The multiple challenges of surviving at the margins…..

Mittal Patel visits nomadic settlement of Morbi

“Ben, when would you visit our house? When you are in Morbi this time please come to our home else we will get upset!!”

Morbi’s Rameshbhai Saraniya has been insisting for years, but visiting their house never materialised.  

We had been requesting District Collector of Morbi to organise a joint meeting for redressing the pending matters of nomadic and de-notified communities. The meeting happened and we were in Morbi to attend the same.

Saraniya Community sharing their problems to Mittal Patel

VSSM’s Chayaben had arranged a visit to 2 settlements one of which happened to be Rameshbhai’s.

Rameshbhai and family were so enthused that a homemade scrumptious meal awaited us as we reached their home.

Surrounding environment outside nomadic
settlement of Morbi

“For years we have waited for this moment!!” Look at the house I was able to build for my family. It was because of you that we made this effort, you gave us that understanding to settle down. If it wasn’t for you we would still be wandering aimlessly.”

The living condition of nomads

It brings joy to listen and witness the progress these families make. But the living conditions and their surrounding environs really bother us at times. The road to Rameshbhai’s house was filled with rubbish and sewage drain. The refused water that gets  accumulated was a breeding ground for mosquitoes. Crossing that open sewage drain required some acrobatic skills. During monsoons the drain would overflow and flood the homes on its periphery. Once the water recede mosquitoes and flies would enjoy a gala time.  The house would keep getting littered with everyone who walked through the drain. The food had 100% chances of getting infected by the flies all around.     

“How can you stay here, Ramesbhai?”

“What can we do, ben? People like you can see our difficulties, who else is bothered to even think about us? You just help us settle down well!!”

We have requested the District Collector to expedite the process of land allotment to these families.

Let us see how it goes. We  for sure have pledged to not remove these families from here as soon as possible.

We are grateful for Chayaben and Kanubhai who reach and identify such families.

The pictures reveals all that is written above. Also gives you a glimpse into Rameshbhai’s house  and his family.  

'બેન મારે ઘીરે ક્યારે પધારશો? આલીખા મોરબી આવો તો અમારા ન્યાં આવવું જ પડશે નકર અમે નારાજ થઈ જાસું...'

મોરબીમાં રહેતા રમેશભાઈ સરાણિયા વર્ષોથી આગ્રહ કરે. પણ એમના ત્યાં જવાનું થાય નહીં.

મોરબી કલેક્ટર શ્રીને વિચરતી વિમુક્ત જાતિઓના પ્રશ્નો બાબતે બેઠક આયોજીત કરવા અમે વિનંતી કરી અને એમણે તમામ અધિકારીઓ સાથે બેઠક કરી. એટલે મોરબી જવાનું થયું.

કાર્યકર છાયાબહેનને બે વસાહતોની સ્થિતિ જોઈશું તેમ કહેલું ને એમણે અનાયાસે રમેશભાઈની વસાહતમાં જ જવાનું ગોઠવ્યું.

રમેશભાઈએ તો સેવ ટમેટાનું શાક ને બીજુયે ઘણું ભાવતું બનાવી રાખ્યું..

'વર્ષોથી રાહ જોતો તો બેન તે હવે તમે પધાર્યા ખરા...

આ જુઓ મે થોડું પાકુ ઘર કઈર્યું.. તમે હજમાવ્યો ઈમ હજમ્યો ને આ કઈર્યું. બાકી અમારા નસીબમાં તો ગાડા લઈને ભટકવાનું જ હતું.'

રમેશભાઈને સાંભળીને ઘર થ્યાનો આનંદ થયો પણ આ ઘરમાં પ્રવેશતા પહેલાં મે ઓળંગેલું ગંદા પાણીનું નાળુ અને એ નાળાની પાળ પર બાંધેલા છાપરાં ને એમાં રમેશભાઈનું આ ઘર. જીવતા નર્ક જોવું હોય તો રમેશભાઈના આ રહેણાંકને જોઈ શકાય.

વરસાદ આવે ત્યારે નાળુ ઊભરાય ને ગંદકી ઘરમાં ભરાય.

પાણી ઉતરે એટલે શરૃ થાય માખી મચ્છરોનો ઉપદ્રવ.

ખાવાના રોટલાને ઘડીક ખુલ્લો રાખે તો માખીઓ કુંડાળે વળી વાતોએ વળગી હોય એવો નજારો જોવા મળે.

નાળામાં વહેતા ગંદા પાણીમાં પગ બોળાઈ ન જાય એ માટે ઈંટો મૂકેલી પણ બેલેન્સ ના રહે તો ગંદકી પગમાં એય પાછી ગંદી વાસ સાથે ભરાય.

'આવામાં તમે કેમના રહો છો રમેશભાઈ?'

'હું કરીએ બેન. આ તમારા જેવા અમારી ભાળ કાઢે બાકી કુને પડી હોય આંયા આવાની. હવે અમને થાળે પાડી દ્યો બસ..'

કલેક્ટર સાહેબને આ પરિવારોને ઝટ જમીન ફાળવવા વિનંતી કરી છે.

જોઈએ શું થાય છે

પણ આ પરિવારોને આવી ગંદકીમાં ઝાઝુ નહીં રહેવા દેવાનો નિર્ધાર પાક્કો...

છાયાબહેન અને કનુભાઈ અમારા કાર્યકરો આવા તકલીફમાં જીવતા માણસોને શોધી કાઢે છે.. એ બંનેને આભાર..

ફોટોમાં લખ્યું એ બધુંયે... રમેશભાઈને તેમનો પરિવાર પણ..

#Empathy #Collector_Morbi #Pathetic #OneSolution #PolicyMaking #ResidentialPlots #MittalPatel #VSSM #NomadicTribes #Sarania #વિચરતીજાતિ #સરાણિયા

Madari families of Thur village needs residential plots nothing else...

Mittal Patel visits Madari families of Thur village

Why are we against our own kind??

“Water…. There is no water for drinking or our usage. We have been staying Banaskantha’s Thur village of Vadgaum block for years, but no one is allotting us  plots to build a house.”

Mittal Patel listens to Madari families

“We have made numerous requests, have even presented our case to the Collector, but don’t know when will we find solution to it??The kids are grown up now. They refuse to go to school without proper bath. Our traditional occupation of snake charming is illegal now. The elders beg while the youngsters earn living by engaging in manual labour. This requires us to be out of the Thur for months. The generation now understands the importance of education hence, even if we go out our children stay back so that they can continue going to school. We too wish to settle down,  need a proper roof to cover our heads. Every time the harsh winds blow they sweep our roofs along with it. We are tired of repairing them every time. Just one request to our government, give us a plot we need nothing else.”

The current living condition of nomadic families

This was Thur’s Babunath Madari and Aminaben Madari narrating their plight.

We will once again request the government to help these homeless and address-less families get a life.

This frustration that Babunath narrates comes with treatment they have suffered for decades. The villages are against their settling in the village, those staying in huge landed houses refuse to offer them water… such ill treatment to  patient and tolerant folks.

It is us who needs to rethink our approach towards our own kind.

આપણા જ લોકો આપણને કેમ સહન નથી થતા....

'પીવા અને વાપરવાનું પાણી ક્યાંય જડતું નથી. વર્ષોથી બનાસકાંઠાના વડગામ તાલુકાના થુરગામમાં રહીએ પણ ઘર બાંધવા પોતાની જગ્યા કોઈ ફાળવતું નથી.

કલેક્ટર શ્રીને રજૂઆત કરી છે પણ આ બધુ ક્યારે મળશે એની ખબર નથી.

છોકરાં મોટા થયા હવે નાહ્યા વગર નિશાળે જતા નથી. 

સાપના ખેલ હવે ચાલતા નથી. મોટીયાર ભીખ માંગીને અને બાકીના મજૂરી કરીને ગુજારો કરે અને એ માટે થૂર બારા ઘણો વખત રહે. પણ છોકરાં ભણાવવાની સમજણ આવી ગઈ છે. બારા જઈએ તોય છોકરાંને મૂકીને જઈએ જેથી એ લોકો ભણી શકે.

અમારે પણ સ્થાયી રહેતા અન્યોની જેમ જીંદગી જીવવી છે પણ માથુ ઢાંકવા પોતાની જગ્યા નથી મળતી.

ચોમાસામાં અને ઉનાળામાં વાયરો ખુબ વાય એમાં અમારા છાપરાં કેટલીયે ફેરા તુટી જાય. હવે થાક્યા છીએ.

સરકારને એક જ વિનતી રહેવા પોતાની જગ્યા આપે બાકી કશું જોતું નથી.'

થુરમાં વર્ષોથી રહેતા બાબુનાથ મદારી અને અમીનાબહેને અમે થુર ગયા ત્યારે પોતાની કથની કહી સંભળાવી.

સરનામાં વગરના આ માણસોને પોતાનું સરનામું મળે એ માટે સરકારમાં તો રજૂઆત કરીશું.

ક્યાંક ગામનો આવા પરિવારોના વસવાટને લઈને વિરોધ જોવું છું તો ક્યાંક બાજુમાં જ રહેતા બંગલા વાળા પીવાનું પાણી ના આપે આ બધુ જોવું ત્યારે દુઃખી થવાય.. અને પ્રશ્ન પણ થાય આપણે કેવી સહિષ્ણુ પ્રજા.. આપણા જ લોકો આપણને સહન નથી થતા...

#MittalPatel #VSSM #NomadsOfIndia #NomadicTribes #Empathy #pathetic #solution #policymaking #ResidentialPlots #Thesocialwarriors #conditionOfNomads #Madari #sankecharmer #Banskantha #NomadsOfgujarat

Vadia youth takes initiative for the betterment of the village....

Bhikhabhai Saraniya sharing his dreams with Mittal
Patel and Shri Rashmin Sanghvi

“Ben, whenever we are asked which village we belong to, we feel  embarrassed  to reveal that we belong to Vadia. Out village has always carried a bad image. And we want to change that image, wipe off that stigma. We are ready to work hard and with your support we want to change that image!!”

Bhikhabhai Saraniya's cowshed

After our work in Vadia, such words seem like music to our ears. When the youth of the village is prepared to work towards change, one knows for sure that better times lie in the horizon.

In 1963, government had allotted 205 acres of land to the women of Vadia. The land was in such poor condition that the families could never work on it to make it productive. The administration tried giving farming incentives from time to time however, as the efforts were not continuous enough the desired results were never achieved.

Mukesh Saraniya made a cowshed from VSSM Loan

Since 2005,  VSSM has been consistently working towards improving the ground realities in Vadia and our persistence has begun  paying off. Vadia, that was once arid and barren now looks lush with green farms all around. The families have also began taking interest free  loans from us to begin cattle farming and dairy.

Bhikhabhai Saraniya's Cowshed

Bhikhabhai obtained loan from VSSM to buy buffalos. He intends to have a large cattle shade. After hearing the inspiring story of Lalabhai Raval who has had a successful venture with cow rearing and dairy after taking interest free loan from VSSM Bhikhabhai also plans to replicate his model in Vadia with addition of cows to his cattle wealth.

“Ben anywhere we are,  the waiting cattle compels us to return home by 4 PM. We have to return on time for them, milk them and take the milk to the dairy. Our thoughts are now focused towards our cattle.” Mukesh shared with a smile on his face.

Once the youth of Vadia begins working to earn money the hard way  and the daughters continue to get married, no one from Vadia will face embarrassment to share the name of the village they belong to.

Yes, for sure we will be creating a Vadia of our dreams pretty soon.

In the picture-  After hearing his dream and desire of Vadia  it was natural we had to capture Bhikhabhia in our camera.  So here he us with respected Shri Rashminbhai and me.

'અમે કોઈ ગોમમાં જઈએ અન ગોમના કોઈ પુસ ક ચોના તો અમે કહી નઈ હકતા ક અમે ચોના સીએ. બેન ગોમની જે ખરાબ સાપ પડી હ ઈન ભૂંસવી હ.

તમે સાથ આલો અમે મેનત કરશું પણ હવ ગોમની સાપ બદલાવવી હ એ નક્કી.'

વાડિયાના ભીખાભાઈ અને મુકેશની વાત સાંભળી રાજી થવાયું.

ગામના યુવાનો કામ કરતા થાય તેનાથી રૃડુ શું હોઈ શકે?

વાડિયામાં રહેતી બહેનોને સરકારે 205 એકર જમીન 1963માં આપેલી પણ બાવળના જંગલથી ભરી પડેલી આ જમીન પર તેઓ કશું કરી નહોતા શક્યા. 

સરકારે વખતો વખત કોશીશ કરી પણ સતત પ્રયત્નો ના થતા ઈચ્છીત પરિણામ ના મળ્યું.

2005માં પહેલીવાર વાડિયા જવાનું થયું એ પછી VSSM દ્વારા થયેલા સતત પ્રયત્નોના કારણે નક્કર બદલાવ આવવા માંડ્યો છે.

એક વખતનું સુક્કુ ભઠ્ઠ વાડિયા આજે લીલુછમ દેખાવા માંડ્યું છે. લોકો ખેતી કરતા થયા છે અને ખેતીની જમીન હોવાના લીધે અમારી પાસેથી લોન લઈને લોકો પશુપાલન કરતા થયા છે.

ભીખાભાઈ એ VSSMની મદદથી ભેંસો ખરીદી છે. તેમની ઈચ્છા મોટો તબેલો કરવાની છે. 

ભેંસો લાવ્યા પણ સંસ્થામાંથી લોન લઈને બે પાંદડે થયેલા લાલાભાઈ રાવળને જોઈને તેમણે ગાયો લાવવાનું પણ નક્કી કર્યું છે.

મુકેશ હસતા હસતા કહે છે, 

'બેન હવ તો બારા ચોક જઈએ તોય ચાર પેલા ઘેર પોંગવાની ચિંતા રે. ભેંસ દોવાની, દૂધ ડેરીમોં ભરાબ્બાનું આ બધા સિવાયના એકેય વિચારો હાલ અમારા મનમોં નહીં હેડતા.'

ગામના યુવાનો મહેતન કરતા થાય, ગામની દરેક દિકરી પરણતી થાય તો અમે વાડિયાના છીએ એવું કહેતા કોઈ વાડિયાવાસીને શરમ નહીં આવે એ નક્કી...અને હા અમે એવું વાડિયા બહુ ઝડપથી નિર્માણ કરીશું એ પણ નક્કી....

બદલાવ ઈચ્છતા યુવાન ભીખાભાઈ સાથે ફોટો લેવાનું મન તો મને અને મુંબઈથી આવેલા આદરણીય રશ્મીભાઈને થાય જ ફોટોમાં ભીખાભાઈ સાથે અને તેમણે કરેલો ભેંસોનો નાનકડો તબેલો..

#MittalPatel #VSSM #Vadia #NomadsOfIndia #Sarania #Empathy #changemaker #Pathetic #OneSolution #Solution #Economicupliftment #SociaEconomicupliftment #UpliftmentOfNomads #ConditionOfVadiaPeople Rashmin Sanghvi

Harsh reality- homeless Meer families get "Above" Poverty Line (APL-2) Cards...

Mittal Patel meets meer families of deesa

‘We are Meer Fakir…’ the 60 families living in Deesa have been saying this for past 60 years. Meer Fakir follow both faiths, Islam and Hindu. They pray to Allah and cannot imagine their existence  without worshiping the Goddess. It seems they have absorbed and imbibed  the true spirit of Indian  culture. Yet, we have resisted accepting and including them all these years.

It is become immensely difficult for us to obtain their proofs of residence. VSSM’s Mahesh has been able to get their Voter ID cards, Adhar cards but the applications for ration cards refuse to move forward.

 A Meer family showing the documents they have

The administration of Banaskantha has always been supportive but they too need a little nudge from time to time. We brought this matter to the notice of Shri. Ishwarbhai Parmar, Minister for Social Justice and Empowerment. His PA took Shri. Vijaybhai took personal interest and instructed the Mamlatdar to issue ration cards to these families. However, when the families received the cards they were APL category 2 cards, which are practically useless for these extremely poor families.

A Meer family showing their APL-2 card

“Ben, these cards do not bring us even a single speck of grain! What do we do with them?”

Category 2 cards are those ration cards that economically well off families like us receive. How do these families who live in tethered shanties get issued such cards baffles us!! The families earn their living as manual labour while those incapable of putting in hard work retort to begging as a means of earning. It is for such individuals and families that the Antyodaya ration card assures that there is atleast some food on the plate.

The reason for sharing my thoughts here is because a lot of officials and administrators read our facebook posts, it’s an humble request to all of them to look within,  empathise with these families and do the needful. Only that will do justice to these families.

And to our friends in Deesa, please cooperate and work together to provide residential plots to these Meer families. Aren’t the one of us?

The pictures reveal what these families need and their story by one of their own Salimbhai Meer.  

અમે #મીર ફકીર એવું જુના ડીસામાં 40 વર્ષથી રહેતા 60 પરિવારો કહે.

હીંદુ અને મુસ્લીમ બેય ધર્મ આ પરિવારો પાળે. 

તેઓ કહે અમે અલ્લાહની બંદગી કરીએ પણ માતાજી વિના અમને ના ચાલે. 

ભારતીય સંસ્કૃતિની સાચી ધરોહર સમા આ સમાજને અપનાવવાનું શાને નથી થતું તે સમજાતું નથી.

આ પરિવારોનો રહેઠાણનો પુરાવો મેળવવો અમારે માટે મહામૂસીબત સમુ બની ગયું છે.

મતદારકાર્ડ, આધારકાર્ડ તો VSSMના કાર્યકર મહેશે કઢાવી આપ્યા. પણ રેશનકાર્ડનું કામ કચેરીમાં આગળ વધે નહીં.

આમ તો બનાસકાંઠાનું વહીવટીતંત્ર સહયોગ ઘણો કરે પણ એને ક્યાંક ઘક્કા મારવા પડે.

રેશનકાર્ડ ના નીકળતા હોવાની વાત સામાજિક ન્યાય અને અધિકારીતા વિભાગના મંત્રી શ્રી ઈશ્વરભાઈ પરમારને કરી અને તેમના પી.એ.શ્રી વિજયભાઈએ અંગત રસ લઈને મામલતદાર શ્રીને કાર્ડ કાઢવાની સૂચના આપી.

પણ કાર્ડ હાથમાં આવ્યા ત્યારે એપીએલ.2 કેટેગરીના કાર્ડ જોઈને આ પરિવારો નિરાશ થયા.

'બેન આમાં તો અનાજનો એક દાણોય મળતો નથી. આવા કાર્ડને હુ કરવાના?'

મને અને તમને મળે એવા કાર્ડ આ પરિવારોને મળ્યા. જબકી તેમની રહેણાકની સ્થિતિ જોતા તેમને અંત્યોદય કે બીપીએલ કાર્ડ મળવા જોઈએ.

મીર પરિવારો છૂટક મજૂરી તો કેટલાક મજૂરી ના કરી શકે તેવા ભીક્ષાવૃતિ પર નભે છે. ત્યારે રેશનકાર્ડ એમના માટે ધાન મેળવવાનો મોટો આધાર છે.

અહીંયા આ પોસ્ટ લખવા પાછળનો આશય ઘણા અધિકારી મિત્રો ફેસબુક પર લખાતી અમારી પાસે પોસ્ટ વાંચે છે આ બધા મિત્રોને માનવતા દાખવી ક્યાંક જાત તપાસ કરીને કામ કરવાનું કરવા વિનંતી કરુ છું. જો આમ થશે તો દરેક તે સાચો ન્યાય આપી શકાશે.

બાકી જુના ડીસાના પ્રિયજનોને આ મીર પરિવારોને રહેવા માટે જમીન ફાળવવાની બાબતમાં સહકાર આપવા વિનંતી..

આખરે આ પરિવારો પણ આપણામાંના જ એક છે...

ફોટોમાં સલીમભાઈ મીર પોતાની વાત કરી રહ્યા છે. અન્ય ફોટોમાં દેખાતી સૌની હાલત જોઈને નક્કી કરવાનું કે, આ પરિવારોને શાની જરૃર છે..

#MittalPatel #Meer #Fakir #NomadsOfIndia #Bnaskantha Ishwar Parmar #Empathy #OneSolution #PolicyMaking #Pathetic #Residentialplots #rashancard #voterid #aadharcard #antyodayacard #BPLCard

Lalabhai Raval from Umri shows the spirit of phoenix...

Mitaal Patel with Lalabhai Raval and our VSSM
co-ordinator Naran Raval

Lalabhai Raval

“The  floods took along everything we owned, not even a spoon was spared. VSSM helped me through the extremely difficult times, you advised me to  give up the habit of eating gutka and transformed my life for better. There was a time I felt how will I ever overcome such hard times, how will I survive? But look at me now, I am capable of giving employment to 5-7 people!” This  statement always comes forth when we think about Umri’s Lalabhai Raval, a person who personifies hard work humility and generosity.

Lalabhai Raval's condition after floods

We have shared Lalabhai’s story earlier on how after the devastating floods of 2017, VSSM supported Lalabhai with an interest free loan and that combined with his vision Lalabhai rebuild his life from scratch.

Within a span of 1.5 years, Lalabhai now owns 55 cattle. He sells milk worth Rs. 1.5 lakhs and his life has changed only for better. His hard work and  compassion is further reflected in his generosity towards others. Lalabhai makes  a monthly donation of Rs. 2000 to VSSM so that more individuals like him can be helped.  He is now an inspiration to others.

Individuals like Lalabhai are a blessing to the society and their inspiring deeds should be honoured and  stories need to  be told to the society. 

On 25th March, 2019, in a program organised to honour and appriciate the individuals who have been part of the Swavlamban program,  we felicitated  Lalabhai with a congratulatory letter and cash of Rs. 5000. However, the person that he is Lalabhai added Rs. 500 to the amount and  returned the cash amount to VSSM.

Lalabhai Raval accepting the letter
of honour 

As Lalabhai becomes a role model for Swavlamban beneficiaries, we received numerous calls fter the program, saying “we too want to be like Lalabhai!” May these wishes come true is what we hope.  

It is Kanubhai who introduced us to Lalabhai and  Naran who constantly thinks about these families.  

In the picture – Lalabhai accepting the letter of honour, his condition after the floods  

લાલાભાઈ #રાવળ

#બનાસકાંઠાના ઉમરીમાં રહે, એમનું એક વાક્ય બરાબર યાદ રહે, 

'2017ના પુરમાં મારુ બધીયે તણાઈ ગયું. એક ચમચી પણ નહોતી બચી. પણ સંસ્થાની મદદ અને પડીકી ખાવાની આદત તમે કહીને મે છોડી એ પછી મારા જીવનમાં ઘણો સુધાર આવી ગયો. એક સમય હતો જ્યારે મને થતું તું કે હું શું કરીશ, કેવી રીતે જીવીશ અને અત્યારે હું પાંચ, સાત માણસોને કામ આપી શકુ એવી ક્ષમતા ધરાવું છું.'

લાલાભાઈની આખી વાત ફેસબુકના આ પેજ પર પહેલાં લખી છે એટલે વધુ વાત નથી કરતી. પણ સંસ્થામાંથી મળેલી લોને એમને હિંમત આપી ને પોતાની કોઠાસૂઝ તો હતી જ.

દોઢ જ વર્ષમાં લાલાભાઈ 55 નાના મોટા ઢોરનો માલીક બની ગયા. મહિને દોઢ લાખનું દૂધ ભરાવતા થઈ ગયા. 

જીવન સાવ બદલાઈ ગયું. આજે લાલાભાઈ બધા માટે ઉદાહરણરૃપ બની ગયા.

લાલાભાઈ સંસ્થાને માસીક રૃા.2000 ડોનેશન આપે.

આવા લાલાભાઈનું તા. 25 માર્ચના રોજ VSSMમાંથી લોન લઈને બે પાંદડે થયા હોય તેવા તેમજ સંસ્થાને નિયમિત ધર્માધુ એટલે કે અનુદાન આપતા હોય તે કેટેગરીમાં સન્માન કરવામાં આવ્યું. 

લાલાભાઈને અભીવાદન પત્રની સાથે રૃા. 5000 નો કેસ એવોર્ડ પણ આપવામાં આવ્યો. પણ લાલાભાઈએ એ કેસની રકમમાં બીજા 500 ઉમેરી સંસ્થાને પરત આપ્યા.

પેલું વિધાન મારાથીયે ગરીબને મદદ કરજોની વાત તેઓ બરાબર કહે છે.

આવા લાલાભાઈનો પુર પછી પરિચય કરાવનાર કનુભાઈ સંસ્થાના અચ્છા શુભેચ્છક..

કાર્યકર નારણની આ બધા પરિવારો માટે ચિંતા તો મોખરે...

લાલાભાઈ અત્યારે સંસ્થાના તમામ લોનધારકોના આદર્શ બન્યા છે.

કાર્યક્રમ પછી કેટલાયના ફોન આવ્યા ને બધાયે કહ્યું લાલાભાઈ જેવા બનવું છે. સૌની મનોકામના પૂર્ણ થાય તેવી કુદરતને પ્રાર્થના...

ફોટોમાં લાલાભાઈ સન્માનપત્ર લેતા, તેમની પુરની સ્થિતિ વખતનો ફોટો અને તેમની હાલની સ્થિતિની નાનકડી ફિલ્મ...

#MittalPatel #VSSM #Raval #NomadicTribes #Denotified_Triebs #economic_Upliftment #econimic_condition #Finance #banking #empathy #changemaker #NomadsOfIndia #Empathy #ChangeMaker #Pathetic #OneSolution #Solutions #TheSocialWarrior #socia_Economic_Upliftment #Swavlamban

It is the attitude that matters the most….

Mittal Patel with nomadic families

Mittal Patel visits the nomadic families...

A month ago,  around  85 homes belonging to the nomadic families living in Rajkot’s Kubaliya were engulfed in a freak fire accident. The families barely managed to  to recuse themselves. Four days back  there was another episode of fire,  burning  shanties of 12 nomadic families living in Surendranagar’s Dudhrej. In both the incidents the  poor families lost all that there was to have and hold. The civil society showed tremendous empathy and stood with them in such trying times. However, what mattered was the support and concern of the  local administration during this period.

Honestly, we were expecting the administration of Rajkot to be really helpful,   but our expectations proved otherwise. After a long wait when no help came forward,  VSSM prepared relief kits consisting of ration for 15 days, vessels, tarpaulin, blankets etc and provided it to the families. This giveaway was supported by respected Shri Bhadrayubhai Vacchrajani of  Rajkot.

While in Surendranagar we were supported by its wise and illustrious citizens Madhviben, Truptiben and many more.. but what touched our core was the positive  approach of the district administration. The District Collector himself remained besides these families in their times of need. He called the affected families to his office and extended support of Rs. 12,000 each. He also remained committed to extend government’s support for those affected by such disasters, made arrangements for these families to stay in government shelter and initiated the process to ensure these families receive official residential plots and assistance to build a house.

Nomadic Settlement after the fire accident

Growing up I often read this story where the kings in disguise would  move amidst their  subjects to learn about their well-being and complaints.

Today I perceive  the collectors as kings of their districts. The administration acts as she/he wishes and the residents prosper or suffer based on the  decisions these modern kings take.  It  all boils down to their wish and approach.

Nomadic Settlement after the fire accident

I am not here to criticize anyone  but, it was the wish and desire of Shri K. Rajesh, Collector, Surendranagar that made all the difference. It was his large-heartedness and compassion that helped these poor and needy the  most. Shri K. Rajesh is also trying to ensure all the nomadic and de-notified families of Surendranagar receive plots and homes as soon as possible.

We are grateful for officers like Shri Rajesh who make sure to use the power bestowed upon them for the service and betterment of the needy. We are proud to have such dedicated and committed officials amidst us. Shri. Rajesh, we salute your compassion.  

Collector Shri K. Rajesh

We have shared the images of the houses brought down by fire in both this districts just so that you can comprehend the ground realities. The other image is of the affected families in the office of Shri K. Rajesh.

Our team members Kanubhai Bajaniya, Chayaben, Umeshbhai and Harshad with the families…

વાત અભીગમની...

મહિના પહેલાં રાજકોટના કુબલિયાપરામાં રહેતા વિચરતી જાતિના 85 પરિવારોના છાપરાંમાં અચાનક આગ લાગી ગઈ અને આ પરિવારો પોતાનો જીવ સિવાય કશું બચાવી ના શક્યા.

ચાર દિવસ પહેલાં સુરેન્દ્રનગરના દૂધરેજમાં પણ 12 પરિવારોના છાપરાંમાં અચાનક આગ લાગી ને બધુ બળીને ખાખ થઈ ગયું.

હાથે પગે આવી ગયેલા આ બેય જિલ્લાના પરિવારો પ્રત્યે સમાજમાંથી ઘણાએ કરુણા દાખવી પણ અગત્યનું જિલ્લા વહીવટીતંત્ર આ પરિવારોની પડખે ઊભુ રહે તે હતું.

રાજકોટ માટે તો શું કહુ... મદદની અપેક્ષા હતી પણ બધુ ઠગારુ નીવડ્યું. આખરે આ પરિવારોને પંદર દિવસ ચાલે એટલા રાશનની કીટ, વાસણ, ફરી ઝૂંપડું બાંધવા તારપોલીન, ધાબળા બધુએ VSSMએ પહોંચાડ્યું. જેમાં રાજકોટના આદરણીય ભદ્રાયુભાઈ વછરાજાનીએ મદદ કરી.

જ્યારે સુરેન્દ્રનગરમાં સુરેન્દ્રગરના પ્રબુદ્ધ નાગરિકો માધવીબેન, તૃપ્તીબેન વગેરે મદદમાં રહ્યા પણ સૌથી અગત્યનું કલેક્ટર પોતે આ પરિવારો માટે ખડે પગે રહ્યા. પોતાની કચેરીમાં બોલાવી વ્યક્તિગત ધોરણે દરેક પરિવારને રૃા.12,000ની મદદ કરી ઉપરાંત સરકારમાંથી આવી આફતનાે ભોગ બનનાર પરિવારોને જે મદદ મળે તે મદદ અપાવવા તેઓ કટીબદ્ધ થયા. સાથે સરકારી આશ્રયસ્થાનમાં તેમના રહેવાની વ્યવસ્થા કરી. વળી આ પરિવારોને પોતાની રહેણાંકની જગ્યા ને એના માથે પાકુ ઘર બંધાય એ માટેની તજવીજ તો એમણે આદરી જ દીધી ..

પોતાની પ્રજાની ચિંતા કરી તેમના સુખ દુઃખ જાણવા રાતના વેશપલટો કરી લોકોની વચમાં ફરે એ સાચો રાજા. આ બધુ નાનપણમાં વાંચેલું, સાંભળેલું. 

મોટી થયા પછી બધા કહે કલેક્ટર એ જિલ્લાનો રાજા. એ ધારે તો હજારો માણસોને થાળે પાડવાની તજવીજ કરી શકે. પણ બધુયે ધારવા ઉપર આધારીત.

કોઈની ટીકા નથી કરતી પણ સુરેન્દ્રનગર કલેક્ટર શ્રી કે. રાજેશ ખરેખર દિલદાર માણસ અને માણસ જેવી અનુકંપા રાખનાર વ્યક્તિ...

સુરેન્દ્રનગર જિલ્લામાં રહેતા તમામ વિચરતી વિમુક્ત જાતિના પરિવારોને પોતાનું ઘર મળે એ માટે પણ કલેક્ટર શ્રી કે. રાજેશ કોશીશ કરી જ રહ્યા છે. 

ઈશ્વરે કામ કરવાની તકની સાથે સત્તા પણ આપી છે. જનો સદઉપયોગ શ્રી કે. રાજેશ કરી રહ્યા છે.

શ્રી કે. રાજેશ તમારા જેવા સંવેદનશીલ અધિકારી યોગ્ય ફીલ્ડમાં કાર્યરત છે એનું ગૌરવ છે...

પ્રણામ આપની લાગણીને....

પરિસ્થિતિનો ચિતાર મળે એ માટે જ રાજકોટ અને સુરેન્દ્રનગરમાં સળગી ગયેલાં ઝૂંપડાંના ફોટો સાથે કલેક્ટર શ્રી કે. રાજેશે પોતાની ઓફીસમાં બોલાવી આ પરિવારોને મદદ કરી તેની વિગત...

આ બંને વસાહતોમાં અમારા કાર્યકર કનુભાઈ બજાણિયા, છાયાબહેન, ઉમેશભાઈ તેમજ હર્ષદ આ પરિવારોની સાથે...

#MittalPatel #VSSM #NomadsOfIndia #NomadicTribes #Empathy #Pathetic