 |
| Mittal Patel meets Fulima in Vagad village og Kutch |
Fulima lives in a remote village in the Vagad region of Kutch. She has grown old, and her body no longer supports her as it once did. She has lost all her teeth, her eyesight has become weak, she cannot hear well, and even walking has become difficult. Her hands and legs no longer have the strength they once had.
In such circumstances, Fulima lives her life alone.
For the past three years, we have been delivering ration to Fulima’s home. During our recent visit to Vagad, we finally had the opportunity to meet her. Along with our worker, Shankarbhai, we visited the settlement where Foolima lives, among the families of the Parkara-Koli community.
These families live in extremely difficult circumstances. They collect firewood and wild produce such as satavari from the forest, clean it and sell it in the market at Rapar. Whatever little they earn is used to run their homes. Whenever they find daily-wage work, they take it up. Their income is so meagre that many times, they have to find the answer to the question, “What will we eat today?” on that very day.
Fulima lives in a pucca house in the middle of this settlement. The house was built by an organisation after the earthquake. Over time, however, the house too has become dilapidated. The biggest concern is that the land on which these families’ houses stand is still not legally registered in their names.
We have approached the Collector requesting that the Parkara-Koli families be given ownership rights to their homes and the land on which they live. We have also raised this matter with the Hon’ble Chief Minister. We hope that in the coming days, these families will receive legal rights to their own land.
When we went to deliver her ration, I asked Foolima, “Ba, how are things going now?”
Fulima replied, “I am at peace now. I no longer have to worry about going out to earn or about whether someone will give me food. God has given me two hands, and with the ration you provide, I cook my own food and eat peacefully.”
Fulima receives a monthly pension of ₹1,200. She uses it for milk, vegetables or medicines whenever needed.
I kept wondering—can ₹1,200 really bring so much relief to someone?
Perhaps we cannot even imagine it. But when we meet Fulima and many other elderly people like her, we understand how significant ₹1,200 can be for them.
With the support of all of you, we are able to deliver monthly ration to around 815 elderly people like Foolima.
A heartfelt thank you to everyone who has supported and helped make this work possible.
કચ્છના વાગડના અંતરિયાળ વિસ્તારમાં આવેલા એક ગામમાં ફુલીમાં રહે. ઉંમર વધી ગઈ, શરીર સાથ આપતું નથી. બત્રીસી પડી ગઈ, આંખો ઝાંખી થઈ ગઈ, કાન ઓછું સાંભળે, ચાલવામાં પણ તકલીફ પડે. હાથ-પગમાં પહેલાં જેવી તાકાત રહી નથી.
આવી સ્થિતિમાં ફુલીમાં એકલાં જીવન પસાર કરે.
છેલ્લાં ત્રણ વર્ષથી અમે ફુલીમાંના ઘરે રાશન પહોંચાડીએ. આવા ફુલીમાને મળવાનું હમણાં વાગડ જવાનું થયું ત્યારે થયું. અમારા કાર્યકર શંકરભાઈ સાથે અમે ફુલીમાં જે વસાહતમાં રહે, તે પારકરા-કોળી સમાજની વચ્ચે જવાનું થયું.
આ પરિવારોનું જીવન ખૂબ મુશ્કેલ પરિસ્થિતિમાં પસાર થાય. જંગલમાંથી લાકડાં કે સતાવરી જેવી જંગલી પેદાશો ભેગી કરી લાવે, તેને સાફ કરીને રાપરના બજારમાં વેચે અને જે મળે તેમાંથી ઘર ચલાવે. છૂટક મજૂરી મળે તો મજૂરી કરે. આવક એટલી ઓછી કે ઘણીવાર આજે શું ખાવું એનો જવાબ આજે જ શોધવો પડે.
ફુલીમાં આ વસાહતની વચ્ચે એક પાકા ઘરમાં રહે. ભૂકંપ પછી કોઈ સંસ્થા દ્વારા આ ઘર બનાવવામાં આવ્યું હતું. સમય જતાં ઘર પણ જર્જરિત થઈ ગયું. સૌથી મોટી વાત એ કે જે જમીન પર આ પરિવારોનાં ઘર ઊભાં છે, એ જમીનનો માલિકી હક હજુ એમના નામે નથી.
પારકરા-કોળી પરિવારોને પોતાની જગ્યા, પોતાનું ઘર અને જમીનનો હક મળે એ માટે અમે કલેક્ટરશ્રી સમક્ષ રજૂઆત કરી છે. મુખ્યમંત્રીશ્રી સાથે પણ આ બાબતે વાત કરી છે. આશા રાખીએ કે આવનારા સમયમાં આ પરિવારોને પોતાની જમીનનો હક મળે.
રાશન આપવા ગયા ત્યારે મેં ફુલીમાંને પૂછ્યું,
“બા, હવે કેમનું ચાલે?”
ફુલીમાંએ કહ્યું,
“મારું તો બહુ નિરાંત છે. હવે કમાવા જવાનું કે કોઈ આપે તો ખાઈશની ચિંતા નથી. ભગવાને બે હાથ આપ્યા છે ને તમે રાશન આપો તે રૃડુ જાતે બનાવીને ખાઉં છું.”
ફુલીમાંને દર મહિને ₹૧,૨૦૦ પેન્શન મળે. એમાંથી દૂધ, શાકભાજી કે દવાની જરૂર પડે ત્યારે કામ ચલાવી લે.
હું વિચારી રહી કે, ₹૧,૨૦૦માં કોઈને આટલો બધો હાશકારો મળી શકે?
આપણે કદાચ કલ્પના પણ ન કરી શકીએ. પરંતુ ફુલીમાં અને તેમના જેવા અનેક વડીલોને મળીએ ત્યારે સમજાય કે આ ₹૧,૨૦૦ તેમના માટે કેટલા મોટા.
ફુલીમાં જેવી આશરે 815 જેટલી વડીલોને દર મહિને રાશન પહોંચાડવાનું આપ સૌના સહયોગથી શક્ય બન્યું. આ કાર્યમાં મદદ કરનાર આપ સૌનો આભાર.
#mittalpatel #kutchh #vssm #gujarat #humanrights
 |
| Fulima's Current living condition |
 |
| Fulima shares some moments with Mittal Patel and our VSSM corordinator |
 |
| Mittal Patel meets FuliMa |
No comments:
Post a Comment