Ration cards prove to be blessings in disguise for thousands of needy families….

Nomadic woman obtained Rationcard
with the help of VSSM

“This ration card you helped obtain has come to our rescue during these challenging times. There has brought us great relief for our food needs. The ration shops gave us wheat, rice, sugar and dal. Oil and chilli would have made it even better nonetheless, something is better than nothing.”

Thousands of families who have obtained Ration Cards as a result of VSSM’s efforts have always blessed and these blessings are even more profound in the recent times of COVID crisis.

 I am grateful to the government for considering our cognizance and making the required amends to ease the process of acquiring ration cards for such homeless families. The amend to consider Voter ID card as the only pre-required document to process ration card applications of nomadic and de-notified communities has enabled thousands of families to access ration cards.

Hope and prayers for these difficult times get over soon…

The image shared here for reference was captured by our dear and well-wishing patron, the UK based  Bharatbhai Patel!!

'તમે આ આ કેડ કઢઈ આલ્યુ પસી દોણા પોણીની રાહત થઈ જીતી..

હાલના કપરા વખતમો તમે કઢઈ આલેલું આ કેડ જ કોમ આયું..

આજ કંટોલમોંથી ઘઉં, ચોખા, ખોડ અન દાળ મલી. હા મરચું અન તેલ મલ્યું હોત તો થોડી ઠીક રેત પણ હેડો ના મોમા કરતા કોણો મોમો હારો...'

VSSMના કાર્યકરોના પ્રયત્નોથી જેમને રેશનકાર્ડ મળ્યા છે તેવા હજારો લોકો આમ પણ આશિર્વાદ આપતા હોય છે પણ હાલની ઘડીમાં તો તેમના હૃદયમાંથી ખરા આશીષ નીકળે છે..

સરકારનો પણ આભાર માનુ છુ. વિચરતી જાતિઓને સહેલાથી રેશનકાર્ડ મળે તે માટે અમારી રજૂઆતના પગલે એમણે ફક્ત મતદારકાર્ડના આધારે રેશનકાર્ડ આપવાનો ઠરાવ કર્યો ને એના આધારે જ અમે હજારો લોકોને મતદારકાર્ડની જેમ જ રેશનકાર્ડ અપાવી શકેલા..

ખેર ઝડપથી આ કપરો કાળ માથેથી હટી જાય એવી પ્રાર્થના...

આ ફોટો પ્રતિક રૃપે. જેને પાડ્યો છે, ઈગ્લેન્ડમા રહેતા અમારા પ્રિય ભરતભાઈ પટેલે...

#MittalPatel #VSSM

Some lighter moments of working with the humble and gullible communities…

Nomadic man

‘Ben, I wouldn’t have called you up with this request since it is becoming difficult to live without it I decided to call you up!!”

“What?”

“We have enough food to survive!”

“Then what?”

“Will share if you promise not to scold!!”

“OK, I won't scold. Tell me.”

“Ben, can you help me with bidi?”

I couldn’t stop myself from breaking into loud laughter after hearing Devabhai’s request. 

“I am so glad to hear this. When I would request or school you would tell me that if you did not smoke you felt gas building up, constipated, you experienced pain in the chest. I cannot help you in any way in this matter.”

“O my Ben, this is not the time to laugh at me. I might die. It is so difficult to survive a day without smoking. Please help me find bidi!!”

“I would never do that in my life. Have patience maybe these conditions might help you give up your addiction completely.”

Many addicts like Devabhai are reeling under tremendous withdrawal symptoms because the complete lockdown and closure of non-essential services. 

The women of Ramdevnagar’s Bawri settlement were overjoyed with the post-lock-down conditions of the addicted men in their settlement. 

“Ben there is no sight of alcohol or marijuana. All those who said they would die if they don’t drink are all lying in corners of their houses and surviving on Khichri meals. God Bless Modi Saheb, he has made it hard for all these addicts to access their addictions.”

The social media is buzzing with discussions on the advantages and disadvantages of a 21-day lock-down. And these are some liked and un-liked repercussions of the present lockdown.  

My phone has been continuously ringing ever since the lockdown was announced. Today, there has been no call to complain about the non-availability of ration. And that brings much relief to me. No calls also mean I could have my lunch on time today because last few days have been maddening and the calls to ensure my large family received grains to cook and eat gave too little time to eat lunch. Maulik and Kiara have been very patient and supportive. 

And Devabhai’s call today brought that much-needed laughter in this trying times. 

Thought of sharing this incidence with you all to lighten up the atmosphere. 

 The image isn't of Devabhai and neither have I clicked it. Of course, this is a member of my vast family but the image isn’t captured by me. The moment any of my family members sees me approaching their bidis and gutka go into hiding or else they have to listen to my long lecture. But yes it is from one of the settlements. 

ભલું થજો મોદી સાહેબનું આ 21 દિવસમાં બંધાણીઓના છક્કા સોડાઈ દીધા

'બેન તમન ના કેવરાય પણ હવ રેવરાતુ નઈ એટલ કઉ સુ...'

'શું?'

'ખાવા પીવાની તો બાપલા તમે હખ કરી આલી..પણ..'

'પણ શું?'

'તમે લડો નઈ તો કઉ..'

'નઈ લડુ બોલો..'

'આ બીડીનું કાંક કરી દ્યો ને...'

દેવાભાઈનો કરુણ અવાજ સાંભળીને હું જોરથી હસી અને કહ્યું,

'ચાલો સારુ થયું હું વર્ષોથી વઢતી વ્યસ્ન મુકો ત્યારે કહેતા બેન,બીડી ના પીવું તો ગેસ થઈ જાય, છાતીમાં ગભરામણ થઈ જાય. અરે કબજિયાત થઈ જાય એવું પણ કહેતા..હવે આમાંનું કશું થાય છે?'

'ઓ મારા બેન તમારી ગા શું મજાક હું લેવા કરો સો..મારો જીવ જાય સે. કેમેય કરીન્ દાડો ટૂંકો જ નઈ થતો.. તમે બીડીનું કાંક કરી દ્યો ભઈ'સાબ'

'હું તો જીંદગીમાં ના કરુ..થોડી ધીરજથી કામ લ્યો. આ ફેરા બીડી છૂટી જશે...'

દેવાભાઈ અને એમના જેવા ઘણાય વ્યસનના બંધા

ણીની દશા આજે માઠી છે.

અમારા રામદેવનગરની બહેનો તો રાજી રાજી છે.

'બેન દારૃ અને ગાંજાનું ટીપુંયે મલતું નઈ. મુ દારૃ ના લઉ તો મરી જવું એવું કેવાવાળા બચારા ઘરનો ખૂણો પકડી ખીચડી ખાઈન પડ્યા સે...ભલું થજો મોદી સાહેબનું આ 21 દિવસમાં બંધાણીઓના છક્કા સોડાઈ દીધા'

21 દિવસના ફાયદા - ગેરફાયદાની ઘણી વાતો સોસીયલ મિડીયામાં ચાલે છે.,વ્યસનને લઈને પણ ફાયદા - ગેરફાયદા...

આજે રાશન નથી, ખાવા નથી એવું કહેનારાના ફોન નથી એટલે મનેય નિરાંત છે..

કોરાનાએ ઘરમાં બેસાડ્યા પણ આટલા દિવસે પહેલીવાર એક વાગે જમી. નહીં તો મારા બહોળા પરિવારની રાશનની ચિંતા કરવામાં ચાર ક્યારે વાગી જતા એનો ખ્યાલ નહોતો આવતો.

મૌલિક અને કિઆરાએ આટલા દિવસ ઘણું વેઠ્યું...

ત્યાં દેવાભાઈના આ ફોને મને ઘણી હળવી કરી..

તમેય મજા લ્યો માટે તમને આ વાત કહી..ફોટો દેવાભાઈનો નથી.. પણ છે મારા બહોળા પરિવારના જ એક સભ્યનો...

અનેરી અમારી આ વસાહતોમાં ગયેલી એ વેળા એણે લીધેલો ફોટો..

મારા નસીબમાં આવા ફોટો નહીં. મને તો જોઈને જ બીડી ગાયબ થઈ જાય નહીં તો મારુ લેક્ચર સાંભળવું પડે બિચારા આ બંધાણીઓને....

#MittalPatel #VSSM #મિત્તલપટેલ #વિચરતીજાતિ #બંધાણી #વ્યસન #NomadicTribes #Nomadsofindia

#lockdownindia #coronavirus #fightagaistcorona #21daylockdown

#deaddiction

The enriching experiences of working at the grassroots….

Mittal Patel meets Sedi Ma during her visit to Surendranagar

Laughter they say is the best medicine, let’s lighten up our moods and take our attention off the COVID talks!!

“How old are you Ba?”

“Must be 150 -200 years!”

“This made you laugh, right? I had laughed too. However, to Sedi Ma these numbers do not matter.”

Nomadic Women

Allow me to share an interesting episode of the time I had begun working to help these nomadic communities obtain their identity documents.

I was filling up the forms for Voter ID cards. I would make everyone sit a queue, come up when their turn came and fill up their details. Two women lead an elderly lady to me.

“Ben, her form needs to be filled up.”

“Ba, what is your age?” I inquired after filling up the other required details.

“I think it must be 30-35!!”

“Ba, it cannot be only 35!” I said as she was unable to walk on her own.

“Cannot be a year more than 35,” Ba replied confidently.

I know it is forbidden to ask women their age, but Ba was beyond comprehension.

Well, I called her eldest child and her son whose age was above 65 years for sure turned up. I asked him his age to which he replied, “almost 30!”

I stopped myself for arguing with him and called his eldest child…. That way I called upon Ba’s 4 generations and wrote her age to be 85 years.

After so many years Sedi Ma whom you see in the picture reminded me of that Ba. Sedi Ma stays in Surendranagar.

“Ma, there is a 50 years difference in 150-200!” I told Sedi Ma.

“How do I know that, but I know for sure we have settled here for 150 years. His father (Navghanbhai) and I have set up our caravan here.” she laughed and replied.

“Ma, you should be featured in Guniess Book!!”

“What would that be??”

કોરોનાનું વાંચી વાંચીને ટેન્શન થતું હોય તો ચાલો થોડું હસીએ... આમ પણ હસવું તબીયત માટે સારુ છે ને ઘેર બેઠા બેઠા કંટાળોય ઘણો આવતો હશે....

'તમને કેટલા વરસ થ્યા બા'

'થ્યા હશે દોઢસો બસો... 'સાંભળીને હસવું આવ્યું ને? મનેય એમ જ થયું. પણ સેદી માને આ વરસ સાથે સાચે કાંઈ લેવા દેવા નથી...

એક રસપ્રદ ઘટના કહુ... એ સમય હતો વિચરતી જાતિઓ સાથે કામ શરૃ કર્યાનો. હું એ વખતે આ જાતિઓને તેમની ઓળખના આધારો અપાવવાનું કરી રહી હતી.

રાજકોટ પાસેના પારેવડામાં હું તેમના મતદારકાર્ડના ફોર્મ ભરતી હતી. લોકોને એક લાઈનમાં બેસાડી વારાફરતી બોલાવી તેમના ફોર્મ ભરવાનું હું કરતી. આવામાં બે બહેનો એક માડીને ટેકો દઈને મારી પાસે લાવ્યા અને કહ્યું, બેન આમનું ફારમ બાકી સે...મે માડીને નામ પુછ્યું.. એમણે કહ્યું ને મે લખ્યું. એ પછી મે પુછ્યું મા ઉંમર શું થઈ...

એમણે કહ્યું, થ્યાં હસે તરી પાંતરી...બે જણાના ટેકે આવેલા માજીના તરી પાંતરી! મે કહ્યું મા આટલા નો થાય... તો એમણે કહ્યું, પાંતરીથી તો એકેય વધારે નઈ થ્યું હોય..

બહેનોની ઉંમર ના પુછાય એ વાત સાચી પણ આ માડી...

ખેર પછી તો મે એમના સૌથી મોટા સંતાનને બોલાવવા કહ્યું. એમનો દીકરો આવ્યો.. જેની ઉંમર લગભગ 65 ઉપર હશે.. એને પુછ્યું કે તમારી ઉંમર? તો એણે કહ્યું. તરી થ્યા હશે.. આખરે ઉંમર પુછવાનું મે રહેવા દીધુ અને એ ભાઈને એના સૌથી મોટા સંતાનને બોલાવવા કહ્યું, એ આવ્યો.. એની ઉંમર પુછવા કરતા એના સૌથી મોટા બાળકને બોલાવવા કહ્યું... આમ કરતા કરતા મે માડીની ચાર પેઢી જોઈ.. અને પછી માડીની ઉંમર પંચ્યાસી લખી...

એક એ માડી ને બીજા સેદીમાં જેમની સાથેનો ફોટો તમે પણ જોઈ શકો છો.. સેદી મા સુરેન્દ્રનગરમાં રહે છે. મે સેજીમાને કહ્યું દોઢસો અને બસ્સોમાં પચાસ વર્ષનો ફેર હોય મા?એ હસ્યા અને કહ્યું.. બળ્યું ઈ બધું ધ્યાન અમારાથી નો રે.. પણ અમારો વસાવટ આંયા સુરેન્દ્રનગરમાં દોઢસો બસો વરહનો... મે અને આના(નવઘણભાઈના) બાપાએ આંયા ગાડા ખોઈલાતા....

મે કહ્યું, મા તમારુ નામ તો ગ્રીનીસ બુકમા ંલખાવું જોવે... એમણે કહ્યું, ઈ વળી કઈ બલા...

હવે હું ઉંમરને લઈને ઝાઝી માથાકૂટ અમારા પરિવારોમાં નથી કરતી....

#mittalpatel #nomadic #denotied #surendranagar #socialimpact #ntdnt #nomadicfamily #noamdicpeople #denotifiedpeople #lifeofnomadic #humanrights #votercard #વિચરતા #વિમુક્ત #સુરેન્દ્રનગર #ગુજરાત #માનવઅધિકાર

#મિત્તલપટેલ

VSSM receives and values contribution it receives from its compassionate and caring patrons...

Mittal Patel with Ravjibhai Kangsiya

VSSM receives and values contribution it receives from its compassionate and caring  patrons. However,  when donations are made by individuals of the communities it works for, the joy increases many folds. We recently experienced the same joy.

Rqavjibhai Kangsiya giving socks to our VSSM
co-ordinator Kanubhai and Chhayaben

Rajkot’s RavjibhaiKangasiya  assists his wife with her business of selling scrunchies, combs, fancy hair accessories, cosmetics, imitation jewellery etc. She is one of the many women retailers you might have seen selling their stuff along  the roadsides, each item neatly lined-up on the floor-spread. The mobile-shops are set up  each day on the urban streets.

VSSM’s team members Kanubhai, Chayaben help them and other numerous families with the tasks relating to application with government offices and likes. Kanubhai had asked Ravjibhai to expand their business with some aid from VSSM’s interest free loan program.

Ravjibhai Kangsiya in his shop 

“That would be great!!” Ravjibhai readily  welcomed the idea.

“What will you plan to do with the loaned amount?” Kanubhai inquired.

“Increase the items on our spread!” Ravjibhai replied.

“No, not on the spread. You have to plan a shop to sell these items on wholesale rates.” Kanubhai recommended.

“That is beyond my capacity. Who will buy from me?”

 “The members of your community!”

“No, no!!”

“There is no time for your “no-no”, you have to do it!!” Kanubhai insisted.

Khodhubhai, the Kangasiya community leader and others extended their support and a shop happened. Enough stock was stored in the shop. The amount of loan in rotation increased gradually. Today Ravjibhai stocks goods worth Rs. 2.5 lacs. The members of Kangasiya community buy goods from him and Ravjibhai sells it at rates that are lower than the wholesale prices. It is happy days for Ravjibhai now. He never forgets to send some amount as donation to the organisation. “Help those who are poorer than me with this amount!” he would say while handing us the amount. He also never forgets the girls studying at our hostel. “The socks for these girls during winters will be from me always,” he would say. This year he not only remembered the girls but offered to buy socks for the boys as well. Kanubhai curtailed him from doing so, Ravjibhai felt offended but all was well later.

It brings us immense pride and joy to see names of individuals from nomadic community feature on the list of our donors, Ravjibhai you contribution holds great value for us.

You are a real hero for us and we are grateful for your being part of our VSSM family.

Of course there should be a picture of us and your wholesale shop!!

નિષ્ઠા અને શુદ્ધભાવથી વંચિતોના કલ્યાણ અર્થે દાન દેવા સંસ્થામાં ઘણા આવે. સંસ્થામાં આવનાર આ બધાય અમારા માટે શીરમોર..

પણ આ બધામાં જેમના કલ્યાણ અર્થે કામ થાય છે તે સમાજમાંથી કોઈ આવીને શક્તિ એવી ભક્તિ કરે તો વધુ રાજી થવાય.આજે એવો જ પ્રસંગ બન્યો.

રાજકોટમાં રહેતા રવજીભાઈ કાંગસિયા. એમના પત્ની કાંસકી, બંગડી, બોરિયા, બકલ વેચવા રાજકોટ શહેરમાં પથારો પાથરીને બેસે. તમે પણ નાના શહેરોમાં પથારો પાથરીને શૃંગાર પ્રસાધનો વેચતી આ બહેનોને જોઈ હશે. રવજીભાઈના પત્ની આ બધુ વેચે અને રવજીભાઈ તેમને મદદ કરે.

અમારા કાર્યકર કનુભાઈ, છાયાબહેન આ પરિવારોને નાના મોટા સરકારી કામોમાં મદદ કરે. કનુભાઈએ એક વખત રવજીભાઈને સંસ્થામાંથી વગર વ્યાજે લોન લઈને ધંધો વધારવા કહ્યું.

રવજીભાઈએ પણ 'તો તો બહુ હારુ' એમ કરીને વાતને વધાવી લીધી. કનુભાઈએ પૂછ્યું,

'લોનની રકમથી શું કરશો?'

'પથારામાં સામાનનો વધારો કરીશ'

'ના પથારો નહીં. પણ શૃંગારપ્રસાધનો વેચવા હોલસેલની દુકાન

કરવાની'

'મારી એ કેપેસીટી નહીં અને સામાન લાવું તો પણ મારી પાહેથી લે કોણ?'

'આપણા સમાજના લોકો'

'ના ના..'

'નાનાના નહીં એ કરવાનું છે'

પછી તો કાંગસિયા સમાજના ખોડુભાઈ અને અન્ય આગેવાનોએ પણ હામ આપી. છેવટે દુકાન થઈ અને એમાં સામાન ભરાયો. લોનનું રોટેશન વધ્યું આજે લગભગ બે થી અઢી લાખનો સામાન એમની દુકાનમાં ભર્યો છે અને કાંગસિયા સમાજના ફેરિયા તેમની પાસેથી સામાન લે છે. તે બજાર કરતા થોડા ઓછાભાવે સામાન આપે. આમ હવે રવજીભાઈ બં પાંદડે થયા.

સંસ્થાને દર મહિને લોનના હપ્તા સાથે અનુદાન તો ભૂલ્યા વગર મારાથીયે ગરીબ કોઈને મદદ કરજોનું કહીને આપી જાય. સાથે શિયાળો આવતા હોસ્ટેલમાં ભણતા દીકરીઓને પગના માંજા તો યાદ કરીને મારા તરફથી જ એમ કહીને કનુભાઈ છાયાબહેનને બોલાવીને આપી દે. જે ફોટોમાં જોઈ શકાય છે.

આ વખતે તો એમણે એકલી દીકરીઓને નહીં પણ આપણી હોસ્ટેલમાં ભણતા દીકરાઓને પણ મોજા દેવાની વાત કરી. કનુભાઈએ એમના આ હરખને અટકાવ્યો. થોડા નારાજ થયા પણ પછી સમજ્યા.

રવજીભાઈ તમારુ આ અનુદાન અણમોલ છે..

દાતા તરીકે વિચરતી જાતિના એક વ્યક્તિનું નામ અમારા મેગેઝીનમાં છપાતું જોઈને રાજી થવાય..

આભાર રવજીભાઈ. તમારી સાથે એક ફોટો તો બનતા હૈ.. અમારે મન તમે રીયલ હીરો છો..

ફોટોમાં તેમની હોલસેલની દુકાન પણ જોઈ શકાય છે.

#MittalPatel #VSSM #MittalPatel #VSSM #NomadsOfIndia #Patan #humanrights #raval #denotifiedtribes #noamdictribes #society #community #Ravalcommunity #rights #entitlements #gujarat #empathy #raiseyourvoice #education #housing #livelihood #NTDNT #Social #help

Mittal Patel meets landless Devipujak and Raval families of Mitha Dharva village...

Kokilaben Raval of Mitha Dharva greets Mittal Patel

“Ben, it has been decades  yet a decent house remained a distant dream. Thank God for Mohanbhai who showed us the way and the very empathetic  Collector Saheb who thought about our well-being. You know how we have survived without power, water and other basics!!” Kokilaben Raval of Chanasma block’s Mitha Dharva village shared this honest narrative.

Mittal Patel visited nomadic families of Mitha Dharva

 Many Raval families have made Mitha Dharva their home, most of these families had managed to construct houses with government support or through their own hard work. However, there were 20 families whose mud walled houses were in crumbling state (as seen in the picture). Also, the location of these houses was government wasteland and not their own plots. VSSM’s Mohanbhai had submitted applications for allotment of plots to these families. Collector Shri. Anand Patel is a very empathetic and compassionate officer. He instantly processed the applications and  granted plots to these 20 families.

The current living condition of the nomadic families

While we were working on applications of these 20 families we came in contact with the Devipujak and other Raval families staying in vicinity where the plots have been allotted. We have also initiated the process of filing applications for these new found families as well.

It would have been impossible to process the applications without the support of Sarpanch Shri Hargovanbhai, who showed empathy for these families and helped us, remained by our side during  the entire effort.

Mohanbhai, our senior team member, remained constantly at it to ensure the families find a place to have a home. VSSM is blessed and proud to have team members like Mohanbhai who strive constantly for the welfare of the marginalised.

Mitha Dharva’s nomadic families was struggling with issues of sewage line, road etc. for which I was amidst them as always the welcome to these settlements feels like a warm embrace.  

'બેન વર્ષો નેહરી જ્યાં પણ રહેવા બલ્લે પાકુ ઘર નસીબ નતુ થતું. ભલુ થજો મોહનભઈનું તે ઈમને રસ્તો વતાડ્યો અન કલેટર સાહેબે અમારા ગરીબો હોમુ તાચ્યુ. નકર લાઈટ, પોણી વના અંધારામોં ચેવા પડ્યા સીએ તમે જોયુન?'

ચાણસ્મા તાલુકાના મીઠા ધરવા ગામમાં રેહતા કોકીલાબહેન #રાવળે આ વાત કરી.

રાવળ સમુદાયના ઘણા પરિવારો ગામમાં રહે. મોટાભાગના પરિવારોના ઘરો સરકારની મદદથી બન્યા તો ક્યાંક વ્યક્તિએ પોતાની મહેનતથી ઘર ઊભા કર્યા. પણ 20 પરિવારો એવા હતા જેઓના ઘરોની માટીની ભીંતો પડુ પડુ થઈ રહી છે. જે ફોટોમાં દેખાય છે. વળી તેમનું રહેવાનું પણ સરકારી ખરાબાની જમીનમાં. કાર્યકર મોહનભાઈએ આ પરિવારોને રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ફાળવાય તે માટે અરજી કરેલી.

કલેક્ટર શ્રી આનંદ પટેલ બહુ ભલા અને ગરીબો પ્રત્યે લાગણી રાખનારા એકદમ અચ્છા અધિકારી. તેમણે 20 પરિવારોને તુરત પ્લોટ ફાળવ્યા.

જો કે આ પરિવારોને પ્લોટ ફાળવાતા ત્યાં વસતા #દેવીપૂજક અને રાવળ સમાજના રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ન ધરાવતા અન્ય પરિવારો પણ સંપર્કમાં આવ્યા. તેમની પ્લોટની માંગણી કરતી દરખાસ્તો પણ કરી દીધી છે.

આ આખુ કામ ગામના સરપંચના સહયોગ વગર શક્ય નહોતું. હરગોવનભાઈની લાગણી આ પરિવારો માટે ઘણી તેમણે સતત સાથે રહીને આ કામ પાર પાડ્યું.

મોહનભાઈની દોડધામ વગર તો આ બધુ ક્યાં શક્ય હતું.. આવા સંનિષ્ઠ કાર્યકર અમારી સાથે છે એનો અમને ગર્વ છે.

સૌનો આભાર..

મીઠા ધરવાના આ પરિવારોની વસાહતમાં ગટર લાઈન, રોડ વગેરેના પ્રશ્નો હતા એ માટે તેઓ ઘણા વખતથી વસાહતમાં આવવા આગ્રહ કરતા હતા એટલે જવાનું થયું. તેમણે સરસ ફુલ આપીને સ્વાગત કર્યું.

#MittalPatel #VSSM #NomadsOfIndia #Patan #humanrights #raval #denotifiedtribes #noamdictribes #society #community #Ravalcommunity #rights #entitlements #gujarat #empathy #raiseyourvoice #education #housing #livelihood #NTDNT

The Dafer leaders from entire Gujarat gathered in Ahmedabad to clear their tarnished image with the help of VSSM...

Mittal Patel during the gathering of dafer leaders 

 “If you cannot fill your hungry bellies, stab it. But do not punish the entire tribe for the misdeeds of selected few. Be human. If the atrocious behaviour does not stop we all  will soon be dead …”

Mittal Patel talking with the dafer community

This was Dafer leader Patel Dinabhai Dafer talking at the gathering of Dafer leaders organised by VSSM. The leaders are not prepared to allow the entire community to suffer because of few delinquents  individuals of their stigmatized tribe. The leaders had gathered to make concrete plans to prevent them becoming  repeated  targets of police harassment. The meeting was held at VSSM’s  head office at Sadvichar Campus in  Ahmedabad. At the end of the detailed discussions  agreement was reached on following points:

It was decided to form a committee of Dafer community  comprising of 15 members including women and men.

The nomadic women at the gathering of Dafer community

The leader of each Dafer Danga,  who are considered to be the wardens of  the settlement was  assigned the responsibility to ensure order in  their respective Dangaa.

The leaders and the committee members will collectively ensure that the residents of their settlements are not involved in loots, robberies or any unlawful activities.

The Dafer community at the gathering

If they find any community member engaged in any  such illegal  activity they will bring  him to police. In fact, a leader informed us about the presence of 3 such individuals in his Dangaa and took responsibility of taking them to the police.

It was also decided that the members of community from other Dangaas will cut off all relationships with the Dangaas found harbouring individuals involved in crimes.

One of the Dafer leader talking at the gathering of Dafer
leaders organised  by VSSM 

Any person providing shelter to criminals will be termed as criminal too. Hence, no criminals will be given refuge even if they are family - be it father or brother!! 

The Dafer community members assembled at Ahmedabad
VSSM's office

The team members of VSSM  will be informed immediately if police summons any Dafer for inquiry. If feasible, few members of the committee or VSSM representative will accompany the summoned to the police station. No one will ever report to the police alone. The members of the committee will be informed about the discussion and deliberations at the police station.

It was also decided to share details of Dangaas where not a single individual is involved  in any unlawful activity with Director General of Police as well as District police heads.

Dafer leaders discussing issues with Mittal Patel

It was also decided that the committee  members of three Dangaa still involved with criminal activities will share their information with district  head of police and DGP’s office.

All the above mentioned rules and guidelines  were collectively  framed by leaders from 50 Dangaa. The rules are quite strong and  there were some challenges we faced however, in the end things settled well. We have pledged  to erase the stigma attached with the Dafer. They promised  their loyalty, unity and disconnecting from unlawful activities. The status of Dafer is changing rapidly with most staying away from unlawful activities. They pour in hard work to earn subsistence  living. The police and society need to see the community afresh. They need to recognize the change and provide Dafer residential plots in the villages itself.

VSSM Tohid has put in immense hard work  for this community. The gathering and consensus result of Dilbhai, Umarbhai, Lakhabhai, Rehmanbhai’s efforts.

Dafer aim for improved life and we are committed to support them achieve it. The leaders coming together today reflects their intense desire to come out of the clutches abused living, they have taken a  positive step in the direction we hope the unlawful harassment of this community begins to ebb….

 'પેટ ના ભરાય તો પેટમાં કોસ મારી દ્યો. પણ હવે કાંક માણહ થાવ. બે ચાર જણાના વાંકે આખા સમાજને દંડવાનું થાય સે હવે બંધો નઈ કરીએ તો મરાઈ જાસુ બધા..'

ડફેર સમાજના પટેલ દીનાભાઈ ડફેરે આજે ડફેર સમાજની વ્યથા કથા કાર્યક્રમમાં પોતાની વાત કરી. સમાજમાં ગણ્યા ગાંઠ્યા લોકોના કારણે આખો સમાજ બદનામ થાય નહીં. પોલીસ ખોટી રીતે સમાજને કનડે નહીં. તે માટેના નક્કર આયોજનોની વાત કરવા માટે આજે ડફેર સમાજની એક બેઠક અમદાવાદમાં સંસ્થાના કેમ્પસ સદવિચાર પરિવારમાં યોજાઈ.આ બેઠકમાં નીચેના મુદ્દે ચર્ચા થઈ...

(1) બેઠકમાં ડફેર સમાજની કમીટી બનાવવાનું આયોજન થયું. જેમાં બહેનો અને ભાઈઓ મળીને કુલ 15 સભ્યોની નિયુક્તી થઈ.(2) આ સિવાય દરેક વસાહતના આગેવાન પોતાની વસાહતના ઘણીધોરી તેઓ વસાહતનું ધ્યાન રાખશે તેવું નક્કી થયું.(3) કમીટી તેમજ આગેવાનો પોતાના સમાજનો કોઈ વ્યક્તિ ચોરી, લૂંટ કે અન્ય કોઈ પ્રકારના ગુનામાં નથી ને? તેનું ધ્યાન રાખશે અને ગુનેગાર જણાશે તો એને પોલીસને હવાલે કરશે. આ બેઠકમાં આજે એક ડંગાના આગેવાને પોતાના ડંગાના ત્રણ આરોપીને હાજર કરવાનું પણ સ્વીકાર્યું. (4) જે ડંગાના લોકો ગુનાહીત પ્રવૃતિ કરતા જણાય તે ડંગા સાથે રોટી બેટી વ્યવહાર બંધ કરવાનું પણ આજે નક્કી થયું(5) ગુનેગારને આશરો આપનાર વ્યક્તિ પણ સમાજનો ગુનેગાર ગણાશે. આમ સમાજના કોઈ વ્યક્તિએ ગુનેગારને તે સગો ભાઈ કે બાપ કેમ ના હોય આશરો નહીં આપવો તેવું નક્કી થયું.(6) પોલીસ ડફેર સમાજને કોઈ પુછપરછ માટે બોલાવે ત્યારે સૌથી પહેલાં VSSM ને જાણ કરશે અને શક્ય હશે તો કમીટીના બે ચાર સભ્યો અથવા સંસ્થાના પ્રતિનિધિ સાથે જ સૌ પોલીસ પાસે જશે. કોઈ એકલા નહીં જાય અને પોલીસ પાસે ગયા પછી પોલીસ દ્વારા જે કહેવામાં આવ્યું તેની જાણ કમિટીના તમામ સભ્યોને કરશે.(7) જે ડંગામાંથી એક પણ માણસ ચોરી લૂંટ ફાટ જેવી પ્રવૃતિમાં સામેલ નથી તે ડંગાની વિગતો આગેવાનોના નામ સાથેની પોલીસ મહાનિર્દેશક શ્રીને તથા જે તે જિલ્લા પોલીસ વડાને આપવાનું પણ આજ રોજ ઠરાવ્યું (8) જે ત્રણ ડંગાના માણસો ચોરી લૂંટ વગેરે જેવા ગુના કરે છે તે ડંગાની માહિતી સામેથી કમીટીના સભ્યો દ્વારા જે તે જિલ્લા પોલીસ વડા તેમજ ડીજીપી ઓફીસ પર આપવાનું પણ ઠરાવ્યું.

બહુ કડક કહી શકાય તેવા આ નિયમો બનાવવાનું કામ 50 ડંગાના આગેવાનોએ ભેગા મળીને કર્યું. આજની બેઠકમાં ઉપસ્થિત આ 50 આગેવાનોએ બહુ કડક રીતે નિયમો બનાવ્યા. હા બેઠકમાં થોડી બોલાચાલી પણ થઈ પણ અંતે બધુયે સુખરૃપ પાર પડ્યું.

સમાજની સાથે રહેવું છે તેમની વચ્ચે ભળવું છે એ લાગણી સાથે મેલી મંથરાવટીની છાપ ભૂંસવાનો સકંલ્પ આજે ડફેર સમાજે કર્યો અને અલ્લાતાલા તેમજ જેમને એ વધુ માને છે તે પીરના સોગંદ સૌએ ખાધા અને સમાજના સારા કામમાં સૌ સાથે રહેશેની વાત કરી..ડફેર સમાજની સ્થિતિ ઘણી બદલાઈ છે. આજે મોટાભાગના લોક ગુનાહીત પ્રવૃતિમાંથી બહાર નીકળી ગયા છે. મહેનત મજૂરી કરીને જીવે છે તેમની આ સ્થિતિ સમાજ, પોલીસ જુએ. તેમના આ બદલાવને સ્વીકારી ગામ તેમને અપનાવે તે પણ જરૃરી...ખેર ડફેર સમાજને શુભેચ્છાઓ...

અમારા કાર્યકર તોહીદની આ પરિવારો માટે લાગણી પારાવાર એની મહેનત અને સમાજ ના દિલભાઈ, ઉમરભાઈ, લાખાભાઇ, રહેમાનભાઈ વગેરે ની જહેમતથી આજે બેઠક થઈ. સૌનો આભાર

#humanrights #Dafer #denotifiedtribes #noamdictribes #nomadsofindia #society #community #dafercommunity #rights #entitlements #gujarat #raiseyourvoice #education #housing #livelihood #policeatrocity #police #NTDNT

The Junagadh police crossed their limits…

Mittal Patel meets Bajaniya men 

 On 15th August at 3 AM the police pick up 12 innocent men belonging to a particular nomadic community. The accusation was, they were robbers. After taking them in at 3 in the night they begin beating them until 8 in the morning. They were being compelled to take ownership of the thefts, when that did not happen the beating resumed from 9 in the morning  until 3 in the afternoon.

Bajaniya men visits our office

They were never presented before a judge, nor was a remand issued yet these men were thrashed without any constrains.

We never knew about it until the Bajaniya youth came to our office and shared the episode with us.

Also at the office  were the bruised men who had experienced police wrath. Some were unable  to seat for long, every few minutes they would get up in pain.  Even the doctor ‘oouched’  when he saw the bruises after the men undressed  for treatment.

Amongst these 12 was a 65 years old elderly who couldn’t endure the beating and died in the police station. The police have declared it was a heart failure,  the post mortem has  also being conducted by them. The report isn’t out yet but we know for sure heart fail it would be!!  

The police claim that Hirakaka ( who died in police custody) has confessed of stealing 35 to 40 mobile phones as well as some other stuff. Hirabapa isn’t amidst us to let us know the truth. We will be examining whether this confession has been  recorded on video or not.

The Bajaniya bury their dead, but the police hurriedly cremated Hirabapa.

One person is still in police custody, he has confessed to robbery. He tells his friends the confession came because he couldn’t endure the beating.

The people who live on Chobari Road assure that the Bajaniya men who have been living in the hutments for past 30 years have never been involved in any illegal activities. The police believes that  those who live in the shanties are not just homeless but guardian-less too, hence they felt it was alright to do what they did with these men.

 I have not mentioned the entire narrative here,  but would definitely want to mention that it is time police stops misusing their powers to  harass the poor and voiceless. We live in a democracy and not atro-cracy/beat-ocracy…

We would wish to have a proper investigation into this entire episode, with honest investigators  heading the investigation committee. The police needs to understand that their uniform does not give them the liberties they are enjoying in such a manner.

The images of the  Bajaniya men as they visit our office are shared so that it helps understanding their plight. 

Listen to the video for the honest narration of the entire episode, it will surly evoke pain and anger. : https://www.facebook.com/mittal.patel.5836/videos/pcb.10206263312778762/10206263306298600/?type=3&theater

‘આ જુનાગઢ પોલીસે હદ કરી નાખી..

વિચરતી જાતિના 12 નિર્દોષ વ્યક્તિઓને ચોરી કરી છે એમ કહીને તા.15 ઓગષ્ટના રાતના 3 વાગે ઉપાડ્યા અને પછી શરૃ થયો ઢોર માર એ પણ સવારના 8 વાગ્યા સુધી.

ગુનો કબૂલ કરો નહીં તો... વાળી વાતથી પાછું નવ વાગ્યાથી બપોરના 3 વાગ્યા સુધી વારાફરતી માર.

જજ સામે હાજર કરવાનું પણ ના થયું ના કોઈ રીમાન્ડ઼ મળ્યા છતાં ઢોર માર માર્યો.’ આજે ઓફીસ પર મળવા આવેલા બજાણિયા યુવાનોએ આ વાત કરી..

આજે અમદાવાદ આ લોકો આવ્યા. નીચે બેસી શકે એવી હાલત એક જણાની નથી. તો એક જણ બેસી શકે છે પણ વધુ બેસાતુ નથી એમ કહીને પાંચમી મીનીટે ઊભા થઈ જાય છે.

અમે આ લોકોને હોસ્પીટલ લઈ ગયા. જેને વધુ તકલીફ હતી તેમણે ડોક્ટર સામે ડ્રેસીંગ માટે પેન્ટ ઉતાર્યું ને ડોક્ટર મોંઢામાંથી અરર બોલી ગયા..

આ 12માંથી 65 વર્ષના કાકાને પોલીસે ખૂબ માર્યા અને પોલીસ કસ્ટડીમાં જ એમનું મરણ થઈ ગયું. પણ પોલીસે કહ્યું હાર્ટ એટેકથી મોત થયું છે. પોલીસે જ પીએમ કરાવ્યું. પીએમ રીપોર્ટ હાથમાં આવ્યો નથી. જો કે હાથમાં આવશે તો પણ એમાં તો હાર્ટએટેક આવવાનો એ નક્કી..

કાકાએ મરતા પહેલાં 35 થી 40 મોબાઈલ અને અન્ય લૂંટો કર્યાનું કબૂલ્યાનું પોલીસે કહ્યું. સાચુ ખોટુ કરાવવા હવે હિરાબાપા પાસે કોણ જવાનું? વિડીયો રેકોર્ડીંગની જોગવાઈ છે એ કરી છે કે નહીં એ અમે તપાસીશું..

આ સિવાય બજાણિયા મૃતકની તફન વીધી કરે પણ હીરાબાપાના અડધી રાતે જ અગ્ની સંસ્કાર થઈ ગયા.

એક વ્યક્તિ હજી પોલીસ કસ્ટડીમાં છે અને ઢોર મારના કારણે એણે ચોરી કર્યાનું કબૂલ્યું છે. એણે પણ કહ્યું માર સહન નથી થતો એટલે કબૂલ્યું...

ઝૂંપડાંવાળીને 30 વર્ષથી રહેનાર બજાણિયાનું નામ કોઈ ખરાબ કામમાં નથી. ચોબારી રોડ પર રહેનાર લોકો એની ખાત્રી આપે.

પણ પોલીસે છાપરાંમાં રહેનારનું વળી ઘણી કોણ એટલે રાતો રાત ઉપાડ્યાને પછી જે કર્યું તે....

અહીંયા બધુ નથી લખ્યું પણ એટલું ચોક્કસ કહીશ આમ નિર્દોષોને પજવવાનું બંધ કરો. દેશમાં લોકશાહી છે ઠોકશાહી નહીં.

આખી ઘટનાની ન્યાયીક તપાસ થાય એ માટે કમીટી અથવા નિષ્ઠાવાન પ્રમાણીક વ્યક્તિની નિયુક્ત થાય અને જેઓ ગુનેગાર છે તેમને સજા થાય એ ઈચ્છનીય..

વરદી પહેરી છે એટલે બધી છૂટ નથી મળતી એ પોલીસે સમજવાનું...

આજે ઓફીસમાં આવેલા આ લોકોના ફોટો ખાલી સમજવા ખાતર મૂક્યા છે. બાકી વિડીયો છે આખું રેકોર્ડીંગ સાઁભળો તો રૃવાટા ઊભા થઈ જાય...અહીંયા ટૂંકુ કરીને મૂક્યું છે.

કાર્યકર કનુભાઈ બજાણિયા આ પરિવારો સાથે સતત રહ્યા અને તેમને સધીયારો આપ્યો.. પણ લડાઈ લાંબી છે.

#atrocity #policeatrocity #humanrights #Bajaniya #NTDNT #discrimination #violence #Junagadh #Gujarat #police #nomadictribes #denotifiedtribes