With the support of our respected Shri Kishorbhai Patel , VSSM will built Khemi ba's house...

Mittal Patel meets Khemi ba

Pain should only be given to the extent one can bear it.

But in the case of Khemiba, it felt like boundless suffering had taken permanent residence, and joy had forgotten her address entirely.

Khemiba is not very tall. Her stomach is severely swollen—tight like a water pot. If one didn’t know her age, they might think she was pregnant.

When we asked gently, “What happened, Ba?” she said, “It’s a tumor.”

We responded, “Then let’s get an operation done so you can be free from this.”

But Ba replied, “The doctor said if you operate, the old lady will die.”

Her face was expressionless. Eyes vacant and dull.

She lives in Navi Sedani village of Vadgam, Banaskantha.

Her house was built with government aid back in 2002, but now it’s almost in ruins. During monsoon, it leaks badly.

When our volunteers Pareshbhai and Rameshbhai learned about her condition, they visited her. They removed the damaged roof and arranged for tin sheets to be installed—covering the toilet, bathroom, and front porch with sloped roofing.

But Ba had one wish—to meet us once.

We were on our way to meet the Banaskantha Collector regarding the issues faced by nomadic communities, and we stopped by to meet Khemiba.

What we saw left us speechless.

Inside Ba’s house was a single photograph.

I asked, “Ba, who is this?”

She said, “My son. If he were alive and healthy, I wouldn’t be drowning in this sorrow.”

And with that, she broke down in tears.

Her other son is disabled—unable to walk. He wasn’t home.

We asked, “Where is he?” She said, “He’s gone out to beg for food.”

Some kind villagers occasionally bring food for this mother and son, but their situation is extremely tragic.

It’s hard to understand how such a state of life can exist.

Ba has cancer in her stomach. And she seems to be waiting for death.

Her only concern is: “If the house is repaired, my son can stay here safely. Maybe in the future, someone from the family will get married, and a girl will agree to live here.”

She talks again and again about getting the house fixed.

I heard in her cracked, resigned voice—like a stone that has turned into a mother’s heart—“Khamma, my child”, and I saw something divine in her brokenness.

Currently, mother and son are living in a relative’s house. But she says, “That’s not ours. I want something that’s truly ours.”

When we offered her rations and asked, “Will you be able to cook this?”

She pointed to her swollen stomach and said, “I can’t even sit properly.”

Then added, “If I give it to a neighbor, maybe they’ll cook it for us.”

We assured her: we will take care of that too.

We will repair Ba’s house in memory of our beloved Kushalbhai.

With the support of our respected Kishorbhai Patel—our beloved uncle, we’ve already built many ‘Kush Homes’, and Khemiba’s house will be the next in that series.

But seeing someone live in such conditions tears at your soul.

May nature never give anyone so much pain that they forget what happiness even feels like...

We prayed silently for relief from her suffering as we left her home.

And now—we will build Ba’s home, quickly

પીડા સહન થાય એટલી જ આપવી. આમ પારાવાર વેદના ને સુખ તો જાણે ખેમીબાના ઘરનું સરનામુ જ ભૂલી ગયું હોય એવું અમે જોયું.

બાની ઊંચાઈ ઝાઝી નહીં. ને પેટ તો ગાગરડી જેવું, એકદ કઠણ. ઉંમર ન થઈ હોય તો જાણે ગર્ભવતી હોય એવું લાગે. 

શું થયું બા એવું પુછ્યું તો કે, ગાંઠ છે. અમે કહ્યું, તો ઓપરેશન કરાવી લઈએ તમને નિરાંત થાય ને બાએ કહ્યું, ડોક્ટર ના કેહ. ઓપરેશન કરશો તો ડોશી મરી જશો.

બાના ચહેરા પર કોઈ ભાવ નહોતા. નિસ્તેજ થયેલી આંખો. બનાસકાંઠાના વડગામના નવી સેદણીગામમાં એ રહે. ઘર તો સરકારી સહાયથી 2002માં બનેલું. પણ એ ઘર તો હવે પડુ પડુ થાય. ચોમાસામાં તો ચુવા થાય.

અમારા કાર્યકર પરેશભાઈ અને રમેશભાઈને બાની માહિતી મળી તે બેય એમને મળ્યા ને એમના ઘર પરનું ધાબુ ઉતારી ત્યાં પતરા નાખી ટોયલેટ બાથરૃમ ને ઓટલા આગળ પતરા નાખી ઢાળિયું કરી દેવા કહ્યું. પણ એમની ઈચ્છા બાને એક વખત અમે મળીયે એવી તે  બનાસકાંઠા કલેક્ટર શ્રીને વિચરતી જાતિઓના મુદ્દે મળવાનું હતું તે મળીને અમે ખેમીબા પાસે પહોંચ્યા. ને સ્થિતિ જોઈને મન શૂન્ય થઈ ગયું.

બાના ઘરમાં એક ફોટો હતો. મે કહ્યું, બા આ કોણ તો કહે, મારો દિકરો. જુવાનજોધ એ હોત તો મારે આ દુઃખના દાડા ના હોત. ને બા રડી પડ્યા.

એમના બીજા દિકરાના પગ ચાલતા નથી. એ વિકલાંગ છે. એ ઘરે નહોતો. અમે પુછયું એ ક્યા ગયો તો કહે, એ ખાવા માંગવા ગયો. 

આમ તો ગામમાંથી કેટલાક સેવાભાવી માણસો આ બેય મા-દિકરાને જમવાનું આપી જાય. પણ સ્થિતિ અત્યંત દયનીય.

આવી હાલત કોઈની કેમ હોય એ ખરેખર નથી સમજાતું.

બાના પેટમાં કેન્સરની ગાંઠ છે ને બા જાણે મરવાની રાહ જુએ. ઘર સરખુ થાય તો દીકરો રહી શકે ને ઘર ભવિષ્યમાં કુટુંબવાળાને મળશે એમ વિચારી કોઈ ચોકરી કરી લે. એવી બાની ભાવના. તે ઘર સરખુ કરી દોની વાત એ વારેવારે કરે. ખમ્મા મારા લાલ એવું પથ્થર થઈ ગયેલી મા કહે એવું જ ક્યાંક ખેમીબામાં જોયું.

હાલ મા-દીકરો પોતાના સંબંધીના ઘરમાં જ રહે. પણ પોતાનું એ પોતાનું એવું એ કહે. 

રાશન આપીએ તો તમે રાંધો એવું બાને પુછ્યું તો કહે, મારાથી તો બેસાતુંયે નથી આ પેટ જુઓ. પણ પડોશમાં કોઈકને આપુ તો એ રાંધી આપે ખરા.

અમે એ પણ કરીશું.

બાનું ઘર અમારા પ્રિય કુશલભાઈની સ્મૃતિમાં ઠીક થાય એવું કરીશું. આદરણીય કિશોરભાઈ પટેલ- અમારા પ્રિય અંકલની મદદથી અમે ઘણા કુશ હોમ બાંધ્યા. ખેમીબાનું ઘર પણ એ સીરીઝમાં આગળ બાંધીશું.

પણ આવી સ્થિતિમાં જીવતા માણસોને જોઈને જીવ બળે. 

કુદરત એટલુંયે દુઃખ ન આપ કે આ જગતમાં સુખ છે આ વાત જ ભૂલી જવાય... દુઃખ હરી લેની પ્રાર્થના ત્યાંથી નીકળતા નીકળતા ઈશ્વરને કરી.

બસ બાનુ ઘર ઝટ બાંધીશું.

The current living condition of Khemi ba

Khemi ba shares her condition with Mittal Patel

VSSM will repair Ba’s house in memory of our
 beloved Kushalbhai

VSSM planted over 2500 trees in Khimat village with the support from respected Shri Kishorbhai Patel...

Mittal Patel with others going to Khimat tree plantation site

Khimat, a prominent village in Dhanera, once had a significant Jain population.

To provide shelter for stray cows, a gaushala (cow shelter) was established here. The village invited us to plant over 2,500 trees on its premises.

More accurately, it was not just the village but the managers of the gaushala who extended the invitation.

Anilbhai Shah, originally from the village but now residing in Navsari, took the lead in organizing the tree plantation.

The Amritlal Dolani family, currently based in Bangalore, contributed funds for fencing the plantation area.

Then came the task of planting and nurturing the trees, for which they reached out to VSSM.

With the support of our respected Kishorbhai Patel (Uncle), we decided to assist in memory of dear Kushalbhai—providing funding for drip irrigation, pit digging, tree saplings, and appointing a "Vrukshmitra" (Tree Caretaker) to maintain the grove.

With this collective effort, the project took shape. As is our tradition, we began with a tree worship ceremony, and it was decided to do the same in Khimat.

We all arrived at the gaushala, where the plantation was to happen, accompanied by drums and the village community, celebrating as we went.

We worshipped the saplings and then planted them with love and care.

This Kush Gramvan, being developed in memory of dear Kushalbhai, will soon become home to countless living beings and will bring peace to all who dwell there.

Along with the support of respected Kishor Uncle, we extend heartfelt thanks to Amritlalbhai as well.

When such dedicated individuals come together, the work truly shines.

Special thanks to Anilbhai and our VSSM team members—Narayanbhai, Ratnabhai, Maheshbhai, Hareshbhai, Jorabhai, and Ashwinbhai.

Because of their tireless efforts, over 1.35 million trees are now growing across 240 Gramvans.

We pray that Nature continues to bless us, and that we may plant and nurture even more trees in the days to come.

ધાનેરાનું ખીમત મોટુ અને એક વખતે જૈનોની સારી એવી વસતિ ધરાવતું ગામ. આ ગામે રખડતી ગાયોને આશરો આપવા ગૌશાળા બનાવી. જેમાં 2500 થી વધારે વૃક્ષોનું વાવેતર કરવા ગામે અમને આમંત્રણ આપ્યું.

આમ તો ગામ કહેવા કરતા ગૌશાળાના સંચાલકો કહેવું વધારે ઉચીત. ગામના અનીલભાઈ શાહ નવસારી રહે. એમણે વૃક્ષો વાવવા આગેવાની લીધી. ફ્રેન્સીંગ કરવા ગામના બેંગલોરમાં રહેતા અમૃતલાલ દોલાણી પરિવારે મદદ કરી.

હવે વાત હતી વૃક્ષો વાવી ઉછેરવાની. એ માટે એમણે VSSM નો સંપર્ક કર્યો. અમારા આદરણીય કિશોરભાઈ પટેલ (અંકલ)ની મદદથી પ્રિય કુશલભાઈની સ્મૃતિમાં અમે આ ગ્રામવનમાં ડ્રીપ, ખાડા, વૃક્ષો લાવી, વાવી ઉછેરવા વૃક્ષમિત્ર રાખવાના ખર્ચમાં મદદ કરવાનું નક્કી કર્યું.

આમ સહિયારા પ્રયાસથી આ કાર્ય પાર પાડવાનું નક્કી થયું. વૃક્ષો વાવવાનું શરૃ કરતા પહેલા અમે વૃક્ષપૂજન કરીએ. ખીમતમાં પણ એ રીતે કરવાનું નક્કી થયું ને ગામની ગૌશાળામાં અમે સૌ પહોંચ્યા. ગૌશાળાના મુખ્ય દ્વારથી વૃક્ષ રોપણ જ્યાં કરવાનું હતું ત્યાં ગામના સૌ સાથે અમે વાગતા ઢોલે પહોંચ્યા ને વૃક્ષોનું પૂજન કરીને વૃક્ષો વાવ્યા.

પ્રિય કુશલભાઈની સ્મૃતિમાં તૈયાર થનાર આ કુશ ગ્રામવન જેમાં અનેક જીવો રહેશે ને સાતા પામશે.

આદરણીય કિશોર અંકલની મદદની સાથે સાથે અમૃતલાલભાઈનો પણ ઘણો ઘણો આભાર. આ રીતે અનેક સ્વજનો સાથે જોડાય તો કામ કેવું દીપી ઉઠે.

આભાર અનીલભાઈ અને અમારી ટીમના કાર્યકરો નારણભાઈ, રત્નાભાઈ, મહેશભાઈ, હરેશભાઈ, જોરાભાઈ, અશ્વિનભાઈ સૌ કાર્યકર્તાઓનો. એમની સતત જેહમતથી જ આજે 13.50 લાખથી વધારે વૃક્ષો 240 ગ્રામવનોમાં ઉછરી રહ્યા છે.  

વધારેમાં વધારે વૃક્ષો વાવી ઉછેરવામાં કુદરત નિમિત્ત બનાવે તેવી પ્રાર્થના...

Khimat tree plantation site

Mittal Patel greeted by villagers of Khimat village

Mittal Patel performing vrukh pujan

VSSM planted 3000 trees in bhensana village with the help from Jewelex india Pvt. Ltd....

Mittal Patel performing rituals

“My father had a vision, and he dedicated three acres of land for voiceless animals.”

In Banaskantha, it's not uncommon to see privately owned land being donated for charitable or religious purposes.

In Bhensana village of Banaskantha, where we planted 3,000 trees, the land belongs to Pannalalbhai, whose father had dedicated it years ago as gauchar (grazing land).

At the time, the land was overgrown with prosopis juliflora (known locally as ‘gando baval’) — so dense that even mute animals would find it hard to take shelter there.

Premjibhai and other village leaders took the initiative to clear the wild shrubs from the land and invited us to plant and nurture trees there.

With the generous support of respected Piyushbhai Kothari of the Jewellex family, we planted over 2,500 trees on this land. We’ve committed to nurturing these trees for the next three to four years.

At a time when people are encroaching on grazing lands or have already done so for years, the actions of Pannalalbhai’s father stand as an inspiring example.

Even today, though the land is in Pannalalbhai’s name, and its market value is in the lakhs, he has not succumbed to greed. Individuals like him truly deserve our salute.

The Jewelex family is also remarkable—respected Piyushbhai has been supporting the work of VSSM for many years.

We are deeply thankful for his contribution.

Our team was specially present for this activity and performed the tree plantation with proper rituals and respect.

We sincerely hope that more and more villages join in this effort to plant and nurture trees.

‘મારા પિતાને ભાવ થયો ને એમણે ત્રણ એકર જમીન અબોલ જીવો માટે કાઢી.’

માલીકીની જમીન ધર્માદા પેટે કાઢવી એ પરંપરા બનાસકાંઠામાં ઘણી જોવા મળે. બનાસકાંઠાના ભેંસાણામાં જ્યાં ત્રણ હજાર વૃક્ષોનું વાવેતર અમે કર્યું તે જમીન ગામના પન્નાલાલભાઈની માલિકીની. જે વર્ષો પહેલા એમના પિતાએ ગૌચર પેટે કાઢેલી. આ જમીન ગાંડાબાવળથી ભરેલી એક રીતે તો મૂંગા જાનવરને બેસવું ભારે પડે એવી.

ગામના પ્રેમજીભાઈ અને અન્ય આગેવાનોએ આ જમીન પરથી ગાંડો બાવળ કઢાવ્યો અને અમને વૃક્ષો વાવી ઉછેરવા નિમંત્રણ આપ્યું.

આદરણીય પિયુષભાઈ કોઠારી – જવેલેક્ષ પરિવારની મદદથી અમે 2500 થી વધારે વૃક્ષોનું અહીંયા વાવેતર કર્યુ. ત્રણ થી ચાર વર્ષ અમે આ વૃક્ષોની જાળવણી કરીશું.  

પણ જ્યાં ગૌચર જમીન પર લોકો દબાણ કરી રહ્યા છે અથવા વર્ષોથી દબાણ કરી બેઠા છે ત્યાં પન્નાલાલભાઈના પિતા જેવા ઉદાહરણરૃપ કામ કરી ગયા. આજે પન્નાલાલભાઈના પિતા હાજર નથી. જમીન કિંમતી, વેચે તો લાખો રૃપિયા આવે પાછી જમીન આજેય પન્નાલાલભાઈના નામે પણ લાલચ તેમના પર હાવી નથી. આવા વ્યક્તિઓને સલામ.

જવેલેક્ષ પરિવાર તો બહુ નોખો, આદરણીય પિયુષભાઈ વર્ષોથી VSSM ના કાર્યોમાં મદદ કરે. તમારો ઘણો ઘણો આભાર.

અમારી ટીમ ખાસ આ કાર્યમાં હાજર રહી ને વૃક્ષોનું વાવેતર પૂજન સાથે કર્યું.. બસ ગામે ગામ અનેક વૃક્ષો વવાય તેમ ઈચ્છીએ..

#VSSM #MittalPatel #environment #ClimateCrisis #explore #trees #banaskantha

Mittal Patel with villagers of Bhensana village during
tree plnatation ceremony

Mittal Patel with Pannalabhai 

Mittal Patel and others planted tree saplings in bhensana
tree plantation site

VSSM planted 10,000 saplings in Makdala village with the help of Parikh Foundation...

Mittal Patel with the Parikh Foundation team, MLA of Diyodar-Lakhani,the village head,
former Sarpanch of Lavana village and other dignitaries for the tree plantation ceremony

We arrived at the cremation ground with drums beating and celebration.

You might wonder—who goes to a cremation ground like that! In a way, your doubt is valid. Usually, people go to the cremation ground with heavy hearts to bid a final farewell to the deceased.

But we, along with the entire village, arrived with drums and joy to give a permanent resting place to over 10,000 loved ones.

These loved ones will make the cremation ground their permanent home and will also provide shelter to many others.

You may be wondering, what is this all about? So let’s solve the riddle.

In Makdalla village of Banaskantha, we held a tree plantation ceremony at the cremation ground. With the help of Parikh Foundation, we planted 10,000 saplings there—with a commitment to nurture them.

During the tree worship ceremony, the team from Parikh Foundation was present. Milanbhai, one of the founders and a senior member of the Parikh family, was specially present at the event. Along with him, Vyomaben Parikh, who consistently supports the work of VSSM, also attended.

The MLA of Diyodar-Lakhani, Mr. Keshaji Chauhan, the village head, Mr. T.P. Rajput from Lavana, former Sarpanch Ramabhai Rajput of Lavana village, and other dignitaries were also present.

Our volunteer Naranbhai and his team worked very hard for this initiative. This year, we have pledged to plant and nurture 650,000 trees. Our goal is simple: plant as many trees as possible and ensure their survival.

In Makdalla, we have arranged drip irrigation to ensure the trees get regular water. We also appointed a paid caretaker, whom we call Vrukshmitra (Friend of the Trees), who will look after the trees for 3 to 4 years.

Posters of our Prime Minister’s slogan ‘Ek Ped Maa Ke Naam’ (One Tree in the Name of Mother) were also put up in Parikh Gramvan. A selfie point was created too, where everyone clicked selfies with the trees.

Our hope is that village after village wakes up and joins this movement—to plant and nurture trees this way.

સ્મશાનમાં અમે સૌ વાજતે ગાજતે પહોંચ્યા. તમને થશે સ્મશાનમાં આવી રીતે તે કોઈ જાય! તમારી વાત એક રીતે સાચી. સામાન્ય રીતે મૃતકને સદેહે વિદાય આપવા જ સૌ ગમગીન હૃદયે સ્મશાનમાં જાય. પણ અમે તો 10,000 થી વધારે સ્વજનોને કાયમી સ્થાનક આપવા ગામના સૌ સાથે વાગતે ઢોલે પહોંચ્યા.

પાછા આ સ્વજનો સ્મશાનમાં પોતાનું કાયમી સરનામુ કરશે ને અનેકને પોતાના ત્યાં આસરો આપશે.

તમને થશે આ શાની વાત કરે છે? તો ચાલો હવે કોયડો ઉકેલું. અમે બનાસકાંઠાના મકડાલા ગામમાં પૂજન સાથે વૃક્ષોનું સ્થાપન કર્યું. પરીખ ફાઉન્ડેશનની મદદથી અમે 10,000 બાલતરુઓ સ્મશાનમાં વાવ્યા એ પણ ઉછેરવાના સંકલ્પ સાથે.

વૃક્ષ પૂજન કાર્યક્રમમાં પરીખ ફાઉન્ડેશનની ટીમ ખાસ હાજર રહી. પરીખ ફાઉન્ડેશનના સ્થાપકોમાંના એક અને પરીખ પરિવારના મોભી મીલનભાઈ કાર્યક્રમમાં ખાસ ઉપસ્થિતિ રહ્યા તેમની સાથે VSSM ના કામોમાં સદાય મદદ કરતા વ્યોમાબેન પરીખ પણ હાજર રહ્યા. દિયોદર-લાખણીના ધારાસભ્ય શ્રી કેશાજી ચૌહાણ, એ સિવાય ગામના સરપંચ શ્રી, લવાણાથી શ્રી ટી.પી. રાજપૂત, લવાણાગામના પૂર્વ સરપંચ શ્રી રામાભાઈ રાજપૂત અને અને અન્ય આગેવાનો ઉપસ્થિતિ રહ્યા.

અમારા કાર્યકર નારણભાઈ અને એમની ટીમની આ કાર્યમાં ભારે જેહમત. આ વર્ષે 6.50 લાખ વૃક્ષો વાવી ઉછેરવાનો અમારો સંકલ્પ છે. બસ મહત્તમ વૃક્ષો વવાય અને વાવેલા મહત્તમ ઉછરે એવું ઈચ્છીએ.

અમે મકડાલામાં વાવેલા વૃક્ષોને કાયમ પાણી મળી રહે તે માટે ડ્રીપની વ્યવસ્થા, તેમજ પગારદાર માણસ જેને અમે વૃક્ષમિત્ર કહીએ તેની નિયુક્ત કરીએ જે ત્રણ થી ચાર વર્ષ વૃક્ષની જાળવણી કરે.

આપણા વડાપ્રધાન શ્રીની નેમ એક પેડ મા કે નામ ના પોસ્ટર પણ પરીખ ગ્રામવનમાં લાગ્યા. સેલ્ફી પોઈન્ટ પણ અહીંયા તે સૌએ વૃક્ષો સાથે સેલ્ફી પણ પડાવી.

બસ ગામે ગામ સૌ જાગે ને આ રીતે વૃક્ષો વાવી ઉછેરે...

Surendranagar District Collector Shri Dr. Rajendrakumar Patel visits dafer families in Bhadavna village...

Collector Shri Dr. Rajendrakumar Patel visits dafer settlement

Surendranagar District Collector Dr. Rajendrakumar Patel visited the nomadic and denotified Dafer families in Bhadvana village of Lakhtar Taluka.

These families have been provided housing by the district administration and the Nomadic Community Support Forum (VSSM). The district collector personally met with these families.

During the visit, the Collector inquired about the government benefits they receive, including NFSA ration cards, inclusion in the BPL list, and old age pensions.

He also instructed the swift resolution of pending applications related to plots allotted in the province as well as in Lakhtar and Wadhwan.

સુરેન્દ્રનગર જિલ્લા કલેકટર ડૉ .રાજેન્દ્રકુમાર પટેલે લખતર તાલુકાના ભડવાણા ગામે વિચરતી અને વિમુક્ત જાતિઓના ડફેર પરિવારોની મુલાકાત કરી હતી. 

આ પરિવારોને જિલ્લા વહીવટી તંત્ર અને વિચરતા સમુદાય સમર્થન મંચ -vssm દ્વારા મકાન બાંધકામ કરી આપ્યા છે. આ પરિવારોની મુલાકાત જિલ્લા કલેક્ટરશ્રી દ્વારા કરાઈ હતી. ડફેર પરિવારોને મળતા સરકારી લાભો બાબતે પણ કલેક્ટર શ્રી એ પૂછપરછ કરી હતી. જેમાં NFSA રેશનકાર્ડ,BPL યાદી વૃદ્ધ પેન્શન વગેરે બાબતે પણ પૂછપરછ કરી હતી. તેમજ પ્રાંત ને લખતર અને વઢવાણ માં કરેલ પ્લોટોની અરજી નુ ત્વરિત નિવારણ કરવા સૂચના આપી હતી

Collector shri visits dafer settlement 

Collector Shri discusses problems of nomadic and
denotified communities

Collector Shri discusses nomadic families issues

From Drought to Growth: Vatadau’s Remarkable Tree Plantation Story...

Mittal Patel visits Vatadau tree plantation site

We want to plant trees in our village.

We decided to hold a meeting with the villagers to discuss it. If the villagers are ready to take responsibility for this initiative, then we will certainly move forward with planting trees.

This conversation took place with Shri Bhemabhai Rabari, a respected leader from Vatadau village in Banaskantha, who then organized a meeting with the villagers.

During the meeting, many villagers expressed concern:

“We already struggle to get drinking water—how can we possibly take care of trees?”

Initially, even we were inclined to step back from the plan.

But then, the Sarpanch stepped in and said, “I will arrange water for the trees, no matter how difficult it is. Just place your trust in me.”

We trusted him.

With support from Ashwinbhai Kothari of Winro Commercial India Ltd., we planted 4,000 trees in the village.

We used to receive reports about the trees’ healthy growth, but hadn’t yet visited in person.

Recently, we had begun water conservation work in Rajasthan. On our way back from Barmer, our team member Narabhai suggested:

"Didi, let’s stop by Vatadau. Last year we planted 4,000 trees, and this year we’re planting another 10,000—let’s go see how it’s going."

So, we went to Vatadau.

To our delight, we saw that the trees planted during last Diwali had grown beautifully.

Thanks to the care taken by tree friends (village volunteers), the Sarpanch, and several aware villagers, the trees were thriving.

Despite the ongoing water shortage, the Sarpanch and the tree volunteers managed to strategically divide the village’s water resources so the trees could survive and grow.

This level of planning and commitment is something truly worth learning from.

If every village could grow at least 25,000 trees, the entire ecosystem of the region would begin to change—especially in terms of the environment.

We just hope more people wake up to this cause.

અમારા ગામમાં વૃક્ષો વાવવા છે

ગ્રામજનો સાથે એક બેઠક રાખી વાત કરીએ. ગ્રામજનો સૌ જવાબદારી સાથે આ કાર્ય કરવા તૈયાર થાય તો આપણે ચોક્કસ વૃક્ષો વાવીશું.

બનાસકાંઠાના વાતડાઉગામના આગેવાન શ્રી ભેમાભાઈ રબારી સાથે અમારી આ વાત થઈ ને એમણે ગ્રામજનો સાથે બેઠક આયોજીત કરી. બેઠકમાં સૌએ ગામમાં પીવાનું પાણી મેળવવામાં તકલીફ છે ત્યાં વૃક્ષો તો કેવી રીતે થાય એવી વાત કરી. 

અમે પણ નથી કરવું એમ નક્કી કર્યું. પણ સરપંચ શ્રીએ કહ્યું, હું ગમે રીતે પાણીની વ્યવસ્થા કરીશ, એક વખત ભરોષો કરો. અમે વિશ્વાસ કર્યો. 4000 વૃક્ષો આદરણીય અશ્વિનભાઈ કોઠારી વિનરો કોર્મશિયલ ઈન્ડિયા લિ.અ કંપનીની મદદથી વાવ્યા. વૃક્ષો વવાયા પછી વૃક્ષો સરસ થયા છે એના રીપોર્ટ મળ્યા કરે પણ રૃબરૃ જવાનું નહોતું થયું.

હમણાં રાજસ્થાનમાં અમે જળસંચયના કાર્યો શરૃ કર્યા. બાડમેરથી પરત ફરતા હતા ત્યાં અમારા કાર્યકર નારણભાઈએ કહ્યું, દીદી આપણે વાતડાઉ જઈ આવ્યા. 4000 વૃક્ષો ગયા વર્ષે વાવ્યા હતા તે અને આ વર્ષે બીજા 10,000 વૃક્ષો વાવી રહ્યા છીએ એ જોઈ લઈએ.

એ પછી વાતડાઉ પહોંચ્યા ને ગયા વર્ષે છેક દિવાળી ઉપર વાવેલા વૃક્ષોનો ઉછેર જોઈને રાજી થયો. વૃક્ષમિત્ર તેમજ સરપંચ શ્રી અને ગામના કેટલાક જાગૃત વ્યક્તિઓની કાળજીના કારણે વૃક્ષો સરસ ઉછરી રહ્યા હતા. 

પાણીની તકલીફ છે પણ વૃક્ષમિત્ર અને સરપંચ શ્રીએ સૂઝબૂઝથી ગામના પાણીનું વિભાજન કર્યું જેના કારણે વૃક્ષો ઉછરી શક્યા. મારા ખ્યાલથી આ શીખવા જેવી વાત. 

દરેક ગામમાં ઓછામાં ઓછા 25,000 વૃક્ષો ઉછરે તો વિસ્તારની આખી તાસીર ખાસ કરીને પર્યાવરણને લઈને બદલાઈ જાય. બસ સૌ જાગે એમ ઈચ્છીએ..

#vssm #mittalpatel #gujarat #viral #tree #environment

With the help from our well-wisher VSSM planted 4000 trees
in Vatadau village

Mittal Patel was delighted to see the growth of trees

Winro Commercial India Ltd. helped VSSM to plant trees in
Vatadau Village

Building Hope for Diwaliba Before This Diwali with the help from VSSM...

Mittal Patel meets diwaliba at her shanty with others

“In our village, there is a mother and her son living in extremely difficult conditions. We hope you can visit them once and offer any help possible,”

– This request came from Bhemabhai Rabari, a respected leader from Makdala village in Banaskantha, along with former Sarpanch Shri Narsinhbhai. They conveyed this to our dedicated team members, Narabhai and Ratnabhai.

We have been working in Makdala, constructing a Jal Mandir (Water Temple) and now also building a Tree Temple. After reviewing the progress of these projects, we went to Bhemabhai’s house for a meal—and from there, we visited Diwaliba, whose situation they had spoken to us about.

Diwali—such a beautiful name. But sadly, her life bears none of the light or joy the name suggests. Her husband passed away a while ago.

She has a young son, but he was tragically injured in an accident that left him with a spinal cord condition, making him completely bedridden.

The family now struggles for even basic necessities.

Diwaliba says: “We manage on the old age pension and whatever ration we get through our ration card.”

At times of extreme need, she turns to the compassionate farmers of the village, who support her however they can.

This is how her days go on—quietly, bravely.

We sat in the small courtyard of her house.

There’s not much of a house, really—just a thatched roof under which they sleep. Her heart wishes for a room, a kitchen, and a toilet-bathroom—but she has no means to make this dream a reality.

Moved by her situation, Narsinhbhai and the current Sarpanch offered to provide monthly rations to the family.

Narsinhbhai also added, “We as a village will contribute a small portion for building a house.”

We agreed: if the village gives 20% of the cost, we will contribute the remaining and build them a modest, dignified home.

This "Kush Home" will be built in memory of our beloved Kushalbhai.

Kishorbhai Patel (Uncle), who supports us in such efforts, always says:

“You are free to decide which families need a home. Just let me know when you've chosen, and do what feels right.”

I’m deeply grateful for this trust.

So far, we have been instrumental in building over 250 Kush Homes.

If more people come forward to join us, we can provide permanent homes to many more homeless families.

Through VSSM, we have already built homes for 1,765 families, and we hope to build many more in the coming years.

With God’s grace, may this vision be fulfilled.

The village of Makdala agreeing to contribute 20% is truly commendable.

In truth, every village has families like Diwaliba’s—struggling, vulnerable.

If each village could contribute even 50%, then organizations like ours and respected members of society can join hands more naturally and help build homes for countless families.

Our only wish now:

May this year’s Diwali for Diwaliba be celebrated in a home that she can call her own.

With heartfelt wishes and blessings.

 “અમારા ગામમાં એક મા અને દિકરો રહે છે હાલત અત્યંત ખરાબ છે તમે એક ફેરા મુલાકાત કરી શક્ય મદદ કરો એમ ઈચ્છીએ છીએ.”

બનાસકાંઠાના મકડાલાગામના આગેવાન ભેમાભાઈ રબારી તેમજ પૂર્વ સરપંચ શ્રી નરસિંહભાઈએ આ વાત અમારા કાર્યકર નારણભાઈ અને રત્નાભાઈને કરી. મકડાલામાં અમે જળમંદિરનું નિર્માણ કર્યું સાથે વૃક્ષ મંદિરનું નિર્માણ પણ કરી રહ્યા છે. અમે કામ કેવું થઈ રહ્યું છે એ જોવા ગયા પછી ભેમાભાઈના ઘરે જમવા ગયા ને ત્યાંથી જેમની મુલાકાત માટે વાત કરેલી એ દિવાળીબાના ઘરે. દિવાળી નામ કેવું સરસ પણ એમના જીવનમાં દિવાળી જેવું કશું નહીં. બાના ઘરવાળા થોડા સમય પહેલા ગુજરી ગયા. એક જુવાન દિકરો ખરો પણ એને કોઈ અકસ્માત થયેલો જેમાં કરોડરજ્જુની બિમારી થઈ અને એ પથારીવશ થઈ ગયો. ઘરમાં ખાવાપીવાની તકલીફ ઊભી થઈ. દિવાળી બા કહે એમ, “બુઢા પેન્શન આવે અને રેશનકાર્ડ પર જે રેશન મળે એમાં એમનું જીનવ ચાલે.” ક્યારેક ગામના સક્ષમ ખેડૂતોના દ્વારે જરૃરિયાતના સમયે એ ઊભા રહે ને સૌ એમનાથી થાય તે ટેકો કરે. આમ એમનું જીવન નભે.

દિવાળીબાના ઘરના ફળિયામાં અમે બેઠેલા. ઘર જેવું કશું નહોતું એક ઢાળિયું હતું જેમાં એ સુતા. મનની ભાવના એક રૃમ,રસોડુ અને ટોયલેટ બાથરૃમ થઈ જાય એવી પણ એમાંનું કશું કરી શકવાની એમની ક્ષમતા નહીં.

નરસિંહભાઈ અને સરપંચ શ્રી બંનેએ દર મહિને રાશન આપવા મદદ માટે કહ્યું.

નરસિંહભાઈએ કહ્યું, “ઘર બાંધકામમાં અમે ગામ તરીકે નાનો ટેકો કરીશું.” અમે એમને 20 ટકા રકમ ગામ કાઢે ને બાકીની અમે આપીશું એમ કરીને નાનકડુ ઘર કરી આપવા સહમતી દર્શાવી.

અમારા પ્રિય કુશલભાઈની સ્મૃતિમાં આ કુશહોમ અમે બાંધીશું. કિશોરભાઈ પટેલ (અંકલ) આ કાર્યમાં મદદ કરે એ કહે, “તમને ઠીક લાગે એ પરિવારોના ઘર બાંધકામ કરવાની છુટ છે.” અંકલને અમે ક્યારેક નક્કી કર્યા પછી જાણ કરીએ કે આ પરિવારનું ઘર બાંધવાનું નક્કી કર્યું છે. ને અંકલ એમાં ભરોષો રાખી યોગ્ય લાગે તેમ કરો એમ કહે. એમના આ ભરોષો માટે આભારી છું. અત્યાર સુધી 250 થી વધારે કુશ હોમ બાંધવામાં નિમિત્ત બન્યા છીએ. બસ વધુ લોકો આપણી સાથે જોડાય તો ઘણા ઘરવિહોણાને પાકકુ ઘર આપી શકીશું.

VSSM થકી અત્યાર સુધી 1765 પરિવારોના ઘર બાંધી ચુક્યા છીએ ને આવનારા વર્ષોમાં અનેકોના ઘર બાંધવાની મનછા છે. ઈશ્વર એ પુરી કરાવે એવી શુભભાવના..

મકડાલા ગામે 20 ટકા રકમ આપવા કહ્યું એનો રાજીપો. આમ તો દરેક ગામમાં આવા ઘરવિહોણા પરિવારો રહે. આ તમામના ઘર બાંધવા માટે ગામ 50 ટકા રકમ કાઢે તો અમારી જેવી સંસ્થાઓ સમાજના પ્રતિષ્ઠિત વ્યક્તિઓને આ કાર્યમાં વધારે સાહજિક રીતે જોડી શકે અને અનેકોના ઘર બાંધી શકે.

બસ દિવાળીબાની આ વર્ષની દિવાળી એમની ઈચ્છા મુજબના ઘરમાં ઊજવાય એવી શુભેચ્છા.

#mittalpatel #vssm #elderlycare #gujarat

The current living condition of Diwaliba

Diwaliba at her shanty

The current living condition of Diwaliba

Mittal Patel visits Kuno as a member of Cheetah Project Steering Committee...

Mittal Patel with the commitee members and other forest officers

Leopards (Cheetahs) became extinct in India about 70 years ago. The effort to reintroduce them in India is now showing success. As a member of the Cheetah Steering Committee appointed by the Government of India, I have closely observed the hard work put in by forest department officers and the government for this cause.

Currently, the leopard population has reached 29, out of which 17 were born in India…

It is an honor to be a part of this project.

Thanks to Honorable Narendra Modi and Honorable Bhupendra Yadav ji.

The engagement of communities living around Kuno—especially the Sahariya, Gurjar, and other communities—is also increasing in this project. Just as we have lion friends in Gir, here we have leopard friends working alongside us.

Leopards are wonderful animals; they never harm humans and can be considered somewhat shy creatures.

In the near future, leopards will also arrive in the Banni area of Kutch…

Now, all eyes are on Kuno…

ભારતમાં ચિત્તા ૭૦ વર્ષ પહેલા લુપ્ત થયા. આ ચિત્તાને ફરી ભારતમાં વસાવવાનો પ્રયાસ સફળ થઈ રહ્યો છે. ભારત સરકાર દ્વારા ચિત્તા માટે નિમાયેલી ચિત્તા સ્ટિયરિંગ કમિટીના સદસ્ય હોવાના નાતે વન વિભાગના અધિકારીઓની, સરકારની આ કામ માટે મહેનત નજીકથી જોઈ. 

હવે ચિત્તાની સંખ્યા ૨૯ થઈ અને એમાં પણ ભારતમાં જન્મેલા ૧૭…

આ પ્રોજેક્ટનો હિસ્સો હોવાનું ગૌરવ.

આભાર માનનીય નરેન્દ્રભાઈ મોદી અને માનનીય ભુપેન્દ્ર યાદવજીનો.

આ પ્રોજેક્ટમાં કુનો આસપાસમાં રહેનાર સમુદાય ખાસ કરીને સહેરીયા, ગુર્જર અને અન્ય સમુદાયોનું એંગેજમેન્ટ આમાં વધે એ જોવાનું પણ થઈ રહ્યું છે. આપણે ત્યાં ગીરમાં સિંહ મિત્ર છે એ રીતે ચિત્તા મિત્ર પણ અહીંયા કાર્યરત..

ચિત્તો મજાનું પ્રાણી માણસને ક્યારેય નુકશાન ન પહોચાડે અને આમ થોડું ભીરુ કહી શકાય એવું જાનવર.

આવનારા થોડા વખતમાં આપણા કચ્છના બન્નીમાં પણ ચિત્તા નું આગમન થશે…

પણ જોવા જેવું છે કુનો..

#kuno #MittalPatel 

Kuno Forest

Cheetah in Kuno Forest

Kuno Forest

Water Management work takes place in Medh village with the help of VSSM...

Mittal Patel discusses water management with Sarpanch Shri,
and villagers

We get a lot of rain in our area... and we truly consider that this time about 90 inches of rain fell... but the rainwater just flows away because our soil is very hard, so the water doesn’t stay.

When we went to see the eroding pond in Medh village of Sabarkantha, the village Sarpanch Narendra Singh Bhati told us:

"There are very large stones in the soil here, which we saw while digging the pond. Because of these stones, the water does not seep into the ground but flows away. So, we are constructing this pond with financial support from the respected Pratulbhai Shroff of Dr. K.R. Shroff and Dineshbhai Amin."

However, ponds are the foundation of all life, so for the past several years, we have been working on the restoration of these vital ponds, which are the heart of the village. So far, we have restored 376 ponds, which we call Jalmandirs. Our resolve is to restore 1,000 Jalmandirs in the coming years.

One thing I learned here that was new and also made me happy — the villagers practice two cropping seasons and give the earth a season to rest. If all villages adopt this pattern like Medh, it won’t take long before Mother Earth is rejuvenated.

અમારા ત્યાં વરસાદ બહુ પડે... અમે તે ગણીએ પણ ખરા... કે આ વખતે ૯૦ ઇંચ વરસાદ પડ્યો... પણ તે વરસાદનું પાણી વહી જાય કારણ કે અમારી જમીન બહુ જ હાર્ડ એટલે પાણી ટકે નહિ...  આ વાત જયારે અમે સાબરકાંઠાના મેધ ગામે ગળાઈ રહેલા તળાવને જોવા ગયા ત્યારે મેધના સરપંચ  નરેન્દ્રસિંહ ભાટીએ કહી… 

અહીની જમીનમાં બહુ મોટા પથ્થરો જે તળાવ ખોદતી વખતે અમે જોયા. જેના કારણે પાણી ભૂગર્ભમાં ના જાય અને વહી જાય. જેથી આ તળાવ અમે ડૉ. કે.આર.શ્રોફના આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ અને દિનેશભાઈ અમીનના આર્થીક સહયોગથી બનાવી રહ્યા છીએ.

પણ, તળાવ સમગ્ર જીવસૃષ્ટિનો આધાર એટલે અમે પાછલા કેટલાક વર્ષોથી ગામનું હૃદય એવા તળાવોના જીર્ણોદ્ધારનું કાર્ય આરંભ્યું.  376 તળાવ જેને અમે જલમંદિર કહીએ એનો જીર્ણોદ્ધાર અત્યાર સુધી કર્યો. આવનારા વર્ષોમાં 1000 જલમંદિરના જીર્ણોદ્ધારનો સંકલ્પ.

એક વાત જાણીને બહુ નવી લાગી સાથે ખુશી પણ થઇ... અહી ગામલોકો બે જ સીઝન ખેતી કરે છે અને એક સીઝન આ ધરતીમાતાને આરામ આપે. આ મેધ જેવું વલણ જો બધા ગામો અપનાવે તો ધરતીમાતાને ફરી હતી તેવી થતા સમય નહિ લાગે....

#mittalpatel #vssm #watermanagement #sabarkantha #environment #Gujarat #જલમંદિર #જળખુટયા

Medh Water Management Site

Ongoing Lake digging

Mittal Patel visits Medh Water Management site

Mittal Patel meets Vansfoda families in the Barmer district of Rajasthan...

Mittal Patel with Hansaben

"Even a dog from your maternal home feels dear, Ben..."

Hansaben lives in the Barmer district of Rajasthan. We had begun work there with nomadic denotified tribes as well as on water conservation. Currently, we’re working on locating the temporary settlements of nomadic communities.

As we were passing through a village near Barmer, we saw a few huts. From the appearance of the huts, they seemed to belong to the Vansfoda community. We stopped the vehicle and went to meet them. After a short conversation, the head of the household, Rakeshbhai, said:

"Didi, do you know Lala Bhai from Chhapi? I saw a photo of you with him."

After Rakeshbhai said this, there were conversations filled with curiosity—Do you know so-and-so brother, and what about such-and-such person?

As we were talking with Rakeshbhai, his wife came out of the hut and said directly:

"Didi, I’m from Khedbrahma. My name is Hansa."

Seeing us, Hansaben was overjoyed… She asked if she should bring some cool water, offered food, and spoke in many ways.

After that, Hansaben took me into their hut. She was hand-stitching cushion covers and showed them to me. She said:

"You’ve come from my maternal home."

Just imagine—when you go out of your state, the whole region starts to feel like your maternal home.

As we were getting ready to leave, after planning a meeting with all the Vansfoda families of Barmer, Hansaben said:

"Take a photo with me..."

So we took that photo… This is my extended family.

#vssm #MittalPatel #Rajasthan #NomadicTribes #Vansfoda

 "પિયરનું તો કૂતરુંય વહાલું લાગે બેન.."હંસાબહેન રાજસ્થાનના બાડમેર જિલ્લામાં રહે. અમે રાજસ્થાનમાં વિચરતી વિમુક્ત જાતિઓ સાથે તેમજ જળસંચયનું કામ શરૃ કર્યું. હાલ તો ત્યાં વિચરતા સમુદાયોના પડાવો શોધવાનું ચાલે.

અમે બાડમેર નજીક એક ગામમાંથી પસાર થતા હતા ત્યાં કેટલાક ઝૂંપડાં જોયા. ઝૂંપડાના દેખાવ પરથી વાંસફોડા પરિવારના લાગ્યા. ગાડી ઊભી રાખી અમે મળવા ગયા. થોડી વાતો થઈ ત્યાં તો ઘરના આગેવાન રાકેશભાઈએ કહ્યું, 

"दीदी आप छापी के लालाभाई को जानते हो? उनके साथ आपकी फोटो देखी थीा"

રાકેશભાઈની આ વાત સાંભળ્યા પછી તો ફલાણા ભાઈ અને ઠીકણાભાઈ ને તમે ઓળખો ની અલક મલકની વાતો. 

રાકેશભાઈ સાથે અમારી વાતો ચાલતી હતી ત્યાં છાપરામાંથી એમના પત્ની બહાર આવ્યા અને સીધુ જ કહ્યું, "દીદી હું ખેડબ્રહ્માની. મારુ નામ હંસા."

અમને જોઈને હંસાબહેન તો રાજી રાજી.. ઠંડુ મંગાવું, જમ્યા વગેરે કેટલીયે વાતો. 

એ પછી હંસાબહેન મને એમના છાપરામાં લઈ ગયા. ત્યાં એ હાથેથી ઓશિકાના કવર બનાવતા એ બતાવ્યા. એ કહે, "તમે મારા પિયરથી આવ્યા." 

બોલો પ્રદેશ બહાર જાવ તો આખો પ્રદેશ પિયર લાગે.. 

બાડમેરના બધા વાંસફોડા પરિવારો સાથે એક બેઠકનું આયોજન કરવાનું કહીને અમે નીકળી રહ્યા હતા ત્યારે હંસાબેન કહ્યું, "મારી સાથે એક ફોટો લોને..."

બસ તે એ ફોટો પાડ્યો... આ મારો બૃહદ પરિવાર...

#vssm #MittalPatel #rajsthan #nomadictribes #Vansfoda