપણા જ

પરિવારો છે. એમને આમ હડહડ કરી કાઢી મુકતા પહેલા એમની જગ્યાએ આપણી જાતને એક વખત ચોક્કસ મુકવાનું

કરીએ...

The current living condition of nomadic communtities during
monsoon

Mittal Patel meets Saraniya families of Morbi

124 nomadic families keeps wandering aroung the morbi
area without permanent place

Building Hope for Diwaliba Before This Diwali with the help from VSSM...

Mittal Patel meets diwaliba at her shanty with others

“In our village, there is a mother and her son living in extremely difficult conditions. We hope you can visit them once and offer any help possible,”

– This request came from Bhemabhai Rabari, a respected leader from Makdala village in Banaskantha, along with former Sarpanch Shri Narsinhbhai. They conveyed this to our dedicated team members, Narabhai and Ratnabhai.

We have been working in Makdala, constructing a Jal Mandir (Water Temple) and now also building a Tree Temple. After reviewing the progress of these projects, we went to Bhemabhai’s house for a meal—and from there, we visited Diwaliba, whose situation they had spoken to us about.

Diwali—such a beautiful name. But sadly, her life bears none of the light or joy the name suggests. Her husband passed away a while ago.

She has a young son, but he was tragically injured in an accident that left him with a spinal cord condition, making him completely bedridden.

The family now struggles for even basic necessities.

Diwaliba says: “We manage on the old age pension and whatever ration we get through our ration card.”

At times of extreme need, she turns to the compassionate farmers of the village, who support her however they can.

This is how her days go on—quietly, bravely.

We sat in the small courtyard of her house.

There’s not much of a house, really—just a thatched roof under which they sleep. Her heart wishes for a room, a kitchen, and a toilet-bathroom—but she has no means to make this dream a reality.

Moved by her situation, Narsinhbhai and the current Sarpanch offered to provide monthly rations to the family.

Narsinhbhai also added, “We as a village will contribute a small portion for building a house.”

We agreed: if the village gives 20% of the cost, we will contribute the remaining and build them a modest, dignified home.

This "Kush Home" will be built in memory of our beloved Kushalbhai.

Kishorbhai Patel (Uncle), who supports us in such efforts, always says:

“You are free to decide which families need a home. Just let me know when you've chosen, and do what feels right.”

I’m deeply grateful for this trust.

So far, we have been instrumental in building over 250 Kush Homes.

If more people come forward to join us, we can provide permanent homes to many more homeless families.

Through VSSM, we have already built homes for 1,765 families, and we hope to build many more in the coming years.

With God’s grace, may this vision be fulfilled.

The village of Makdala agreeing to contribute 20% is truly commendable.

In truth, every village has families like Diwaliba’s—struggling, vulnerable.

If each village could contribute even 50%, then organizations like ours and respected members of society can join hands more naturally and help build homes for countless families.

Our only wish now:

May this year’s Diwali for Diwaliba be celebrated in a home that she can call her own.

With heartfelt wishes and blessings.

 “અમારા ગામમાં એક મા અને દિકરો રહે છે હાલત અત્યંત ખરાબ છે તમે એક ફેરા મુલાકાત કરી શક્ય મદદ કરો એમ ઈચ્છીએ છીએ.”

બનાસકાંઠાના મકડાલાગામના આગેવાન ભેમાભાઈ રબારી તેમજ પૂર્વ સરપંચ શ્રી નરસિંહભાઈએ આ વાત અમારા કાર્યકર નારણભાઈ અને રત્નાભાઈને કરી. મકડાલામાં અમે જળમંદિરનું નિર્માણ કર્યું સાથે વૃક્ષ મંદિરનું નિર્માણ પણ કરી રહ્યા છે. અમે કામ કેવું થઈ રહ્યું છે એ જોવા ગયા પછી ભેમાભાઈના ઘરે જમવા ગયા ને ત્યાંથી જેમની મુલાકાત માટે વાત કરેલી એ દિવાળીબાના ઘરે. દિવાળી નામ કેવું સરસ પણ એમના જીવનમાં દિવાળી જેવું કશું નહીં. બાના ઘરવાળા થોડા સમય પહેલા ગુજરી ગયા. એક જુવાન દિકરો ખરો પણ એને કોઈ અકસ્માત થયેલો જેમાં કરોડરજ્જુની બિમારી થઈ અને એ પથારીવશ થઈ ગયો. ઘરમાં ખાવાપીવાની તકલીફ ઊભી થઈ. દિવાળી બા કહે એમ, “બુઢા પેન્શન આવે અને રેશનકાર્ડ પર જે રેશન મળે એમાં એમનું જીનવ ચાલે.” ક્યારેક ગામના સક્ષમ ખેડૂતોના દ્વારે જરૃરિયાતના સમયે એ ઊભા રહે ને સૌ એમનાથી થાય તે ટેકો કરે. આમ એમનું જીવન નભે.

દિવાળીબાના ઘરના ફળિયામાં અમે બેઠેલા. ઘર જેવું કશું નહોતું એક ઢાળિયું હતું જેમાં એ સુતા. મનની ભાવના એક રૃમ,રસોડુ અને ટોયલેટ બાથરૃમ થઈ જાય એવી પણ એમાંનું કશું કરી શકવાની એમની ક્ષમતા નહીં.

નરસિંહભાઈ અને સરપંચ શ્રી બંનેએ દર મહિને રાશન આપવા મદદ માટે કહ્યું.

નરસિંહભાઈએ કહ્યું, “ઘર બાંધકામમાં અમે ગામ તરીકે નાનો ટેકો કરીશું.” અમે એમને 20 ટકા રકમ ગામ કાઢે ને બાકીની અમે આપીશું એમ કરીને નાનકડુ ઘર કરી આપવા સહમતી દર્શાવી.

અમારા પ્રિય કુશલભાઈની સ્મૃતિમાં આ કુશહોમ અમે બાંધીશું. કિશોરભાઈ પટેલ (અંકલ) આ કાર્યમાં મદદ કરે એ કહે, “તમને ઠીક લાગે એ પરિવારોના ઘર બાંધકામ કરવાની છુટ છે.” અંકલને અમે ક્યારેક નક્કી કર્યા પછી જાણ કરીએ કે આ પરિવારનું ઘર બાંધવાનું નક્કી કર્યું છે. ને અંકલ એમાં ભરોષો રાખી યોગ્ય લાગે તેમ કરો એમ કહે. એમના આ ભરોષો માટે આભારી છું. અત્યાર સુધી 250 થી વધારે કુશ હોમ બાંધવામાં નિમિત્ત બન્યા છીએ. બસ વધુ લોકો આપણી સાથે જોડાય તો ઘણા ઘરવિહોણાને પાકકુ ઘર આપી શકીશું.

VSSM થકી અત્યાર સુધી 1765 પરિવારોના ઘર બાંધી ચુક્યા છીએ ને આવનારા વર્ષોમાં અનેકોના ઘર બાંધવાની મનછા છે. ઈશ્વર એ પુરી કરાવે એવી શુભભાવના..

મકડાલા ગામે 20 ટકા રકમ આપવા કહ્યું એનો રાજીપો. આમ તો દરેક ગામમાં આવા ઘરવિહોણા પરિવારો રહે. આ તમામના ઘર બાંધવા માટે ગામ 50 ટકા રકમ કાઢે તો અમારી જેવી સંસ્થાઓ સમાજના પ્રતિષ્ઠિત વ્યક્તિઓને આ કાર્યમાં વધારે સાહજિક રીતે જોડી શકે અને અનેકોના ઘર બાંધી શકે.

બસ દિવાળીબાની આ વર્ષની દિવાળી એમની ઈચ્છા મુજબના ઘરમાં ઊજવાય એવી શુભેચ્છા.

#mittalpatel #vssm #elderlycare #gujarat

The current living condition of Diwaliba

Diwaliba at her shanty

The current living condition of Diwaliba

Mittal Patel meets Vansfoda families in the Barmer district of Rajasthan...

Mittal Patel with Hansaben

"Even a dog from your maternal home feels dear, Ben..."

Hansaben lives in the Barmer district of Rajasthan. We had begun work there with nomadic denotified tribes as well as on water conservation. Currently, we’re working on locating the temporary settlements of nomadic communities.

As we were passing through a village near Barmer, we saw a few huts. From the appearance of the huts, they seemed to belong to the Vansfoda community. We stopped the vehicle and went to meet them. After a short conversation, the head of the household, Rakeshbhai, said:

"Didi, do you know Lala Bhai from Chhapi? I saw a photo of you with him."

After Rakeshbhai said this, there were conversations filled with curiosity—Do you know so-and-so brother, and what about such-and-such person?

As we were talking with Rakeshbhai, his wife came out of the hut and said directly:

"Didi, I’m from Khedbrahma. My name is Hansa."

Seeing us, Hansaben was overjoyed… She asked if she should bring some cool water, offered food, and spoke in many ways.

After that, Hansaben took me into their hut. She was hand-stitching cushion covers and showed them to me. She said:

"You’ve come from my maternal home."

Just imagine—when you go out of your state, the whole region starts to feel like your maternal home.

As we were getting ready to leave, after planning a meeting with all the Vansfoda families of Barmer, Hansaben said:

"Take a photo with me..."

So we took that photo… This is my extended family.

#vssm #MittalPatel #Rajasthan #NomadicTribes #Vansfoda

 "પિયરનું તો કૂતરુંય વહાલું લાગે બેન.."હંસાબહેન રાજસ્થાનના બાડમેર જિલ્લામાં રહે. અમે રાજસ્થાનમાં વિચરતી વિમુક્ત જાતિઓ સાથે તેમજ જળસંચયનું કામ શરૃ કર્યું. હાલ તો ત્યાં વિચરતા સમુદાયોના પડાવો શોધવાનું ચાલે.

અમે બાડમેર નજીક એક ગામમાંથી પસાર થતા હતા ત્યાં કેટલાક ઝૂંપડાં જોયા. ઝૂંપડાના દેખાવ પરથી વાંસફોડા પરિવારના લાગ્યા. ગાડી ઊભી રાખી અમે મળવા ગયા. થોડી વાતો થઈ ત્યાં તો ઘરના આગેવાન રાકેશભાઈએ કહ્યું, 

"दीदी आप छापी के लालाभाई को जानते हो? उनके साथ आपकी फोटो देखी थीा"

રાકેશભાઈની આ વાત સાંભળ્યા પછી તો ફલાણા ભાઈ અને ઠીકણાભાઈ ને તમે ઓળખો ની અલક મલકની વાતો. 

રાકેશભાઈ સાથે અમારી વાતો ચાલતી હતી ત્યાં છાપરામાંથી એમના પત્ની બહાર આવ્યા અને સીધુ જ કહ્યું, "દીદી હું ખેડબ્રહ્માની. મારુ નામ હંસા."

અમને જોઈને હંસાબહેન તો રાજી રાજી.. ઠંડુ મંગાવું, જમ્યા વગેરે કેટલીયે વાતો. 

એ પછી હંસાબહેન મને એમના છાપરામાં લઈ ગયા. ત્યાં એ હાથેથી ઓશિકાના કવર બનાવતા એ બતાવ્યા. એ કહે, "તમે મારા પિયરથી આવ્યા." 

બોલો પ્રદેશ બહાર જાવ તો આખો પ્રદેશ પિયર લાગે.. 

બાડમેરના બધા વાંસફોડા પરિવારો સાથે એક બેઠકનું આયોજન કરવાનું કહીને અમે નીકળી રહ્યા હતા ત્યારે હંસાબેન કહ્યું, "મારી સાથે એક ફોટો લોને..."

બસ તે એ ફોટો પાડ્યો... આ મારો બૃહદ પરિવાર...

#vssm #MittalPatel #rajsthan #nomadictribes #Vansfoda

Mittal Patel at an event organized by Sports Journalist Association of Gujarat...

Mittal Patel addresses the audience at an event

 I studied while staying at the Sports Hostel. At that time, there weren’t as many competitions as there are today. In the few competitions that were held, if we participated and won, we would get a steel box or six steel glasses as a prize. But after 2005, the entire field of sports changed. The Khel Mahakumbh played a significant role in bringing about this transformation. Now, people are starting to take sports as a career. And it’s even more joyful to see daughters and sisters advancing in the field of sports.

Recently, the Sports Journalist Association of Gujarat organized a program to honor the sisters who have advanced in the field of sports. I had the opportunity to attend as a guest. The recognition of the girls who play with sportsmanship makes not only the players but also their families feel proud.

I would like to thank the association for organizing such a wonderful event. I also thank all the journalist friends, from Shaileshbhai to Tusharbhai, for including me in this program.

#MittalPatel

હું સ્પોર્ટ્સ હોસ્ટેલમાં રહીને ભણી. એ વખતે આજે થાય એટલી સ્પર્ધાઓ નહોતી થતી. ગણીગાંઠી સ્પર્ધામાં ભાગ અમે લઈએ ને જીતીએ તો સ્ટીલના ડબ્બા, છ સ્ટીલના ગ્લાસ ભેટ રૃપે મળતા.. પણ 2005 પછી રમત ગમત ક્ષેત્ર આખું બદલાયું. ખેલ મહાકુંભે પણ આ સકલ બદલવામાં મહત્વનો ભાગ ભજવ્યો. હવે તો લોકો રમતગમતને પોતાની કારકિર્દી તરીકે લેવા માંડ્યા છે. એમાંય દીકરીઓને - બહેનોને રમતગમત ક્ષેત્રે આગળ વધતી જોવું ત્યારે વધારે આનંદ થાય.

હણમાં સ્પોર્ટ્સ જર્નાલિસ્ટ એસોસિયેશન ઓફ ગુજરાત દ્વારા રમત ગમત ક્ષેત્રે આગળ  વધી રહેલી બહેનોના સન્માનનો કાર્યક્રમ આયોજિત કરવામાં આવ્યો. કાર્યક્રમમાં મહેમાન તરીકે જવાનું થયું. ખેલદીલી પૂર્વક રમતી બહેનોના સન્માનથી ખેલાડી પોતે અને તેનો પરિવાર પણ રાજી થાય.

આવા સરસ ઉપક્રમ માટે એસોસિએશનનો આભાર માનવો ઘટે. મને પણ આ કાર્યક્રમનો હિસ્સો બનાવી તે માટે શૈલેષભાઈ થી લઈને તુષારભાઈ સૌ પત્રકાર મિત્રોનો આભાર...

#MittalPatel

Mittal Patel at an event organized by  
the Sports Journalist Association

Sports Journalist Association of Gujarat organized a program
to honor the players who have advanced in the field of sports

Mittal Patel handed award to one of the sports person

With the help of VSSM and the compassion of the Social Welfare Department, kangsiya families receives their caste certificates...

Mittal Patel distributes caste certificate to kansiya families

"We have lived in the village for years, but no one has paid attention to us."

This sentence is often heard from many people, and every time I hear it, it saddens me. The person living in the village is an inseparable part of the village, so why does no one pay attention to their condition?

When working with marginalized or deprived communities, we have to travel from village to village, and in almost all of them, the people living in these settlements express the same complaint.

Tatosangam, a village in Mehsana district, is home to Kangsiya families who have lived there for generations. They earn their livelihood by selling bangles, baskets, and mats. They have built their homes with mud in the place where they live. However, they constantly live in fear of being evicted. Our work is to make sure that these families live without fear. The government also supports us in this effort.

The government has promised them plots of land to give them peace of mind, where they won't have to fear eviction. As part of the process of applying for land, we ensure that these families receive all necessary documentation. The Kangsiya families living in Tatosangam did not have caste certificates.

With the help of VSSM worker Rizwanbhai and the compassion of the Social Welfare Department, these families were provided with caste certificates.

All the families insisted that we visit their settlement. They believed that if the government saw their situation firsthand, they would be able to raise their concerns with more authority. We visited their settlement and distributed the caste certificates.

Now, we hope that all these families will soon have residential plot ownership with an address in their name.

 ‘અમે વર્ષોથી ગામમાં જ રહીએ પણ અમારા પર કોઈએ ધ્યાન ન દીધું’

આ વાક્ય અનેકોના મોંઢે સાંભળવાનું થાય ને જ્યારે પણ એ સાંભળુ ત્યારે મન ખીન્ન થઈ જાય. ગામમાં રહેનાર વ્યક્તિ ગામનું અભીન્ન અંગ ગણાય છતાં એમની સ્થિતિ તરફ કોઈ કેમ નહીં જોતા હોય?

વિચરતી જાતિઓ કે વંચિતો સાથેના કામો અર્થે ગામડે ગામડે અનેક વસાહતમાં ફરવાનું થાય ને જેટલી પણ વસાહતમાં જઈએ તેમાંની મોટાભાગની વસાહતોમાં રહેતા લોકોની આ રાડ.મહેસાણા જિલ્લાનું તાતોસણગામ. કાંગસિયા પરિવારો વર્ષોથી ગામામાં રહે. બંગડી, બોરિયા બકલ વેચવાનો ધંધો કરે. કાચા છાપરા પણ એ જે જગ્યા પર રહે ત્યાં એમણે બાંધ્યા. પણ સતત ભય જગ્યા ખાલી કરાવી દેશોનો લાગ્યા કરે. અમે આવા પરિવારોને નિર્ભય કરવાનું કામ હાથ ધર્યું છે. સરકાર પણ આ કાર્યમાં અમને ખુબ સહયોગ કરે. રહેણાંક અર્થે પ્લોટ એ એમને આપેલું નિર્ભયપાણનું વચન. જ્યાંથી કોઈ જગ્યા ખાલી કરાવશેનો ડર ન લાગે. પ્લોટ મેળવવા અરજી કરીએ એ પ્રક્રિયાના ભાગરૃપે જ આ પરિવારોને તમામ પૂરાવા મળે તેવા પ્રયત્નો કરીએ. તાતોસણામાં રહેતા પરિવારો પાસે પણ જાતિ પ્રમાણપત્ર નહીં.

VSSMના કાર્યકર રીઝવાનભાઈની મદદથી અને સમાજ કલ્યાણ કચેરીની લાગણીથી આ પરિવારોને પ્રમાણપત્ર મળ્યા.

બધા પરિવારોનો આગ્રહ હતો એક વખત વસાહતમાં તમે આવો. સ્થિતિ જોશો તો સરકાર ને અમારી વાત તમે વધારે ભાર પૂર્વક કહી શકશો

એવું એમનું માનવું હતું. તે ખાસ એમની વસાહતમાં ગયા. જાતિપ્રમાણપત્રનું વિતરણ પણ કર્યું. 

બસ હવે આ બધા ઝટ પોતાની માલીકીની સરનામાવાળી જગ્યાવાળા થાય તેમ ઈચ્છીએ.

VSSM Cordinator Rizwanbhai helps Kangsiya families
to get their caste certificates

Mittal Patel with the Kangsiya families

Mittal Patel meets Our Chief Minister Shri Bhupendra Patel...

Mittal Patel with Shri Bhupendra Patel

"Our Chief Minister, Shri Bhupendra Bhai Patel. Personally, I have great respect for him.

In our work with the underprivileged, we have always received his support. With his help, we have been successful in providing citizenship rights to many families from wandering communities in recent times.

One of his favorite things is that he listens to our complaints, then instructs the concerned officials to resolve the issue, and if necessary, follows up as well...

Such a Chief Minister—everyone refers to him as ‘Dada’—I had the opportunity to meet him in the white Rann of Kutch. In fact, he had invited us. We present the work we do through social media to a broader audience. The discussion on the positive use of social media happened when we met him.

Meeting certain individuals always leaves one content. Our Chief Minister is one of them; meeting him fills my heart with joy...

આપણા મુખ્યમંત્રી શ્રી ભુપેન્દ્રભાઈ પટેલ. વ્યક્તિ રીતે મને એમના માટે ખૂબ માન. 

વંચિતો સાથેનું અમારુ કામ એમાં એમનો સહયોહ હંમેશા સાંપડ્યો. એમની મદદથી પાછલા કેટલાક વખતમાં વિચરતી જાતિના અનેક પરિવારોને નાગરિક અધિકારો અપાવવામાં અમે સફળ રહ્યા. 

અમને એમની ગમતી વાત - એ અમારી ફરિયાદ સાંભળે ને પછી જે તે અધિકારીને ફરિયાદ નિવારણ માટે સૂચના આપે ને જરૃર પડે પાછુ ફોલોઅપ પણ લે...

આવા મુખ્યમંત્રી- સૌ એમને દાદા પણ કહે એમને મળવાનું કચ્છના સફેદ રણમાં થયું. આમ તો એમણે જ નિમંત્રણ આપેલું. અમે જે કાર્ય કરીએ એ કાર્ય સોશિયલ મિડીયા થકી બૃહદ સમાજ સામે મુકીએ.. સોશિયલ મિડીયાનો હકારાત્મક ઉપયોગની વાત એમને મળ્યા તે વખતે થઈ...

કેટલાક વ્યક્તિઓને મળીને હંમેશા રાજી થવાય. આપણા મુખ્યમંત્રી એમાંના એક જેમને મળીને મન રાજી રાજી... 

#VSSM #MittalPatel #Dhordo #kutchh 

@cmogujarat

Mittal Patel was invited by Shri Bhupendra Patel in the white 
Rann of Kutch

Shri Bhupendra Patel discusses the positive use of social
media with all

Some connections are arranged by God...

Mittal Patel meets Hakimbha Dafer

Some connections are arranged by God. 

My relations with Hakimbha who stays with his family In the village of Bhadwana in Surendranagar District are similar.

They are called "Dafers". Their reputation is not good. In 2005 when I used to search for this community, I was warned not to go amongst them.  However this "Dafer" community has given me lots of love.

Hakimbha calls me up at least 3 times a week. He has been doing this for the last 17 years.  Our conversation normally goes like this :

Namaste, Benba

Namaste Hakimbha

Benba when will our work get done?

Wait for some more time. All good will happen

 But now even hands and legs have stopped working

 True Bha. it is in my destiny to do your work. I am working on it. We have already got the plots           allotted. Very soon the houses will also be built.

 Please take care of us. We have no one except you.

 I am there, do not worry Bha. 

This talk between us has been going on since long time.. Often the police department also comes into play. If police come to inquire then they would request me to see that police do not harm them.

Sometimes they are asked whether they still do the stealing and theft. They would reply that " We do not indulge in such things. We are answerable to Benba. We will not do anything that will hurt Benba"

The families of "Dafer" community now have confidence that I am with them. & therefore they have started to   invite others in marriage functions and even during deaths. Earlier they used to avoid getting together. Our relationship is very pious. They would not lie in my presence. They would also do what I tell them to do.

They got plots in Bhadvana. To construct the house, the government will give Rs 1.20 lakhs. However, that is not enough to construct the house. They have no resources to help themselves. With authority they would tell me to help in the construction of homes. They would also say that build proper houses. People should not laugh seeing them. They say this with full ownership.

They love me like their daughter. All ladies of the community bless me. Whenever I sit with Hakimba, he would say many times that " Allah rasool will do good to you."

Relations like this are defined by nature. In the eyes of society this community is very dangerous. But they bestow lots of love on me. Ummarbhai, Hamirbhai, Allahrakha are like my own. When I meet them I feel that I am the richest person on this planet.

કેટલાક સંબંધો ઈશ્વરીય..

સુરેન્દ્રનગરના ભડવાણામાં રહેતા હકીમભા અને એમના પરિવાર સાથે પણ એવો જ સંબંધ. 

ડફેરનો ઈતિહાસ કાંઈ ઉજળો નહીં. 2005માં જ્યારે આ સમુદાયને શોધતી ત્યારે લોકો એમની વચ્ચે ન જવાયની વાતો કરતા. 

પણ મને આ સમુદાયે ખુબ પ્રેમ આપ્યો..

હકીમભાનો અઠવાડિયામાં ત્રણેક વખત ફોન આવે. એ પણ આજ કાલથી નહીં 17 વર્ષથી. એમની અને મારી વચ્ચે એક જ પ્રકારનો ડાયલોગ થાય...

એ નમસ્તે બેનબા.

નમસ્તે હકીમભા..

બેનબા અમારુ બધુ કે'દી થાસે?

થોડી વાટ જુઓ.. બધુ સારુ થશે.

પણ હવે તો હાથ પગેય કામ કરતા બંધ થાસે.

સાચુ ભા,પણ મારા ભાગમાં તમારા માટે પ્રયત્ન કરવાનું.. ને એ પ્રયત્નો હું કરુ..પ્લોટ એ પ્રયત્નોથી મળ્યા. તે હવે ઘરેય થશે..

એ તમે ધ્યાન દેજો.. તમારા સિવાય અમારુ કોઈ નથી.

હું છું...

અમારી વચ્ચે આ વાતો વર્ષોથી થાય. આમાં ક્યાંક પોલીસની માથાકૂટ આવે તો.

પોલીસ હમણાં પુછવા આવી તી બેન બા.. તે તમે ધ્યાન દેજો.. આવી એક લીટીનો ઉમેરો થાય..

મારી સાથે આવનાર પુછે કે હવે લૂંટ કે ચોરી એવું કાંઈ કરો..

તો કહે, એવું બધુ કાંઈ નો કરીએ.. કરીએ તો બેનબાને જવાબ હું દઈએ... એમને નીચાજોણું થાય એવું અમે કાંઈ નો કરીએ..

પણ આ બધા પરિવારોને અમે એમની સાથે છીએ નો ભરોષો એટલે હવે લગ્નોમાં મહેમાનો બોલાવતા થયા. મરણમાં પણ સગા વહાલને બોલાવે.. એક સમય હતો કે લગ્ન કે મરણ જેવા પ્રસંગે ભેગા થવાનું એ ટાળતા. પણ હવે એ નિર્ભય થયા..

અમારી વચ્ચેનો સંબંધ પવિત્ર. મારી સામે એ ખોટુ ન બોલે.. ને કહુ એ વાત માને પણ ખરા..

ભડવાણામાં એમને પ્લોટ મળ્યા. ઘર બાંધવા સરકાર 1.20 લાખની મદદ કરશે પણ આમાં ઘર ન થાય. એમની સ્થિતિ તો એક સાંધો ત્યાં તેર તુટે એવી.  એટલે હકથી બેન બા ઘર તમારે કરવાના થાશે.. એવું એમને મળુ એટલે એ કહે..

હું હા પાડુ એટલે કે, હરખા કરજો હો.. લોકો દાંત કાઢે એવા નો થાય એ જોજો...

આવું કહે ત્યારે થાય કેવો અધિકાર ભાવ છે... આ બધાને...

એમની દીકરી હોવું એવું હેત વર્ષાવે. મળુ ત્યારે એમના ઘરના ને વસાહતા અન્ય બહેનો દુઃખણા લે.. હકીમભા પાસે જેટલી વાર બેઠી હોવું એટલી વારમાં કોણ જાણે કેટલી વાર અલ્લા રસુલ તમારુ ભલુ કરે એવું બોલે...

કેટલાક સંબંધ કુદરત નક્કી કરે.. અમારો સંબંધ પણ એવો જ... બાકી સમાજની નજરે આ બધા બહુ માથાભારે ગણાય. પણ મારા માટે તો આ બધા લખલૂટ પ્રેમ વર્ષાવે.. અમારા ઉમરભાઈ, હમીરભા, અલ્લારખા કેટલાય છે જે પોતિકા છે... 

આ બધાને મળુ ત્યારે થાય મારુ બેંક બેલેન્સ બહુ મોટુ છે...

#MittalPatel #vssm #Dafer #vichartijati #surendranagar #housing #Ghar

Hakimabha dafer asks Mittal Patel to help them in 
construction of houses

Mittal Patel visits Plot site which is alloted to dafer families
in Bhadvana village

Mittal Patel meets Hakimabha dafer in bhadvana

Dafer Families of Bhadvana village 

The current living condition of Dafer families

VSSM hopes that in near future the saraniya families of himmatnagar will get their piece of land...

Mittal Patel visits saraniya families of
himmatnagar

"We have been desperately waiting for you.  You are the only one who understands our poor people's problems".

The Saraniya families staying in Himmatnagar of Sabarkantha District expressed this with deep anguish.

We work for the nomadic tribes including Saraniya families in Gujarat & help them get a permanent address by constructing houses for them. The Saraniya family of Himmatnagar know that we have constructed houses for many nomadic families. So with some hope that we will be able to get them the houses too, they pleaded.. We definitely will help them . They are our loved ones. 

Fortunately, the collector of Sabarkantha, Shri Naimesh Dave is a very kind person. He is aware of the work VSSM does. He instructed his officers  to start the process of allocating the plot to about 125 families staying at different places in Himmatnagar. There is a hope that In near future the families will get their piece of land.

We also talked with the families about education for their children. This year we are commencing the operations of our Pansar Hostel near Gandhinagar. The children will come from their settlements and stay at the hostel.

To identify families in distress & ensure that the benefit of government schemes for such people reach them is what we constantly strive for. It is because of our associates like Shri Tohidbhai in Sabarkantha that we are able to identify such families.

Shri Pratulbhai Shroff  helps us a lot in this work and I express my gratitude to him for his benevolence.

Wish that God makes us instrumental always in such noble work.

 'કાગડોળે તમારી વાટ જોતા'તા. તમારા સિવાય અમાર ગરીબ ગરબાનું કુણ હોભળ?'

સાબરકાંઠાના હિંમતનગરમાં રહેતા સરાણિયા પરિવારોએ ભાવ સાથે કહ્યું.

ગુજરાતમાં વસતા વિચરતી જાતિમાંના સરાણિયા પરિવારોને કાયમી સરનામુ અપાવવાનું અમે કરીએ. ઘણા પરિવારોની વસાહતો અમે બાંધી એ વાત હિંમતનગરમાં રહેતા આ પરિવારો જાણે માટે અમને પણ સ્થાયી સરનામુ અપાવવામાં મદદરૃપ થાવ તેવું એક આશા અને ભાવ સાથે એમણે કહ્યું..

મદદરૃપ થવાનું જ હોય. આમ પણ આ બધા અમારા વહાલા પરિવારો..

નસીબજોગે સાબરકાંઠાના કલેક્ટર શ્રી નૈમેશ દવે પણ ભલા. એ VSSM ના કામોથી પરિચીત. એમણે અધિકારીઓને હિંમનતગરમાં ઠેકઠેકાણે રહેતા 125થી વધારે પરિવારોને સ્થાયી પ્લોટ આપવાની કામગીરી આરંભી દીધી. નજીકના ભવિષ્યમાં આ પરિવારોને પોતાની જગ્યા મળશે તેવી આશા છે..

બાળકોને ભણાવવાની વાત પણ થઈ. આ વર્ષે ગાંધીનગર પાસેના પાનસરમાં શરૃ થનાર અમારી હોસ્ટેલમાં આ વસાહતમાંથી પણ બાળકો ભણવા આવશે. 

તકલીફમાં હોય તેવા પરિવારોને શોધવા તેમના સુધી સરકારની વિવિધ યોજનાઓ પહોંચે તે માટે અમારી ટીમ સતત મથે. સાબરકાંઠામાં પણ અમારા કાર્યકર તોહીદભાઈ સતત મથે. એટલે જ આવા પરિવારોની વાત VSSM સુધી પહોંચે.

અમને વિચરતી જાતિ તેમજ વંચિત પરિવારોના માનવ અધિકારના કાર્યો માટે આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ ખુબ મદદ કરે તેમની લાગણી માટે આભારી છું..

ઈશ્વર સૌના શુભમાં કાયમ નિમિત્ત બનાવે તેવી શુભભાવના..

#MittalPatel #vssm #saraniya #communityupliftment #samajsewa #samajseva #himmatnagar

Saraniya families desparately waiting for Mittal Patel

Mittal Patel meets nomadic families of Sabarkantha

Mittal Patel assures that VSSM will help them 

Mittal Patel talked with the families about
education for their children

Bharatbhai Patel's book 'Nomadic Odyssey' has lovely pictures of nomadic tribes of Gujarat...

Bhratbhai Patel meets Mittal Patel at VSSM's
office

Bharatbhai Patel stays in England. In 2014 he sent us an email enquiring about photographing the nomadic tribes. After that we talked over the phone and he flew down to India for photography. This trend continued for many years. In every winter Bharatbhai would fly down and move around the settlements of nomads.

He got so much interested in nomadic tribes that he went to settlements in Punjab, Haryana & Uttar Pradesh. As such he travels world over to take pictures of the locals. He mixes with them and takes their pictures. The pictures are candid and show the natural expressions of the people.

He has captured in his camera the day to day life of nomadic tribes in a touching way. He published a book of  the photographs that he has taken. He named it "Nomadic Odyssey".

We can get to see lovely pictures of nomadic tribes of Gujarat in this book.

In years to come, the life of this nomadic tribe  would be far different from what it is now. In changing times even they are giving up old customs and adapting new ways to live life.  The pictures taken by Bharatbhai will stand as remembrance and give us the glimpse of the life they lived in the past.

Bharatbhai has become like a family. Whenever he is in Gujarat we get an opportunity to meet. I have used his pictures in my book and on the VSSM web-site.  We are thankful to Bharatbhai for his sentiments. We hope many more people get a chance to see this book and buy the book.

ભરતભાઈ પટેલ ઈગ્લેન્ડમાં રહે. વર્ષ 2014માં એમનો ઈમેલ વિચરતી જાતિઓની ફોટોગ્રાફી કરવા બાબતે આવ્યો. એ પછી તો ફોન પર વાત થઈ અને એ આવ્યા ફોટોગ્રાફી માટે.. પછી તો આ ક્રમ વર્ષો વરસનો બન્યો. દર વર્ષે શિયાળામાં એ આવા ને વિચરતી જાતિઓની વસાહતોમાં ભ્રમણ કરે. 

વિચરતી જાતિઓમાં એમને એવો રસ પડ્યો કે એ પંજાબ, હરિયાણા અને ઉત્તર પ્રદેશમાં પણ વિચરતી જાતિઓની ફોટોગ્રાફી માટે જઈ આવ્યા. આમ તો વિશ્વના અનેક દેશોમાં તેઓ ફોટોગ્રાફી માટે જાય ત્યાંના સ્થાનીકો સાથે ભળીને એમનામય બની ને ફોટોગ્રાફી કરે એટલે સાચો ભાવ પણ એમણે લીધેલા ફોટોમાંથી પ્રગટ થતો હોય એમ લાગે. 

વિચરતી જાતિઓની રોજિંદી જીંદગીને એમણે સુંદર રીતે કેમેરામાં કંડારી. એમણે લીધેલા ફોટોનું એમણે સુંદર પુસ્તક કર્યું. જેનું નામ Nomadic Odyssey આપ્યું. 

ગુજરાતની વિચરતી જાતિઓની સુંદર ફોટોગ્રાફી આપણને આ પુસ્તકમાં જોવા મળે. 

આવનારા સમયમાં વિચરતી જાતિઓની જીંદગી જે અત્યારે છે તેનાથી ઘણી જુદી હોવાની.. બદલાઈ રહેલા સમયમાં એ લોકો પણ પોતાનું જુનુ છોડી રહ્યા છે. ત્યારે આ ફોટો ડોક્યુમેન્ટેશન એમના ભૂતકાળની ઝાંખી કરાવશે...

ભરતભાઈ તો અમારા પરિવારજન બની ગયા છે.. એ ગુજરાતમાં હોય ત્યારે નિયમીત મળવાનું થાય.. ને એમના ફોટોનો મે મારા પુસ્તકો અને VSSMની વેબસાઈટમાં પણ ઘણો ઉપયોગ કર્યો..

આભાર ભરતભાઈ તમે દર્શાવેલી લાગણી માટે... અને તમારુ પુસ્તક અનેક લોકોના હાથમાં જાય, 

સૌ ખરીદે તેવી શુભભાવના પણ... 

#vssm #MittalPatel #nomadsofindia

Mother Earth will be very happy with the efforts of Foranna village...

Villagers welcomes Mittal Patel at tree plantation site

 The ocean does not wear the pearls found in it. 

This line by poet Kaaag Bapu is very symbolic.

Most of nature's elements use its own creations for the benefit of others. It is only a human who earns for himself and uses the earnings on himself. There is a very small minority of human beings who spend his earnings for the benefit of others.

One such nature's creation is a Tree who lives its entire life for the benefit of others.

Life without trees is impossible. Yet we are irresponsible in taking its care and also not enthusiastic to grow more of it. Though there are some who love trees immensely.

We have created 166 forests in the villages of Banaskantha, Patan & Sabarkantha.  In these forests we have planted more than 8.50 lakh trees.

One such village is Fornna in Banaskantha, Very nice little village with a population of about 4000 people. The villagers invited us to plant trees in the village's grasslands.

After worshipping the land, we planted 10000 trees. In this exercise we were helped by Mahendra Brothers Exports Pvt Ltd. Saunkabhai & Archanaben from the company also came personally to see how the plants have grown.

The respected elder of the village Fornna Shri Bhamarsinhji narrated how the temple built by VSSM will be an inspiration for others. He said many people pass through the village on foot. They find a place to rest in the shade in the village because of the many trees that grow in the village. Moreover when these people who sit in the shade will realise that they should similarly plant trees in their village. With such foresight he selected the place to plant the trees. Our friend of the tree also is a very nice person. His entire family works hard to take care of the trees. Mother Earth will be very happy with the efforts of Fornna village.

દરિયો પોતે પોતાના પેટાળમાંથી મળતા મોતિડાં નથી પહેરતો..

કવિ કાગ બાપુની આ રચના બહુ સૂચક.

આમ તો પ્રકૃતિના તમામ તત્વો જે ઉપાર્જીત કરે તેનો ઉપયોગ અન્યોની સુખાકારી માટે કરે. એક માણસ જ એવો છે જે પોતે કમાય અને મહત્તમ પોતાના માટે જ વાપરે.. કેટલાક જુજ માણસો છે જેઓ કમાય તેનો મહત્તમ ભાગ અન્યો માટે ખર્ચે.

પ્રકૃતિના તત્વોમાંનું એક વૃક્ષ જેનું સમગ્ર જીવન જ અન્યોની સુખાકારી માટેનું.

વળી વૃક્ષ વગર જીવન પણ અશક્ય. છતાં આપણે એની જાળવણી અને નવા વૃક્ષો વાવવામાં એટલે ઉત્સાહી નહીં. 

જો કે કેટલાક અપવાદ છે.. જેઓ વૃક્ષોને ખુબ પ્રેમ કરે.. 

અમે 166 ગ્રામવનો બનાસકાંઠા,પાટણ અને સાબરકાંઠાના વિવિધ ગામોમાં કર્યા. જેમાં 8.50 લાખથી વધારે વૃક્ષો વાવ્યા એ પણ ઉછેરવાના સંકલ્પ સાથે.. 

એમાંનું એક બનાસકાંઠાનું ફોરણા. મજાનું ગામ. લગભગ 4000ની વસતિ. ગામે અમને ગામની ગૌચર જમીનમાં વૃક્ષો વાવી ઉછેરવા આમંત્રીત કર્યા.

પૂજન સાથે અમે 10,000 થી વધુ વૃક્ષો વાવ્યા. આ વૃક્ષ ઉછેરમાં મદદ કરી મહેન્દ્ર બ્રધર્સ એકસપોર્ટ્સ પ્રાઈવેટ લિ. મહેન્દ્ર બ્રઘર્સમાંથી આદરણીય સૌનકભાઈ અને અર્ચનાબહેન પણ વાવેલા વૃક્ષો કેવા ઉછર્યા તે જોવા આવ્યા. 

ગામના આગેવાન ભમરસિંહજીએ ફોરણામાં VSSM દ્વારા બનાવવામાં આવેલું વૃક્ષમંદિર આવનારા સમયમાં અન્યોને કેવી રીતે પ્રેરણા આપશે તેની વાત સરસ વાત કરી, 'અમારા ગામમાં થઈને પગપાળા સંઘો ચાલે. ખુબ લોકો ચાલતા અમારા ગામમાંથી નીકળે. આ બધા લોકોને પોરો ખાવાની જગ્યા ભવિષ્યમાં અમારા ગામમાં મળી જશે.. પાછુ પોરો ખાવા બેસસે એટલે પોતાના ગામમાં આવી હરિયાળી કરવાના વિચારેય આવશે જ ને?'

આવી દીર્ઘ દૃષ્ટિ સાથે જ એમણે આ જગ્યા પસંદ કરી. અમારા વૃક્ષમિત્ર કાકા પણ મજાના. આખો પરિવાર ઝાડ મોટા થાય તે માટે ખુબ મથે...

ફોરણાગામના આ પ્રયાસથી મા ધરા રાજી થશે એ નક્કી...

#MittalPatel #vssm #TreePlantation #treecareprofessionals #treeservice  #vandevi #vanlife

Shri Saunakbhai from Mahendra brothers exports pvt. Ltd.
welcomed by villagers

The respected elder of the village Fornna Shri Bhamarsinhji
 narrated how the temple built by VSSM
will be an inspiration for others

VSSM planted 10,000 trees in forrana village

Smt. Archnaben from Mahendra brothers exports pvt. Ltd.
welcomed by villagers

Forrana tree plantation site were supported by
Mahendra Brothers Exports Pvt Ltd.

Mittal Patel, Shri Saunakbhai. smt. Archanaben,villagers,others 
discusses tree plantation site

Mittal Patel with the villagers of forrana vilaage at tree
plantation site

Mittal Patel with villagers of forrana village at tree plantation
site