Will the nomadic communites find freedom from their sufferings in this lifetime?????

The situation of the Dafer families of Vijapur as a result of the recent rains…

The recent rains have battered most of Gujarat from Kutchh to North Gujarat to Saurashtra to Ahmedabad …  too much water poured  in too little time playing havoc on the lives of people, cattle and infrastructure.

“Ben. last night it rained a lot here, there is water all around, a lot of our belongings have been washed away. We are sitting here on the higher grounds, on a road as our entire settlement in under water, we have nothing with us so have covered ourselves  with a trampoline, the school you built to teach our children is also under water, our children are hungry, can you manage to send us some food, where will we go to find work in such rains??” said some members from nomadic communities who had called me up to narrate their condition because of the recent rains. These are the nomadic families of Diyodar living near Boda road. The region has high concentration of nomadic families. Hearing their pain I couldn’t hold my tears. Last year too these families had suffered similarly fate because of the rains. This is one of the many reasons we are trying to get residential plots allotted to them so that construction of homes can begin soon but the never ending wait on certain crucial decision is difficult to understand. 

It ain’t much we are asking for, just one day… spend a day  in the lives of these families (as Mr. Amitabh Bachchan says in a popular ad for Gujarat tourism “Ek din to guzariye hamare Gujarat me!!") and you shall never forget it for the rest of your lives. Truly.  We shall come to understand  how harrowing and repellent their lives are and how patient and tolerant they all are. The rain would stop and the discomfort isn’t going to stop. After the rains, the insects will repel them, they do not have the luxury of power connection so there is always the fear of being bitten by some  poisonous creatures that are on prowl after sunset, the bite might be fatal… so what,  who cares?? DO their deaths really matter??? For once we the government, authorities and  civil society need to consider them as humans and ensure them the dignity a fellow human deserves. 

67 years since independence and here we have large pockets of populations who have been excluded from the growth story of India. Shameful or not is up to you to decide!!! We don't know how long these communities are still destined to endure the  wanderings!! We at VSSM are tired of being witness to their never ending agony and wonder if in this lifetime the situation would change and free them from their sufferings!!

વિચરતી જાતિઓની યાતનાને જીવતા જીવત મુક્તિ મળશે કે પછી???

દિયોદરમાં વિચરતી જાતિના ઘણા પરિવારો રહે. બોડા રોડ પાસે રહેતાં આ પરિવારોનો તા.૨૮ જુલાઈના રોજ ફોન આવ્યો, ‘બહેન ખુબ પાણી આયું. રાતના ઘણો વરસાદ પણ પડ્યો.. સામાન પણ ઘણો તણાઈ ગયો. અમે કાલ રાતના માથે તાડપત્રી ઓઢીને રોડ માથે બેઠા છીએ.. અમારી આખી વસાહત પોણીમાં છે. તમે છોકરાને ભણાવતા એ નિહાલ પણ પોણીમાં છે.. ખાવાનું મળે એમ કરોને આ નોના છોકરાં ભૂખ્યા બેઠા સે. હાલ અમે કોમ માટે ચો જઈએ?’ સાંભળીને આંખો ભીની થઇ ગઈ.. કેવી વ્યથા છે.. ગયા વર્ષે પણ આ પરિવારોની દશા આવી જ થઇ હતી અને એટલે જ આપણે એમને ઝડપથી રહેણાંક અર્થે પ્લોટ અને ઘર મળે એ માટેની તજવીજ કરતાં હતાં. પણ કોણ જાણે કેમ એમાં ઢીલ શા માટે થઇ રહી છે.

એક રાત આ પરિવારો આજે જે સ્થિતિમાં છે એ સ્થિતિમાં રહી એ તો દુનિયાનું કદાચ બધું જ સત્ય સમજાઈ જાય.. કેવી બત્તર હાલતમાં વિચરતા સમુદાયો રહે છે. આ વાત ફક્ત વરસાદ પુરતી નથી.. વરસાદ બંધ થાય એટલે જીવ- જંતુ નીકળી આવે એટલે એમનાથી સંભાળવાનું. ત્યાં ક્યાં લાઈટ હોય છે એટલે રાતના કદાચ ઝેરી જનાવર કરડી જાય તો એ પણ સહન કરવાનું.. એમાં મોત પણ આવી શકે. આ પરિવારોને માણસ ગણી સદિયોથી જે યાતના એ વેઠી રહ્યાં છે એમાંથી બહાર લાવવા આપણે સરકાર, સમાજ સૌએ વિચારવું જોઈએ.. આમ તો કોઈ પણ વ્યક્તિએ પૈસા નથી એટલે આવી કારમી ગરીબરી વેઠવી પડે એને માથે પાકું ઘર ના હોય એ આપણા સૌ અને આ દેશ માટે પણ શરમની વાત છે.. 

વિચરતી જાતિને  હજુ કેટલા વરસ આવો રઝળપાટ વેઠવાનો છે?? vssmની એમની સાથેની સફરમાં આ પરિવારોની પીડા જોઇને અમે થાકી જઈએ છે.. કયારેક થાય છે કે આ યાતનામાંથી એમને જીવતા જીવત મુક્તિ મળશે કે પછી???

વિજાપુરમાં ડફેર પરિવારો વરસાદના કારણે જે સ્થિતિમાં મુકાયા છે એ ફોટોમાં જોઈ શકાય છે. 

Antoday and BPL Ration Cards for Bharthari and Nathwadi Nomadic Families

48 nomadic  families receive Antoday and BPL Ration Cards. 

Antoday and BPL Ration Cards for Bharthari and Nathwadi Nomadic Families
from Diyodar, Paldi, Vatam, Duchakvada villages of Bandaskantha

Nomadic families living in Banaskantha’s  villages of Vatam, Duchakvada, Paldi and Diyodar, belonging to the communities of Bharthari and Nathwadi received Antyoday and BPL ration cards recently.  22 families received Antyoday cards and 26 families received BPL ration cards.  These families lived on begging and these cards will atleast assure Food Security to their families. VSSM’s Naranbhai worked tirelessly to accomplish this challenging task of acquiring Antyoday and BPL cards. 

Equally important was the help and contribution of government officials without whose support this task would have been impossible to realise.  The extremely compassionate District Civil Supplies Officer Ms. Ansuyaben, Mamlatdar Shri. J. K. Dabhi, Additional Officer Shri. A. A. Gohil and Shri. B. A. Gujjar who took charge of Shri. Gohil’s portfolio on his transfer. Viralbhai and Shitalbhai who worked until late night to complete  the necessary paperwork once it was decided the families be allotted these cards. 

VSSM - Vicharta Samuday Samarathan Manch and these families are extremely thankful to the entire administration of Banaskantha for the support they have extended.

The families holding their ration cards…...

વિચરતા સમુદાયના ૪૮ પરિવારોને અંત્યોદય અને BPL રેશનકાર્ડ મળ્યાં..

બનાસકાંઠાના દિયોદર, વાતમ, ડુચકવાડા અને પાલડીમાં રહેતાં વિચરતી જાતિનાં ૨૨ પરિવારોને અંત્યોદય અને ૨૬ પરિવારોને BPL રેશનકાર્ડ આપવામાં આવ્યાં. આ પરિવારોમાંના ભરથરી તથા નાથવાદી પરિવારો તો ભિક્ષામાંગીને ગુજારો કરે છે તેમના માટે આ રેશનકાર્ડ આશિર્વાદરૂપ સાબિત થશે. આમ તો BPL કે અંત્યોદય રેશનકાર્ડ મેળવવાનું કામ ખુબ કપરું છે. પણ vssmના સંનિષ્ઠ કાર્યકર નારણની મહેનતથી આ બધુ શક્ય બન્યું. 

આ પરિવારો માટે અપાર લાગણી ધરાવતાં જીલ્લા પુરવઠા અધિકારી શ્રી અનસૂયાબહેન, મામતદાર શ્રી જે.કે. ડાભી, નાયબ પુરવઠા અધિકારી શ્રી એ.એ. ગોહિલ અને એમની બદલી થતાં તેમની જગ્યા પર આવેલાં અધિકારી શ્રી બી.એ. ગજ્જરની મદદ વગર આ બધું થવું અશક્ય હતું. આ પરિવારોને અંત્યોદય રેશનકાર્ડ આપવાનું નક્કી થયું કે જરાય આળસ કર્યા વગર ખુબ ઉત્સાહથી મોડે સુધી બેસીને ક્લાર્ક વિરલભાઈ અને શીતલભાઈએ તત્લ્કાલ રેશનકાર્ડનું કામ પુરુ કરાવ્યું.. vssm અને આ પરિવારો વતી અમે સમગ્ર બનાસકાંઠા વહીવટી તંત્રનો આભાર માનીયે છીએ..કે જેમના કારણે આ બધું શક્ય બન્યું..

ફોટોમાં રેશનકાર્ડ સાથે પરિવારો..