Reviving Villages Through VSSM's Water Management programme...

Mittal Patel performs Bhoomi pujan at Anguthala Lake

On the battlefield of Kurukshetra, as Bhishma Pitamah lay upon his bed of arrows, Yudhishthira asked him, “Grandfather, what is the noblest deed in this world?” Bhishma replied with profound wisdom, “The greatest virtue is to undertake work that nourishes Mother Earth and provides sustenance to thousands of living beings. Such work is the work of water conservation.”

In earlier times, prosperous and wealthy people built ponds, lakes, and stepwells. They regarded these efforts as their highest duty and a true expression of compassion toward all forms of life.

Today, while we generously support causes that benefit people, we often overlook the countless other creatures that share this planet with us. Helping fellow human beings is important, but we must also remember our responsibility toward nature and all living beings.

When we feed a hungry person, they may thank us. But an ant, a turtle, a bird, or a rabbit cannot express their gratitude in words. Perhaps that is why efforts that benefit nature and wildlife often receive less attention.

Tulsidas beautifully wrote in the Ramcharitmanas:

“Par hit saris dharma nahi bhai”

There is no religion greater than working for the welfare of others.

The true challenge lies in understanding this wisdom and putting it into practice.

Inspired by this eternal truth, VSSM has been carrying out water conservation and tree plantation initiatives for many years. So far, we have deepened 456 village ponds, creating storage capacity for billions of liters of water. These water bodies have become a source of life and relief for countless animals, birds, and farming families.

Several villages in Dahegam Taluka of Gandhinagar district are facing severe water scarcity. Groundwater levels have declined drastically. To address this challenge, we have set a goal of deepening 20 village ponds this year. Work has already begun on a Jal Mandir (Water Temple) in Anguthala village.

This project is being made possible through a small contribution from the Government of Gujarat’s Sujalam Sufalam Scheme, generous financial support from our respected donor Ullasbhai Paymaster, and the cooperation of local villagers who are helping remove the excavated soil. It is truly a collective effort.

This pond will not only harvest rainwater but will also receive water from Ma Reva—the sacred Narmada River. As a result, it will remain filled throughout the year and bring transformative change to the village.

If every village resolves to maintain and preserve its own ponds by mobilizing local resources and community contributions, there would be no need to wait for support from organizations or government agencies.

People like Ullasbhai understand that where there is water, there is life, and where there is life, there is true service and true dharma. We are deeply grateful for their support.

May God grant all of us the wisdom and inspiration to participate in this noble, life-giving mission. Water conservation is not merely an environmental effort—it is an act of compassion, a service to all living beings, and one of the highest forms of dharma.

કુરુક્ષેત્રના રણમેદાનમાં જ્યારે ભીષ્મ પિતામહ બાણશૈયા પર સૂતા હતા, ત્યારે યુધિષ્ઠિરે પૂછ્યું, “પિતામહ, આ જગતમાં સૌથી શ્રેષ્ઠ કર્મ કયું?” પિતામહે ગહન જવાબ આપતા કહ્યું, “જે કર્મ હજારો જીવોને તૃપ્તિ આપે, આપણી આ ધરતી માને પોષણ આપે, તેવું ‘જળનું કાર્ય’ કરવું એ સૌથી મોટું પુણ્યકર્મ”

પહેલાના સમયમાં સુખી-સંપન્ન લોકો તળાવો ગળાવતા, વાવ બંધાવતા. એ બધા આને સાચો ધર્મ માનતા. આમ તો એમની તમામ જીવસૃષ્ટિ પ્રત્યે આ સંવેદના. આજે આપણે દાન કરીએ છીએ, પણ ઘણીવાર તેમાં સમજણનો અભાવ દેખાય. આપણે માણસોના કાર્યો માટે દોડીને મદદ કરીએ. કરવી પણ જોઈએ, એમાં મારી ના નથી. પણ માત્ર મનુષ્ય કલ્યાણમાં મોખરે રહેનાર આપણે આ ધરતી પર અન્ય જીવો છે એને કેમ ભૂલી જઈએ છીએ.

કદાચ કોઈ ભૂખ્યાની આંતરડી ઠારીએ તો એ આભાર કહેશે. પણ કીડી, કાચબો કે સસલું એના માટે કરેલા શુભકાર્યને લઈને આપણને બોલીને આભાર નથી કહેતા કદાચ એટલે એમના કલ્યાણના કાર્યોમાં આપણને ઓછો રસ પડે છે?

તુલસીદાસજીએ રામચરિતમાનસમાં સુંદર વાત કહી છે, “પર હિત સરિસ ધર્મ નહિ ભાઈ |” એટલે કે બીજાના હિત જેવો કોઈ મોટો ધર્મ નથી. પણ આ બધુ સમજી વ્યવહારમાં ઉતારવું અગત્યનું.

VSSM આ શાશ્વત સત્યને પકડીને વર્ષોથી જળસંચય અને વૃક્ષારોપણનું કાર્ય કરે, અત્યાર સુધીમાં 456 જેટલા તળાવો ઊંડા કર્યા છે. જેમાં અબજો લીટર પાણીનો સંગ્રહ થયો છે. જે લાખો જીવો અને ખેડૂતોને સાતા આપે છે.

ગાંધીનગરના દહેગામ તાલુકાના ઘણા ગામોમાં પણ જળની સ્થિતિ કપરી. ભૂગર્ભજળ ખૂબ નીચે ગયા છે, આવા ગામોના 20 તળાવો આ વર્ષે ઊંડા કરવાનું લક્ષ્ય છે. જેમાંના અંગૂથલા ગામમાં જલમંદિરનું કાર્ય અમે આરંભ્યું.

સરકારશ્રીની સુજલામ સુફલામ યોજનાનો નાનકડો ટેકો. અમારા આદરણીય ઉલ્લાસભાઈ પેમાસ્ટરની મોટી આર્થિક મદદ ને માટી ઉપાડવા ગામનો સહયોગ આમ સહિયારા પ્રયાસથી આ કાર્ય થઈ રહ્યું છે.

આ તળાવમાં હવે માત્ર વરસાદનું જ નહીં, પણ ‘મા રેવા’ (નર્મદા) ના નીર પણ આવશે. જેનાથી આખું વર્ષ તળાવ ભરેલું રહેશે ને ગામની કાયાપલટ થશે.

જો દરેક ગામ પોતે સંકલ્પ કરે ને ગામના જ લોકો ભેગા મળીને અનુદાન એકત્રિત કરી પોતાના ગામના તળાવોને કાયમ સાબદા રાખવાનું કરે તો અમારા જેવી કોઈ સંસ્થા કે સરકારની રાહ જોવી નહીં પડે. ઉલ્લાસભાઈ જેવા અનેક સ્વજનો જ્યાં જળ છે, ત્યાં જ જીવન છે ને ત્યાં જ સાચો ધર્મ છે એવું માને છે એટલે આવા કાર્યોમાં મદદ કરે છે. એમના અમે આભારી છીએ.

ઈશ્વર સૌને આ ભગીરથ કાર્યમાં જોડાવવાની સન્મતિ આપે એ જ પ્રાર્થના. 

Mittal Patel discuysses Wate Management

Water Management work begins at Anguthala

VSSM with the villagers and VSSM coordinators at
Water Management site

Jal Mandirs Built with Commitment...

Mittal Patel visits thuravas water management site

An old carpenter used to make furniture for every sample house of a builder — and he did it wholeheartedly.

After working for many years, he decided to retire and informed the builder that he wanted to leave the job. The builder requested him, “Just complete the furniture for one last house before you retire.”

Reluctantly, the carpenter agreed. He completed the furniture work, but for the first time in his life, he compromised on quality and effort. Once the work was finished, he called the builder, handed over the house, and asked for permission to leave.

The builder stopped him, placed a key in his hand, and said, “You worked with complete honesty and dedication for so many years. As a reward for your sincerity, this house is my gift to you.”

The carpenter did not know whether to feel happy or regretful. The house was beautiful, but the furniture inside it was the one piece of work in his life where he had compromised. Yet, he could not even confess this truth to the builder.

This story carries a powerful message.

Even in water conservation projects, many responsible people fail to carry out their duties with sincerity. The government allocates funds for deepening ponds and restoring water bodies, but due to greed and the desire for personal gain, proper work is often not done. As a result, the quality suffers, and entire villages — along with future generations — bear the loss.

If every rupee spent by the government on water conservation were used honestly and responsibly, the problem of water scarcity could be solved to a great extent. But somewhere, greed weakens commitment…

At VSSM, we carry out water conservation work with the support of dedicated well-wishers. So far, we have restored and deepened 380 “Jal Mandirs” (water reservoirs).

One such pond was restored in Thuravas village of Sabarkantha through the joint efforts of the village, VSSM, and respected Binaben Kanani. She chose to dedicate the restoration of the Thuravas pond on the birthday of her husband, respected Harish Uncle. Very few people in the world possess the wisdom to celebrate by giving such meaningful gifts. We are deeply grateful to Binaben Aunty. Every year, she contributes towards the creation and restoration of Jal Mandirs. We bow to her noble sentiments.

Thuravas had been facing severe water scarcity. Once the pond was deepened, water from the Harnav Dam was also directed into it during non-monsoon months. As a result, farmers’ wells were recharged, and farmers became able to cultivate crops in all three seasons.

Beyond farming, countless living creatures also benefited — and that became the true profit of this work.

The continuous support of the village made this effort successful. Special appreciation goes to our workers Tohidbhai and Maheshbhai for their tireless dedication.

એક સુથાર એક બીલ્ડરના દરેક સેમ્પલ હાઉસનું ફર્નીચર બનાવે એ પણ પુરા દીલથી.

વર્ષો કામ કર્યા પછી એણે નિવૃતી લેવાનું નક્કી કર્યું ને માલીકને છુટા કરવા કહ્યું. બીલ્ડરે કહ્યું એક ઘરનું ફર્નીચર બનાવી દો પછી નિવૃત થાવ.

સુથારે કમને હા પાડી. એણે ફર્નીચર બનાવી દીધું. પણ જિંદગીમાં પહેલીવાર એણે ફર્નીચર બનાવવામાં વેઠ વાળી. ફર્નીચર તૈયાર થયા પછી એણે માલીકને બોલાવીને ઘર તૈયાર છે એમ કહી જવાની રજા માંગી.  

બિલ્ડરે એને રોકી એના હાથમાં ચાવી મુકી. સુથારે શાની ચાવી છે એમ પુછ્યું.

બિલ્ડરે કહ્યું, તે વર્ષો મારી સાથે પુરી નિષ્ઠાથી કામ કર્યું એ નિષ્ઠાના વળતર રૃપે આ ઘર તને ભેટમાં..

સુથારને હરખાવું કે દુઃખ કરવું એ સમજાયું નહીં. ઘર સરસ હતું પણ ફર્નીચરમાં એણે જિંદગીમાં પહેલીવાર વેઠ વાળી. એ બિલ્ડરને વેઠ વાળ્યાનો ખુલાસો પણ ન કરી શક્યો.

વાર્તા બહુ સૂચક છે. જળસંચયના કાર્યોમાં પણ ઘણી વખત જવાબદાર વ્યક્તિ પોતાની ફરજ નિષ્ઠાથી બજાવતા નથી. સરકાર તળાવો ઊંડા કરવા માટે નાણાં ફાળવે પણ અણહકનું મેળવી લેવાની લાલચમાં એ યોગ્ય કામ ન કરે. આમાં ગુણવત્તાવાળુ કામ ન થાય. પરિણામે આવનારી પેઢીથી લઈને આખા ગામને નુકશાન થાય.

સરકાર જળસંચય પાછળ જેટલા પૈસા ખર્ચે એ બધા જો પૂરી નિષ્ઠાથી ખર્ચાય  તો પાણીની તંગીનો પ્રશ્ન ઘણા ખરા અંશે હલ થઈ જાય પણ પેલી લાલચ તો ક્યાંક વેઠના લીધે...

ખેર અમે જળસંચયના કાર્યો VSSM સાથે સંકળાયેલા સ્વજનો મારફત કરીએ. 380 જલમંદિરો અમે અત્યાર સુધી ઊંડા કર્યા. 

સાબરકાંઠાના થૂરાવાસ ગામનું તળાવ અમે ગામ, VSSM અને આદરણીય બીનાબહેન કાનાણી કે, જેમણે એમના ઘરવાળા આદરણીય હરીશ અંકલના જન્મદિવસ નિમિત્તે થૂરાવાસનું તળાવ ગળાવ્યું. આવી ભેટ આપવાની સમજણ દુનિયામાં ઝાઝા લોકો પાસે નથી. આદરણીય બીના આંટીના અમે આભારી છીએ. એ દર વર્ષે જલમંદિર નિર્માણ માટે મદદ કરે. એમની લાગણીને પ્રણામ.

થૂરાવાસમાં પાણીની સખત તકલીફ હતી તળાવ ઊંડુ થયું. હરણાવ ડેમનું પાણી પણ ચોમાસા સિવાય એમાં નાખવામાં આવ્યું. એટલે ખેડૂતોના કૂવા રીચાર્જ થઈ ગયા. ખેડૂતો ત્રણે સીઝન ખેતીની લેતા થઈ ગયા.

આ સિવાય જીવસૃષ્ટિને મદદ થઈ તે નફાની... આ કાર્યમાં ગામનો સહયોગ સતત રહ્યો. અમારા કાર્યકર તોહીદભાઈને મહેશ બંનેની ભારે જેહમત..

Thuravas water management site

Thuravas water management site

Mittal Patel visits thuravas water management site

Bhanpur’s Journey Towards Greenery...

Mittal Patel visits Bhanpur tree plantation site

 Bhanpur is a wonderful village.

In 2024, we had planted more than 5,000 trees in Chotasan village near Bhanpur, and they are growing beautifully. Seeing this, the people of Bhanpur invited us to plant and nurture trees on their village grazing land. The area selected for plantation was like a ravine, and the village spent a significant amount on clearing and preparing the land.

The villagers said, “God will truly love our village when birds and animals choose to live here in large numbers.”

Whenever a village is willing to work hard for such a cause, respected Pratulbhai Shroff of Dr. K. R. Shroff Foundation readily extends support. Together, KRSF and VSSM planted more than 5,000 trees in Bhanpur.

Laljibhai, a true nature lover from the village, took responsibility as the “Tree Friend” caretaker. He nurtures the trees like children. The village sarpanch Varshaben, her husband Bharatbhai, and the entire village community have remained extremely active in this effort.

If we nurture trees, rains will come, groundwater levels will improve, birds and animals will find shelter and shade, heat will reduce, and the balance of oxygen in the environment will improve. These are all long-term benefits.

But through the collective efforts of the village, KRSF, and VSSM, truly remarkable work has already begun.

ભાણપુર મજાનું ગામ.

અમે ભાણપુર પાસેના ચોટાસણ ગામમાં 5000 થી વધારે વૃક્ષો 2024માં વાવેલા જે સરસ ઉછરી રહ્યા છે. એ જોઈને ભાણપુર ગામે પોતાના ગામની ગૌચર જગ્યામાં વૃક્ષો વાવી ઉછેરવા આમંત્રણ આપ્યું. જ્યાં વૃક્ષો વાવવાના હતા એ જગ્યા કોતરો જેવી. ગામે એની સફાઈ માટે મોટો ખર્ચો કર્યો.

ગામ કહે, "ઈશ્વરને અમારુ ગામ ત્યારે પ્રિય લાગશે જ્યારે અમારા ગામમાં પશુ પંખીઓ મહત્તમ સંખ્યામાં રહેવા આવશે."

જે ગામ પોતે મહેનત કરવા તૈયાર હોય એવા ગામને ડો.કે.આર.શ્રોફ ફાઉન્ડેશનના અમારા આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ મદદ કરે. KRSF સાથે મળી VSSM એ 5000 થી વધારે વૃક્ષો ભાણપુરમાં વાવ્યા. 

વૃક્ષમિત્ર તરીકેની જવાબદારી ગામના વૃક્ષપ્રેમી લાલજીભાઈએ સ્વીકારી. વૃક્ષોની એ બાળકની જેમ માવજત કરે. ગામના સરપંચ વર્ષાબહેન અને તેમના ઘરવાળા ભરતભાઈ સાથે આખુ ગામ પણ એકદમ સક્રિય.

વૃક્ષો ઉછેરીશું તો વરસાદ આવશે, પેટાળ પાણીદાર થશે. પશુ પંખીને છાંયડો, ઘર મળશે.  ગરમીમાં ઘટાડો થશે ને ઓક્સિજનનું સંતુલન સુધરે. આ બધુ લાંબાગાળાનું. પણ ગામ, KRSF ને VSSMના સહિયારા પ્રયાસથી ઉત્તમ કામ થયું.

Bhanpur tree plantation site

Bhanpur tree plantation site

Bhanpur tree plantation site

My fourth book, Jal Khutya...

Mittal Patel's fourth book "Jal Khutya"

My fourth book, Jal Khutya (When Water Runs Out)...

Written after nearly four years of hard work.

When water is freely available and in abundance, we often fail to realize its value. But when scarcity arises, we become alert. In fact, the entire world now needs to become conscious about water conservation.

The book Jal Khutya contains many eye-opening discussions — including the foresight of our ancestors, and how countries like Netherlands, despite having abundant water resources, make tremendous efforts to save every single drop.

It also explores why water scarcity emerged in North Gujarat, what efforts were made in Saurashtra and other states to conserve water, and why farmers in the Vidarbha region of Maharashtra were driven to suicide.

This is a book worth reading and also worth gifting to others. I am not saying this merely because I wrote it, but because I truly believe the subject is extremely important.

To obtain the book, you may contact 9099936460 between 10 AM and 6 PM.

Alternatively, it can also be ordered directly from R. R. Sheth Publication

 જળ ખૂટયાં મારુ ચોથુ પુસ્તક..

લગભગ ચારેક વર્ષની મહેનત પછી લખાયેલું. પાણી મફત મળે અને જેટલું જોઈએ એટલે એની કિંમત નહીં. પણ આ પાણીની અછત સર્જાય ત્યારે આપણે સચેત થઈ.. એક રીતે આખી દુનિયાએ જળ બાબતે સચેત થવાની જરૃર છે. જળ ખૂટ્યા પુસ્તકમાં આંખો ખોલે એવી વાતો. આપણા ઘૈડીયાઓની દુરંદેશીની વાતો તેમજ નેધરલેન્ડ જેવો દેશ જ્યાં પાણી મબલત છતાં ટીપે ટીપાને બચાવવા એ કેવી જેહમત કરે. ઉત્તર ગુજરાતમાં જળ કેમ ખૂટ્યા ને સૌરાષ્ટ્રમાં ને અન્ય રાજ્યોમાં જળ બચાવવા કેવા પ્રયત્નો થયા.

મહારાષ્ટ્રના વિદર્ભમાં ખેડૂતો આત્મહત્યા કરવા કેમ પ્રેરાયા વગેરે આંખો ખોલનારી વાતો. 

પુસ્તક વાંચવું ને અન્ય ને ભેટમાં આપવા જેવું. મે લખ્યું છે માટે નહીં પણ મને લાગે મુદ્દો અગત્યનો છે માટે વાંચવું.

પુસ્તક મેળવવા 9099936460 પર 10 થી 6માં સંપર્ક થઈ શકે. 

અથવા આર આર શેઠ પબ્લીકેશનમાંથી સીધા પણ મંગાવી શકાય.

Nurtured with Love: Trees of Juna Mojru Village...

Mittal Patel meets Juna Mojru villagers

God tested, and the people of Juna Mojru Village passed with flying colors.

Naturally, there is usually a water issue in the village, and people typically call us if the trees we planted need water. But the people of Juna Mojru Village brought water themselves using tankers from their own money to water the trees.

We planted around 2,500+ trees together with the entire village, performing rituals to consecrate them, about two and a half to three years ago.

Whether it was our tree friend Natubhai, the village Sarpanch, or other villagers, they nurtured these trees as if watering them with their own lifeblood. Now, seeing the trees grown so big brings immense joy.

ભગવાને પરીક્ષા લીધી અને જુના મોજરું ગામના લોકો તેમાં ખરા ઉતર્યા... 

સ્વાભાવિક રીતે ગામમાં પાણીનો પ્રશ્ન થાય અને અમારા વાવેલા ઝાડમાં પાણીના મળી શકે તો લોકો અમને ફોન કરે... પણ, જુના મોજરું ગામના લોકોએ ઝાડ માટે પોતાના પૈસાથી ટેન્કર દ્વારા પાણી લાવીને ઝાડને પાણી આપ્યું.

આશરે ૨૫૦૦+ ઝાડ અમે બધા ગામ લોકોની સાથે પૂજા કરીને આશરે અઢી ત્રણ વર્ષ પહેલા આ ઝાડ વાવેલા. 

અમારા વૃક્ષમિત્ર નટુભાઈ હોય કે પછી ગામના સરપંચ હોય કે પછી ગામ લોકો તેમને આ ઝાડને પોતનું લોહી સીંચીને ઝાડને મોટા કર્યા અત્યારે ઝાડ બહુ મોટા થયા... એ જોઇને ખુશ થવાય...

Juna Mojru tree plantation site

Juna Mojru tree plantation site

Juna Mojru tree plantation site

From Borewells to Ponds: Ensuring Water Security in Soni...

Mittal Patel visits soni water management site with our
well-wishers

Soni Village in Banaskantha – a village with 100% irrigated farming.

The village has around 400 borewells, and for the past 15 years, water has been available at a depth of 1,000 feet. Ashwinbhai from Soni Village has always stood firmly with our efforts. When we saw the situation, we decided to deepen the village ponds. VSSM constructed three ponds in the village.

These ponds were deepened with the help of the Mahendra Brother Parikh Foundation. When the ponds were completed, our enthusiasm was so high that we visited them even in the heavy rains to see the results.

To see the ponds, the entire team from the Mahendra Brother Parikh Foundation, along with members from Mumbai, came and understood firsthand the village’s condition during rainfall and why rain is so crucial.

We pray that God always allows us to be part of such noble work.

બનાસકાંઠાનું સોની ગામ. ૧૦૦% સિંચાઈથી ખેતી કરતુ ગામ.

ગામમાં આશરે ૪૦૦ જેટલા બોર અને છેલ્લા ૧૫ વર્ષથી ૧૦૦૦ ફૂટે પાણી જતા રહ્યા.

સોની ગામના અશ્વિનભાઈ અમારા કાર્યોમાં હંમેશ ખડે પગે રહે આ સ્થિતિ જયારે અમે જોઈ ત્યારે અમે આ ગામમાં તળાવ ઊંડા કરવાનું વિચાર્યું. ગામમાં ૩ તળાવ VSSM એ બનાવ્યા

આ તળાવ મહેન્દ્ર બ્રધર પરીખ ફાઉન્ડેશનની મદદથી ઊંડું કર્યું. જયારે આ તળાવ બન્યું એટલે અમારો ઉત્સાહ પણ એવો કે અમે આ તળાવ જોવા વરસતા વરસાદે પણ મળ્યા. 

આ તળાવ જોવા માટે મહેન્દ્ર બ્રધર પરીખ ફાઉન્ડેશનમાંથી આખી ટીમ આવી મુંબઈથી આવેલા સભ્યોએ પણ વરસાદમાં શું હાલત હોય અને વરસાદ કેમ જરૂરી છે તે પણ સમજ્યા.  

બસ ભગવાન આવા નેક કામમાં હંમેશા નિમિત્ત બનાવતો રહે તેવી પ્રાર્થના

Mittal Patel with the villagers of soni Village

Soni Water Management site

Mahendra Brother Parikh Foundation from Mumbai
helped VSSM to deepened the lake

Establishing a Tree Temple: Worshiping Each Tree...

મૂર્તિની સ્થાપના આપણે તેની પ્રાણ પ્રતિષ્ઠા અને પૂજા કરી કરીએ છીએ. બસ તેવી જ રીતે અમે અમારા વૃક્ષ મંદિરની સ્થાપના થાય ત્યારે હર એક ઝાડને અમે વિધિવત પૂજા કરીને સ્થાપીએ.

Just as we perform rituals and worship when installing an idol, in the same way, when establishing our tree temple, we ceremoniously worship and consecrate each tree.

Mittal Patel performs tree rituals

Mittal Patel performs vruksh pujan

Mittal Patel during tree worshiping ceremony

Mittal Patel performs puja 

VardhanaMuwada Village Tackles Water Crisis Through Pond Restoration...

Mittal Patel worshiping rainwater

In VardhanaMuwada village of  Gandhinagar district, the water scarcity was so severe that it was hard to forget. There was a time when no family would agree to give their daughter in marriage because of the lack of water. Even when guests visited, the lady of the house would worry about water. During vacations, it was common for children not to visit relatives because of water issues.

When the government started supplying water to the village pond through the Narmada pipeline, the situation improved slightly. However, since the pond had not been desilted for years, the water did not seep into the ground as needed. VSSM, with financial support from Priya Rishi and Sunita Ben and the active participation of the villagers, deepened the pond.

This monsoon, the pond filled with both Narmada water and rainwater, immediately benefiting nearby farmers. Next to the pond is the farmland of farmer Mahendragriri from Jaliya Mata village. He said, “My borewell is 320 feet deep. Every year, I had to lower the pipe further. Now, because the pond was deepened and the water recharged, I get water at 280 feet. I had to remove three columns, but earlier I ran a 20 HP motor, and now a 15 HP motor is enough. The borewell is now working perfectly.”

This is a living example of how desilting and restoring a pond can solve water problems. Many may not believe that Gandhinagar district faces water issues, but statistical data shows that over 300 villages in the district struggle with water scarcity. According to the Central Government’s Groundwater Report (2022), nearly 65% of borewells in Gandhinagar district are now deeper than 300 feet, whereas 15 years ago the average depth was 120–150 feet. The district uses approximately 2,200 million cubic meters of water annually, while the natural recharge capacity is only 1,600 million cubic meters, creating an annual deficit of 600 million cubic meters.

The government is attempting to recharge these depleted ponds by filling them with water from the Narmada. At the local level, arrangements such as ponds, wells, and check dams are also needed to recharge rainwater effectively.

In many villages of Gandhinagar district, the government fills ponds with Narmada water, but all these ponds must be properly desilted first for effective recharge. Hopefully, the government will launch the Sujalam Sufalam campaign this January and involve organizations and people genuinely interested in public welfare.

Special thanks to Rishi, Sunita Ben, and the people of VardhanaMuwada village in Wardha for their efforts.

ગાંધીનગર જિલ્લાના વર્ધાના મુવાડા ગામે પાણીની કટોકટી ભૂલાય તેવી નહોતી. એક સમય ગામના છોકરાઓને લગ્ન માટે દિકરી આપવા કોઈ રાજી નહોતું. પાણીની અછત એટલે ઘરમાં મહેમાનો આવે તો પણ ઘરધણીને ચિંતા થાય. વેકેશનમાં ભાણેજીયા મામાના ઘરે ન આવવાના કિસ્સા અહીં સામાન્ય હતા.

સરકાર દ્વારા નર્મદા પાઈપલાઈન મારફતે ગામના તળાવમાં પાણી આપવાનું શરૂ થયું એટલે પરિસ્થિતિમાં થોડો સુધારો આવ્યો. તળાવ વર્ષોથી ગળાયેલું ન હોવાના કારણે પાણી જમીનમાં જોઈએ તેવું ઉતરતું નહોતું. VSSMએ પ્રિય ઋષી અને સુનિતાબેનની આર્થિક મદદથી અને ગ્રામજનોની ભાગીદારીથી તળાવ ઊંડુ કર્યું.

આ ચોમાસે નર્મદાના પાણીની સાથે સાથે વરસાદી પાણીથી તળાવ ભરાયું, જેના કારણે આસપાસના ખેડૂતોને તુરત જ લાભ થવા માંડ્યો. તળાવની બાજુમાં જાલિયાના મઠ ગામના ખેડૂત મહેન્દ્રગીરીની જમીન છે. એમણે જણાવ્યું કે, “મારો બોર 320 ફૂટનો. દર વર્ષે પાઈપ નીચે ઉતારવી પડતી. હવે તળાવ ખોદાવવાથી ને પાણી રીચાર્જના લીધે મને 280 ફૂટે પાણી મળવા માંડ્યું. મારે ત્રણ કોલમ બહાર કાઢવી પડી. પહેલા 20 હોર્સ પાવરની મોટર ચાલતી, હવે 15 હોર્સ પાવરની પૂરતી છે. બોર હવે સરસ રીતે ચાલે છે.”

તળાવનો જીર્ણોદ્ધાર કરીએ તો પાણીની સમસ્યાનો ઉકેલ આવે તેનું આ જીવંત ઉદાહરણ.  ગાંધીનગર જિલ્લામાં જળ સમસ્યા હોઈ શકે એ વાત કોઈના માનવામાં ન આવે પણ આંકડાકીય વિગતો તપાસીએ તો જિલ્લાના 300થી વધુ ગામોમાં પાણીની તંગીનો સામનો કરી રહ્યા છે. કેન્દ્ર સરકારના ગ્રાઉન્ડ વોટર રિપોર્ટ (2022) અનુસાર ગાંધીનગર જિલ્લાના લગભગ 65% બોરવેલ 300 ફૂટથી ઊંડા છે, જયારે 15 વર્ષ પહેલાં સરેરાશ 120–150 ફૂટે હતા. જિલ્લો દર વર્ષે અંદાજે 2,200 મિલિયન ક્યુબિક મીટર પાણીનો ઉપયોગ કરે છે, જયારે કુદરતી રિચાર્જ ક્ષમતા માત્ર 1,600 મિલિયન ક્યુબિક મીટર છે. એટલે દર વર્ષે પાણીના ખાલીપામાં 600 મિલિયન ક્યુબિક મીટરનો વધારો થાય છે. જો કે સરકાર મા રેવાનું પાણી તળાવોમાં નાખી આ ખાલી થયેલા તળને રીચાર્જ કરવા પ્રયત્નશીલ છે. સ્થાનિક સ્તરે તળાવ, કૂવો, ચેકડેમ વગેરે થકી વરસાદી પાણીના રિચાર્જની વ્યવસ્થાઓ પણ કરવી પડશે. 

ગાંધીનગર જિલ્લાના ઘણા ગામોમાં સરકાર નર્મદાના પાણીથી તળાવ ભરે પણ એ બધા તળાવો એક વખત સરખા ખોદાય તે જરૃરી. એ ખોદાશે તો પાણી રીચાર્જ થશે. આશા રાખીએ સરકાર આ વખતે સુજલામ સુફલામ અભિયાન જાન્યુઆરીથી શરૃ કરે ને સાચા અર્થમાં જેમને લોકોના ભલામાં રસ છે એવા લોકો- સંસ્થાઓને આ કાર્યમાં જોડે. 

ઋષી, સુનિતાબેન તેમજ વર્ધાના મુવાડાગામના લોકોનો ઘણો આભાર.

#mittalpatel #vssm #explorepage✨ #gujarat #enviroment #watermanagement

Mittal Patel with the villagers of Vardhana Muwada

Mittal Patel visits VardhanaMuwada lake filled with
rainwater

VardhanaMuwada lake filled with rainwater

VardhanaMuwada Village Pond Filled Through VSSM Efforts...

 VardhanaMuwada village in , Gandhinagar district, has long struggled with water scarcity. Through the efforts of VSSM, the village pond was deepened, and today it is brimming with rainwater and water from the Narmada River.

The villagers came together to celebrate and joyfully welcomed the water. Along with the water, hope, prosperity, and new possibilities for the future have also arrived in the village. 💧🌾

વર્ધાના મુવાડા ગાંધીનગરનું ગામ. પાણી માટે બહુ સંઘર્ષ કર્યો. VSSM થકી તળાવ ઊંડું કર્યું તે તળાવ વરસાદ અને નર્મદાના નીરથી ભરાયું. ગામ લોકો સાથે વધામણાં કરી નીરને આવકાર્યું.

#mittalpatel #vssm

VSSM hope that villagers everywhere become aware and develop a sensitivity towards nature, just like the people of Sedla village...

Mittal Patel, KRSF founder Shri Pratulbhai Shroff at Sedla tree plantation ceremony

 "Have you ever been to a cremation ground?"

"Hey, bury me if I’ve ever been!"

"So today is your first time here?"

"Yes. Actually, someone at home said that trees are being planted in grandpa’s name. So I came... and then realized, for the first time ever, the whole family has gathered like this."

These were the words spoken by the women, who were planting trees with their heads covered in veils.

Even though the cremation ground is sacred, no one really wishes to come here while alive. But we come here, worship the trees, and plant them. Our hope is that women, men, and children from the village all participate in this event. It’s also a way to break the fear of the cremation ground.

In the cremation ground of Sedla village in Banaskantha, we planted 5,500 trees in partnership with Dr. K.R. Shroff Foundation (KRSF) and the village community.

When we arrived at the cremation ground, we saw more than 500 villagers sitting near the dug-up pits, each holding a sapling to plant.

It was a beautiful sight. Everyone welcomed us, and after a ritual, we established the Tree Deity. All present chanted “Victory to Tree Narayan Dev!”

After that, everyone gathered in one place. Respected Shri Pratulbhai, founder of KRSF, spoke about the importance of trees. The VSSM team facilitated the entire event. The people of Sedla also honored every member of the team.

After that, everyone had tea and snacks — for many women and children, not only was it their first time at a cremation ground, it was also their first time eating there.

Through the Tree Nurturing Program, not only is nature conserved, but social beliefs also begin to shift. Plus, this initiative creates livelihood opportunities for many.

After seeing trees being planted in Sedla’s cremation ground, people from neighboring communities also started cleaning their own cremation grounds. They too want to free their spaces from invasive mesquite (ganda bawal).

We hope that villagers everywhere become aware and develop a sensitivity towards nature.

Thank you, Pratulbhai, for being with us. We wish that nature blesses you abundantly, and may you continue to be an instrument of good in the lives of many.

તમે કોઈ દિ સ્મશાનમાં આવેલા?'

'ઓય હું દાટ્યું હોય તે આબ્બુ પડ.'

'તો આજે પહેલીવાર આવ્યા?'

'હોવ. આતો ઘરના એ કીધું ક ઝાડ વાબ્બાના હ. તે આયા પણ હારુ કીધુ આ આખું કટમ્બ, ગોમ ઓમ પેલીવાર કા આ રીતે ભેળુ થ્યું.'માથે ઘૂંઘટ ઓઢેલી વૃક્ષો વાવી રહેલી બહેનોએ આ કહ્યું. સ્મશાન પવિત્ર ભૂમી પણ કોઈને અહીંયા જીવતા આવવું તો ન જ ગમે. અમે સ્મશાનમાં વૃક્ષો પૂજન કરીને વાવીએ. ગામના સ્ત્રી, પુરુષ, બાળકો સૌ આ કાર્યક્રમમાં હાજર રહે એવી અમારી લાગણી. આ બહાને સમ્શાન માટેનો ભય પણ ભાંગે.

બનાસકાંઠાના સેદલાગામના સ્મશાન માં અમે 5500 વૃક્ષો ડો.કે.આર.શ્રોફ ફાઉન્ડેશન (KRSF) અને ગામની ભાગીદારીથી વાવ્યા. અમે સ્મશાનમાં પહોંચ્યા તો ગામના 500 કરતા વધારે વ્યક્તિઓ વૃક્ષો વાવવા માટે કરેલા ખાડા પાસે એક એક વૃક્ષ લઈને બેઠેલા જોયા.સરસ નજારો હતો. સૌએ અમને આવકાર્યા ને પછી પૂજન કરી અમે વૃક્ષદેવનું સ્થાપન કર્યું.  સૌએ વૃક્ષ નારાયણ દેવ કી જયના નામનો જયધોષ કર્યો. 

એ પછી સૌ એક જગ્યા પર એકત્રીત થયા. વૃક્ષોના મહત્વની વાત  KRSFના સ્થાપક આદરણીય શ્રી પ્રતુલભાઈએ કરી. VSSM ટીમ  આ કાર્યમાં નિમિત્ત બની. સેદલાવાસીઓએ ટીમના તમામ સદસ્યોનું પણ સન્માન કર્યું. 

એ પછી સ્મશાનમાં સૌએ ચા નાસ્તો કર્યો. જેમ બહેનો અને બાળકોનું સ્મશાનમાં આવવાનું પહેલીવાર નું હતું અદલ એવું જ અહીંયા નાસ્તો કરવાનું પણ હતું.

વૃક્ષ ઉછેર કાર્યક્રમ અંતર્ગત પ્રકૃતિનું સંવર્ધન તો થાય છે સાથે સાથે સામાજીક માન્યતાઓ પણ બદલાય છે. વળી અનેકોને આ કાર્યમાંથી રોજી રોટી પણ મળે છે. 

સેદલાની એક સ્મશાનભૂમીમાં વૃક્ષો વવાતા જોઈને ગામના અન્ય સમાજના લોકોએ પણ પોતાની સ્મશાન ભૂમિ સાફ કરવાની શરૂઆત કરી દીધી. એમને પણ પોતાના સ્મશાનને ગાંડા બાવળ થી મુક્ત કરવું છે. 

બસ ગામે ગામ લોકો જાગે ને પ્રકૃતિ પ્રત્યે સંવેદનશીલ બને તેવું ઈચ્છીએ. 

આભાર પ્રતુલભાઈ તમે સાથે છો એનો રાજીપો ને સાથે કુદરત તમને ખુબ આપે ને અનેકોના શુભમાં નિમિત્ત બનાવે તેવી પ્રાર્થના..

VSSM Planted over 5,500 trees in Chekra with the support from KRSF and APMC Lakhni...

Mittal Patel with MLA Shri Keshaji and his team, KRSF 
founder Shri Pratulbhai shroff, VSSM coordinator and
others performing vruksh pujan

Our mission to plant and nurture trees is now bearing fruit.

In Chekra village of Banaskantha, around 5,500 trees were planted with blessings and rituals, thanks to the support of Dr. K.R. Shroff Foundation (KRSF) and APMC – Lakhani.

The founder of KRSF, respected Pratulbhai Shroff, was specially present at this event.

Through KRSF, support has been extended for planting and nurturing over 400,000 trees so far.

Pratulbhai continues to be a driving force not just in the welfare of people, but also in the well-being of all living beings.

His philosophy—of using his wealth for the good of all life on Earth—is truly worthy of salute and deep respect.

There’s much to learn from him.

In Chekra, the tree plantation was largely made possible through the generous support of #KRSF, and #APMC-Lakhani, who contributed 5,500 saplings and marked their participation meaningfully.

Such collaboration between organizations and villages is essential and desirable.

In every village, there are always a few families whom God has blessed with abundance.

What matters most is their willingness to share that abundance with others.

In Chekra, we began by worshipping the trees and formally installing Vruksha Dev (Tree God).

Local MLA Shri Keshaji Chauhan and his team were present for the event and extended their active support.

The managers of Chekra Gaushala and Mahant Shri also warmly welcomed everyone.

Naranbhai, Chairman of APMC – Lakhani, along with his active team, participated enthusiastically.

Many villagers came together to offer prayers and personally plant the trees.

Besides this, several well-wishers from Chekra and neighboring villages, who have consistently supported VSSM’s efforts, were present to mark the occasion.

Everyone clicked selfies with the trees, capturing memories of the moment.

From the VSSM team, Naranbhai, Jorabhai, Ratnabhai, Hareshbhai, Alpesh, Ashwinbhai and others worked hard to make this event a success.

VSSM feels honored to play a role in such meaningful work.

May the Divine always allow us to be instruments in such noble endeavors—this is our humble prayer.

વૃક્ષો વાવી ઉછેરવાનું અમારુ અભિયાન હવે રંગ લાવી રહ્યું છે. બનાસકાંઠાના ચેકરાગામમાં 5500 જેટલા વૃક્ષો ડો.કે.આર.શ્રોફ ફાઉન્ડેશન (KRSF) અને APMC – લાખણીની મદદથી વૃક્ષનું પૂજન કરીને વાવ્યા.

KRSF ના સ્થાપક આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ આ કાર્યક્રમમાં ખાસ ઉપસ્થિત રહ્યા. KRSF થકી અત્યાર સુધી 4 લાખ કરતા વધારે વૃક્ષો વાવી ઉછેરવા મદદ કરવામાં આવી છે. પ્રતુલભાઈ માણસોના કલ્યાણની સાથે સાથે સમગ્ર જીવસૃષ્ટિના કલ્યાણના કાર્યોમાં નિમિત્ત બની રહ્યા છે. આમ તો મળેલી સંપદા સમગ્ર જીવ સૃષ્ટિના કલ્યાણમાં ખર્ચવાની એમની ભાવનાને પ્રણામ કરવા ઘટે. એમની પાસેથી અનેકોએ શીખવા જેવું છે.

ચેકરામાં વૃક્ષો વાવ્યા તેમાં મહત્તમ મદદ #KRSFની આમાં #APMC – લાખણીએ 5500 વૃક્ષો આપી પોતાની સહભાગીતા નોંધાવી. ગામે ગામ આ પ્રકારની ભાગીદારી થાય તે પણ ઈચ્છનીય.

દરેક ગામોમાં કેટલાક પરિવારો એવા હોય છે જેમને ઈશ્વરે સુખ આપ્યું છે. બસ આ સુખને અન્યોને વહેંચવા માટે તેઓ સહમત થાય એ અગત્યનું.

ચેકરામાં વૃક્ષ પૂજન કરીને વૃક્ષ દેવનું સ્થાપન કરવાનું નક્કી કર્યું ને આ વિસ્તારના જાગતલ ધારાસભ્ય શ્રી કેશાજી ચૌહાણ તેમજ તેમની ટીમ આ કાર્ય માટે ખાસ ઉપસ્થિત રહી. ચેકરા ગૌશાળાના સંચાલકો, મહંત શ્રી સૌએ પણ ઉપસ્થિતિ સૌને આવકાર્યા. APMC – લાખણીના ચેરમેન નારણભાઈ તેમજ તેમની ટીમ પણ એકદમ સક્રિય. વૃક્ષો પૂજન માટે ગામના સૌ મોટી સંખ્યામાં ઉપસ્થિત રહ્યા ને પૂજન કરીને પોતાના હસ્તે વૃક્ષો વાવ્યા.

આ સિવાય સંસ્થાના કાર્યમાં સદાય મદદરૃપ થતા ચેકરા આસપાસના ગામોના અનેક સ્વજનો આ કાર્યક્રમમાં ખાસ ઉપસ્થિત રહ્યા. સૌએ વૃક્ષ સાથે સેલ્ફી પણ પડાવી.

VSSM ટીમના નારણભાઈ, જોરાભાઈ, રત્નાભાઈ, હરેશભાઈ, અલ્પેશ, અશ્વિનભાઈ વગેરે સૌની મહેનત આ કાર્યક્રમ સફળ બનાવવા રહી.

VSSMને આવા શુભકાર્યમાં નિમિત્ત બન્યાનો આનંદ. ઈશ્વર સૌના શુભમાં હંમેશા નિમિત્ત બનાવે તેવી પ્રાર્થના...

Chekra tree plantation site

Mittal Patel with others going to chekra tree plantation site for 
tree plantation

Chekra tree plantation site

VSSM planted over 2500 trees in Khimat village with the support from respected Shri Kishorbhai Patel...

Mittal Patel with others going to Khimat tree plantation site

Khimat, a prominent village in Dhanera, once had a significant Jain population.

To provide shelter for stray cows, a gaushala (cow shelter) was established here. The village invited us to plant over 2,500 trees on its premises.

More accurately, it was not just the village but the managers of the gaushala who extended the invitation.

Anilbhai Shah, originally from the village but now residing in Navsari, took the lead in organizing the tree plantation.

The Amritlal Dolani family, currently based in Bangalore, contributed funds for fencing the plantation area.

Then came the task of planting and nurturing the trees, for which they reached out to VSSM.

With the support of our respected Kishorbhai Patel (Uncle), we decided to assist in memory of dear Kushalbhai—providing funding for drip irrigation, pit digging, tree saplings, and appointing a "Vrukshmitra" (Tree Caretaker) to maintain the grove.

With this collective effort, the project took shape. As is our tradition, we began with a tree worship ceremony, and it was decided to do the same in Khimat.

We all arrived at the gaushala, where the plantation was to happen, accompanied by drums and the village community, celebrating as we went.

We worshipped the saplings and then planted them with love and care.

This Kush Gramvan, being developed in memory of dear Kushalbhai, will soon become home to countless living beings and will bring peace to all who dwell there.

Along with the support of respected Kishor Uncle, we extend heartfelt thanks to Amritlalbhai as well.

When such dedicated individuals come together, the work truly shines.

Special thanks to Anilbhai and our VSSM team members—Narayanbhai, Ratnabhai, Maheshbhai, Hareshbhai, Jorabhai, and Ashwinbhai.

Because of their tireless efforts, over 1.35 million trees are now growing across 240 Gramvans.

We pray that Nature continues to bless us, and that we may plant and nurture even more trees in the days to come.

ધાનેરાનું ખીમત મોટુ અને એક વખતે જૈનોની સારી એવી વસતિ ધરાવતું ગામ. આ ગામે રખડતી ગાયોને આશરો આપવા ગૌશાળા બનાવી. જેમાં 2500 થી વધારે વૃક્ષોનું વાવેતર કરવા ગામે અમને આમંત્રણ આપ્યું.

આમ તો ગામ કહેવા કરતા ગૌશાળાના સંચાલકો કહેવું વધારે ઉચીત. ગામના અનીલભાઈ શાહ નવસારી રહે. એમણે વૃક્ષો વાવવા આગેવાની લીધી. ફ્રેન્સીંગ કરવા ગામના બેંગલોરમાં રહેતા અમૃતલાલ દોલાણી પરિવારે મદદ કરી.

હવે વાત હતી વૃક્ષો વાવી ઉછેરવાની. એ માટે એમણે VSSM નો સંપર્ક કર્યો. અમારા આદરણીય કિશોરભાઈ પટેલ (અંકલ)ની મદદથી પ્રિય કુશલભાઈની સ્મૃતિમાં અમે આ ગ્રામવનમાં ડ્રીપ, ખાડા, વૃક્ષો લાવી, વાવી ઉછેરવા વૃક્ષમિત્ર રાખવાના ખર્ચમાં મદદ કરવાનું નક્કી કર્યું.

આમ સહિયારા પ્રયાસથી આ કાર્ય પાર પાડવાનું નક્કી થયું. વૃક્ષો વાવવાનું શરૃ કરતા પહેલા અમે વૃક્ષપૂજન કરીએ. ખીમતમાં પણ એ રીતે કરવાનું નક્કી થયું ને ગામની ગૌશાળામાં અમે સૌ પહોંચ્યા. ગૌશાળાના મુખ્ય દ્વારથી વૃક્ષ રોપણ જ્યાં કરવાનું હતું ત્યાં ગામના સૌ સાથે અમે વાગતા ઢોલે પહોંચ્યા ને વૃક્ષોનું પૂજન કરીને વૃક્ષો વાવ્યા.

પ્રિય કુશલભાઈની સ્મૃતિમાં તૈયાર થનાર આ કુશ ગ્રામવન જેમાં અનેક જીવો રહેશે ને સાતા પામશે.

આદરણીય કિશોર અંકલની મદદની સાથે સાથે અમૃતલાલભાઈનો પણ ઘણો ઘણો આભાર. આ રીતે અનેક સ્વજનો સાથે જોડાય તો કામ કેવું દીપી ઉઠે.

આભાર અનીલભાઈ અને અમારી ટીમના કાર્યકરો નારણભાઈ, રત્નાભાઈ, મહેશભાઈ, હરેશભાઈ, જોરાભાઈ, અશ્વિનભાઈ સૌ કાર્યકર્તાઓનો. એમની સતત જેહમતથી જ આજે 13.50 લાખથી વધારે વૃક્ષો 240 ગ્રામવનોમાં ઉછરી રહ્યા છે.  

વધારેમાં વધારે વૃક્ષો વાવી ઉછેરવામાં કુદરત નિમિત્ત બનાવે તેવી પ્રાર્થના...

Khimat tree plantation site

Mittal Patel greeted by villagers of Khimat village

Mittal Patel performing vrukh pujan

VSSM planted 3000 trees in bhensana village with the help from Jewelex india Pvt. Ltd....

Mittal Patel performing rituals

“My father had a vision, and he dedicated three acres of land for voiceless animals.”

In Banaskantha, it's not uncommon to see privately owned land being donated for charitable or religious purposes.

In Bhensana village of Banaskantha, where we planted 3,000 trees, the land belongs to Pannalalbhai, whose father had dedicated it years ago as gauchar (grazing land).

At the time, the land was overgrown with prosopis juliflora (known locally as ‘gando baval’) — so dense that even mute animals would find it hard to take shelter there.

Premjibhai and other village leaders took the initiative to clear the wild shrubs from the land and invited us to plant and nurture trees there.

With the generous support of respected Piyushbhai Kothari of the Jewellex family, we planted over 2,500 trees on this land. We’ve committed to nurturing these trees for the next three to four years.

At a time when people are encroaching on grazing lands or have already done so for years, the actions of Pannalalbhai’s father stand as an inspiring example.

Even today, though the land is in Pannalalbhai’s name, and its market value is in the lakhs, he has not succumbed to greed. Individuals like him truly deserve our salute.

The Jewelex family is also remarkable—respected Piyushbhai has been supporting the work of VSSM for many years.

We are deeply thankful for his contribution.

Our team was specially present for this activity and performed the tree plantation with proper rituals and respect.

We sincerely hope that more and more villages join in this effort to plant and nurture trees.

‘મારા પિતાને ભાવ થયો ને એમણે ત્રણ એકર જમીન અબોલ જીવો માટે કાઢી.’

માલીકીની જમીન ધર્માદા પેટે કાઢવી એ પરંપરા બનાસકાંઠામાં ઘણી જોવા મળે. બનાસકાંઠાના ભેંસાણામાં જ્યાં ત્રણ હજાર વૃક્ષોનું વાવેતર અમે કર્યું તે જમીન ગામના પન્નાલાલભાઈની માલિકીની. જે વર્ષો પહેલા એમના પિતાએ ગૌચર પેટે કાઢેલી. આ જમીન ગાંડાબાવળથી ભરેલી એક રીતે તો મૂંગા જાનવરને બેસવું ભારે પડે એવી.

ગામના પ્રેમજીભાઈ અને અન્ય આગેવાનોએ આ જમીન પરથી ગાંડો બાવળ કઢાવ્યો અને અમને વૃક્ષો વાવી ઉછેરવા નિમંત્રણ આપ્યું.

આદરણીય પિયુષભાઈ કોઠારી – જવેલેક્ષ પરિવારની મદદથી અમે 2500 થી વધારે વૃક્ષોનું અહીંયા વાવેતર કર્યુ. ત્રણ થી ચાર વર્ષ અમે આ વૃક્ષોની જાળવણી કરીશું.  

પણ જ્યાં ગૌચર જમીન પર લોકો દબાણ કરી રહ્યા છે અથવા વર્ષોથી દબાણ કરી બેઠા છે ત્યાં પન્નાલાલભાઈના પિતા જેવા ઉદાહરણરૃપ કામ કરી ગયા. આજે પન્નાલાલભાઈના પિતા હાજર નથી. જમીન કિંમતી, વેચે તો લાખો રૃપિયા આવે પાછી જમીન આજેય પન્નાલાલભાઈના નામે પણ લાલચ તેમના પર હાવી નથી. આવા વ્યક્તિઓને સલામ.

જવેલેક્ષ પરિવાર તો બહુ નોખો, આદરણીય પિયુષભાઈ વર્ષોથી VSSM ના કાર્યોમાં મદદ કરે. તમારો ઘણો ઘણો આભાર.

અમારી ટીમ ખાસ આ કાર્યમાં હાજર રહી ને વૃક્ષોનું વાવેતર પૂજન સાથે કર્યું.. બસ ગામે ગામ અનેક વૃક્ષો વવાય તેમ ઈચ્છીએ..

#VSSM #MittalPatel #environment #ClimateCrisis #explore #trees #banaskantha

Mittal Patel with villagers of Bhensana village during
tree plnatation ceremony

Mittal Patel with Pannalabhai 

Mittal Patel and others planted tree saplings in bhensana
tree plantation site

VSSM planted 10,000 saplings in Makdala village with the help of Parikh Foundation...

Mittal Patel with the Parikh Foundation team, MLA of Diyodar-Lakhani,the village head,
former Sarpanch of Lavana village and other dignitaries for the tree plantation ceremony

We arrived at the cremation ground with drums beating and celebration.

You might wonder—who goes to a cremation ground like that! In a way, your doubt is valid. Usually, people go to the cremation ground with heavy hearts to bid a final farewell to the deceased.

But we, along with the entire village, arrived with drums and joy to give a permanent resting place to over 10,000 loved ones.

These loved ones will make the cremation ground their permanent home and will also provide shelter to many others.

You may be wondering, what is this all about? So let’s solve the riddle.

In Makdalla village of Banaskantha, we held a tree plantation ceremony at the cremation ground. With the help of Parikh Foundation, we planted 10,000 saplings there—with a commitment to nurture them.

During the tree worship ceremony, the team from Parikh Foundation was present. Milanbhai, one of the founders and a senior member of the Parikh family, was specially present at the event. Along with him, Vyomaben Parikh, who consistently supports the work of VSSM, also attended.

The MLA of Diyodar-Lakhani, Mr. Keshaji Chauhan, the village head, Mr. T.P. Rajput from Lavana, former Sarpanch Ramabhai Rajput of Lavana village, and other dignitaries were also present.

Our volunteer Naranbhai and his team worked very hard for this initiative. This year, we have pledged to plant and nurture 650,000 trees. Our goal is simple: plant as many trees as possible and ensure their survival.

In Makdalla, we have arranged drip irrigation to ensure the trees get regular water. We also appointed a paid caretaker, whom we call Vrukshmitra (Friend of the Trees), who will look after the trees for 3 to 4 years.

Posters of our Prime Minister’s slogan ‘Ek Ped Maa Ke Naam’ (One Tree in the Name of Mother) were also put up in Parikh Gramvan. A selfie point was created too, where everyone clicked selfies with the trees.

Our hope is that village after village wakes up and joins this movement—to plant and nurture trees this way.

સ્મશાનમાં અમે સૌ વાજતે ગાજતે પહોંચ્યા. તમને થશે સ્મશાનમાં આવી રીતે તે કોઈ જાય! તમારી વાત એક રીતે સાચી. સામાન્ય રીતે મૃતકને સદેહે વિદાય આપવા જ સૌ ગમગીન હૃદયે સ્મશાનમાં જાય. પણ અમે તો 10,000 થી વધારે સ્વજનોને કાયમી સ્થાનક આપવા ગામના સૌ સાથે વાગતે ઢોલે પહોંચ્યા.

પાછા આ સ્વજનો સ્મશાનમાં પોતાનું કાયમી સરનામુ કરશે ને અનેકને પોતાના ત્યાં આસરો આપશે.

તમને થશે આ શાની વાત કરે છે? તો ચાલો હવે કોયડો ઉકેલું. અમે બનાસકાંઠાના મકડાલા ગામમાં પૂજન સાથે વૃક્ષોનું સ્થાપન કર્યું. પરીખ ફાઉન્ડેશનની મદદથી અમે 10,000 બાલતરુઓ સ્મશાનમાં વાવ્યા એ પણ ઉછેરવાના સંકલ્પ સાથે.

વૃક્ષ પૂજન કાર્યક્રમમાં પરીખ ફાઉન્ડેશનની ટીમ ખાસ હાજર રહી. પરીખ ફાઉન્ડેશનના સ્થાપકોમાંના એક અને પરીખ પરિવારના મોભી મીલનભાઈ કાર્યક્રમમાં ખાસ ઉપસ્થિતિ રહ્યા તેમની સાથે VSSM ના કામોમાં સદાય મદદ કરતા વ્યોમાબેન પરીખ પણ હાજર રહ્યા. દિયોદર-લાખણીના ધારાસભ્ય શ્રી કેશાજી ચૌહાણ, એ સિવાય ગામના સરપંચ શ્રી, લવાણાથી શ્રી ટી.પી. રાજપૂત, લવાણાગામના પૂર્વ સરપંચ શ્રી રામાભાઈ રાજપૂત અને અને અન્ય આગેવાનો ઉપસ્થિતિ રહ્યા.

અમારા કાર્યકર નારણભાઈ અને એમની ટીમની આ કાર્યમાં ભારે જેહમત. આ વર્ષે 6.50 લાખ વૃક્ષો વાવી ઉછેરવાનો અમારો સંકલ્પ છે. બસ મહત્તમ વૃક્ષો વવાય અને વાવેલા મહત્તમ ઉછરે એવું ઈચ્છીએ.

અમે મકડાલામાં વાવેલા વૃક્ષોને કાયમ પાણી મળી રહે તે માટે ડ્રીપની વ્યવસ્થા, તેમજ પગારદાર માણસ જેને અમે વૃક્ષમિત્ર કહીએ તેની નિયુક્ત કરીએ જે ત્રણ થી ચાર વર્ષ વૃક્ષની જાળવણી કરે.

આપણા વડાપ્રધાન શ્રીની નેમ એક પેડ મા કે નામ ના પોસ્ટર પણ પરીખ ગ્રામવનમાં લાગ્યા. સેલ્ફી પોઈન્ટ પણ અહીંયા તે સૌએ વૃક્ષો સાથે સેલ્ફી પણ પડાવી.

બસ ગામે ગામ સૌ જાગે ને આ રીતે વૃક્ષો વાવી ઉછેરે...

Mittal Patel meets Vansfoda families in the Barmer district of Rajasthan...

Mittal Patel with Hansaben

"Even a dog from your maternal home feels dear, Ben..."

Hansaben lives in the Barmer district of Rajasthan. We had begun work there with nomadic denotified tribes as well as on water conservation. Currently, we’re working on locating the temporary settlements of nomadic communities.

As we were passing through a village near Barmer, we saw a few huts. From the appearance of the huts, they seemed to belong to the Vansfoda community. We stopped the vehicle and went to meet them. After a short conversation, the head of the household, Rakeshbhai, said:

"Didi, do you know Lala Bhai from Chhapi? I saw a photo of you with him."

After Rakeshbhai said this, there were conversations filled with curiosity—Do you know so-and-so brother, and what about such-and-such person?

As we were talking with Rakeshbhai, his wife came out of the hut and said directly:

"Didi, I’m from Khedbrahma. My name is Hansa."

Seeing us, Hansaben was overjoyed… She asked if she should bring some cool water, offered food, and spoke in many ways.

After that, Hansaben took me into their hut. She was hand-stitching cushion covers and showed them to me. She said:

"You’ve come from my maternal home."

Just imagine—when you go out of your state, the whole region starts to feel like your maternal home.

As we were getting ready to leave, after planning a meeting with all the Vansfoda families of Barmer, Hansaben said:

"Take a photo with me..."

So we took that photo… This is my extended family.

#vssm #MittalPatel #Rajasthan #NomadicTribes #Vansfoda

 "પિયરનું તો કૂતરુંય વહાલું લાગે બેન.."હંસાબહેન રાજસ્થાનના બાડમેર જિલ્લામાં રહે. અમે રાજસ્થાનમાં વિચરતી વિમુક્ત જાતિઓ સાથે તેમજ જળસંચયનું કામ શરૃ કર્યું. હાલ તો ત્યાં વિચરતા સમુદાયોના પડાવો શોધવાનું ચાલે.

અમે બાડમેર નજીક એક ગામમાંથી પસાર થતા હતા ત્યાં કેટલાક ઝૂંપડાં જોયા. ઝૂંપડાના દેખાવ પરથી વાંસફોડા પરિવારના લાગ્યા. ગાડી ઊભી રાખી અમે મળવા ગયા. થોડી વાતો થઈ ત્યાં તો ઘરના આગેવાન રાકેશભાઈએ કહ્યું, 

"दीदी आप छापी के लालाभाई को जानते हो? उनके साथ आपकी फोटो देखी थीा"

રાકેશભાઈની આ વાત સાંભળ્યા પછી તો ફલાણા ભાઈ અને ઠીકણાભાઈ ને તમે ઓળખો ની અલક મલકની વાતો. 

રાકેશભાઈ સાથે અમારી વાતો ચાલતી હતી ત્યાં છાપરામાંથી એમના પત્ની બહાર આવ્યા અને સીધુ જ કહ્યું, "દીદી હું ખેડબ્રહ્માની. મારુ નામ હંસા."

અમને જોઈને હંસાબહેન તો રાજી રાજી.. ઠંડુ મંગાવું, જમ્યા વગેરે કેટલીયે વાતો. 

એ પછી હંસાબહેન મને એમના છાપરામાં લઈ ગયા. ત્યાં એ હાથેથી ઓશિકાના કવર બનાવતા એ બતાવ્યા. એ કહે, "તમે મારા પિયરથી આવ્યા." 

બોલો પ્રદેશ બહાર જાવ તો આખો પ્રદેશ પિયર લાગે.. 

બાડમેરના બધા વાંસફોડા પરિવારો સાથે એક બેઠકનું આયોજન કરવાનું કહીને અમે નીકળી રહ્યા હતા ત્યારે હંસાબેન કહ્યું, "મારી સાથે એક ફોટો લોને..."

બસ તે એ ફોટો પાડ્યો... આ મારો બૃહદ પરિવાર...

#vssm #MittalPatel #rajsthan #nomadictribes #Vansfoda