Many thanks to the community of Kakar for lifting the excavated soil from the lake and the well-wishing friends of VSSM for supporting the deepening of this lake...

Ongoing Lake Deepening work

 

The significance of village lakes…

Our Prime Minister has called for building 75 lakes in every district of India, definitely a much-needed call for current times. Since 2015, VSSM has been deepening lakes in Banaskantha. Although initially, it took us a long time to convince the communities to invest in maintaining these valuable community resources, people were not prepared to partner or contribute to the deepening process.

Yet we persevered without losing patience or hope. During the initial years, we could barely deepen ten lakes a year. Gradually, as the community noticed the impact, their attitude changed. Today,  we easily deepen 30-35 lakes a year.

With the call given by respected Shri Narendrabhai Modi, we have constantly been receiving invites from the village leadership to deepen the lakes of their village.

The Kakar lake is one of the 75 lakes built/deepened in Banaskantha; the government also supported it under the Sujalam-Sufalam scheme.

Let us all pledge to catch every drop of rain; along with the deepening, let us also ensure that the channels bringing water to the lakes are also cleaned; the water will only flow into the lakes if its feeder branches are clear of debris.

We also request the government fill up all those lakes falling near the Narmada canals whenever the Sardar Sarovar dam overflows; it will help increase the groundwater levels.

Many thanks to the community of Kakar for lifting the excavated soil from the lake and the well-wishing friends of VSSM for supporting the deepening of this lake.

તળાવો....

આપણા વડાપ્રધાન શ્રીએ આહવાન કર્યું દરેક જિલ્લામાં 75 તળાવો ગાળવાનું... 

આજના સમયની આ તાતી જરૃર. 

અમે 2015 થી બનાસકાંઠામાં તળાવો ગાળીએ.. ગામલોકો સાથે શરૃઆતમાં તળાવો ગળાવવા ખુબ માથકૂટો કરવી પડતી. લોકોની તૈયારી લોકભાગીદારી સાથે તળાવો ગળાવવા જરાય નહોતી. 

પણ ધીરજ ખોયા વગર અમે અમારા પ્રયત્નો કરતા ગયા. શરૃઆતમાં વર્ષમાં દસ તળાવો માંડ થતા. પણ ધીમે ધીમે અમારા પ્રયત્નોએ રંગ પકડ્યો આજે વર્ષના ત્રીસ થી પાંત્રીસ તળાવો અમે આરામથી કરી શકીએ છીએ. 

એમાંય આદરણીય શ્રી નરેન્દ્રભાઈ મોદીના આહવાન પછી તો ગામલોકો સામેથી અમારા ગામમાં તળાવ કરવું છે નું કહેવા માંડ્યા.

કાકરનું તળાવ બનાસકાંઠામાં વડાપ્રધાન શ્રીએ જે 75 તળાવો કરવાના કહ્યા એમાંનું એક. સરકારે સુજલામ સુફલામ યોજનામાં પણ અમારી સાથે આ તળાવ ગાળવામાં ભાગીદારી નોંધાવી. 

વરસાદના ટીપે ટીપે બચાવવાની જહેમત ઉઠાવવા તળાવો વધારે ખોદાવીએ અને ખાસ તળાવ ખોદાવતી વખતે પાણીના આવરાને બરાબર સાફ કરાવીએ. આવરો બરાબર હશે તો તળાવો પાણીથી ભરાશે...

ને સરકારને વિનંતી નર્મદા પાઈપલાઈન કે કેનાલ જે તળાવો પાસેથી પસાર થાય તે તળાવો નર્મદા ડેમ ઓવરફ્લો થાય ત્યારે ખાસ ભરાવે.. જેથી પાણીના તળ ઉપર આવે...

કાકર ગામના લોકોનો પણ આભાર એમણે સ્વેચ્છાએ માટી ઉપાડવાનું માથે લીધું તે અને VSSM સાથે સંકળાયેલા સ્વજનોનો પણ આભાર કે એમણે તળાવ ગળાવવા આર્થિક મદદ કરી...

#MittalPatel #vssm

Mittal Patel visits Kakar Water Management site

Mittal Patel with VSSM/s coordinator, well wishers
and other community members

Kakar WateWaterManagement site

Ongoing lake deepening work

VSSM is building a residential facility in Kakar for the children of nomadic Vadi families...

It was a contraption the boys  made to create a makeshift wood fired stove, three bricks placed in a way which  could hold the bottom a pan or a griddle. This sight in the front yard of house caught my attention while I was passing through the lanes of Kakar’s Vadi settlement. It was around 2.30 in the afternoon, these three boys  still dressed in their school uniforms were sitting around the stove. The eldest,  who seemed to  be around 14 years old was kneading dough in a paraat. 

Curiosity took  better of me and I decided to stepped into their yard. 

“Why are you three cooking, where are your parents?” I inquired. 

“They are travelling for work, will return after 3 months,” replied one of them. 

“Why didn’t you join them?”

“Because we want to study.”

“Wonderful. But why are you cooking at this hour, don’t you get mid-day meal in the school?”

“They serve rice frequently. We do not like rice.”

“Do your parents give you money to buy food supplies?”

“Yes, they give us one-two hundred rupees when they leave.”

“How can such little amount last for 3 months?” was my obvious question.

“It doesn’t so I go and beg over the weekends, after the school closes on Saturday. I collect 100-200 rupees, that helps us pull through the week.”

“Did you have breakfast in the morning?”

“No. We shall have tea and rotla for lunch and vegetable and rotla for dinner.”

It was Vinu who was cooking for his two younger brothers Raju and Shailesh. It was his task to cook and beg over the weekends. The younger two siblings were assigned chores of  collecting  fire wood, fetching water, vegetables etc. I was amazed and impressed by their struggle to study. But did not like the fact that they had to beg to fill their bellies. And that they are required to  sustain themselves on such meagre amount when for most of us 100-200 doesn’t even matter. 

VSSM is building a residential facility in Kakar  for children like Vinu, Raju, Shailesh to enable them to study at peace and not go begging. The construction of this hostel is expected to finish within a month. The hostel will provide them three full meals in a day and life skill education. . The kids will focus on their studies and not worry about their next meal. 

We are grateful to respected Shri Piyushbhai Kothari and Shri Pravinbhai Shah for providing the financial assistance to help us build  a much needed residential facility for the children of nomadic Vadi families. 

Click the link below to know more about vinu :https://www.youtube.com/watch?v=sc4o7GtEJ4U&feature=share&fbclid=IwAR1OuEB-y68-iB_KrtbWgYTLKIDa_EVxaNQnfpterqfkgQmS1LJ6AnTHenI

Do subscribe our YouTube Channel for stories like Vinu’s and many more. 

કાકરની વાદી વસાહતમાં હું ફરી રહી હતી. અચાનક મારુ ધ્યાન વસાહતના એક ઘરના આંગણામાં ગયું.

ત્રણ ઈંટના ચુલા માથે તાવડી મૂકેલી હતી અને એની ફરતે ત્રણ છોકરાં બેઠા હતા.

એક છોકરો તેર ચૌદ વર્ષનો જણાતો હતો. જે કથરોટમાં લોટ બાંધી રહ્યો હતો.

બપોરના લગભગ બે અઢી વાગ્યા હશે. ત્રણ છોકરાંમાંથી બે છોકરાંએ નિશાળનો ગણવેશ પહેર્યો હતો.

થોડી જીજ્ઞાષા સાથે હું એમના આંગણામાં પ્રવેશી.

એમની સાથે ઘણી વાત થઈ. ભણતર માટે આ ત્રણે બાળકો જે સંઘર્ષે કરી રહ્યા છે તે મને બહુ ગમ્યો.

દોઢસો રૃપિયામાં આ બાળકો આખા અઠવાડિયાનું રાશન ભેગું કરી લે છે

અને એ મર્યાદીત રૃપિયામાં પોતાનો ગુજારો કરે છે.

જ્યારે આપણી આસપાસ રહેતા ધનિક કે મધ્યમવર્ગના બાળકો માટે 100 કે 200 રૃપિયાની કોઈ વિસાત નથી.

વિનુ સાથે થયેલી વાતો સાંભળવા માટે નીચેની વિડીયો ક્લીક કરવા, સાથે આવા જ રસપ્રદ

આપણને પ્રેરણા આપે તેવા વિડીયો સાંભળવા મારી આ ચેનલને સબસ્ક્રાઈબ કરવા તેમજ

બેલ બટન કલ્કી કરવા વિનતી.

We care for the Fulvadee, that makes us unlike everyone else….

Mittal Patel relished the meal at Fulvadee's place

“Did you invite Ben to have lunch at our home?” Kokila’s husband inquired in their dialect.

“She will not eat at our place!” Kokila responded in the same dialect,  thinking that I do not understand it.

Mittal Patel with Fulvadee families of kakar

Both of them were quite after the response Kokila gave.

“Why, can’t I eat food cooked by you?” I asked Kokila.

“You understand our language?” Kokila was pleasantly surprised.

“Why wouldn’t I understand? Come serve me food. Today I am having my meal with you all!!”

The couple was delighted to hear me ask for food. “Ben is so different!!”

“I don’t know whether I am different, but I know for sure that I have tremendous affection for you all!”

I relished the meal of Rotla (millet flatbreads) and onion potato curry.

The Fulvadee families of Kankar always tell us that no one in the society cares for them and with the affection we shower all of us, Naranbhai, Ishwarbhai, I are unlike everyone else they interact with.

To be offered food is epitome of love and respect a family shows  and one should always be grateful towards their gesture. Why discriminate  on the basis of caste and class !!

The pictures reveal all that is mentioned here. 

'તે બેનને ખાવા ખાવા કીધું'

કોકીલા ને એના ઘરવાળા એ એમની બોલીમાં આ કહ્યું.

કોકીલા જાણે મને એમની બોલી નહિ સમજાય એટલે એણે એમની બોલીમાં જવાબ આપ્યો,

'બેન આપણા ઘેર ખાય નહિ...'

કોકીલા ના જવાબ પછી બેય પક્ષે ચૂપકી છવાઈ...

મેં કોકીલા ને કહ્યું, ' હું તારું રાંધેલું કેમ ખાઈ ન શકું?'

'અમારી વાત તમે હજમી ગ્યા?'

'કેમ નાં હજમુ?'

'લે હવે ખાવા આલ આજ તો અહીંયા જ ખાવું છે'

કોકીલા અને એના ઘરવાળા ના મોઢા પર આ સાંભળી હરખ છવાયો.. કોકિલાના ઘરવાળા એ કહ્યું, 'બેન બહુ નોખા છે...'

મેં કહ્યું, 'નોખાની તો મને નથી ખબર પણ મને તમારા માટે હેત ઘણું છે...'

બટેકા ડુંગળીનું શાક અને રોટલા ભાવથી હું જમી...

પિત્તળની તાંસળીમાં વર્ષો પછી જમી..

કાકર ફૂલવાદી પરિવારો કહે અમારી હારે સમાજના કોઈ આવું હેત ના રાખે પણ તમે, નારણભાઈ, ઈશ્વરભાઈ બધા બહુ નોખા છો..

કોઈ આપણને જમાડે એ ઘડી ધન્યતાની આમાં જાતિગત ભેદ કેમ રાખવો?

લખ્યું એ બધુંય ફોટોમાં...

#mittalpatel #vssm #fulvadi #nomadsofindia