Our heartfelt gratitude to all our well-wishers who have come forward to support Mavjat Karyakram

Elderly couple
with their ration kit

 No food on the plate or larder when children are crying of hunger is heart-wrenching for any parent.

At the age when it is time to be at peace, retire and relax, Rajkot’s  Pooni Maa and Valabha were buried under the responsibility of raising their grandchildren after the death of their son and daughter-in-law walking away from the children.

They were physically incapable of working are manual labourers. Hence, Pooni Maa would take her grandchildren to pick scrap or beg. “Why did God choose this pain for us??’ was the constant question in their mind.

While there is Ramankaka who constantly worries for her mentally challenged daughter. His physical condition is not favourable and so is Jivat maa’s. Both are frail and weak to work and earn for themselves. The couple waits for their neighbour Keshabapa to finish meals so that the leftovers can reach them.

The living conditions of such destitute elderlies is pathetic, to say the least.

Ranchodkaka and his wife with their ration kit

We have been working with the needy and marginalized for years, but this section of the society never caught our attention. Maybe because we thought their needs could be met through the programs we have for the needy. However, the destitute elderly have special needs. It was obvious we had to plan some special remedial program for them. We decided to care and nurture the destitute elderly who needed support.  We launched Maavtar, elderly care and support program with one elderly. Today we support 124 of which 16 elderly eat at one kitchen.

It is a work that brings solace to the soul and people it supports.

Pooni Ma and Valabha with their ration kit

Again, as we always say VSSM has just been a medium, it is the support you provide that enables us to reach people in need. It is not difficult at all  Manishabahen Rajput, Nishabahen Bhutani, Prajakta Bhave,  Darshita, Heena Desai…have adopted our elderly parents for life.

And well-wishing friends Bhavnabahen Mehta, Shri Rashmikant Shah, Kusumbahen Shah, Lions Club of Shahibaugh. Estate of Bomi Sohrabji Bulsara, Madhvi Mehta, Amolibahen Shah, Maheshbhai Dave… have been consistently supporting us with Maavtar.

Elderly couple with their ration kit

It is hard to mention all whose contribution has enabled us to continue with our work, and we are grateful for their support. It is your generosity that has helped us continue our work. May Almighty provide you with the opportunities to continue your noble deeds.

Pranaams.

Nomadic woman with their ration kit

ભૂખ લાગી હોય પણ પાસે ખાવા ના હોય એ સ્થિતિ બહુ કપરી છે..રાજકોટમાં પૂનીમા ને વાલાભાને હરી ભજવાના સમયે પૌત્રપુત્રીને ઉછેરવાની જવબાદારી આવી. દીકરો હરી નાની ઉંમરે બાળકોને અને માવતરોને નોંધારા મુકીને ભગવાનના ઘરે પહોંચી ગયો ને વહુને પિયરીયા તેડી ગયા..મજુરી કરવા તો શું જવાય. નાના ભૂલકાં ક્યાંક પ્લાસ્કીટક વિણવા ને પુની માં ભીખ માંગવા જાય. પણ પાછલી અવસ્થાએ આ પીડા સીદ આપી એવું એમને થાય. 

Nomadic woman with their ration kit

તો રમણકાકાને પોતાના કરતાં પોતાની માનસીક અસ્થિર દીકરીની ચિંતા વધારે. વળી એમના પણ હાથપગ કામ ન કરે. જીવત માથી તો સીધુ ચલાય પણ નહીં. તો કેશાબાપા જેવા પડોશીઓના ત્યાં ઝટ બપોરો ને સાંજનું વાળુ પાણી પતે તેની રાહ જુએ. મૂળ તો જમ્યા પછી વધે તો એમને મળે માટે..કેવી કપરી સ્થિતિમાં ઘડપણ જીવવાનું..

વર્ષોથી સમાજ કાર્યો સાથે સંકળાયેલી પણ ક્યારેય આ દિશામાં ધ્યાન નહોતું ગયું. પણ અચાનક કુદરતે ધ્યાન દોર્યું ને પછી આવા માવતરોને સાચવવાનું નક્કી કર્યું.. એક માવતરથી શરૃ કરેલું આ કાર્ય આજે 124 માવતરો સુધી પહોંચ્યું છે અને 16 માવતરો એક જગ્યાએ સાથે બેસીને જમે છે..

Nomadic woman with their ration kit

રાહત આપનારુ, મનને સાતા આપનારુ કાર્ય.. 

ફરી કહુ તો અમે નિમિત્ત માત્ર બાકી મદદ કરવાવાળા કરે ને આ કાર્ય આગળ ધપે.. જો કે આ કાંઈ બહુ અઘરુયે નથી.. મનીષાબહેન રાજપૂત , નીશાબહેન ભૂતાણી, પ્રજકતા ભાવે, દર્શીતા, હીના દેસાઈએ તો પોતાની ક્ષમતા મુજબ માવતરોને દત્તક લીધા જ્યાં સુધી જીવે ત્યાં સુધી એમને સાચવશે..

આ સિવાય ભાવનાબહેન મહેતા, શ્રી રશ્મીકાંતભાઈ શાહ, કુસુમબહેન શાહ, લાયન્સ કલ્બ શાહીબાગ, એસ્ટેટ ઓફ બોમી સોહરાબજી બુલરાસા, માધ્વી મહેતા, અમોલીબેન શાહ, મહેશભાઈ દવે . વગેરે જેવા ઘણા પ્રિયજનો આ કાર્યમાં સતત મદદ કરી રહ્યા છે માટે આ કાર્યો થાય છે.

અહીંયા તમામ સ્વજનોના નામ નથી લખી શકી પણ આપ સૌના અનુદાનની નોંધ લઈને આપ સૌ પ્રત્યે કૃતજ્ઞતા વ્યક્ત કરુ છું..આપ સૌ સાથે છો માટે જ આ કાર્યો થઈ રહ્યા છે.. આપની લાગણીને પ્રણામ ને ઈશ્વર આપને વધુ સેવાની તક ખુબ આપે તેવી શુભભાવના...

#MittalPatel #vssm #RationDistribution

#food #foodsecurity #rationkit

#humanity #humanrights #care

#elderlycare #elderly #caring

With the help of our dear well-wisher,we provided ration kits to 250 nomadic families in Banaskantha

The nomadic families of Juna Deesa received ration kits

A dear friend who happens to be  a  very senior government official holding an important designation recently asked me, “how can I be instrumental in the work you are doing?” I shared with him the current work VSSM is doing with regards to the food and grain kits for the daily wage earning nomadic families affected by the lockdown as a result of COVID-19.

The nomadic families of Juna Deesa received ration kits

 “I am in Palanpur. How can I be of help there?” he inquired.

 “We do not need money. Can you prepare grain kits as per our requirements and send it to the people in need?” I had replied.

“Of course.”

The nomadic families of Juna Deesa received ration kits

Next day 250 kits reach the needy nomadic families living in Juna Deesa and LP Savani Nagar while some kits will soon reach Dhanera.

 The names of heads of families who received the ration kit are shared here. The need to share it here is for others to know that these families have grains to last them few days so ones looking for donating can proceed to other settlements that might be on need of ration.

The nomadic families of Juna Deesa received ration kits

  “I trust you so if you give to Ram or Rahim it doesn’t matter to me, I had to give you and that is what I have done!!” our friend confined. Gratitude and salute to you for your large-heartedness.

The names of head of the families who received
ration kits

સરકારમાં ઉચ્ચ હોદ્દા પર બિરાજમાન અમારા એક પ્રિય મિત્રએ કહ્યું. તમે જે કાર્ય કરો છો એમાં હું કેવી રીતે નિમિત્ત બનું. મે એમને હાલમાં VSSM દ્વારા લોકોને રાશન આપવાનું કરી રહ્યા અંગે વાત કરી.

એમણે કહ્યું, ' હું પાલનપુરમાં છુ ત્યાં હું કેવી રીતે મદદ કરુ?'

મે કહ્યું, પૈસા નહીં પણ તમે હું રાશનની વિગત આપું તે વિગતે કીટ તૈયાર કરીને અમને આપી શકો? એમણે હા કહીને બીજા દિવસે અમને 250 રાશનકીટ મળી ગઈ.

જે જૂનાડીસામાં રહેતા નટ અને એલ પી સવાણી નગરમાં રહેતા વિચરતી જાતિના પરિવારોને આપવામાં આવી..હજુ કેટલીક કીટ ધાનેરામાં આપવાની બાકી છે જે આજે આપી દઈશું.

આ સાથે જેમને રાશનકીટ આપવામાં આવી છે તે પરિવારોની યાદી તેમજ ફોટો સામેલ છે..

ફોટો અને યાદી એટલા માટે કે ક્યાંક કોઈ બીજાને ખ્યાલ આવે કે અહીંયા થોડા દિવસ ચાલે એટલું આપ્યું છે. તો આ વસાહતોમાં હાલ નહીં આપો તો ચાલશે એ દર્શાવવા યાદી અને ફોટો..

The names of the head families
who received ration kits

આભાર મદદ કરનાર સ્નેહીજનનો એમણે કહ્યું,

'મેુઝે આપ પે ભરોસા હૈ આપ રામ કો દે યા રહીમ કો મેરા કામ હૈ આપ કો દેના સો મુઝે વો કરના હૈ..'

પ્રણામ આવા જીંદાદીલ સ્વજનને.

મદદ કરનાર દરેક સ્નેહીજનનો આભાર .

The names of the head families who received ration kits

The names of head of the families who
received ration kits

The names of the head families who received
ration kits

With the help of Maharshibhai and his organisation SPARSH, we provided ration kits to more than 125 nomadic families in Bagasara

The nomadic families of Bagasara village received grain kits

During any crisis, many well-wishing friends call us to inquire if we need any help or to let us know that they are ready to help when needed.

Immediately after the lockdown was announced following the COVID-19 situation, Maharshibhai called to inquire for the help needed. “Lot of people and organisations are helping people in need and distress. There is enough help pouring in, will definitely reach out to you when we need your support!!” I replied after thanking Maharshibhai for his support.

The nomadic families of Bagasara village received grain kits

On the 14th -15th day of the lockdown, we felt the need to call Maharshibhai as the grains given by individuals and organisations began to exhaust, some community kitchens were shutting down. The government supplies did not have spices, oil or pulses. I received countless calls with the mentioned issues. My writing on Facebook and Twitter too had repercussions that people from my large family had to face. “Ben, villagers reprimand us because you write on social media,” they complained.

“What should I do?”

The nomadic families of Bagasara village received grain kits

I remembered Maharshibhai’s call, he had told us to call up whenever the need arises. In fact, he was the first to offer help. I decided to request him for support. I was explaining him in detail that why do we need his help now, “Mittalben, you do not need to explain so much. Please do whatever needs to be done!!”

So with the help of Maharshibhai and his organisation SPARSH, we provided ration kits to more than 125 families in Bagasara. We are also taking his support for families staying in North Gujarat.

The nomadic families of Bagasara village received grain kits

The image shared here is from Bagasara. It does not look appropriate to share images of ration being distributed, this is just to share the inspiring people are doing in such unprecedented times.

Thank you Maharshibhai,  Rutu,  Sparsh and all the compassionate individuals who joined hands in this effort.

આફતની ઘડીમાં કેટલાક પ્રિયજનો હું છું, 'જરૃર પડે યાદ કરજો' એવું ફોન કરીને કહેતા હોય..

કોરોનાના લીધે લોકડાઉન થયું ને તુરત આવા જ પ્રિયજન મહર્ષીભાઈનો ફોન શું મદદ જોઈએ એ માટે આવેલો.

મે કહ્યું, હાલ ઘણા લોકો, સંસ્થાઓ વંચિતોને મદદ કરે છે. એટલે હાલ મદદની જરૃર નથી. જ્યારે લાગશે ત્યારે કહીશ.

લોકડાઉનના 14માં પદંરમાં દિવસે મદદ માટેનો વખત આવ્યાનું અમને લાગ્યું.

લોકો અને સંસ્થાઓએ આપેલું રાશન ખૂટ્યું, ક્યાંક જમવાનું આપતા તે બંધ થયું. સરકારે જે આપ્યું તેમાં મસાલા, તેલ કઠોળ નહીં.

આવી વિગતે રોજિંદા ઢગલો ફોન.. હું ફેસબુક અને ટવીટર પર લખુ પણ એનાથીએ જુદી તકલીફો ઊભી થઈ. બેન ગામના લોકો ધમકાવે છે તમે લખો છો ને એટલે..

શું કરુ?

આખરે અમારા પર વિશ્વાસ રાખનાર પ્રિય સ્વજનો યાદ આવ્યા. તેમણે કહેલું મદદની જરૃર હોય ત્યારે કહેજો એ વાત યાદ કરીને તેમને મદદ માટે વિનંતી કરવાનું નક્કી કર્યું. મહર્ષીભાઈ એમાં પહેલાં હતા.

એમને હું વિસ્તારથી સમજાવી રહી હતી કે હવે મદદની કેમ જરૃર છે એમણે કહ્યું, 'અરે મિત્તલબેન કશુંયે કહેવાની જરૃર નથી તમને જે લાગે તે કરી કાઢો..'

અને મહર્ષીભાઈ અને તેમની સંસ્થા સ્પર્શની મદદથી અમે બગસરામાં 125 ઉપરાંત પરિવારોને રાશન કીટ આપવાનું કર્યું.

ઉત્તર ગુજરાતમાં પણ એમની મદદથી કામ કરી રહ્યા છીએ...

પણ હાલ પુરતુ બગસરાના ફોટો સમજવા ખાતર મુક્યા છે.

કોઈને રાશન આપતા ફોટો મુકવા બહુ ગમે નહીં પણ ક્યાંક પ્રેરણા પણ મળતી હોય છે.

ધન્યવાદ મહર્ષીભાઈ, રુતુ અને સ્પર્શ સાથે આ કાર્યમાં મદદ કરનાર તમામ સ્નેહીજનોને

#VSSM #MittalPatel Maharshi K Dave

The nomadic families of Banaskantha’s Diyodar received grain kits from our dear Maharshibhai and Rutu...

The nomadic families of Diyodar village received grain kits

Recently, the families of Banaskantha’s Diyodar received grain kits from our dear Maharshibhai and Rutu. The kits were specially curated after consulting the preferences of these families.

The nomadic families of Diyodar village received grain kits

“Ben, we need red chilli powder. It is the spice we can eat anything with. Rotla with chilli will also be enough. We need heat in our meals to make us feel satisfied. And please no rice, we and not rice-eating people, we cannot eat Khichri every day. Don’t waste your grains, give them to someone who prefers to eat rice,” these are challenging times and the condition of the daily wage earners who buy their food on daily basis is traumatic but Dewaba’s request brought a smile on my face.

The nomadic woman with her grain kit

We finally decided to provide only those grains, flours and spices the families need. Maharshibhai through his organisation Sparsh provided the financial assistance to prepare these kits.

 We must be aware of the fact that these families are self-respecting people, they do not like to take anything for free or beg for food. “I don’t have a choice but to take charity…” many have been telling us these days.

The nomadic families of Diyodar village received grain kits

 “I have stacks of chairs and tubs (plastic ware she sells) lying here next to me. Arrange something that we can go and sell them so that we are not required to stretch our hands for food, can you do that?” requested Mashruba.

The nomadic families od Diyodar village received grain kits 

 We could coordinate with Sparsh organisation to ensure food reaches these self-respecting families. We are grateful to Maharshibhai and Sparsh for their generous support.

 And salute to our Naran and Eshwar for their commitment to work and deciding venture out in such difficult times when staying at home is the only way to remain safe.

The nomadic family with their grain kit

 બનાસકાંઠાના દિયોદરમાં અમારા પ્રિય સ્વજન મહર્ષીભાઈ અને ઋતુ થકી 150 પરિવારોને તેમને શું જોઈએ છે એ પુછીને રાશન આપવામાં આવ્યું.

Shri Maharshibhai through his organisation Sparsh provided
the financial assistance to prepare these kits

અમારા લોકોએ કહ્યું 'બેન, મરચુુ અન તેલ આલશો તોય ચાલશે રોટલો અને મરચુ ખઈન પડ્યા રઈશું, કોકો તીખુ ખઈએ તો ખાધુ હોય એવું લાગ.અન ભાત ભઈ સાબ રોજ રોજ આ સીચડી નહીં ભાવતી. તમ તમાર બીજા ગરીબ ગરબોન આલજો. નકોમો બગાડ ના કરો. અમારાથી હવ સીચડી ગળે નહીં ઉતરતી' દેવાબાની આ વાત સાંભળીને સ્થિતિ કરુણ છે છતાં હસવું આવી ગયું.

આખરે એ લોકોએ જે કહ્યું એ પ્રમાણેની એમને ગમતી કીટ બનાવીને આપવાનું અમે નક્કી કર્યું.

The nomadic family with their grain kit

મહર્ષીભાઈએ તેમની સંસ્થા સ્પર્શમાંથી આ પરિવારોની કીટ માટે આર્થિક મદદ કરી.

આ લોકો આમ બહુ ખાનદાન માણસો છે. મફતનું ખાવાની વૃતિ એમનામાં નથી. પણ ના છૂટક્યાનું આ ધર્માદુ ખાવુ પડે એવું કહેનાર આમાં ઘણા છે.

The nomadic man with his grain kit

અમારા મશરૃબા એ તો કહ્યું, 'આ મારી કને ખુરશી અને તગારાં પડ્યા સે (પ્લાસ્ટીકના તગારાનો એ વેપાર કરે) ઈન વેચવા જવા દેવાનું કોક ગોઠવી આલો ન બાપલા એ વેચાય તો કોઈ હોમે હાથ લોબો ના કરવો પડ...'

The nomadic man with his grain kit

આવા ખાનદાન માણસોને આજે સ્પર્શની આર્થિક મદદથી VSSMના સંકલનથી રાશનની કીટ આપવામાં આવી.

આભાર મહર્ષીભાઈ, સ્પર્શ..

ઘરમાં રહેવું સુરક્ષીત છે. ત્યારે VSSMની ટીમ પોતાની સુરક્ષીતતાની ચિંતા કર્યા વગર ફીલ્ડમાં કાર્યરત છે .

The nomadic man with his grain kit

દિયોદરની અમારી ટીમમાં કાર્યરત નારણ અને ઈશ્વરને સલામ...

The nomadic families of Diyodar village received grain kits

The nomadic man with his
grain kit

#MittalPatel #VSSM

Navi Ma gets grain kits from VSSM...

Mittal Patel meets Navi Ma in Deesa

“God Bless you my child! May you always prosper. You sent Mahesh for my help, right? Look how much he runs around to help me.” Navi Ma’s native is Dhanera, but lives in a shanty near Hawai Pillar in Deesa. Navi Ma lost her mother when she was barely 3 years old. Her father remarried and step-mother proved to be the evil step-mother we read about in fairy tales. At the age of 13 Navi Ma was married off to a man 20 years older to her. Her husband was an alcoholic and there were no close relatives Navi Ma could call family. Navi Ma’s desire to have a family of her own couldn’t turn into a reality as the couple never had child of their own.

30 years ago her husband died of prolonged illness. Navi Ma continued to work as manual labour and feed herself for as long as she could. As age progressed her capacity to put in physical work gradually decreased. She would station herself near a temple in Deesa and beg for living. Every day she would buy herself some food from whatever amount she received in begging. Gradually, reaching temple also became a challenge. Also finding food during rainy days and times when she was unwell became was a tough task. Sleeping on empty belly was a the only option she had.

VSSM’s Mahesh happen to notice Navi Ma and began providing her with the monthly grain kit. “Where do I have  vessels to cook?” Navi Ma had told Mahesh when he was at her place to give her the first grain  kit. Later we gave her few vessels. The neighbours give her the fire wood and Navi Ma cooks whatever she can.

I had never met her hence, decided to go and see her.  She caressed me with affection, blessing me all the while. “I do not have mattress, someone took the one I had. The food remains in open I have no container to store the grains and groceries you give me.” We gave her the containers she asked. There are hundreds and thousands of destitute elderly like Navi Ma for whom finding a meal at the end of the day is tough task.

With your help and support, we have taken up the task to provide this elderly the dignity they deserve while they are alive and provide them a proper adieu while they pass on. I welcome you all to help these elderly humans live their sunset years with dignity and grace.

We easily spend Rs. 1000-1500 on a single receipt while we dine-out. This amount is all that is required to provide a grain kit that will last an entire  month for an elderly individual. Think about it.

I am grateful to all those who have supported us in this initiative. You have been instrumental in a very noble cause.

'મારા દીચરા ભગવોન તારુ હારુ કરશે. તારા ઘેર લીલાલેર કરશે. આ મહેશને તે મેલ્યો તો? એ દીચરા ઘોડે મારી સેવા કર હ્'

નવી મા જુના ડીસામાં હવાઈ પીલર પાસે છાપરુ બાંધીને રહે.મૂળ એ ધાનેરાના વતની. ત્રણ વર્ષની ઉંમરે તેમણે માની છત્રછાયા ગુમાવી. પિતાએ ફરી લગ્ન કર્યા અને નવી મા ઘરમાં આવી. માનો ત્રાસ વધ્યો. કમરતોડ કામ કરે તોય મા જીવને હખ નહોતી લેવા દેતી. 13 વર્ષની ઉંમરે લગ્ન માટે માંગા આવ્યા અને પોતાનાથી 20 વર્ષ મોટા વ્યક્તિ સાથે તેમના લગ્ન થયા.

પતિ દારૃડિયો નીકળ્યો. વળી સાસરીમાંય બીજા કોઈ સગાવહાલાં નહીં. આમ સાવ નોંધારા જેવું જ જીવન રહ્યું.પોતાની કુખે બાળક જન્મે એવી હોંશ હતી પણ કુદરતને એ મંજૂર નહોતું. માનું સુખ નવી માને મળ્યું નહીં.

પતિની ઉંમર થઈ અને આજથી ત્રીસ વર્ષ પહેલાં લાંબી માંદગીમાં એ મૃત્યુને ભેટ્યા.નવી મા મજૂરી કરીને પેટિયું રળતા. પણ ઉંમર વધતા હાથ - પગ કામ કરતા બંધ થયા.ડીસામાં આવેલા મંદિર પાસે જઈને ભિક્ષાવૃતિ કરવાનું એમણે શરૃ કર્યું. ભીખમાં જે મળે તેમાંથી બજારમાંથી તૈયાર ખાવાનું લઈને ખાવાનું, આ નવીમાનો નિત્યક્રમ થઈ ગયો. પણ સમય જતા મંદિરે જવામાં પણ તકલીફ પડવા માંડી. આવામાં બિમારી કે ચોમાસામાં તો ભૂખ્યા પડ્યા રહેવાનું થતું.

આવા નવીમા પર અમારા કાર્યકર મહેશની નજર પડી અને નવીમાને દર મહિને જીવન ટકાવી શકે તે માટે રાશન આપવાની વાત કરી. મહેશ નવીમાને પહેલીવાર રાશન આપવા ગયો ત્યારે એમણે કહ્યું,

'મારી પાહેણ રોધવાના વાહણોય ચો હ?'

એ પછી અમે તપેલી ને થોડા વાસણો આપ્યા. લાકડાં આજુબાજુના લોકો આપી દે આમ રસોઈ કરીને એ બં ટંક ખાય છે.

હું એમને મળી નહોતી. એટલે ડીસા ગઈ ત્યારે ખાસ નવીમાને મળવા ગઈ. અમે પહેલીવાર મળ્યા. એમણે મારા આખા શરીરે વારંવાર હેતનો હાથ ફેરવ્યો. અમે #રાશનકીટ આપી તો એમણે કહ્યું,'મારી કને ગોદડા હતા તે કાલે એક ગોદડું કોક લઈ જ્યું. આ કરિયોણું મેલવા ડબ્બો નહીં તમે ડબ્બો આલો નકર આય કોક લઈ જશે' વૃદ્ધ સાથે એક ભય તેમને લાગી રહ્યો હતો..

અમે ડબ્બા આપ્યા. પણ નવી મા જેવા કેટલાય #માવતરો છે જેમને ને બે ટંકના રોટલાને છેટું છે. વળી એ જે સમાજમાંથી છે તે સમાજના લોકોય માંડ માંડ ગુજારો કરે છે આમ તેમની ચિંતા કરવાનું તેમનો સમાજ કરતો નથી. આવા માવતરોને સુખદ જીવાડવાનું અને જ્યારે આ દુનિયામાંથી જાય ત્યારે માનભેર વિદાય આપવાનું અમે આપ સૌ પ્રિયજનોની મદદથી શરૃ કર્યું છે.

આવા માવતરોને મદદ કરવા માટે તમને આવકારુ પણ છું. હોટલમાં જમવા જઈએ ત્યારે થતા 1000 - 1500ના બીલમાં એક વડીલને આખા મહિનાનું રાશન મળી જાય છે. જરા વિચારવા જેવું છે.

આ કાર્યમાં મદદ કરનાર સૌ પ્રિયજનોનો આભાર...તેમના થકી જ આ સુંદર કાર્ય થઈ રહ્યું છે.

#MittalPatel #VSSM