A journey that began with 5 elderly has reached 240 as we identify more elderly in need of support...

VSSM provides monthly ration kits to elders 
in need

Destitute is a word that gives away an individual’s vulnerability and helplessness.

An individual surrounded by society, family, village yet lonely..

An able-bodied individual hardly needs or seeks help from others, but once the age catches up and the body refuses to function as desired the need for support arises.

The ability to work reduces with age but the biological need to fill up hungry belly doesn’t go away. How do people who have no one to support feed themselves? Well, they depend on ration from our PDS with some help from the elderly pension. Some beg or wait for neighbours to give away extra food.

The painful survival conditions of such elderly was heart-wrenching to witness. VSSM decided to provide monthly ration kits to elders in need. The elderly pension helps them buy milk and vegetables. VSSM also pitches in when there is a need for medical support. We recently learnt that many seniors had lost access to PDS ration because the biometric machines could not read their fading fingerprints.

Of course, VSSM will help bridge this technical gap.  In nutshell, VSSM tries its best to bring well-being back into the lives of such elders in need.

A journey that began with 5 elderly has reached 240 as we identify more elderly in need of support. We try and ensure that the ration kit reaches them between the 1st  to 5th of each month so that they do not become anxious over food. The images shared here are from this month’s ration kit distribution.

Many of you have chosen to adopt an elderly, the images shared here are to give you a glimpse of the elders benefiting through your support and to inspire others to contribute towards this initiative of Elderly support.

You may call us on  90999-36013 for further details.

I am grateful to all for the support you have extended, excuse me for not mentioning individual names here because it’s a long list… 

નિરાધાર શબ્દ જ કેવો વેધક છે..સમાજ, કુટુંબ, ગામ બધાની વચ્ચે ઘેરાયેલા હોવા છતાં એકલા..  

હાથ પગ ને મગજ બધુએ સાબદુ હોય તો કોઈની ક્યાં જરૃર પડે. પણ પ્રશ્ન ધીમે ધીમે અંગો ઢીલા પડે ને પછી કામ કરવાનું જ બંધ જાય ત્યારે ઊભો થાય. 

કામ થાય નહીં પણ વખત થાય એટલે પેટ તો ભાડુ માંગે. શું કરવું? બસ પછી.યાચક બનવાનું. રેશનકાર્ડ પર મળતું રાશન તો જીવવાનો કેવડો મોટો આધાર. થોડું વૃદ્ધ પેન્શન પણ મળે ને રહી જાય તે આસપાસમાં માંગી આવવાનું અથવા પડોશી વઘેલું ઘટેલું આપી જાય એની રાહ...

આવા માવતરોની સ્થિતિ જોઈને આંતરડી કકડી ઊઠી. ને મદદ મહિનો ચાલે એટલા રાશનની કરવાની નક્કી કર્યું. પેન્શન ને સરકારી રાશનમાંથી એ શાક, દૂધ લાવે. જો કે હમણાં ખ્યાલ આવ્યો કે, ઘણા માવતરોના અંગૂઠા આંગળીઓની છાપ ઘસાઈ ગઈ છે તે રાશન એમને મળતું નથી.. 

ખેર એ માટે કોશીશ કરીશું આ સિવાય ક્યાંક કોઈને દવાનો ખર્ચ વધુ હોય તો એય મદદ કરીએ તો.ટૂંકમાં આ માવતરોના જીવને સાતા થાય કે એમનું કોઈ છે એ બધુ કરવા કોશીશ કરીએ. 

પાંચ માવતરોથી શરૃ કરેલો આ કાર્યક્રમમાં નીત માવતરો જોડાતા જાય છે. આજે સંખ્યા 240 પહોંચી. દર મહિનાની 1 થી 5 તારીખમાં અમે કોશીશ કરીએ રાશન આપી દેવાની જેથી એમન ચિંતા નહીં..આ મહિને રાશનની વહેંચણી થઈ રહી છે તેમાંથી કેટલાક માવતરોના ફોટો એમને મળેલી રાશનકીટ સાથે મુકી રહી છું.

મૂળ આપમાંથી ઘણા આ માવતરોના પાલક બન્યા છો. પાલક થકી આપ દર મહિનાનો રાશન ખર્ચ આપો છો.આથી તેમને ખ્યાલ આવે માટે ખાસ ફોટો ને જેઓ હજુ પલક નથી બન્યા  તે જોડાઈ શકે એક માવતરના પાલક બની શકે તે માટે પ્રોત્સાહીત થઈ શકે માટે. વધુ વિગત માટે  90999-36013 પર સંપર્ક કરવા વિનંતી...

મદદ કરનાર સૌ સ્નહીજનોના નામ નથી લખતી. મૂળ એ યાદી ઘણી લાંબી છે પણ તમે સૌ મદદ કરો છો માટે જ આ થઈ શકે છે માટે આપ પ્રત્યે કૃતજ્ઞતા વ્યક્ત કરુ છું.

#MittalPatel #vssm #elderlycare

#elderlypeople #mavjat #help

#donatenow #donate #gujrati

#Gujarat, #rationkits #parents

VSSM provides monthly ration kits to elderly in need

VSSM provides monthly ration kits to
elderly in need

VSSM provides monthly ration kits to
elderly in need

VSSM provides monthly ration kits to elderly
in need

VSSM provides monthly ration kits to elderly 
in need

VSSM provides monthly ration kits to elderly in need

VSSM provides monthly ration kits to
elderly in need

VSSM provides ration kits to elderly in need

VSSM provides monthly ration kits to elderly
in need

VSSM provides monthly ration kits to
elderly in need

VSSM provides monthly ration kits to elderly in need

VSSM provided tarpaulins to 200 families and distributed 500 ration kits in various villages of saurashtra region...

Some regions of saurashtra experienced lot of destruction

This year the  Rain Gods decided to arrive a little late and that too with vengeance in some regions. Saurashtra experienced lot of destruction, while the shanties were washed away, the pucca homes remained flooded with waters for days. The ration stored in the houses was damaged. The poor couldn’t go out and earn their daily living.

With the support from respected Indira Mehta and Krishnakant Mehta, VSSM provided tarpaulins to 200 families in various villages so that they at least have a roof over their head. It also distributed ration kits to 500 families. We are immensely grateful to Uncle and Auntie for their continued support.

We pray to almighty that the families find strength to persevere and restore their lives.

આ મેધરાજા પહેલાં તો ઘણી વાટ જોવડાવી ને પછી અમાપ વરસ્યા ને સૌરાષ્ટ્રમાં ભારે તબાહી થઈ.. કેટલાય માણસોના ઝૂંપડાં તૂટ્યા ને પાકા ઘરમાં રહેવાવાળાના ઘરો પાણીથી ભરાયા.

રાશનની સાથે સાથે ઘરમાં પડેલી ઘરવખરી પણ પાણીમાં પલળી અને ખરાબ થઈ. તો કેટલાક પરિવારો પાણી ભરાઈ જવાના કારણે કામે ન જઈ શક્યા ને તેમના ચૂલા ન સળગ્યા..

જે છાપરાં તણાયા કે તૂટ્યા તેઓ પોતાના ઝૂંપડાં ફરી બાંધી શકે તે માટે જુદા જુદા ગામોમાં રહેતા 200 પરિવારોને VSSM દ્વારા તારપોલીન આપવાનું તેમજ 500 પરિવારોને રાશન આપવાનું અમે આદરણીય ઈન્દિરા મહેતા તેમજ ક્રિષ્ણકાંત મહેતાની મદદથી કર્યું. આદરણીય અંકલ આન્ટીની લાગણી માટે આભારી છીએ.

સાથે માથે આવી પડેલી કુદરતી આપતીમાંથી સૌ ઝટ બેઠા થાય ધંધા રોજગાર તરફ વળે તે માટે સૌને હિંમત આપવા પ્રભુને પ્રાર્થના પણ..

The shanties were washed away

VSSM provided tarpaulins to 200 families

VSSM provided tarpaulins to 200 families

Some regions of saurashtra experienced lot of destruction

VSSM provided tarpaulins to 200 families

VSSM provided tarpaulins to 200 families

Maharshibhai, Ruju and Sparsh, we are glad you have been with us through this task. Gratitude always!!

The nomadic families received their ration kit

 ‘How can a mother be so heartless?’ I had thought when our team member Vinodbhai had shared an incident from Chotaudaipur’s Lunja village.

Three kids whose father had died, mother looked after them for a while before she left them to marry someone else. The responsibility of these children fell upon their Kaka-kaki ( paternal uncle-auntie) who already had 2 children of their own. Yet the couple decided to care for these children. The couple laboured hard to provide for all 5 children. Life continued and suddenly we were all reeling under the deadly second wave of the pandemic.  Kaka had a fever and cough, Ritaben (Kaki) assumed he will soon be alright, also there was no money to seek medical help. The issue continued for few days before Kaka passed on.

The nomadic families received
their ration kit

The responsibility of raising five kids fell on Ritaben. VSSM immediately brought them ration and supplies. We also offered to bring the children to our hostel once it begins functioning as usual.  As of now,  Ritaben has agreed to send them. Apart from this,  we also intend to support Ritaben’s wish to start a small business of selling vegetables either through a hand cart or kiosk.  These children can benefit under the government’s guardian scheme since their father is dead and mother has abandoned them but because the mother is still alive they aren’t eligible. We will be raising this query with the government.

Valabhai from Radhanpur’s Limbad village is an elderly gentleman. Completely blind at one eye, the second eye has partial vision. His wife also is vision impaired. Valabhai worked to earn a daily living but with age, that too has become difficult. The wife sets out to beg. The couple has 3 children. The lady who helped them the most to run the house succumbed to Covid. The living condition has gone turned worst. Valabhai too sets out to beg along with the three children. 

Every day we come across many such cases. The first thing we do is to comfort these families and provide them with ration kits. If needed we also assist with the treatment if the person is hospitalised.

The nomadic families received their ration kit

The pandemic has directly and indirectly impacted all of us. The condition of daily wage earners has turned worst. So has the condition of many performing artists. The Bhavai performers never seek help from VSSM, but the pandemic has adversely impacted them as there is a ban on gatherings. Baldevbhai from Kalol has requested help on behalf of the Bhavaiya community.

The nomadic families received their ration kit

In a nutshell, we are trying to help economically deprived families whose conditions have turned pathetic as a result of this pandemic. The information of truly deserving families reached us through our team at the grassroots, of by the people themselves or by individuals like Shankarbhai Chamtha, Pravinbhai Desai… Thank you for helping us reach the most impacted.

As humans if not now when will we stand beside our fellow human beings?? And as I always say, we play the role of facilitator it is you who keep the ball rolling.

The nomadic families received
 their ration kit

Maharshibhai, Ruju and Sparsh, we are glad you have been with us through this task. Gratitude always!!

મા આવું કરી શકે?

અમારા કાર્યકર વિનોદના મોંઢે છોટાઉદેપુરના લુણજાગામની વાત સાંભળી મન હચમચી ગયું.ત્રણ બાળકોના પિતા ગુજરી ગયા. માએ થોડા જ સમયમાં એ બાળકોને મુકીને બીજે ઘર માંડી દીધું. કાકા કાકીને પોતાને બે બાળકો. એમણે આ નોંધારા બાળકોની કાળજી લેવાનું શરૃ કર્યું.. મજૂરીમાં જે મળે તેમાં આ બધાનો ગુજારો ચાલે. ત્યાં કાળમૂખા કોરોનાની બીજી લહેર આવી. કાકા નેે તાવ, ખાંસી થયા. કાકી રીટાબહેનને લાગ્યું મટી જશે. વળી એવા પૈસાય ક્યાં હતા તે દવાખાને જાય.. દર્દ વધ્યું ને કાકા દેવલોક પામ્યા. હવે રીટાબહેન માથે પાંચે બાળકોની જવાબદારી આવી.. અમે તત્કાલ તો રાશન પહોંચાડ્યું, બાળકોને પણ અમારી હોસ્ટેલ શરૃ થાય એટલે અમારા ત્યાં ભણવા મુકવા રીટાબહેનને કહ્યું, એમણે હાલ તો હા પાડી છે.એ સિવાય રીટાબહેન શાકભાજીની લારી કે નાની દુકાન કરવા ઈચ્છે તો એ મદદ માટે પણ કહ્યું છે. સરકારની પાલક યોજનામાં મા-બાપ વિહોણા બાળકોને મદદ મળે. અહીંયા બાપ નથી ને મા જતી રહી છે તે બાળકોને કઈ કેટેગરીમાં મુકવા તેમને મદદ ના મળી શકે? ખેર આ તો સરકારને પુછીશું.

The nomadic families received their ration kit

રાધનપુરનું લીંબડકાગામના વાલાભાઈની ઉંમર ઘણી. એક આંખે અંઘ બીજીમાં ઝાંખુ દેખાય. તેમના પત્ની પણ દિવ્યાંગ. ભાઈ મજૂરી કરતા પણ ઉંમર થતા કામ મળવાનું બંધ થયું. પત્ની ગામમાંથી માંગી લાવે ને ગુજારો ચાલે.આ બેઉને ત્રણ બાળકો. આ કોરોનામાં ઘરનું ગુજરાન ચલાવાવમાં જેમનો મોટો ફાળો રહેતો તે બહેન ગુજરી ગયા. ઘરની સ્થિતિ હવે એકદમ ખરાબ થઈ. વાલાભાઈ બાળકને લઈને માંગવા જાય..

આવા કેટલાય કિસ્સા અમારી સમક્ષ નીત આવે છે. અમે પ્રથમ તો સાંત્વના આપી રાશન આપવાનું કરીએ. એ પછી જરૃર પડે હોસ્પીટલમાં વ્યક્તિ દાખલ હોય તો સારવારમાં મદદ કરીએ. 

The nomadic families received their ration kit

આ સિવાય કોરાનાને લઈને સીધી નહીં પણ આડકતરી અસર થઈ હોય તેવા વ્યક્તિઓમાં રોજમદાર કામદાર તો ખરા પણ ભવાઈ ભજવતા ભવાયા જેમણે ક્યારેય અમારી પાસે મદદની માંગણી નથી કરી. પણ છેલ્લા એક વર્ષથી બેન કોરોનામાં ભવાઈ ભજવવા ક્યાંય જવાયું નથી કહીને કલોલના બળદેવભાઈ ભવાયાએ સમાજ માટે મદદ માંગી.. 

ટૂંકમાં કોરોનાને લઈને દયનીય સ્થિતિમાં મુકાયા હોય એમને અમારાથી શક્ય મદદ કરવાનું અમે કરી રહ્યા છીએ..

આફતમાં આવી પડેલા સ્વજનોની રાવ અમારા સુધી અમારા કાર્યકરો, ક્યાંક સીધા અસરગ્રસ્ત લોકો તો ક્યાંક શંકરભાઈ ચામઠા ને પ્રવિણભાઈ દેસાઈ જેવા લોકોએ પહોંચાડી.. આભાર આપ સૌનો..

The nomadic families received their ration kit

માણસ છીએ.. આવા સમયે આપણા પ્રિયજનોની પડખે ઉભા નહીં રહીએ તો ક્યારે રહીશું? વળી હંમેશાં કહુ અમે તો નિમિત્ત માત્ર કોઈ આપે એ યોગ્ય જગ્યા પહોંચાડવાનું...આભાર મહર્ષીભાઈ, ઋતુ, અને સ્પર્શનો તમે આ કાર્યમાં સાથે છો એનો રાજીપો...

#MittalPatel #vssm Maharshi K Dave

The nomadic families received their ration kit

 

 

We need your support to help us take care of these seniors in their silver years...

Mittal Patel meets DharmaMa and Kanjiba an elderly couple
surviving under pathetic living condition

 Recently, I happened  to meet Dharma Ma and Kanjiba, an elderly couple surviving under pathetic living conditions, as if waiting to silently ebb away into the horizon!!

VSSM comes across hundreds of older aged people living in distress. Some need to beg for food, some depend on others to provide them with some cooked meals. They are either abandoned or their children stay in different towns or they are destitute in the true sense. Under the Maavjat initiative, VSSM cares and nurtures the elderly it takes under its wings. The seniors are provided rations kits or cooked meals depending on their ability to feed themselves. It also takes care of their medical needs assisting them with check-ups and medicines. We started with 60 elderly last year, the number has grown to above 100 now and there are hundreds more waiting to be reached. As age takes over, they cannot work as manual or farm labourers,  this inability to earn a living is pushing the destitute seniors into the trenches of hunger and agony. If they could,  these individuals would still work to earn living but these are humans who do not fall into the comfort of retirement plans or earn pensions need our assistance to spend their remaining lives with an assurance that there will be food on their plate and they need not have to feel neglected and unwanted for the rest of their life.

It was early afternoon when we reached at Dharma Ma and Kanjiba's (Dada are addressed as Ba in Banaskantha)  humble abode. The wicker basket held some millet flatbreads, but there was no sight of any accompaniments!! Also, Kanjiba is visually impaired while DhramaMa  has challenges with hearing. It was evident that Kanjiba would not have managed to get his cataract removed on time (in absence of any information to the free eye camps happening in the region)  and that must have created further complications and eventual loss of sight.

DharmaMa and Kanjiba an elderly couple
surviving under pathetic condition

Kanjiba has a daughter, who was widowed when her two children were still quite small. I learnt that the daughter now stays with Kanjiba. However, she suffers from some medical condition."Where do you work?" I had asked.

"I don’t keep well, my stomach hurt as there is an issue of fluid retention. I need to visit the doctor regularly and get it removed. Hence, I cannot lift heavy stuff and need to refrain from engaging in any strenuous activity. I collect cattle dung and sell it to a farmer when enough dung has accumulated." Kanjiba's daughter replied.

"How much money does that fetch?" I inquired.

"Ben, imagine the time it takes to pile up this dunghill, and when she sells it brings her mere Rs. 700-800," a lady in the neighbouring house spoke up.

It was obvious,  that piling a dunghill so high would take months. VSSM provides Kanjiba and Dhrmama with a monthly ration kit so that they at least have food at the end of the day.

"Ma, is ration sufficient for you?" I enquired.

"A little more would surely helpful," she replied.

I think the addition of two grandkids to the family might have impacted the sufficiency.

The ration cards do help procure some ration, but Kanjiba's disability is a grave concern.

"Do you want  us to help you with a medical examination of your eyes?" I asked. 

"It is time for me to leave this world, what is the need to get the body torn and operated upon!!'

VSSM provides Kanjiba and Dharmama with a monthly ration 
kit

There is a folk song in Gujarati "Ghadpan Kone Moklya" that describes the plight of the elderly, it is a challenging phase of life when one does not have physical and financial support. The destitute elderly we meet in the villages we work seem to be waiting for death while they should be pleasantly spending their time, realising their potential. It pains us to see living in a pathetic condition with no one to care or provide for them. It is as if they will depart from this world hungry and heavy heart. We work hard to ensure they lead a dignified life and leave this world full-filled. A little prayer always escapes our heart urging Almighty to provide the elderly with a better old age.

If you wish to become a part of the effort to provide a better old age to these seniors, please call us on 9099936013.

Many of us sponsor a child, for a change let us sponsor our seniors and let them experience spring in the autumn years of their life.

It is an act that will ensure a better life to both the giver and receiver.

We are grateful for our team members Naran and Ishwar,  who put in great efforts to locate and select such elderly in need.

Our heartfelt gratitude to all of you who have come forward to support this cause, it is only because of your support that we could take this bold decision of becoming caregivers of these seniors in their silver years.

બપોરના સમયે અમે ગોલવીમાં રહેતા ધરમામાંને કાનજીબાના ઘરે પહોંચ્યા. એક છાબડીમાં બાજરીના રોટલા દીઠાં પણ રોટલા સાથે ખાઈ શકાય એવું બીજુ કશુંયે અમે ત્યાં જોયું નહીં.

વળી કાનજીબા (બનાસકાંઠામાં દાદાને બા કહે)ને તો આંખે કશુંયે દેખાય નહીં. ને ધરમામાંને પણ આછુ ભળાય. આંખો જોતા જ ખ્યાલ આવ્યો કે જે તે સમયે મોતિયા આવ્યા હશે પણ ઓપરેશન કરાવવાના પૈસા નહીં ને વિનામૂલ્યે ઓપરેશન થાય એવા સરનામાં નહીં જડ્યા હોય એટલે મોતિયો આંખમાં ફૂટી ગયો હશે ને આંખે ભળાતુ બંધ થયું.

કાનજીબાને એક દીકરી. જેને પરણાવીને સાસરે મોકલી. પણ એનાય કરમ ફૂટેલાં. ઘરવાળો બે નાના બાળકો મૂકીને પરલોક સીધાવ્યો. કાનજીબાના ઘરે જવાનું થયું ત્યારે એમની દીકરીએ પોતે અહીંયા જ રહે છેની વાત કરી. મે પુછ્યું, ‘તમે શું કામ કરો?’

‘મને સારુ નથી રહેતું મારા પેટમાં તકલીફ છે. પાણી ભરાઈ જાય છે તે થોડા થોડા વખતે ડોક્ટર પાસે એને ખેંચાવું પડે. એટલે ભારે કામ નથી થતું. હું છાણ ભેગુ કરવાનું કામ કરુ છું. આ છાણ ભેગુ થાય પછી ખેડૂતને એ વેચી દઉં’

‘કેટલા રૃપિયા મળે?’

મારી વાત સાંભળી કાનજીબાના પડોશમાં રહેતા બહેન બોલ્યા, ‘બેન છાણનો ઉકેડો ક્યારે બને ને ક્યારે એને 700- 800 મળે?’

સ્વાભાવીક રીતે જ છાણ ભેગુ કરતા મહિનાઓ લાગે એ વાત સમજાઈ.. અમે કાનજીબા ને ધરમામાંને દર મહિને રાશન આપીએ.. મૂળ તો એમને ભૂખ્યા સુવુ ન પડે માટે.

મે પુછ્યું, ‘મા રાશન ચાલી જાય છે?’ તો એમણે કહ્યું, ‘થોડું વધારે મળે તો સારુ..’

મૂળ તો ખાવામાં બે ભાણિયા ભળ્યા એટલે કદાચ પુરુ નહીં થતું હોય...

સરકારે આપેલા રાશનકાર્ડ પર અનાજ મળે છે. જેમાંથીયે ટેકો થઈ જાય. બાકી કાનજીબાને પણ શારિરીક તકલીફ મોટી છે. મે કહ્યું, ‘દવાખાને બતાવવું છે?’ તો કહે, ‘હવે તો ઉપર જવાનો સમય આવ્યો. હવે ચીરફાટ કરીને શું કરવાનું?’

ઘડપણ..કોઈ શબ્દોથી વર્ણવી નથી શકાતુ.. મોતની રાહ જોતા આવા માવતરોને જોઈને જીવ બળે... ભૂખે ને દુઃખી હૃદયે આ દુનિઆમાંથી તેઓ વિદાય ન લે એ માટે અમે મથીયે... પણ આવા કેટલાક માવતરોને જોઈને ઈશ્વર આવું ઘડપણ આવી તકલીફ કોઈનેય ન આપે એવી પ્રાર્થના મનોમન થઈ જાય...

આવા માવતરોને મદદ કરવાની ઈચ્છા હોય તો 9099936013 પર વાત કરવા વિનંતી...

બાળકો તો ઘણાય દત્તક લે છે.. ક્યારેક માવતરોને દત્તક લઈ જોઈએ... જીવને સાતા મળશે.. એ ચોક્કસ..

અમારા કાર્યકર નારણ અને ઈશ્વરના અમે આભારી છીએ એમણે આવા માવતરોને શોધી કાઢ્યા. ને આભાર મદદ કરવાવાળાનો પણ એમની મદદ સતત છે માટે અમે આવા કાર્યો કરવાની હીંમત કરી શકીએ છીએ....

   #MittalPatel #vssm #mavjat

#Elderly #elderlycare #elderlypeople

#RationDistribution #donate

We shared the joy of Diwali by giving rations to 800 nomadic and deprived families living in different settlements of different villages of Rajkot, Morbi, Banaskantha district ...

Diwali is a festival of joy, rejoicing, having fun and making others happy

Even if we do light in our house, we really need to do light in the heart of others.

With the help of Finolex pipe, we shared the joy of Diwali by giving rations to 800 nomadic and deprived families living in different settlements of different villages of Rajkot, Morbi, Banaskantha district ...

Pawanbhai from yuva unstoppable was the reason behind this.

We are grateful to both of you ...

All the families who got ration kits sent blessings from the bottom of their hearts and thanked God for taking care of them. 

#MittalPatel #vssmindia

#દિવાળી આનંદ, ઉલ્હાસ, મજા કરવાનો ને બીજાને મજા કરાવવાનો તહેવાર

અજવાળુ આપણા ઘરમાં તો કરીએ પણ ખરી જરૃર બીજાના હૃદયમાં અજવાળુ કરવાની..

ફીનોલેક્સ પાઈપની મદદથી રાજકોટ,મોરબી, બનાસકાંઠા જિલ્લાના વિવિધ ગામોની વિવિધ વસાહતોમાં રહેતા 800 વિચરતા- વિમુક્ત તેમજ વંચિત પરિવારોને રાશન આપીને દિવાળીની ખુશી અમે વહેંચી...

નિમિત્ત બન્યું યુવા અન્સ્ટોપેબલ - પવનભાઈ..

આપ બેઉ સ્વજનોના અમે આભારી છીએ... 

જેમને રાશનકીટ મળી એ સૌ પરિવારોએ અંતરના આશિષ પાઠવ્યા ને ઈશ્વરનો આભાર એમનું ધ્યાન રાખવા માન્યો...

#MittalPatel #vssmindia

VSSM became instrumental in providing ration and feed to the elderly...

 In 2004 while I was travelling across the villages of South Gujarat to study the condition of tribal working as workers on sugarcane farms I came across Gandhi cap-wearing elderly kaka who had tightly tied a stole around his waist.

“Kaka, why have you tied this stole around your waist?”

“So that I do not hear my hunger speak!”

It was difficult to even watch this elder gentlemen reeling under such situation.

“Governments across the world are searching for a stole like that!” I remember to have remarked  jokingly.

There was no one to look after Kaka. There are numerous such elderly living around us as well. They worked to fend themselves but now as age takes over and their energy levels don’t match up, they are in capable to put in hard labour through the day. Many such poor elderly take up begging. It pains to see such elderly human beings stretch their hands in distress, unable to live with dignity.

 I have always believed it is our responsibility to take care of this section of our population. Yes, they do get government pensions but they can hardly suffice the expenses towards food, medication and living!! A couple of years back VSSM initiated a program to feed and provide ration and food to the elderly. VSSM became instrumental in providing ration to 100 while cooking-feeding 15 seniors. We say instrumental because it is our well-wishing donors who support the initiatives.

Recently, VSSM’s Ramesh handed ration kits to 19 Devipujak families living in Saapar village in Amreli’s Bagasara. Some families take and secure their ration kits in a trunk as they have no other place to keep it safe.

Every time a team member reaches such families with ration they are showered with blessings.

 VSSM team members put in a lot of efforts to identify such deserving elderly. Hope we as a society can take up the responsibility of such small needs of the population around us, no one might have to sleep hungry.

2004માં હું દક્ષીણ ગુજરાતમાં શેરડી કામદારોની સ્થિતિ જાણવા આદિવાસીઓના ગામોમાં ફરી રહી હતી તે વેળા ગડત ગામમાં મને ગાંધી ટોપી પહેરી, પેટ પર કસકસાવીને કપડું બાંધલેું એવા એક કાકા મળ્યા. મે એમને પૂછ્યું કાકા કપડું કેમ બાંધ્યું છે ત્યારે કાકાએ કહેલું,

'ભૂખનો અવાજ સંભળાય નહીં એ માટે...'

કેવી કપરી સ્થિતિ.. ત્યારે જરા મજાકમાં કહેલું આવું કપડું તો વિશ્વભરની સરકારો શોધી રહી છે...

પણ આ કાકાની ચાકરી કરી શકે એવું પાછળ કોઈ હતું નહીં.

આપણી આસપાસ પણ આવા ઘણા વડીલો રહે છે. જેઓ મજૂરી કરીને પેટિયું રળતા. પણ હવે કામ થઈ શકે એવી સ્થિતિ નથી.. એટલે ભીખ માંગીને પુરુ કરે છે.. આવા માવતરોને જોવું ત્યારે જીવ બળી જાય..

સમાજ તરીકે આપણી ફરજ ખરી એવો પ્રશ્ન હંમેશાં થાય.. સરકાર પૈસા આપે પણ એનાથી ખાવા, પીવા, દવા વગેરે બધુ ન થાય...

અમે આવા વડીલોને રાશન આપવાનું શરૃ કર્યું.

100 વડીલોને દર મહિને રાશન ને 15 જણને એક રસોડે જમવાનું આપવામાં VSSM નિમિત્ત બને છે..

આમ તો આ બધુ સંસ્થાને મદદરૃપ થતા પ્રિયજનોના સહયોગથી થાય.. અમે તો નિમિત્ત માત્ર..

તાજેતરમાં અમરેલીના બગસરામાં તેમજ સાપરગામમાં રહેતા સરાણિયા અને દેવીપૂજક સમુદાયના 19 પરિવારોને કાર્યકર રમેશના હસ્તે રાશન આપવામાં આવ્યું.

રાશન લેનાર કેટલાક તો રાશનને લઈને ટંકમાં તાળું મારીને મુકી દે છે. એમની પાસે અન્ય સગવડ આ રાશન સાચવવાની નથી..

ઢગલો આશિર્વાદ જ્યારે કાર્યકર એમના ત્યાં રાશન લઈને પહોંચે ત્યારે એ આપે..

કાર્યકરો પણ આવા વડીલોને શોધવા ભારે જહેમત ઊઠાવે... ખેર સમાજ તરીકે આપણે બધા ભેગા થઈને આવી નાની નાની જવાબદારીઓ સ્વીકારી લઈએ તો કોઈએ ભૂખ્યું સુવુ ન પડે...

VSSM provided ration kits to devipujak families living in shapar village

VSSM provided ration kits to devipujak families living in shapar village

VSSM provided ration kits to devipujak families living in shapar village

VSSM provided ration kits to devipujak families living in shapar village

VSSM provided ration kits to devipujak families living in shapar village

VSSM provided ration kits to devipujak families living in shapar village

VSSM provided ration kits to devipujak families living in shapar village

VSSM provided ration kits to devipujak families living in shapar village

Kiara and Pihu's invaluable contributuon...

The nomadic families received their ration kits

A couple of days back, Chainikaben called from Mumbai. Pihu, her daughter happened to watch the vlog on our work during the COVID crisis. Pihu is the same age as my daughter Kiara. After listening to the talk she conveyed her desire to make a  contribution to VSSM.

The nomadic families received their ration kits

Kiara too has been overhearing my conversions with the leaders from settlements who call me all through the day asking for ration. “Ma, these people really don’t have anything to eat?” she asked one day. I shared some images and videos with her. “How can I help them, Ma?” she had asked.

 Both these daughters are way too small to earn for themselves. But they do have a piggy bank where they drop their daily saving. 

 Furthermore, both of them donated their savings to VSSM, their very first contribution for a cause.

The contribution by Pihu and Kiara was used to provide ration kits to families residing at Rethal village near Ahmedabad.

The current living condition of nomadic families

 The reason for this post is to share the need to inculcate empathy in children from a very early age.  Are we instilling the right values in our children? We mould them, educate them to earn in thousands and lacs but do we teach them to share part of that earning with those in need? Are we raising them to become socially responsible humans?

Since the kits were from Pihu and Kiara’s contribution I personally went to distribute the kits in  the community. 

મુંબઈથી ચૈનીકાબેનને ફોન આવ્યો. તેમની દીકરી પીહુએ વિચરતી જાતિઓ સાથે કરેલા કામોના અનુભવો અંગેના વિડીયો સાંભળ્યા.

પીહુ મારી કિઆરા જેવડી. એણે વાત સાંભળીને મારે પણ કશુંક આપવું છે એવું ચૈનિકાબહેનને કહ્યું.

મારી કિઆરા પણ રોજ વિવિધ વસાહતોમાંથી મારા પર આવતા ફોન સાંભળે. લોકો ખાવાનું નથીની રાવ કરતા. એક દિવસ એણે કહ્યું, તે મા સાચ્ચે આ લોકો પાસે ખાવા નથી? મે ફોટો અને વિડીયો બતાવ્યા અને એણે કહ્યું, હું આ લોકોને શું આપી શકુ મા?

બંને દીકરીઓ નાની. એ તો ક્યાંથી કમાય?

પણ એમના ગલ્લામાં એમની નાની બચત ખરી.

પીહુ અને કિઆરાએ એમની બચત VSSMમાં આપી.

દીકરીઓનું પહેલું અનુદાન..

સાણંદ પાસેના રેથળ ગામમાં રહેતા પરિવારોને આ અનુદાનમાંથી રાશન આપ્યું.

આ પોસ્ટ બાળકોને કેવા સંસ્કાર આપી શકીએ એ માટે ખાસ લખી છે. કોઈની મહત્તા સાબિત કરવા માટે નહીં..

લાખો કમાવવાનું આપણે બાળકોને રોજ શીખવીએ પણ એ કમાણીનો અમુક ભાગ સમાજ માટે કાઢવાનું સમાજ વિજ્ઞાન બાળકોને્ શીખવીએ છીએ?

પ્રશ્ન વિષે વિચારજો જરૃર....

પીહુ અને કિઆરા બેય વહાલા એટલે એમણે આપેલું સુખ વહેંચવા જાતે જ વસાહતમાં ગઈ...

#MittalPatel #VSSM

Thank you Revered Shri Morari Bapu for his generous support...

th

Respected Shri MorariBapu during the Ramkatha

 How do you react when someone very dear to you, whom you deeply adore suddenly calls you up?

It leaves you speechless, right?

“Bapu will be calling from Mahuva!” respected Madhavbhai, VSSM’s President had called up to inform. 

“Okay,” I had replied. 

While I was waiting for his call, I started framing my talk as I had already anticipated the reason behind his call. I knew he would have been worried about my large family like he has always been. 

 I was taking my lunch, must have gulped five morsels when Madhavbhai had called. I was unable to eat anymore. The phone rang, the person on the other end informed that Shri Morari Bapu was on the call, inquiring if I could take the call?

 Of course, it was convenient for me to take the call. After all, it was Bapu calling. 

 And suddenly I was at a loss of words. Someone like me who cannot keep quiet did not know what to talk. 

  I said yes and the person on the other end transferred the call to Bapu, my anxious heart was beating rapidly. 

 “How are you? How is the family? And how is our vast family?” Bapu was inquiring about me and my nomadic communities. 

“We are all good, Bapu. Pranam. Jai SiyaRam!”

Bapu inquired what how were we coping through the current crisis. I talked about our work. How we were handling the situation. 

“We will be sending our offering for your mammoth task,” Bapu said.

I thanked him. 

I had so much to tell him. But when it was time to talk, like always I was overwhelmed and speechless. But this time I conveyed it to Bapu that I am at a loss of words!!

 Bapu smiled, blessed us and said his Jai Siya Ram before disconnecting the call. 

 Strange, I was unable to speak even when Bapu had dedicated his Ram Katha to the nomads for the very first time. I never sat through and heard the entire Katha Bapu discoursed. Later, I conveyed everything I had to say through my letter. 

 Respected and dear Bapu you have always stood by our side, you have played a very important role in bringing before the world the plight of our nomadic and de-notified communities.

 I respect and adore your sentiments for the deprived. 

 I am yet to meet a saint-like Bapu. 

 Sharing one of my favourite images taken during the Ramkatha Bapu had dedicated to the nomadic communities. 

કોઈ એવું જે તમને ખૂબ વહાલું હોય, જેમના માટે અનહદ પ્રેમ હોય તેમનો અચનાક ફોન આવી જાય તો શું થાય?

ઘડીક તો શું બોલવું એ સુઝે જ નહી ને?

આદરણીય માધવભાઈ અમારી સંસ્થાા પ્રમુખ એમણે કહ્યું, મહુવાથી બાપુનો ફોન આવશે..

મે હા કહ્યું, હવે વાટ હતી ફોનની.. અંદાજ હતો.. મારા બહોળા પરિવારની ચિંતા માટે જ બાપુનો ફોન હશે.. છતાં શું બોલવું એ હું ગોઠવવા માંડી...

હું જમવા બેઠી હતી. પાંચ કોળિયા ખાધા હશે ત્યાં માધવભાઈએ સમાચાર આપ્યા પછી જાણે કોળિયો ગળેથી ઉતરે જ નહીં. ત્યાં ફોનની ઘંટડી વાગી અને સામેથી કોઈએ કહ્યું, પૂ. મોરારીબાપુ મહુવાથી વાત કરશે અનુકૂળ છે ને?

અનુકૂળતા કેમ ન હોય.. બાપુ વાત કરવાના હતા..

પણ કેટલુંયે ચબડ ચબડ બોલતું મારુ મોઢું આ ઘડીએ સાવ જ સિવાઈ ગયું.

હા કહ્યું ને એ ભાઈએ બાપુને ફોન આપ્યો..

હૃદયના ધબકારાની ગતિ વધી ગઈ..

કેમ છે? પરિવાર કેમ છે? અને આપણો બહોળો પરિવાર કેમ છે? વિચરતી જાતિઓના અને મારા ખબર અંતર બાપુ પુછી રહ્યા હતા.

સૌ સારા છીએ.. બાપુ.. પ્રણામ, જયસીયારામ બાપુ..

બાપુએ પુછ્યું હાલમાં શું કરી રહ્યા છો? જવાબમાં હાલમાં VSSM દ્વારા થઈ રહેલા સેવાકાર્યોની વાત કરી.

એમણે કહ્યું, તમે સૌ જે કરી રહ્યા છો એમાં થોડી પ્રસાદ મોકલી આપીશું..

મે આભાર માન્યો..

આમ તો મારે ઘણું કહેવું હતું..

પણ જ્યારે પણ એમની સામે બોલવાનું આવે ત્યારે મોઢું સિવાઈ જ જતું.

આજેય એવું જ કાંઈક થયું.. પણ આ વખતે મે બાપુને કહી દીધું..

બાપુ શબ્દો ખુટી ગયા છે..

બાપુએ સ્મિત કર્યું અને આશિર્વાદ કહ્યા ને મે જય સીયારામ અને પ્રણામ કહીને ફોન મૂક્યો..

કેવું છે.. બાપુએ પહેલીવાર વિચરતી જાતિઓ માટે રામકથા આપેલી ત્યારે પણ આવી જ દશા થયેલી.. કોઈ દિવસ બાપુની આખી કથાય નહોતી સાંભળેલી.. ત્યારે પણ એક પત્ર લખીને મનની ભાવના વ્યક્ત કરેલી..

પૂ. અને વહાલા બાપુ તમે હંમેશાં અમારી સાથે રહ્યા છો. વિચરતી જાતિઓની ઓળખ દુનિયામાં પ્રસ્થાપિત કરવામાં આપની ભૂમિકા અગત્યની રહી.

તમારી આ લાગણીને વંદુ છું બાપુ અને તમને બહુ બધો પ્રેમ પણ...

બાપુ જેવા સંત મે આજ સુધી દીઠા નથી...

વિચરતી જાતિઓને આપેલી રામકથામાં અમે લીધેલા ફોટોમાંનો સૌથી ગમતો ફોટો... બાપુ પ્રત્યેનું હેત દર્શાવવા મુક્યો છે..

Along with our well-wishing donors who make donations in lakhs we have our community members too sending their contributions to us...

VSSM's Co-ordinator Jayantibhai Bajaniya with
nomadic children

“Ben, please take this cheque!”

“Who has given this?”

“The living conditions of our families will still deteriorate. People are still shouting for food. This is my contribution to the same.”

As I accept the cheque of Rs. 5000, the early days of 2006 when Jayantibhai had voluntarily joined me in my work with nomadic communities came flashing back. An angry young man, Jayantibhai could never tolerate any wrong. It was much later that I could offer him a very small remuneration for the work he was putting in until then, he never brought up any mention of money. Even today his remuneration does not match the amount of hard work he pours in. And yet to have this strength and graciousness to give from whatever he has is a trait I applaud.

Ravjibhai Bajaniya handed over cheque to
Jayantibhai Bajaniya for providing ration kits

Ravji Bhagat Bajaniya conveyed, “Ben has helped us so much, it is our turn now. If we decide to not to take things for free, that too shall be of big help!!”

 These words uttered by Ravji Bhagat calms my mind. 

 Bharat and Sanjay, our children in one of the VSSM run hostel broke their piggy bank and transferred Rs 2500, all of their savings of previous many years to us via Paytm to help us buy some more ration kits for our families. 

 Ravjibhai Bajaniya runs a small business, he sells wood. He donated Rs. 5000 as well. 

 Along with our well-wishing donors who make donations in lakhs we have our community members too sending their contributions to us. It is easy to give for people who have but to be able to give and offer when one has little or nothing calls for a lot of courage and a very big heart. 

 Many have said, “Ben, we will borrow some money to pass this time. Once we being working will return the borrowed money. How long can we eat food given as charity? It is a big obligation on us. How do we pay forward?” 

 Salute to all of you who have shown sentiments. 

 “I hope COVID teaches people to save and plan for a secured future. I have to push them to get into a habit of savings once this emergency is over. ” Jayantibhai shared a very honest observation. 

 Jayantibhai is often referred to as VSSM’s 108 – a person you reach out during emergencies. I am glad that you are part of us. 

 The story comes alive through shared images and video clip….

'બેન આ લો ચેક'

'કોણે આપ્યો?'

'આપણા પરિવારોની સ્થિતિ હજુ વણસવાની. લોકો ખાવાનું આપોની રાવ કરી રહ્યા છે. તે મારુ અનુદાન..'

5000ની રકમના અનુદાનનો ચેક.. મે હાથમાં લીધો ને જયંતીભાઈ બજાણિયા મારી સાથે સેવાકાર્યમાં જોડાયાનો વખત યાદ આવ્યો.

કેવા ગુસ્સાવાળા. ખોટું જરા પણ ન ચલાવે એવા તડને ફડ કરવાવાળા જયંતીભાઈ 2006 થી સ્વંયમભૂૂ મારી સાથે આવ્યા.

નાનકડી સેવક સહાય તો બહુ પાછળથી આપવાની શરૃ કરેલી પણ ક્યારેય પૈસાને લઈને અમે કોઈ વાત કર્યાનું મને યાદ નથી.. આજેય એમને અમે કાંઈ બહુ મોટું ચુકવતા નથી. પણ એમની પાસે જે છે એમાંથીયે થોડું આપવાની ભાવના કેળવાવી એ મારે મન અગત્યનું.

રવજીભગત (બજાણિયા) કહ્યું, 'બેને આટલી મદદ કરી હવે આપણો વારો.. આપણે મફતનું લેવાનું નહીં કરીએ એય બેનને કરેલી મોટી મદદ છે..'

ભગતના આ શબ્દો મારા મનને શાતા પહોંચાડે છે..

અમારી હોસ્ટેલમાં ભણતા ભરત અને સંજયે પોતાની વર્ષોની બચત જેમાં ભેગી કરી રાખી હતી તે ગલ્લો ખોલ્યો અને તેમાંથી નીકળેલા 2500 રાશનકીટ માટે પેટીએમ થકી અમને મોકલી આપ્યા.

તો રાવજીભાઈ બજાણિયા લાકડાનો નાનો વેપાર કરે. એમણે 5001નું અનુદાન જયંતીભાઈને ફોન કરીને લઈ જવા કહ્યું.

આ દિવસોમાં લાખોનું અનુદાન આપનાર અમારા પ્રિયજનોની લાઈનમાં આ લોકો ઊભા છે..

હોય એમાંથી આપવાનું બધા કરી શકે પણ થોડું હોય એમાંથી થોડું કાઢી આપવા દીલેરી જોઈએ..

કેટલાક પરિવારો એવા પણ મળ્યા જેમણે કહ્યું, બેન ઊછીના પાછીના કરીને આ દિવસો નીકળે એની વ્યવસ્થા કરીશું. ધંધા શરૃ થશે એટલે એ બધુ ભરાઈ જશે પણ ધર્માદુ ખાઈને એને ક્યાં ચુકવવું?

આવી ઉત્તમભાવના વાળા આપ સૌને પ્રણામ..

જયંતીભાઈ કહે, કોરાનાની આ મહામારીમાંથી લોકો બચત અને આયોજન શીખે તો ઘણું. મારે તો આ બધા પછી આ બાબતમાં વધારે કામે લાગવું છે...

જયંતીભાઈ જેમને હું VSSMની 108 કહુ છુ. તમે સાથે છો એનો આનંદ વ્યકત કરુ છુ.

જે લખ્યું એ બધુંયે ફોટો અને વિડીયોમાં... સમજવા ખાતર..

#MittalPatel #VSSM #helpinlockdown

#helpincovid19 #coronaeffect #humanity

#pandemic #rationdistribution #needy

#needycommunity #support #fieldworker

#vssmteam #happyfaces #photostory

VSSM has not yet stopped its efforts to provide ration to the families in distress...

The nomadic communities received their ration kits

Summers are a lean season for agriculture. Farms that have irrigation facilities might have some work potential for rest however these are no workdays. Our communities are asking for work in the regions they have been required to stay put.

The nomadic communities received their ration kits

 The Government has instructed for the MNREGA works to begin but there is not much work happening at the rural level,  maybe because people are afraid!! How long shall we fear is a question that repeatedly pops up a lot these days!!

There are still calls for ration coming in. We are trying to reach as many families as we can with the ration kits. VSSM has not yet stopped its efforts to provide ration to the families in distress.

The nomadic communities received their ration kits

Ration kits have been distributed at Gundada Crossroads, Umada crossroads, a settlement near  Jetalpur Tree Hotel areas in Rajkot; Bhimpura, Parsa, Lodra, Fatehpura, Amrapur, Mahudi, Aajol, Bilodra villages of Mehsana and Gandhinagar. The support we have received from all of you has helped us reach thousands of these families.

The nomadic communities received their ration kits

 The images of the work done are shared to inspire ….

ઉનાળામાં ખેતીમાં પણ ઝાઝુ કામ ન હોય..

The nomadic communities received their ration kits

The nomadic communities received their ration kits

હા જ્યાં પિયત વાળી જમીન હોય ત્યાં કદાચ થોડું કામ મળે બાકી તો નવરા ધૂપ..

આવામાં કામ આપોની થોડી ઝીણી પણ બૂમો તો છે જ..

સરકારે મનરેગામાં કામ શરૃ કરવાની સૂચના આપી છે પણ ગ્રામ્ય સ્તરે ઝાઝો અમલ થતો નથી.. મૂળ તો લોકો ગભરાઈ ગયા છે.

પણ ગભરાઈને ક્યાં સુધી બેસી રહીશું?

ખાવાનું આપોની માંગ જ્યાંથી આવી રહી છે તેમાંથી શક્ય સુધી પહોંચવા કોશીશ કરી રહ્યા છીએ..

VSSMનો રાશન આપવાનો યજ્ઞ અવિરત ચાલી રહ્યો છે.

The nomadic communities received their ration kits

રાજકોટમાં ગુંડાળા ચોકડી , ઉમાડા ચોકડી ,જેલતપુર ટ્રી હોટલ પાસે આવેલી વસાહતમાં મહેસાણા અને ગાંધીનગર જિલ્લાના ભીમપુરા ,પરસા ,લોદરા , ફતેહપુરા, અમરાપુર ,મહુડી ,આજોલ ,બિલોદરા વિવિધ ગામડામાં આવેલી વિવિધ વસાહતમાં રાશન કીટનું વિતરણ અમારા પ્રિયજનોના સહયોગથી કરી રહ્યા છીએ..

The nomadic communities received their ration kits

The nomadic communities received their ration kits

The nomadic communities received their ration kits

The nomadic communities received their ration kits

The nomadic communities received their ration kits

તસવીરો કરેલું કાર્ય જોઈને અન્યોને પ્રેરણા મળે તે માટે થઈને.

The nomadic communities received their ration kits